|
حزب رهبر- سازمانده، به روايت علی جوادی
نکاتی پيرامون جلسه روز شنبه
عبدل
گلپريان
برای پاسخگویی به مواضع و تقطه نظرات رفقایی که تحت
نام فراکسیون، حزبی را در حزب درست کرده اند، باید بخش
اعظم کار و فعالیت روتین حزب را تعطیل کرد و به پاسخ
دادن . 10 شماره از نشریه " ذرین " و برگزاری جلسات
اینترنتی شان، پرداخت.
پرداختن به مسائل و معظلات فراکسیون را نمی توان با تم
حزب رهبر- سازمانده جواب داد چرا که مشغله و معظل این
رفقا، حزب رهبر- سازمانده نیست بلکه ایستادگی و تبلیغ
علیه مصوبات حزبی، رهبری و کادرها و اعضاء است.
مصوباتی که خود آنان زیر آن امضا گذاشته اند. سمینار
روز شنبه علی جوادی و در ادامه سمینارهای قبلی اش،
همراه با سمینارهایی که در آینده می خواهد در مورد
تاریخ جدایی ها برگزار کند، نشاندهنده این امر است که
ادعاهای تبدیل کردن حزب کمونیست کارگری به حزب رهبر-
سازمانده زیاده از حد پوچ و بی معنا است. به مشغله های
این رفقا در 10 شماره نشریه شان و سمینارهایشان نگاه
کنید. آخرین آن جلسه روز شنبه بود
در پایین به نکات و جوانبی از آخرین ورژن بحث علی
جوادی در جلسه روز شنبه ایشان اشاره خواهم کرد تا نشان
دهم که به سینه زدن سنگ حزب رهبر – سازمانده، چه
معنایی در مشغله های ایشان دارد و همچمین نشان داده
شود که در پشت این اتیکت چه مسایل و موضوعاتی تراوش می
کند.
به ترتیب به نکاتی که در صحبتهای علی جوادی بیان شد
اشاره میکنم.
تناقضات
علی جوادی درسمینار پالتالکی اش ابتدا به این نکته
اشاره کرد که خط مشی حمید تقوائی و در تمایر با خط مشی
منصور حکمت، قادر به پیش برد کمونیسم کارگری نیست،
حمید تقوائی چپ سنتی انقلاب 57 ، طرفدار حفظ وضع موجود
و قاچ زین اسب را چسبیده است، این کمونیسم منصور حکمت
نیست، این کمونیسم حمید تقوایی است و در بخش دیگری از
صحبتهایش و در پاسخ به سئوالاتی گفتند که حزب کمونیست
کارگری تنها حزب و جریان چپ و کمونیستی است که تا کنون
وجود دارد. حزب کمونیست کارگری حزب چپ سنتی نیست ولی
خط مشی غالب بر حزب و بر کادرها چپ سنتی است، این حزب
یک حزب بزرگ اجتماعی است. اما یک خط سیاسی دارد این
حزب را به مسیر دیگری می برد و من ( علی جوادی) می
خواهم از این سنت دورش کنم.
تناقض 180 درجه ای این بیانات را معلوم نیست که علی
جوادی چگونه پاسخ می دهد. اگر حزب کمونیست کارگری تنها
حزب چپ، کمونیست و رادیکالی است که مهر خود را بر
تحولات سیاسی طیقاتی در جامعه کوبیده است، اگر حزب
کمونیست کارگری حزب چپ سنتی نیست، اگر حزب کمونیست
کارگری حزبی بزرگ و اجتماعی است، بدون وجود یک رهبری
تیز و با درایت و کاردان، چنین امری ممکن نیست که این
حزب در چنین موقعیتی قرار بگیرد. چگونه است که این حزب
دارد کارش را بدرست در عرصه های مختلف مبارزه سیاسی
طبقاتی پیش می برد و به اعتراف خود شما آنرا حزبی بزرگ
و اجتماعی می دانید اما رهبری آن 20 سال از وقایع
تاریخی عقب است ؟ این تناقضات را علی جوادی چگونه می
خواهد پاسخ دهد. رفقای عزیز چرا خودتان را سر کار
گذاشته اید؟ این پا در هوایی و معلق شدنها بیشتر از هر
چیز دیگری، به جوک شبیه است تا یک بحث سیاسی جدی. چرا
به روزی افتاده اید که سوخت و ساز حزب در جامعه را
مکانیکی می فهمید. در ثانی این ها نه ربطی به حزب
رهبر- سازمانده دارد و نه یک کلمه به این بحث مربوط
است. چه کسی از رفقای دور بر خودتان این تناقضات را از
شما می پذیرد؟ جالب است که یک رهبری در حزب وجود دارد
( بویژه دبیر کمیته مرکزی اش ) که چپ سنتی است، 20 سال
از وقایع امروز دور است، اما حزب کمونیست کارگری با
داشتن دبیر کمیته مرکزی 20 سال عقب از وقایع، حزبش
بزرگ و اجتماعی است. حمید و بقیه بدند اما حزبشان خیلی
خوبه!!. ایا در مراکز آکادمیک هم میشود با این تحلیل و
بررسی جدلی کرد؟!!!.
جدل آنلاين
علی جوادی می گوید: جدل آنلاین یک طرفه است، باعث آبرو
ریزی حزب شده، جدل آنلاین سنت منصور حکمت نیست، سنت
منصور حکمت اصول سازمانی حزب است به ما گفته اند
فاشیست و ....
جدل آنلاین برخلاف آنچه که علی جوادی می گوید یک طرفه
نیست بلکه دو طرفه است. طرف دیگر جدل آنلاین فراکسیونی
خود خوانده است که نشریه دارد، سایت دارد و ... . من
از جدل آنلاین و تا زمانیکه شائبه پراکنی علیه حزب
وجود دارد دفاع میکنم. و باید در همین ظرفیت به پاسخ
دادن به گرایشات مختلفی که در مقابل حزب کمونیست
کارگری می ایستند، پاسخ دهد. حزب کمونیست کارگری برای
کسب قدرت سیاسی، تحقق سوسیالیسم و برای هدایت و رهبری
انقلاب ساخته شده است نه برای بسیج هر روزه در جلسات
فراکسیونی که دارد این امور را زیر سئوال می برد. در
نتیجه جدل آنلاین پاسخی به نشریه فراکسیون هم هست.
اصطلاحات و ادبیات بکار گرفته شده توسط علی جوادی نظیر
" آبرو ریزی" و غیره، برای آدمهایی که سر وکاری با
دنیای سیاست دارند، بیش از حد نازل، عامیانه و اخلاقی
است. اگر قرار باشد در جلوگیری از " آبروریزی" سخنی
بمیان آید، بایستی نشریه فراکسیون را کنار گذاشت. جدل
آنلاین دارد از تنها نقطه امید آینده جامعه دفاع می
کند، نشریه فراکسیون مشغول چیست؟ نکته دیگری که در
صحبتهای این رفقا خود نمایی می کند این است که هر جا
بطور شفاهی با کسی بحث می کنند، در تبلیغات منفی شان،
اظهارات طرف مقابل را بعنوان نوشته، سیاست و مکتوبات
حزبی تحویل مخاطبین خود می دهند.
سقوط تا به این حد شایسته کسی که مدام از مارکس و
منصور حکمت دم می زند نیست. چرا به تحریف و قلب وقایع
دچار شده اید؟ شهامت کسی را که در یک بحث شفاهی
اشتباها کلمه ای را بکار برده و متعاقبا معذرت خواهی
کرده باید ستود. اما لحظه ای تعمق کنید و بیندیشید که
آیا عملکرد چندین ماهه جمع متفرق شما در تقابل با حزب
و زیر پا گذاشتن اصول و موازین آن، اندکی شما را تکان
داد؟ لجن پراکنی های اسماعیل مولودی را علیه حزب بخاطر
بیاورید تاکید می کنم علیه حزب نه خطاب به فرد یا چند
نفر، آیا حاظر شدید از حزبتان دفاع کنی؟ نه تنها
نکردید بلکه لنگرگاه این لجن پراکنی اسماعیل مولودی
شدید. این افاضات نه ربطی به حزب رهبر- سازمانده دارد
و نه یک کلمه به این بحث مربوط است.
رجوع به تاريخ
برای مشروعيت اين محفل متفرق
علی جوادی برای مشروعیت دادن به این فراکسیون بی در و
پیکر، به تاریخ مراجعه می کند و می گوید:
منصور حکمت زمانی گفته است که حمید فضای انقلاب 57 را
بر دوش دارد، حمید گفته است دوم خرداد یکی از نیروهای
جنبش سرنگونی است، منصور حکمت در بحث سلبی و اثباتی
حمید را نقد کرد، زمانی این گرایش حمید تحت عنوان
مارکسیم انقلابی کنار گذاشته شد و با نقد کمونیسم
کارگری منصور حکمت عقب نشست، منصور حکمت تلاش کرد بند
ناف کمونیزم کارگری را از انقلاب 57 ببرد اما از نظر
حمید، و در مراسم گرامیداشت منصور حکمت، در سخنرانی اش
منصور حکمت را به صدای انقلاب 57 تبدیل میکند،
نکات فوق تنها گوشه هایی از صحبتهای " درخشان " علی
جوادی در مقابل حزب کمونیست کارگری است. علی جوادی به
زعم خود فکر می کند دارد بحث سیاسی می کند اما یا غافل
است یا می خواهد خود را به کوچه علی راست بزند. که
تمامی نکاتی را که تحت لوای بحث سیاسی ارائه می دهد،
هم به لحاظ سیاسی و هم به لحاظ نقص اصول حزبی و هم به
مثابه قلب تاریخ و نهایتا به لحاظ نقد از خود و پریدن
به آغوش کورش مدرسی، باید بدان پرداخت.
علی جوادی می خواهد حمید را بطور کنکرت از حزب مورد
نقد قرار دهد. باید به علی جوادی گفت که علی جان این
قبول نیست. این یک بررسی مکانیکی است و فقط در حوزه
دانشگاهی و جدالهای ذهنی و نظری قابل روئیت است نه در
دنیای سیاست و مبارزه طبقاتی
این روش اختیاری شما دقیقا زدن به حزب است. حمید و
رهبری را نمی توان از حزب و جنبش های اجتماعیی که این
حزب در ان دخیل است جدا کرد. این انتخاب زیاده از حد
اختیاری و متافیزیکی است. شما که 90 در صد فاکتهایتان
از منصور حکمت است، چرا انسانها را مکانیکی و با
اختیار خود و خارج از مئولفه هایی که در جامعه با آن
تداعی می شوند بررسی می کنید؟ سنت و متدولوژی منصور
حکمت این بود؟ آیا منصور حکمت در مورد جایگاه و نقش
انسانها در سیاست و تاریخ مبارزه طبقاتی، آنان را از
جایگاه مادی و عینی خود جدا می کرد؟ این دقیقا به زیر
آوار بردن متد و سنتهای منصور حکمت است.
اما خاصیت و حکمت دست در انبان تاریخ بردن و اینکه در
مباحثات و نقطه نظرات افراد و شخصیتهای این حزب چه قبل
از تشکیل حزب و چه بعد از آن، فقط برای مشروعیت بخشیدن
به فراکسیونی است که کارنامه " درخشانش " بجز تضعیف
حزب و محق جلوه دادن منیت خویش، چیزی را تا کنون به
ارمغان نیاورده است. من در اینجا یه علی جوادی بیشتر
اطمینان میدهم که یکی از برجسته ترین سخنرانی های
حمید، همین سخنرایی بود که در مراسم گرامیداشت نادر
ایراد کرد.
اشکال در متد بی سر و تهی است که که علی جوادی در آن
گرفتار آمده است. این سخنرانی دارد یک تصویر ابژکتیو و
تاریخی و دخالتگر از منصور حکمت را از ابتدا تا مقطع
درگذشتش را بطور مادی و عینی به تصویر می کشد. اما
برای علی جوادی گفتن از نقش و جایگاه منصور حکمت در آن
دوران تاریخی، برایش اینچنین قابل بررسی است که انسان
ها را از مکان و موقعیت اجتماعی، سیاسی و تاریخی خود
خارج سازد. من فکر میکنم مشکل جدی و اساسی که این رفقا
در آن گرفتار آمده اند این نیست که چرا دارند گذشته
خود را زیر سئوال می برند. مشکل جدی آنان این است که
مدتهاست نگرش شان به همه چیز متافیزیکی و وارونه است.
تزهای مشعشع خسرو دانش در مورد خط زدن لنین و بازگشت
به فلسفه ماقبل مارکس، و مارکس را مطلق دیدن، این
متافیزیک را بشدت هموار ساخته است. سر منشا این
جویبارهای گل آلود از این چشمه فلسفی متافیزیکی نشات
می گیرد.
نگاه فلسفیون فراکسیون به مارکس که می خواهد آنرا به
سرمنشاء قله برساند یک مطلق گرایی است که سنخیتی با
مارکسی که ماتریالیسم را تاریخی و دیالکتیکی بکار می
بندد ندارد. تزهای سیاسی این رفقا و وارونگی نقطه
نظرات آنان را باید در این جا جستجو کرد. خانه از
پایبست ویران است ......
کورش مدرسی هم، زمانی که می خواست انشعابش را مشروعیت
بخشد، به همین درد دچار شد. سخنرانی روز شنبه علی
جوادی را اگر در کنار مقطع خروج منشعبین از حزب قرار
دهی، تفاوت اساسی بین این دو نخواهید یافت. این
متدولوژی و این وارونگی ها و سجده در پیشگاه منشعبین
نه ربطی به حزب رهبر- سازمانده دارد و نه یک کلمه به
این بحث مربوط است.
برگزاری
سمينار در مورد تاريخ جدايى ها
علی جوادی در این سمینار اعلام کرد که می خواهد یک سری
سمینارها را در مورد تاریخ جدایی ها و انشعابات در حزب
را مورد بحث و بررس قرار دهد. علی جوادی مختار است هر
سمیناری را در این زمینه ها برگزار کند جای این
سمینارها نه در مبارزه زنده و حی و حاضر امروز در حزب
و جامعه بلکه بحث و بررسی این تاریخ، بدرد محافل
دانشگاهی میخورد و گلی هم به سر حزب رهبر – سازماده
نخواهد زد. این سمینار ها برای تاریخ نویسانی که می
خواهند صرفا نامی در تاریخ داشته باشند خوب است آنهم
بروایت درک و نگرش متافیزیکی از روایت کردن تاریخ.
یکی دیگر از خاصیتهای مرور بر تاریخ جدایی ها این است
که فراکسیون بی در و پیکر این رفقا، برایش در و پیکری
بسازند. تا جاییکه به منشعبین مربوط است باید قبل از
هر چیز در پیشگاه آنان به انتقاد جدی از خود بپردازند.
دوم اینکه تاریخ نزدیک به سه سال از سیاست و عملکرد
منشعبین را همه دارند می بینند و اگر تمایلی از جانب
آنان نسبت با این جمع وجود داشته باشد، این برازندگی
می تواند مکملی از یکدیگر باشد. این آن مسیری است که
فراکسیون می خواهد حزب را در آن جای دهد نه حزب رهبر-
سازمانده.
اصل بر برائت
بارها علی جوادی در دوران تولد نوید بشارت و تا به
امروز، هم چنان دارد از اصل بر برائت در مورد این
پدیده پرورش یافته توسط جمع فراکسیون صحبت می کند.
اصل بر برائت را این رفقا از برنامه یک دنیای بهتر
گرفته اند و دارند در درون حزب آنرا به اجرا می
گذارند. این مسئله هیچ گونه ربطی به مسائلی از نوع
اسماعیل مولودی ندارد. برنامه یک دنیای بهتر برنامه
حزب کمونیست کارگری، برنامه حزب و مربوط به بخش
مطالبات این برنامه است که در مورد موازین محاکمات در
جامعه نه در درون حزب، نوشته شده است. در صفحه 53
برنامه آمده است:
موازین
محاکمات
اصل در کلیه محاکمات بر برائت متهم است.
محاکمات باید بدور از تحریک و پیشداوری و در شرایط
منصفانه برگزار شود. محل محاکمه، قاضی و هیات منصفه
باید به نحوی تعیین شوند که این شرایط تامیین گردد.
متهم و وکیل او حق دارند قبل از محاکمه از کلیه ادله و
مدارک و شهود دادستان، و یا طرف شاکی، مطلع شوند و
آنها را بازبینی کنند.
آیا واقعا باید این سطور را برای این رفقا یادآوری
کرد؟ اینها و بقیه نکات دیگر در این بخش، مربوط به
موازین محاکماتی است که در درون جامعه باید مد نظر
باشد. نه در درون یک حزب. موازین بررسی کسی چون
اسماعیل مولودی، مربوط به موازین و اصول سازمانی حزب
است نه بند های مطالباتی برنامه یک دنیای بهتر. این را
هر کسی که 2 روز وارد این حزب شده است میداند. اما
متاسفانه این رفقا دوست دارند همه چیز را درهم بر هم و
قاطی جلوه دهند. برای کسی که سالیان سال با اصول و
موازین حزبی درگیر است و آنرا با موازین محاکمات در
جامعه بهم می ریزد، فقط باید تاسف ابراز کرد نه چیز
دیگر. البته این تلاشها حکمت و خاصیت خود را در گرد و
خاک بپا کردن هم داراست. این رفقا ناچاراند برای کم
آوردن در قافیه هر چیز ابتدایی و ساده ای را جعل کنند.
اکثريت و
اقليت
علی جوادی تلاش می کند فراکسیون خود خوانده را با سهند
در سال 57 ، در مقابل اکثریتی که پشت خمینی قرار
گرفتند مقایسه کند. تاسفم از این است که این ادا
درآوردنهای ذهنی لطمات جبران ناپذیری را تا کنون به
این رفقا زده است.
نگرشی که بندهای برنامه یک دنیای بهتر را با اصول
سازمانی بهم میریزد تا تصویری وارونه را به خواننده و
شنونده القاء کند، پیداست که نیروی اکثریت در پشت سر
خمینی را برای حقانیت چند نفر در فراکسیون به عاریه
بگیرد. این مثال زنی ها، بی ربط تر از آن است که
مخاطبین را متوجه اصل قضیه نماید. منتها بیان این
نمونه ها از جانب علی جوادی، نه از سر سهل انگاری است
نه عمدی. بلکه همانطوری که در بالا اشاره کردم، درست و
سر راست، نگاه و دید ایشان، نسبت به پدیده ها را نشان
می دهد، هیچ کاریش هم نمیشه کرد.
در خاتمه از رفقای فراکسیون می خواهم که به تداوم این
وضع خاتمه دهند و بیش از این انرژی و مسائل پیش روی
حزب را با این موضوعات وقت گیر و بی نتیجه، هدر ندهند.
فراکسیونتان را ملغی کنید و به حملات جنگ سردی علیه
حزب خاتمه دهید.
این را پلنوم 27 ، نوشته های کادرهای حزب، به شما
گفتند. و در پرتو نقد سیاسی از فراکسیون، قرار
تشکیلاتی در برسمیت نشناختن فراکسیون هم تصویب شد. اگر
به نقد های سیاسی در مورد فراکسیون بها نمی دهید، به
قرار و مصوبه آن ملزم و پایبند باشید.
12 مارس 2007
|
مسئوليت مقالات مندرج در جدل بعهده
نويسندگان آن ميباشد |
|
آرشيو نشريه پي دى افي جدل |
|
آخرين شماره منتشر شده نشريه |
|
|
|
