ستون اول

پرچم يک دنياى بهتر

در برابر توحش جهان سرمايه دارى

حميد تقوائى

ويژگى سرمايه دارى دوره ما توحش عريان و مفرط آنست. استثمار و نابرابرى و فقر و بيحقوقى هميشه جزء ثابت نظام سرمايه دارى بوده است اما آنچه پس از پيروزى سرمايه دارى بازار آزاد بر سرمايه دارى نوع دولتى نوع روسى شاهديم، ابعاد تازه اى از توحش سرمايه دارى را به نمايش ميگذارد. ميليتاريسم و خودسرى و افسارگسيختگى دولت آمريکا، ميداندار شدن قوم پرستى و ناسيوناليسم و مذهب در عرصه سياست جهانى و بويژه سر بر آوردن اسلام سياسى و تروريسم کور در دهه اخير، اينها از خصوصيات جهان يک قطبى بعد از شوروى است. تروريسم دولتى غرب و تروريسم اسلامى يکديگر را توجيه و تقويت ميکنند و به يگديگر بهانه و زمينه رشد ميدهند. اين دور تسلسل توحش اسلامى- نظم نوينى که مشخصا در خاورميانه و عراق به اوج رسيده است، راه حل سرمايه دارانه ندارد. سرمايه دارى با بانک جهانى و بازار آزاد و استراتژى نظم نوين و ميليتاريسمش، جزئى از صورت مساله است و نه راه حل آن. جهان بر سر دوراهى توحش و يا سوسياليسم قرار گرفته است. بشريت متمدن تنها با پرچم سوسياليسم، ميتواند تروريسم در هر شکل را جارو کند و بر توحش غالب بر جهان نقطه پايان بگذارد.

در اين ميان جامعه ايران موقعيت ويژه اى دارد. از يکسو ايران تنها کشورى است که اسلام در آن به حکومت رسيده و از اينرو به پشتوانه و ستون فقرات اسلام سياسى در خاورميانه و در جهان تبديل شده است. سرنگونى جمهورى اسلامى ضربه تعيين کننده اى بر پيکر اسلام سياسى در سطح جهانى وارد خواهد کرد.

از سوى ديگر آلترناتيو سياسى طبقه کارگر در برابر کل جهان به قهقرا کشيده شده سرمايه دارى معاصر، در ايران بيش از هر کشور ديگرى تشکل و حزبيت يافته و پا به صحنه مبارزه گذاشته است. پرچم يک دنياى بهتر به زبان فارسى و در ايران بلند شده است، اما کيفر خواست طبقه کارگر همه کشورها عليه کليت نظام سرمايه دارى در جهان است. کمونيسم کارگرى نقد سياسى و اجتماعى سرمايه دارى معاصر، نقد استثمار و فقر و نابرابرى و بيحقوقى، نقد نظم نوين و ميليتاريسم و تروريسم دولتى غرب، نقد قوم پرستى و مذهب و ناسيوناليسم و اسلام سياسى، و نقد سياسى و اجتماعى جمهورى اسلامى بمثابه نماينده و جرثومه توحش و عقب ماندگى نظام سرمايه دارى دوران ماست. با سرنگونى جمهورى اسلامى و استقرار جمهورى سوسياليستى در ايران، نه تنها کمر اسلام سياسى خواهد شکست، بلکه بشريت متمدن در سراسر جهان راه آزادى و رهائى خود از چنگال توحش سرمايه دارى نظم نوين را باز خواهد شناخت. جامعه ايران ميتواند و بايد زادگاه يک دنياى بهتر براى مردم سراسر جهان باشد.