قطعنامه در مورد جنبش کارگری و جایگاه مجمع عمومی
مصوب کنگره هشتم حزب (فوریه ٢٠١٢)
۱- اوضاع سیاسی ایران در حالتی بی ثبات و انفجاری قرار دارد. بحران
سیاسی و اقتصادی جمهوری اسلامی٬ فشارها و انزوای بین المللی٬ و کشاکشها
و تشدید نزاعهای درونی بر متن انزجار و نفرت عمومی مردم از رژیم اسلامی
٬ حکومت را در حالتی بی افق و بی ﺁینده قرار داده است. جمهوری اسلامی
تنها با اتکا به سرکوب و اعدام و زندان به حیات خود ادامه میدهد.
علیرغم سرکوب خیزش میلیونی سال ۸۸ ٬ چشم انداز و امید سرنگونی در جامعه
قوی است و اکثریت مردم مترصدند تا برای به زیر کشیدن این حکومت بار
دیگر پا به میدان بگذارند
۲- یک فاکتور مهم در حفظ اوضاع پرتحرک و متعرض سیاسی در جامعه٬ روند
مبارزات و اعتراضات دائم کارگری در دوره پس از عقب راندن انقلاب ۸۸
بوده است. فضای فعال جنبش کارگری٬ طرح مطالبات رو به پیش از جانب
کارگران٬ جریان یافتن اعتصابات و تظاهرات و طرح خواستهای تعرضی از جانب
کارگران بخشهای کلیدی اقتصاد٬ بر کل اوضاع سیاسی جامعه و مبارزات
بخشهای مختلف مردم تاثیرات غیرقابل انکاری داشته است.
۳- یکی از دلایل پیشروی و قدرتمندی جنبش کارگری اتکاء ﺁن به اجتماعات
کارگری و دخالت و تصمیم مستقیم توده های وسیع کارگران است. به این معنا
مجمع عمومی یک رکن اصلی مبارزات کارگری است.
۴ – در سطح جهانی مبارزات و اعتراضات موسوم به "جنبش اشغال وال استریت"
و همچنین انقلابات مصر و تونس که با اتکا به مجامع عمومی و تصمیم
گیریهای مستقیم جمع های بزرگ و وسیع معترضین پیش رفته و پیش میرود٬
بطور گسترده ای توجه عمومی را به جایگاه مجامع عمومی جلب کرد و اهمیت و
کارایی مجمع عمومی بعنوان شکل عملی و موثر اعمال اراده مستقیم توده ای
در جامعه و در اوضاع سیاسی را بیش از پیش اثبات نمود و جلوی چشم همگان
گذارد.
با توجه به این روندها حزب کمونیست کارگری در راستای سیاست پایه ای خود
یک بار دیگر بر ضرورت و فوریت تشکیل مجامع عمومی کارگری و گسترش جنبش
مجمع عمومی تاکید میکند و توجه همه کارگران و فعالین کارگری را به این
نکات جلب مینماید:
الف- تشکیل مجامع عمومی و دامن زدن به این جنبش در سطحی سراسری و
گسترده٬ یک گام حیاتی در سازمانیابی توده ای کارگران و ایفای نقش
مستقیم و قدرتمند ﺁنان در اوضاع سیاسی متحول امروز است.
ب- مجمع عمومی پاسخی عملی به فضای سرکوب و بی حقوقی است که با به میدان
کشیدن دائم توده های کارگران تداوم و گسترش مبارزات جاری کارگری را
تضمین میکند.
ج- اتکا به مجمع عمومی در سطح کارخانجات و محیط های کار به معنای نفی
عملی و مستقیم تشکلهای دست ساز دولتی مثل شوراهای اسلامی و خانه کارگر
و نظایر ﺁنهاست و به کارگران امکان میدهد که با اتکا به قدرت متشکل خود
تمام نهادهای جاسوسی و سرکوب را از کارخانجات بیرون بیندازند.
د- تشکلهایی که به همت خود کارگران و تحت نامهای مختلف شکل گرفته اند
ابزار مهمی برای تقویت و سراسری کردن جنبش مجمع عمومی هستند.
ه- جلو ﺁمدن و پیشروی مجامع عمومی زمینه ساز و پیش درﺁمد تشکیل شوراهای
کارگری در
اولین توازن قوای مناسب است.
و- حزب همه فعالین و تشکلهای کارگری را به دفاع از مجامع عمومی و دامن
زدن به این جنبش در سطحی سراسری و گسترده فرا میخواند. بر زمینه مناسب
موجود بین المللی و در میان کارگران ایران٬ این امکان کاملا وجود دارد
که با یک تلاش جدی و پیگیر بتوان شاهد گسترش سریع جنبش مجمع عمومی
بود.*
|