|
نبايد منتظر نشست!
تظاهراتهاى شبانه تاکتيک مناسبى براى اوضاع فعلى
گفتگوى جوانان کمونيست با على جوادى
جوانان کمونيست: بنظر ميرسد جنگ جناح ها دارد مغلوبه ميشود. گويا تسويه حسابهاى جدى دارد صورت ميگيرد. آيا جناح راست دارد دوم خرداد را از بالاى حکومت اوت ميکند؟
على جوادى: جنگ و بحران جناحهاى جمهورى اسلامى به شدت بالا گرفته است. جناح راست ميکوشد سهم خاتميون را از مجلس اسلام کاهش دهد. تلاش ميکنند تا اکثريت مجلس را خود در دست داشته باشند. از اکثريت عظيم خاتميون براى خدمت در رکاب رژيم اسلامى سلب صلاحيت شده است. از کسانى که بارها و بارها بعنوان عمله و اکره نظام امتحان پس دادهاند سلب اعتماد کردهاند. دعوايشان بر سر ترکيب مجلس اسلامى، اگر مجلس اسلامى ديگرى در کار باشد و رژيم اسلامى از اين بحرانها جان سالم بدر ببرد، به نقطه انفجار رسيده است. از نقطه نظر جناحها اين کشمکشى بر سر سهم بيشتر و هژمونى در نظام جانيان اسلامى است. اما جناح راست نه توان آن را دارد و نه الزاما قصد آن را دارد که کل خاتميون را از بالاى حکومت حذف کند. هنوز به يکديگر نياز دارند. هنوز ميکوشند تا طرف مقابل را به پاى سازش و توافق بکشند. هنوز دست به دامن رهبرشان ميشوند. به دنبال حذف کامل دوم خرداديها نيستند. ميخواهند بخشهاى به قول خودشان "راديکال" اين طيف را از دور خارج کنند. راست مجمع روحانيون مبارز را با خود دارد. کروبى را با خود دارند.
به هر حال اين تنشها نشان تعميق شکافهاى درونى رژيم است. دارند براى چگونگى حفظ جمهورى اسلامى بر سر و صورت يکديگر ميزنند و به روى يکديگر تيغ ميکشند. نتوانستهاند مانند دوره هاى گذشته بر سر مضحکه انتخاباتى شان به بند و بست و معامله و توافق برسند. اين کشمکشها حلقهاى در نزديک شدن رژيم آدمکشان اسلامى به پايان خط است. جمهورى اسلامى با هر تقلا و کشمکشى به پايان عمر خود نزديکتر ميشود. در پس هر جدالى کل رژيم ضعيف تر و شکننده تر و ضربه پذيرتر ميشود. تعميق شکافهاى درونى رژيم شرايط را براى ضربه نهايى مردم نزديکتر ميکند. روزهاى پر تحرک و التهابى در پيش است. جنگ جناحها دارد به پايان محتوم خود نزديک ميشود. قادر نيستند تعادل تاکنونى خود را حفظ کنند. زمين زير پايشان داغ است. اما معناى پايان اين جنگ غلبه يافتن يک جناح بر جناح ديگر نخواهد بود. اين جنگ بازنده ها است. بايد بساط کل اين دار و دسته آدمکش از هر جنسى را از صحنه سياسى ايران، جارو کرد.
جوانان کمونيست: پس شما هم به تعبيراتى مثل «جنگ زرگرى» و اين کارها براى گرم کردن تنور انتخابات است عقيده نداريد؟
على جوادى: "جنگ زرگرى" تعبيرى عاميانه براى بى ربطى اين جدالها در سرنوشت زندگى مردم و حيات سياسى جامعه است. مردم با اين تعابير دارند ميگويند که دعواهاى درون رژيم کوچکترين ربطى به مقابله مردم با کل اين رژيم و تلاششان براى سرنگونى انقلابى رژيم اسلامى ندارد. يعنى اينکه هيچکدام از اين جناحها صلاحيت حکومت کردن بر مردم را ندارند بلکه بر عکس، بخشها و ستون يک حکومت و نظام سرکوبگر و جانى در ايران هستند که کل اين بساط و نفس وجودشان مورد اعتراض مردم است و همگيشان بايد گورشان را گم کنند. اين نزاعى در خيمه اسلاميون است. اما اين جنگ در عين حال "زرگرى" نيست. جدى است. جنگى براى بقاء نظام آدمکشان اسلامى است. آخرين تلاشهاى جناحهاى رژيم براى حفظ تعادلشان است. و اگر اين تعبير عاميانه به اين منتج شود که نسبت به اين تحولات بايد بى تفاوت بود، آنوقت اين تحليل ساده به ارزيابيهاى غلطى در چگونگى مواجهه با رژيم اسلامى و بهره بردارى سياسى از اين شرايط در مقابله با کل رژيم منتج خواهد شد. مردم بايد از اين فضاى آشفته و اوضاع بهم ريخته رژيم بيشترين بهره بردارى را براى پيشروى امر آزادى و برابرى و سرنگونى رژيم اسلامى بکنند.
گرم کردن "تنور انتخابات" چه جايگاهى در اين کشمکش دارد؟ هيچ تلاش و ترفندى قادر نيست مردم را تشويق به شرکت در مضحکه انتخاباتى رژيم اسلامى نمايد. حتى اگر آخوندها بيکينى بپوشند و موزيک رپ بخوانند قادر به گرم کردن "تنور" انتخابات نخواهند شد. "تنور انتخابات" همه پهن هايش را سوزانده و سرد سرد است. مردم ميخواهند خود اين "تنور" را هم بر سرشان خراب کنند. رژيم اسلامى مورد نفرت و انزجار اکثريت عظيم مردم است. بر دريايى از خشم و نفرت مردم سوار است. بارش باروت است. اما مردم انتخابشان را کردهاند. انتخاباتشان را برگزار کردهاند. با تظاهرات و اعتراضشان راى به سرنگونى انقلابى رژيم دادهاند. گسترش اعتراضات کارگرى و تودهاى و نهايتا چگونگى پيروزى جنبش سرنگونى صورت مساله مبارزات مردم است. انتخاب مردم انتخابى بر سر افق و چشم اندازى و آيندهاى است که در برابر جامعه قرار گرفته است. انتخاب يک راه حل انقلابى و راديکال براى سرنگونى رژيم و استقرار نظامى که متضمن آزادى و برابرى و رفاه است.
جوانان کمونيست: حالا اگر همين فردا «رهبر» آمد و صلاحيت امثال بهزاد نبوى را تاييد کرد فکر نمى کنيد ممکن است از امثال فلاحيان بيشتر راى بياورد؟ و اين گرم کردن تنور انتخابات نيست؟
على جوادى: "رهبر" ميتواند تاييد کند يا نکند. هر غلطى بکند فرقى نخواهد کرد. مساله اين است که مردم "تاييد" نخواهند کرد. اما "رهبر" از قرار خودش در پشت پرده مهر تاييدش را بر حذف و سلب صلاحيت از دوم خرداديها زده است. برخى از سايتهاى دوم خردادى درون رژيمى دارند اين اخبار و نقش "رهبر" را بر ملا ميکنند. اما اگر رهبر چنين کند. اگر عقب نشينى کند، ترجمه اين عقب نشينى در جدال جناحها به معناى راى بيشتر براى امثال بهزاد نبوى نخواهد بود. بلکه به معناى پيشروى بيشتر مردم براى گسترش اعتراض و تظاهرات و اعتصابات خود خواهد بود. هر درجه عقب نشينى رژيم بدون ترديد منجر به تشديد اعتراض مردم خواهد شد. و اين ديناميسم تحولات سياسى امروز بخشى از خود آگاهى دانش اعتراضى مردم عليه رژيم اسلامى است.
بعلاوه راى مردم هيچگاه راى "آرى" به جناح دوم خرداد و اعوان انصارش نبوده است. همه ميدانند که راى "نه" به ناطق نورى و فلاحيان و امثالهم بوده است. انتخاب بين فلاحيان و بهزاد نبوى انتخاب بين بد و بدتر نيست. انتخاب بين بدتر و بدتر است. هيچکدام هيچ رگهاى از دفاع از منفعت مردم را بر چهره ندارند. مردم به شکنجه گران و زندانبانان و جلادان ديروز و امروز خودشان راى نخواهند داد. بساط اين مضحکه بزودى برچيده خواهد شد. مردم به اين دلقکهاى سياسى ديگر اجازه خودنمايى نخواهند داد.
جوانان کمونيست: آيا جناح راست ميتواند بدون دوم خرداد ادامه دهد؟ چه در عرصه داخلى و چه در عرصه بين المللى؟
على جوادى: قابل تصور است که در سير کشمکشهاى درونى رژيم اسلامى زمانى ما شاهد شکستن و حذف کامل يک "بال نظام" باشيم. اما خودشان هم ميدانند که در حال حاضر حتى با دو بال قادر به پرواز در ارتفاعات نيستند. با يک "بال" ديگر امکانى براى پرواز نخواهند داشت. رژيم اسلامى بر روى يک پايش قادر به دوام نيست. عمر چندانى نخواهد داشت. تک جناحى شدن رژيم بيشترين تکانها را در رژيم اسلامى ايجاد خواهد کرد. درست مانند يک انفجار درونى. رژيم اسلامى بدون حائل دوم خرداد شکننده تر، ضعيف تر و ضربه پذيرتر است. طعمه و شکار آسانترى براى مردم است. تمام فلسفه وجودى دوم خرداد بر اين پايه استوار بود که رژيم اسلامى با سياستهاى تاکنونيش قادر به دوام نيست. اين فرض مبناى تحرک و تقلاهاى دوم خرداد بود. براى اين به ميدان آمده بود. حذف کامل دوم خرداد از رژيم بدون شک ميبايست با يک تهاجم به مردم بمنظور جلوگيرى از سقوطش همراه باشد. اما هرگونه تعرض همه جانبه به مردم خود به معناى شروع جنگ نهايى مردم با رژيم خواهد بود. رژيم شايد نه در اولين درگيرى اما مسلما در دومين درگيرى گسترده خود با مردم در تمامى سطوح شکاف برخواهد داشت. ترک خواهد خورد. قواى انتظامى و اوباشش قادر به مقاومت و مقابله با مردم نخواهند شد. در هم خواهند شکست. حذف کامل دوم خرداد در عرصه بين المللى نيز آخرين بارقه هاى اميد اتحاديه اروپا براى "اصلاح" رژيم را به کنارى خواهد زد. عرصه و فضا را بر رژيم اسلامى تنگ تر خواهد کرد.
جوانان کمونيست: کلا اين فغان اتحاديه اروپا و بدرجه اى هم آمريکا براى «انتخابات آزاد» در ايران چه معنى دارد؟
على جوادى: خيلى ساده، از چشم انداز انقلاب مردم در هراسند و از اين بابت به فغان در آمدهاند. چندى پيش در شروع کشمکشهاى انتخاباتى رژيم نشريه دست راستى اکونوميست به روشنى اين موقعيت انقلابى و متعاقبا نگرانى خود را از شکل گيرى آن اعلام کرد. اکونوميست بدون پرده پوشى و با صراحت نوشت که جامعه ايران آماده يک انقلاب است. اين بار گويا قبل از بروز انقلاب زمان وقوع انقلاب را خوب تشخيص دادهاند. تلاششان از "فشار" به جمهورى اسلامى براى برگزارى "انتخابات آزاد" جلوگيرى از سقوط آزاد رژيم به چنين شرايط انقلابى است. اما "انتخابات آزاد" نام ديگرى براى باز کردن فضا براى دوم خرداديها و خاتميون است. انتخاباتى که در آن مردم کوچکترين حق انتخابى ندارند. انتخاباتى که در آن احزاب اجازه فعاليت ندارند. انتخاباتى که چند مرتجع ديگر بايد به ليست مرتجعين کنونى اضافه شوند.
جوانان کمونيست: پيش بينى شما چيست؟ فکر ميکنيد انتخابات را ميتوانند برگزار کنند؟
على جوادى: دوم خرداديها و وزارت کشور و استاندارهاى رژيم دارند خط و نشان ميکشند که در صورت عدم تاييد صلاحيت نمايندگانشان در کار انتخابات اختلال خواهند کرد و انتخابات رژيم را برگزار نخواهند کرد. ميگويند در صورت عدم وجود شرايطى که دال بر "انتخابات آزاد و رقابتى" باشد، از انجام انتخابات خوددارى خواهند کرد. دارند مانور ميدهند. بدنبال کسب امتياز از جناح مقابلند. کودنانه مىپندارند که ميتوانند مردم را به دنبال خود بکشند. دارند با برگ خطرناکى بازى ميکنند. اما "انتخابات" رژيم را خطر ديگرى تهديد ميکند. و آن خطر اعتراض مردم است که هر آن ممکن است از گوشهاى سرباز کند و پيکره جامعه را در بر بگيرد. اعتصابات کارگرى، اعتراضات جوانان و مردم عامل تعيين کننده در سرنوشت "انتخابات" رژيم است. اين خطر جدى است. واقعى است.
جوانان کمونيست: به اين نکته آخرى برميگرديم. اما نيروهاى اپوزيسيون چه ميگويند؟ خصوصا سلطنت طلبان؟
على جوادى: سياست عمومى اپوزيسيون سلطنت طلب "تحريم انتخابات" و نشستن در خانه است. ميخواهند به مردم و خودشان در اين فضا استراحت بدهند. قرار است در آن روز قرمه سبزى و باقلا پلو درست کنند و از خانه ها بيرون نيايند.
جوانان کمونيست: خب به نظر شما تحريم براى اين اوضاع کافى است؟ (حال بماند که اصولا تحريم نوعى مشروعيت دادن به انتخابات و رژيم است.)
على جوادى: تحريم همانطور که اشاره کرديد نوعى مشروعيت دادن و سياستى انتخاباتى در قبال رژيم آدمکشان است. اين رژيم مادون تحريم است. بايد افشا و ايزوله شود. نيرويى که در قبال اين رژيم نوعى سياست انتخاباتى دارد فقط توهم خودش را به اين اوباش اسلامى نشان ميدهد. بسيارى از جرياناتى که امروز سياست تحريم را دنبال ميکنند، ديروز سياست شرکت "انتقادى" در انتخابات رژيم اسلامى را داشتند. تحريم سياستى انفعالى در قبال رژيم اسلامى على الخصوص در شرايط بحرانى حاضر است. مسلما شرکت در اين انتخابات پوچ و بى معناست. و احدى نبايد تسليم ارعاب و گروکشى رژيم شود و در اين مضحکه انتخاباتى شرکت کند. اما عدم شرکت در انتخابات تنها کافى نيست. از اين فضا و جو بايد بر عليه رژيم اسلامى بيشترين استفاده را کرد. مردم بايد بتوانند بيشترين اعتراض، تظاهرات و اعتراض سياسى را سازمان دهند.
جوانان کمونيست: به نظر شما چه بايد کرد؟ چطور فعالانه دخالت کرد؟
على جوادى: از همين امروز بايد دست به کار شد. مسلما رهبران عملى اعتراضات اجتماعى با توجه به تناسب قواى مبارزاتى قادر خواهند شد مناسبترين روش و تاکتيک اعتراضى را در هر شرايطى طرح و اتخاذ کنند. تجربيات اعتراضى گذشته نزديک مردم نيز غنى و در اين شرايط کار ساز است. تظاهرات شبانه همانند آنچه در اوائل تابستان گذشته شاهدش بوديم تاکتيک فعال و راديکالى در اين شرايط ميتواند باشد. مردم بايد بيشترين دخالت اعتراضى را در صحنه سياسى ايران بکنند. مردم ميتوانند و بايد در اين فضا بزرگترين نه سراسرى و همگانى خود را به جمهورى اسلامى ابراز کنند. مردم ميتوانند اين مضحکه انتخاباتى را بر سرشان خراب کنند. روزهاى تعيين کنندهاى در راه است. نبايد منتظر شد. از هم اکنون بايد شروع کرد. روز انتخابات ميتواند اوج يک حرکت سراسرى و اعتراضى همگانى باشد. رژيم دست پاچه است. نيروهايش روحيه باختهاند. بطور خلاصه فراخوان ما اين است که بيشترين حضور اعتراضى را بايد در صحنه سياست داشت. نبردهاى تعيين کننده نزديک است. رژيم اسلامى در پايان خط است. تاکتيکها و اقدامات مبارزاتى ما نيز بايد متناسب با اين شرايط تنظيم گردد. تاکيد من بر سازماندهى يک "نه" همگانى به جمهورى اسلامى و راه اندازى گسترده ترين اعتراضات است.
جوانان کمونيست: اگر انتخابات برگزار نشد، يا به تعويق افتاد چى؟
على جوادى: همانطور که اشاره کردم روز انتخابات مهم نيست. فرقى در سياستى که مردم بايد اتخاذ کنند ايجاد نميکند. مردم بايد راه خودشان را بروند. تعويق انتخابات رژيم فقط نشان درهم ريختگى و شکاف بيشتر در صفوف رژيم است و تاکيدى بر سياستى که بايد اتخاذ کرد.
١١جوانان کمونيست: اجازه بدهيد قدرى دور بايستيم. کلا مکان اين نمايش انتخابات در سير مبارزه مردم چيست؟ چه چشم اندازى مقابل ما هست؟
على جوادى: روند اوضاع سياسى به سمت تلاطمات و تنشهاى جدى در درون رژيم و تقابل حاد تر و مستقيم تر مبارزاتى ميان مردم و رژيم سير ميکند. جامعه ايران در آستانه يک تحول تاريخى قرار گرفته است. جمهورى اسلامى رفتنى است. مردم براى سرنگونىاش بحرکت در آمدهاند. مردم قاتل بم و خاتون آباد و قاتل بيش از صد هزار تن از شريفترين انسانها را سرنگون خواهند کرد. اما دو افق، دو آلترناتيو در مقابله با اين شرايط در مقابل مردم قرار دارد. آلترناتيو راست محافظه کار و آلترناتيو چپ. نبايد به کم قناعت کرد. نبايد به تغييرات کوچک بسنده کرد. ميتوان و بايد تمام آزادى را خواست. ميتوان تمام زندگى را خواست. جامعه فرداى ايران ميتواند جامعهاى مدرن، امروزى، سکولار، مرفه و برابر باشد. انسان از شان و حرمت برخوردار باشد. مذهب جايى در زندگى مردم نداشته باشد. چنين نظامى فقط ميتواند يک جامعه و نظام سوسياليستى و يا يک جمهورى سوسياليستى باشد. براى تحقق اين چنين جامعهاى امروز بايد به حزب کمونيست کارگرى پيوست. حزب کمونيست کارگرى پرچمدار خوشى و سعادت و رفاه و رهايى انسانهاست.
|