معلمان بر پيگيرى خواستهايشان مصرند

با تمام قوا از مبارزاتشان حمايت کنيم

شهلا دانشفر

معلمان اولتيماتوم داده اند که چون تاکنون به هيچ کدام از خواستهايشان پاسخى داده نشده است به اعتراضشان ادامه داده و روز ١٣ ارديبهشت دست به اعتصابى سراسرى خواهند زد. اعلام کرده اند که در اين روز در تهران و در تمامى شهرها در برابر مراکز آموزش و پرورش جمع خواهند شد و خواستهايشان را پيگيرى خواهند کرد. تصميم معلمان مبنى بر اعتصاب در ١٣ ارديبهشت ماه مثل هميشيه با واکنش هاى متفاوتى از سوى رژيم روبرو شد. اينبار رژيم براى مقابله با اعتراض معلمان دست به ترفندهاى جديدى زده است.

رژيم با فرستادن مسئولان وزارت آموزش و پرورش و برنامه بودجه و مامورين حراست و وزارت اطلاعات به جلسه کانونهاى صنفى تلاش کرد از يکسو با دادن وعده و وعيد و از سوى ديگر با تهديد و ايجاد رعب آنها را به لغو اين حرکت که از پيش اعلام شده بود وادارد. همچنين رژيم با برپايى جنجال بر سر اينکه حقوق معلمان افزايش يافته است و با تبليغ اينکه معلمان با تعطيل مدارس دانش آموزان را رها کرده و به امر آموزش آنان لطمه خواهد خورد، کوشيد که از حمايت خانواده ها از حرکت اعتراضى معلمان جلوگيرى کند. در همين رابطه به احضار و ارعاب نمايندگان کانونهاى صنفى معلمان و معلمان مبارز پرداخت. اما هيچکدام از اين تلاشها نتوانست تاثيرى در تصميم و عزم جزم آنان بگذارد و هم اکنون ما شاهد جنب و جوش وسيعى در مدارس و تدارک اعتصابى ديگر از سوى معلمان هستيم.

رژيم امروز درست در شرايطى که معلمان در تدارک اعتصابى سراسرى هستند، بر سر اينکه حقوق معلمان افزايش يافته جنجال بر پا کرده است، تا اولا با سايه انداختن بر روى خواست افزايش حقوقها و مخدوش کردن آن در ميان صفوف متحد آنان شکاف بيندازد. و ثانيا با ادعاى اينکه به خواست افزايش حقوقها و يکسان سازى آن پاسخ داده شده، از مقبوليت خواست و اعتراض آنان در سطح جامعه بکاهد. براى پيشبرد اين سياسيت رژيم کوشيده است با طرح همزمان ميزان افزايش حقوق معلمان در کنار طرح رتبه بندى شغلى آنان و وعده پرداخت طلبهاى معوقه آنان، معلمان را در دنبال کردن خواست مستقيم افزايش حقوقها سردرگم کند. تحت عنوان رتبه بندى مشاغل و احاله کردن افزايش حقوق به فاکتورهاى دلبخواهى و پوچ کيفيت کار معلم، رابطه با اولياء و غيره بر روى خواست مستقيم حقوق ها سايه بيندازد و آنرا مخدوش کند و در ميان آنان تفرقه بوجود آورد. اما حقيقت روشنتر از آنست که بتوان آنرا پنهان کرد. حقيقت اينست که پايه حقوق معلمان در سال ٨٣ تنها ١٠٦ هزار تومان خواهد بود که آنرا با هيچ طرح و برنامه ديگرى نميتوان لاپوشانى کرد و تعيين اين سطح از حقوق يک بيشرمى آشکار است که معلمان به آن تن نخواهند داد.

افزايش حقوق معلمان از ٨٠ هزار به ١٠٦ هزار، آنهم در شرايطى که نرخ تورم چندين برابر افزايش يافته و صعودى افزايش مى يابد، شانه بالاانداختن در برابر خواست معلمان و خواست افزايش حقوق هاست. اين سطح از افزايش حقوق ها به هيچ وجه مورد قبول معلمان نيست. اين سطح از افزايش حقوق که حتى از نصف همان سطح خط فقرى که رژيم اعلام کرده پايين تر است، تحميل فقر و مستمندى بيشتر به معلمان است. تعيين ١٠٦ هزار تومان حقوق پايه براى يک معلم، براى يک کارگر و براى هر انسانى که در آن جامعه زندگى ميکند يعنى امضاى حکم بى تامينى انسانها در اين جامعه. يعنى اينکه معلم و يا کارگر از داشتن مسکن، بهداشت، تغذيه کافى و تامين نيازمنديهاى فرزندانشان محروم باشند. يعنى امضاى حکم محروميت مطلق ميليونها انسان در اين جامعه و اين بدون شک با اعتراض و مبارزه معلمان، کارگران و همه اقشار محروم ديگرى که در چنين شرايطى زندگى ميکنند پاسخ خواهد گرفت.

خواست افزايش حقوقها امروز خواست معلمان، خواست کارگران و همه بخش هاى زحمتکش جامعه است و اتفاقا زمينه براى دامن زدن به مبارزه اى سراسرى و گسترده حول اين خواست وجود دارد. اين مبارزه ايست که هر روز دامنه آن شدت بيشترى مى يابد و امروز معلمان بر سر اين خواست مصر هستند و بر آن پا ميفشارند. بنابراين امروز هيچ توجيهى نميتواند از مقبوليت اين خواست و مبارزه معلمان براى تحقق آن در جامعه بکاهد. اگر چيزى بطور واقع مانع آموزش دانش آموزان است، بى تامينى معلم و دو شغله بودن اوست که نميتواند با شادابى و با انرژى کافى در کلاس درس حاضر شود. اگر چيزى امروز به امر تحصيل دانش آموزان لطمه ميزند سوء تغذيه مزمنى است که در ميان دانش آموزان بيداد ميکند و توانايى کوچکترين تمرکز در کلاسهاى درس را از آنان سلب کرده است. و بالاخره اينکه اگر چيزى مانع يک آموزش و پرورش انسانى و خلاق است، کل اين سيستم و اين توحشى است که جمهورى اسلامى حاکم کرده است.

بايد تلاشهاى رژيم را براى ايجاد شکاف در صفوف مبارزاتى معلمان و جلب حمايت وسيع جامعه از اين مبارزات به شکست تبديل کرد. بايد با تمام قوا از مبارزات آنان پشتيبانى کرد. امروز معلمان کمونيست و رهبران اعتراضات معلمان بيشترين نقش را در متحد کردن صفوف معلمان، در بسيج وسيع معلمان از تمامى شهرها به برپايى يک اعتصاب بزرگ و سراسرى و قدرتمند و در جلب وسيعترين حمايت ها از بخش هاى مختلف جامعه بر عهده دارند. بايد خواستهاى معلمان و در راس آن خواست افزايش حقوقها بصورت قطعنامه اى روشن در همه مراکز آموزش و پرورش نصب گردد و به پرچم مبارزه متحد همه معلمان تبديل شود. بايد قطعنامه هاى اعتراضى آنها در رسانه هاى دولتى، در سايتهاى گوناگون خبرى درج شود و در هر کجا که تجمعات اعتراضى بر پا ميشود خوانده شود و بگوش کل جامعه برسد. مبارزه معلمان نبايد منفرد بماند بايد حمايت همه جامعه را به اين مبارزه و خواستهاى برحق آنها جلب کرد. تنها با چنين تدارکى از مبارزه متحد و سراسرى است که ميتوان جمهورى اسلامى را به عقب راند و بار ديگر الگويى از مبارزه متحد و سراسرى را در برابر بخشهاى مختلف جامعه قرار داد.