مصاحبه با اسد گلچينى
دبير کميته کل کشور،
درباره ٨ مارس
هفتگى: ٨ مارس امسال در شرايط متفاوتى با سالهاى قبل در ايران برگزار ميشود، اين تفاوت از نظر شما چه مولفه هائى دارد و چه تاثيرى روى برگزارى ٨ مارس ميتواند داشته باشد؟
اسد گلچينى: امسال ما شاهد اعتراض و نفرت خيلى عميقتر مردم نسبت به حکومت اسلامى هستيم و اين بحرانهاى پى در پى رژيم را شدت بخشيده و به قدرت مردم هم افزوده است. جمهورى اسلامى در مقابل مردم ضعيفتر شده است و در ابعادى بسيار وسيعتر مردم در کشمکش با رژيم هستند. کارگران، زنان، معلمان، جوانان و دانشجويان در تحرکى فعالانه تر و بعضا سراسرى هستند. احتمال انفجار اجتماعى و انقلاب، رژيم را در وحشت مرگ فرو برده است. مردم مترصد فرصت هستند که چگونه کل رژيم را در مقابل خود تضعيف کنند و يا شر آنها را کم کنند. اين تشخيص و تصميم مردم بطور منطقى رشد و گسترش راديکاليسمى است که ما در دو سه سال گذشته شاهد آن بوده ايم. و در اين فضا جنبش آزاديخواهى زن در ايران علاوه بر تحرک جدى تر در مقابل گرايشات سازشکار و مصلحت طلب داراى افق و تصوير روشن و راديکال ترى شده است. بعنوان مثال سقوط شيرين عبادى بعنوان زن مسلمان دارنده جايزه نوبل در نزد مردم که فقط دو هفته صعودش طول کشيد، و همچنين رسوا و بى آبرو تر شدن ملى اسلامى هائى که دائما در تلاشى عبث براى زدن رنگ خود به جنبش آزادى زن بودند، راه را براى پيشروى بيشتر جنبش آزاديخواهى و راديکال زنان در ايران هموار کرده است و حزب کمونيست کارگرى ايران در اين ميان بيشتر مورد توجه قرار گرفت. امسال در چنين فضا و شرايطى به استقبال ٨ مارس روز جهانى زن ميرويم. روز ٨ مارس امسال ميتواند نمايش يک حرکت اعتراضى وسيع و علنى زنان و مردان آزاديخواه در همه شهرها و در سطح جامعه باشد. همه ساله ما شاهد برگزارى مراسم ها و تجمع هاى ٨ مارس بوده ايم که در ابعاد بزرگ و کوچک برگذار شده اند. امسال در چنين فضا و راديکاليسمى، جنبش آزادى زن ميتواند بخشى از قدرت عظيم خود را به رو يا رويى با ارتجاع حاکم و براى تحقق خواستهايش به خيابان بياورد. ٨ مارس خيابانها مال ماست، ٨ مارس امسال بايد شاهد مراسمهاى بزرگ و عظيمى باشد که قدرت جنبش آزادى زن را به نمايش بگذارد و از هم اکنون بايد در تدارک آن بود.
هفتگى: تدارک اين مراسمهاى بزرگى که اشاره ميکنيد کجاها اساسا مورد نظر است، چه اشکالى را براى برگزارى ٨ مارس پيش بينى ميکنيد و يا پيشنهاد داريد؟
اسد گلچينى: هم اکنون آن بخش متشکل و راديکال جنبش آزاديخواه و برابرى طلب زنان، جنبش عليه تبعيض و آپارتايد جنسى، عليه مردسالارى و ارتجاع اسلامى و سنتى و عليه موقعيت درجه دوم زنان در جامعه قادر به اين حرکت ها ميباشند. سالهاست که اين جنبش در ٨ مارس به عرض اندام پرداخته است. در سخترين دوران در استبداد حکومت اسلامى اين جنبش زنده و فعال و گسترده بوده است و بهر نسبت که ممکن بوده توانسته است مراسمها و تجمع هاى خود را داشته باشد. کمونيستها هميشه از فعالين اين حرکت بوده اند. اين جنبش هم اکنون در ابعاد اجتماعى و بزرگى وجود دارد و فعالين آن در سطوح مختلف با هم در ارتباط هستند و شبکه گسترده اى از روابط اين جنبش را بهم متصل کرده است. مهم اين است که فعالين اين جنبش بر همين فضاى راديکال و جنبش عظيم آزاديخواهى زنان متکى باشند و تا آن جا که ميتوانند به بسيج آن اقدام کنند. اين جنبش در شکل علنى و اجتماعى لازم است بحرکت در آيد، در هر شهرى و هر جا که ممکن است، در محله و خيابان، در دانشگاه و کارخانه و ميادين شهر.
هفتگى: شعارها چيست؟
اسد گلچينى: جنبش آزادى زن با پرچم لغو حجاب اجبارى و لغو آپارتايد جنسى، عليه مرد سالارى و ارتجاع مذهبى، و بطور خلاصه براى آزادى و برابرى شناخته شده است و براى اينها ميجنگد. اينکه اينها را در شرايط ايران و در مراسم و تظاهرات ها و سخنرانى ها چگونه ميتوان بيان کرد به تشخيص فعالين اين جنبش در متن توازن قواى موجود مربوط است. مضمون و محتواى اين شعار ها و بيان و تبديل کردن آنها به قطعنامه اجتماعات و متينگ و تظاهرات ها کار رهبران، فعالين و سازماندهندگان اين حرکت هاست.
امسال با توجه به موقعيت مفلوک ملى اسلامى ها و پيشروى جدى جنبش راديکال آزادى زن، گوش شنوا هم بيشتر شده است. در نتيجه بنظرم خيلى مهم است که براى تدارک ٨ مارس، فعالين و پيشروان اين جنبش به وجود اين فضاى راديکال توجه کنند و بر اين اساس شعارها و مطالبات جنبش آزادى زن را بيشتر و روشنتر از گذشته بر حرکتهاى ٨ مارس تثبيت کنند.
هفتگى: راجع به مراسمهائى که توسط عناصر و گروههاى رژيم يا نزديک به رژيم چه فکر ميکنيد، فعالين چپ و راديکال جنبش آزادى زن چه برخوردى با اين مراسمها بايد داشته باشند؟
اسد گلچينى: جنبش آزاديخواهى و برابرى طلبى زنان بايد قادر باشد و در توان دارد که همه نيروهايى که به هر شکلى و تحت هر نامى، براى رهايى واقعى زنان مبارزه ميکنند را در بر بگيرد و آنها را زير چتر خود قرار بدهد. به نظر من فراخوان همه رهبران و فعالين و سازماندهندگان ٨ مارس در ايران بايد اين باشد که: هر جمع و گروه و هر کسى که ميخواهد مبارز رهايى بدون قيد و شرط زنان باشد بايد با اين جنبش راديکال همراه شود، هر کسى که براى آزادى و حقوق برابر براى زنان در همه شئون جامعه مبارزه ميکند بايد بپيوندد، و هر کس که براى لغو حجاب اجبارى و لغو آپارتايد جنسى مبارزه ميکند بايد بپيوندد. و دليلى ندارد که همه اينها و در واقع يعنى توده ميليونى زنان و مردان آزاديخواه، اين جنبش را مال خود ندانند. ما بايد در برخورد به هر فعالى که امرش رهائى زنان باشد متقاعد کردن او براى پيوستن باشد. اين نکته اى است که فکر ميکنم همه فعالين و سازماندهندگان ٨ مارس مهم است در نظر داشته باشند و با اعتماد بنفس به اينکه جنبشها و گرايشات ديگر هيچ افق و آينده اى نميتوانند جلو پاى کسى بگذارند، حرکت خود را تعيين کنند. به اين اعتبار من فکر ميکنم يک صف مستقل، يک پرچم راديکال و آزاديخواه وجود دارد که آنرا بايد بر افراشت و اين جنبش بايد در صفى واحد و بزرگ و بدور از حرکات طرفداران مرتجعين ملى اسلاميها در همه جا به ميدان بيايد. جنبش ملى اسلامى ها و مشخصا فعاليت هايى که در سالهاى گذشته هم تحت پرچمى که کسى مثل شيرين عبادى داشته است و مبلغ و سازمانده آن بوده اند اکنون ديگر آبرويى ندارد، پروژه زن مسلمان طرفدار حقوق بشر نداريم و اين پوچ است. کثافت و ضديت اسلام و حکومت اسلامى براى زنان در جامعه آنچنان عميق است که اين دلقک بازى ها چند هفته هم نتوانست ادامه پيدا کند. رسوا شدن ترفندهائى چون آشتى حقوق بشر با اسلام امکان پيشروى جنبش آزاديخواهى زنان را افزايش داده است. توان و امکان توده اى شدن اين جنبش و حقانيت شعارها آن در منطبق بودن خواستهايش با خواست ميليونى زنان است.
هفتگى: رهنمود و پيشنهادت به فعالين و سازماندهندگان تظاهراتها و مراسمهاى ٨ مارس در شهرهاى ايران چيست؟
اسد گلچينى: همانطور که اشاره کردم داشتن تصويرى درست از وضعيت کنونى در مبارزه مردم بر عليه رژيم، و تشخيص اينکه جنبش آزاديخواهى و راديکال زنان با بلند کردن پرچم خود و شعارهاى خود ميتواند بطور واقعى نمايندگى جنبش عظيم زنان را داشته باشد حياتى است. تشخيص اين و توده اى کردن هر حرکت و بسيج بيشترين نيرو از مهمترين کارهاست که فکر ميکنم هر سازمانده و رهبرى در ٨ مارس بايد در نظر داشته باشد. و بالاخره خود برگزارى باشکوهتر مراسم هاى ٨ مارس يک اتفاق مهم است که بر وزن اجتماعى جنبش آزادى زن تاکيد ميکند و مهر خود را بر تحولات آتى ايران در جهت رهائى زنان ميکوبد.
ضمنا بايد توجه کرد که اگر نيروى عظيمى در ٨ مارس به حرکت در بيايد، ميتواند تاثير مثبت و مهمى بر فضاى جامعه در حال غليان کنونى بگذارد. مجامع و مراسمهاى بزرگ و علنى ٨ مارس امسال ميتواند به پيروزى مبارزات در حال جريان بخشهاى ديگر جامعه کمک بکند. شعارها و خواست هاى راديکالى که در ٨ مارس مطرح شوند ميتواند بعنوان خواستهاى کل مردم بر سر در جامعه و مبارزات آتى آن کوبيده شود. اتحاد و تشکل رهبران و فعالين اين جنبش و گسترش روابط بين آنها در سراسر ايران ميتواند به مبارزات جارى معلمان و کارگران و اقشار ديگر قوت قلب دهد و سرمشق باشد. اينها نيز نکاتى است که سازماندهندگان و رهبران حرکتهاى ٨ مارس بايد به آن در متن يک جنبش عظيم تر اجتماعى براى سرنگونى رژيم اسلامى مورد توجه قرار دهند.