محفل فراکسیون و" آسمان و ریسمان"

 غلام اکبری

gholam_akbari@yahoo.se

پاسخ فراکسیون به نامه رئیس هیئت دبیران حزب در رابطه با اینکه آنها اجازه ندارند که آرام حزب را در سایت خود استفاده کنند، خیلی جالب است.

خیلی سخت است معنی این چهار خط را فهمیدن؟

اصغر کریمی گفته است:

"... در سایت فراکسیون آرم حزب درج شده است و این تصویر به بیننده داده میشود که این سایت متعلق به حزب ، یکی از ارگانهای رسمی حزب، است. فراکسیون نه به رسمیت شناخته شده و نه حتی اگر به رسمیت شناخته شده بود درج آرم حزب اصولی بود. آرم حزب فقط برای ارگانها، نشریات یا کمیته های رسمی حزب است. لطفا در اسرع وقت این آرم را از این سایت حذف کنید."

اول گفته اند که به درخواست گوش کرده اند و آرام را از سایتشان برداشته اند و در ادامه پاسخ، اظهار فضل و نصیحت هایشان شروع میشود، آسمان و ریسمان میکنند که :

" ... زمانیکه آرام حزب تهیه شد تلاش کردیم و فراخوان دادیم که همه جا را با آرام حزب مزین کنند. این تلاشی درست و سیاسی بود. علی القاعده یک حزب سیاسی باید بخواهد و دوست داشته باشد که آرامش همه جا باشد، هر حرکت اجتماعی و پیشرو بنوعی خود را با حزب تداعی کند و آرم حزب را داوطلبانه تبلیغ کند. این مجرای معرفه شدن حزب است.

میدانیم که در دنیای بازار و مالکیت و حق لیسانس، جعل و استفاده از لوگو و آرام و اسمی که حقوقا متعلق به فرد و نهاد و موسسه معینی است، غیرقانونی است و مستوجب پیگرد. اما آرم یک حزب سیاسی فرق میکند. ....

ای کاش همه جا آرم حزب را همراه با اسم حزب کمونیست کارگری منتشر میکردند. باور کنید ضرر نمیکردیم."

بله وقتی آرم حزب تهیه شد اصولا بخاطر این بود که فعالین و دوستداران حزب آنرا بر در و دیوار نقش کنند.

اما محفلی که تیشه بر ریشه حزب میزند نمیتواند آرم را بر پیشانی خودش بزند. تا در چشم ناظرین بیرونی ، خودش را جزئی از حزب نشان دهد.

نه رفقا محفل فراکسیون هیچ بخشی از حزب نیست. فراکسیون، محفلی است که ماهها ست تلاش میکند، مینویسد، جلسه میگذارد و میگوید که حزب دچار "رخوت" است و" چپ سنتی" است و ...

که این تلاش ،با توجه به وسعت حزب، توانست عده ای معدودی را دورخود جمع کند. که میدانیم این جمع یک جمع یکدست نیست. (نمونه آخرش امضا های بیانیه علیه فقرشان است که با توجه به ورژن قبلی این بیانیه که قبلا منتشر شده بود، میبنیم امضا کنندگان آب رفته اند یا بهتر است بگوییم خود را از آب نجات داده اند)

حتما در ادامه بخشی از کسانی که به آنها پیوسته اند به اصل اهداف این محفل پی میبرند و گول این آسمان و ریسمانشان را نمیخورند. امید است که این رفقا هرچه زودتر متوجه شوند که این محفل، راه به کجا میبرد و دچار اشتباهی نشوند که بخشی از اعضای حزب در دوره انشعاب، شدند و از حزب رفتند. کسانی که به دلیل آشنایی ها و همزبانی هایشان طرف انتخاب کردند و امروز میفهمند که چه اشتباهی کرده اند.

اما بحث دنیای بازار و مالکیت و حق لیسانس (حتما منظور حق لیسنس یا کپی رایت است) دیگر خیلی جالب است. محفل فراکسیون هم از این حرفها بلد است که بگوید. نه رفقا اگر شما لگوی هر کالا و تولید کننده کالا را در سایتتان تبلیغ کنید، شرکت مذکور اگر متوجه شود، نه تنها از شما شکایت نمیکند بلکه از شما تشکر هم خواهد کرد. چرا که کالایشان را مفت و مجانی تبلیغ کرده اید.

اما فرق است بین دانه فلفل و چشم مه رویان گرچه هر دو سیاه باشند. این را شما هم میدانید هرچه خود را به کوچه علی چپ بزنید!

خوب میدانیم که به نفع حزب و جنبش کمونیسم کارگری است اگر آرم حزب بر در و دیوار شهرهای ایران نقاشی شود. حتی اگر اسم حزب هم همراه آرم نباشد.

آنها با اینکار اعلام مکنند که حزب آلترناتیوشان است برای پایان دادن به این وضعیت. اما محفل فراکسیون با استفاده از آرم حزب در سایت خود، میخواست این شبهه را ایجاد کند که بخشی از حزب است، که نیست.


23 مارس 2007