قطعنامه در مورد موقعیت جمهوری اسلامی در شرایط حاضر
مصوب پلنوم ٣٥ كميته مركزی باتفاق آرا - (نوامبر ٢٠١٠)
۱- انقلاب که در اولين برآمد خود در سال ٨٨ بصورت تظاهرات های عظیم
توده ای بروز کرد گرچه اکنون فرونشانده شده، اما دوره سیاسی کاملا تازه
و متفاوتی را درجامعه ايران آغاز كرده است. بارزترين مشخصات این دوره
عبارتست از:
الف - باز شدن و در دستور روز جامعه قرار گرفتن مساله قدرت سیاسی و
دخیل شدن توده مردم در تعیین تکلیف مساله قدرت سیاسی. اكثريت عظيم مردم
جامعه در تقابلی آشتی ناپذير با حكومت قرار گرفته اند.
ب - تنزل یافتن و منحصر شدن کامل دولت به یک ماشین تمام عیارسرکوب و
جنایت. الله و ولی فقیه و ایدئولوژی اسلامی بیش از پیش نقش خود را در
توجیه و حفظ حکومت از دست داده است و حکومت تماما بر بسیج و سپاه و گله
های اوباش مزدور و کشتار و زندان و شکنجه و سنگسار متکی شده است.
ج - شکستن تصویر جمهوری اسلامی در افکار عمومی مردم جهان و نزد رسانه
ها بعنوان حکومت منبعث از انقلاب ٥٧ و نماینده جامعه "اسلامی" و یا
"تمایلات ضد آمریکائی" مردم ایران و محو تصویر جامعه ایران بعنوان
جامعه اسلامی که حکومت را پذیرفته و یا به آن تمکین کرده است. اکنون بر
وسیع ترین توده های مردم در ایران و جهان این واقعیت کاملا عیان شده
است که جمهوری اسلامی مثل هر دیکتاتوری سرکوبگری در دنیا یک باند فاسد
و غارتگر و جنایتکار پليسی- امنیتی- اقتصادی در برابر مردم بجان آمده
ای است که میخواهند بزیرش بکشند.
د- عروج سیاسی نسل جوان. نسل جوان جامعه در یک چالش عظیم سیاسی و در
رویاروئی مستقیم با دولت و نظام اسلامی در یک مقیاس وسیع اجتماعی آموزش
دیده، آبدیده شده و بعرصه مبارزه بر سر تعیین تکلیف قدرت سیاسی قدم
گذاشته است.
ه - انزوای جهانی رژیم و حمایت وسیع جهانی از مردم ایران و مبارزاتشان.
وارد شدن فاکتور مردم در دیپلماسی جهانی.
و - بهم ریختگی و تشتت کامل صفوف حکومت. دارو دسته های حکومتی یکدیگر
را صریحا و علنا خارج از نظام و ضد نظام میدانند و اعلام میکنند. از
بین رفتن اتوریته و اعتبار ولی فقیه حتی در میان بخشی از جناح اصولگرا
و بزیر سئوال رفتن مشروعیت "رهبر" و دولت موجود برای بخش وسیعی از خود
حکومت.
۲- مشخصات فوق حاکی از آنست که بحران سیاسی حکومت بمراتب تشدید شده و
جمهوری اسلامی به ضعیف ترین و شکننده ترین موقعیت خود در سه دهه گذشته
رانده شده است. محور همه سیاستها و عملکردهای حکومت تلاش برای حفظ و
بقای خود در برابر یک جامعه ناراضی و در حال انفجار است.
۳- سیستم اقتصادی رژیم در یک بن بست و در آستانه فروپاشی قرار گرفته
است. از یکسو فساد و دزدی و ارتشا در سیستم اقتصادی جمهوری اسلامی که
ملقمه ای از از رانت خواری و بازار قاچاق و اسپکولاسیون و زمین خواری و
دلالی و معامله گری و غیره است بیداد میکند و از سوی دیگر باند پليسي-
امنیتی حاکم، باند مالتی میلیاردر آیت الله ها و سردارهای سپاهی و
بسیجی، کل اقتصاد را تحت سلطه کامل خود گرفته و مستقیما در برابر
کارگران و مردم ناراضی و معترض به این وضعیت قرار گرفته است. تحریمهای
بین المللی در کنار طرح حذف یارانه ها که تلاشی برای جلوگیری از
فروپاشی کامل اقتصاد و متعارف تر کردن وضع اقتصادی است به وخامت این
وضعیت می افزاید.
۴- جامعه در آستانه یک خیزش و برآمد انقلابی ديگر است. ناتوانی آشکار
حکومت در مرعوب و نومید کردن جامعه و تلاشهای همه جانبه ای انتظامی-
امنیتی که برای مقابله با اعتراضات وسیع مردم و "فتنه اقتصادی" آغاز
کرده است مبین شرایط انفجاری جامعه است. دوره حاضر دوره آغاز شدید ترین
تلاطمها و خیزشهای اعتراضی است.
۵- مجموعه این شرایط وخیم سیاسی و اقتصادی، که خود در بحران مزمن
حکومتی بورژوازی ریشه دارد، بیش از پیش این بحران را تشدید کرده و در
پاسخ به آن دو آلترناتیو طبقاتی را برجسته میکند و به محور سیاست در
ایران میراند: یا بورژازی باید "بحران جمهوری اسلامی" را با "رژیم چنج"
یا سناریوهایی نظیر آن و به شکست کشاندن انقلاب مردم و منکوب کردن
جامعه حل كند و شرایط سیاسی و اقتصادی متعارف و مناسب برای کارکرد
سرمایه در ایران را فراهم آورد و یا پرولتاریا با بزیر کشیدن رژیم
اسلامی بقدرت انقلاب مردم جامعه را به سمت رفاه و آزادی و برابری
رهنمون شود. دوره حاضر تنها به یکی از این دوطریق میتواند بفرجام برسد
و همه شواهد نشان میدهد که وضعیت سیاسی بیش از پیش به سمت راه حل دوم
سوق پیدا میکند و انقلاب در دستور کار جامعه قرار میگیرد.
با توجه به نکات فوق پلنوم بر آماده بودن شرایط سیاسی و اجتماعی برای
بسیج و سازماندهی توده مردم علیه ماشین جنایت و غارت جمهوری اسلامی
تاکید میکند، و فعالین جنبش کارگری و جنبشهای اعتراضی را به آگاهگری و
بسیج و سازماندهی کارگران و توده مردم برای تعرض همه جانبه با وضعیت
فلاکتبار اقتصادی حاضر، مقابله با سیاستها و اقدامات سرکوبگرانه رژیم و
بزیر کشیدن جمهوری اسلامی فرا میخواند.*
|