این مطلب بتاریخ ٢٣ دسامبر ٢٠٠٦ نوشته شده است و مهر ارزیابی من از "فراكسیون" در آن تاریخ را بر خود دارد· برای ثبت در تاریخ، آنرا در "جدل آنلین" منتشر میكنم·

جلیل جلیلی - ١٩ مارس ٢٠٠٧)

"فراكسیون اتحاد كمونیسم كارگری" یا "فراكسیون نوید بشارت"

جلیل جلیلی

من بدون اینكه الزاما قضاوتهای مختلف ابراز شده بر له یا علیه فراكسیون اعلام شده از طرف علی جوادی، آذر ماجدی، نسرین رمضانعلی، سیاوش دانشور و هما ارجمند و یا لحن نوشته های مربوطه را رد یا تائید كنم، دلایل این رفقا برای اعلام این فراكسیون را خیلی خلاصه مورد ارزیابی قرار میدهم·

آنچه كه این رفقا بعنوان دلایل تشكلیل این فراكسیون اعلام كرده اند و در نوشته ای بتاریخ ١٥ دسامبر ٢٠٠٦ خطاب به "رفقای هیئت دبیران و دفتر سیاسی" تحت عنوان "اعلام موجودیت فراكسیون اتحاد كمونیسم كارگری" ثبت شده است بر دو نوع است:

نوع اول یك سری انتقاد از ضعفها و كم كاری های حزب است، از جمله اینكه: "حزب كمونیست كارگری مدتی است كه دچار نوعی رخوت و ركود و بی برنامگی است· در قبال وظایف تاریخی كمونیسم در تحولات حیاتی حاضر بعضا سر در گم و ناروشن است· بدنبال حوادث كشسیده میشود·"

این یك قضاوت كلی در مورد حزب كمونیست كارگری است· هر آدم آشنا به سیاست در ایران با یك نگاه گذرا به حودث اخیر در ایران و بویژه اعتراضات اخیر دانشجویان و مبارزات كارگری و نقش و تاثیر حزب كمونیست كارگری در و بر این مبارزات بی اساس بودن استدلال این رفقا را رد خواهد كرد· بنابراین اولین دلیل این رفقا بی پایه و سست است· دلیل محكمی برای اعلام فراكسیون نیست·

نوع دوم استدلال رفقا متكی بر تبلیغات جنگ سردی است كه دو سال پیش از طرف جریانی به اسم منشعبین و دو ماه پیش از طرف پدیده "نوید بشارت" بكار گرفته شد: "اختلاف نظرات سیاسی در چند ماه گذشته عمدتا به یك سیر واگرایانه در درون حزب و فرو ریختن پاره ای از نرمهای اولیه در سنت كمونیسم كارگری و حتی پرت كردن انواع اتهامات از جانب بخشی از اعضا رهبری حزب به قدیمی ترین و پر سابقه ترین اعضای رهبری منجر شده است·"

فراكسیونی كه علت وجودی خود را متكی بر چنین استدلالاتی كند نمیتوان فراكسیون اتحاد كمونیسم كارگری نامید· هر آدم آشنا به سیاست در ایران و آشنا با تاریخ حزب كمونیست كارگری ایران به این فراكسیون اسم دیگری خواهد داد؛ "فراكسیون نوید بشارت·"

لندن، ٢٣ دسامبر ٢٠٠٦