|
راه پیشروی کدامست؟
سخنی با رهبران کارگران شرکت
واحد
دوستان کارگر، رهبران سندیکا!
یورش نیروهای انتظامی به اعتصاب و
اعتراضات بر حق شما شرایط بسیار دشواری را ایجاد کرده است. بازداشت های وسیع، هجوم
به خانه ها و ضرب و شتم خانواده های فعالین سندیکا، تهدید به اخراج و بیکاری، و
بویژه تحت تعقیب قرار دادن و متواری کردن فعالین و رهبرانی که هنوز بازداشت نشده
اند، امر پیشبرد و ادامه اعتراض و پیگیری مطالبات کارگران را با موانع و مشکلات
جدی متعددی مواجه ساخته است. اما همینطور که خود شما بارها در اطلاعیه هایتان بیان
کرده اید کارگران راه دیگری جز اعتراض و اعتصاب ندارند. میتوان و ضروریست که
راههای مقاومت و مبارزه در شرایط جدید را دریافت و عملی کرد.
راه دیگری نیست. هر نوع سرخم کردن و کوتاه آمدن در برابر این فشارها، تهدید و سرکوب
و ارعاب را تشدید خواهد کرد. توسل به مقامات و یا پیش گرفتن هر نوع شیوه دیگری بجز
اتکا به نیروی خود و اتکا به حمایت کارگران و بخشهای دیگر مردم در ایران و در جهان
نه تنها مشکلی را حل نمیکند بلکه انسجام و اتحاد صفوف کارگران را در هم خواهد پاشید
و موجب تعرض بیشتر حکومت خواهد شد. شکستن روحیه ها، سردرگمی و نومیدی در صفوف
کارگران و بویژه کارگران زندانی، یاس و سرخوردگی عمومی در کل جنبش کارگری و در
جامعه، و از دست دادن حمایت مردم در ایران و در سطح بین المللی، از اولین نتایج
سرخم کردن در برابر فشارهای حکومت خواهد بود. رژیم هر میزان از تزلزل و سستی و کرنش
در برابر خود را به حلقه ای برای خرد کردن و به انقیاد کشیدن کامل کارگران و
اعتراض آنان دنبال خواهد کرد. این راه و شیوه کارگران نیست. راه پیشروی مانند همیشه
اتکا به عمل مستقیم کارگران، و در شرایط امروز بویژه خانواده های کارگران، و
سازماندهی مقاومت و اعتراض است.
خوشبختانه در دل همین شرایط طاقت فرسا
نشانه های بسیار مثبت و شورانگیزی از مقاومت و اعتراض بچشم میخورد. کارگران زندانی
با روحیه بالا و درخور ستایشی پیام میدهند که به مبارزه ادامه بدهید، فراخوان به
اعتصاب یک روزه داده اید، و خانواده های کارگران بازداشت شده حرکت امید بخشی را
برای آزادی عزیزان دربندشان آغاز کرده اند. از سوی دیگر سیل حمایت از خواستهای
کارگران واحد و محکوم کردن یورش نیروهای دولتی از جانب اتحادیه های کارگری و
سازمانهای مترقی و انساندوست از گوشه و کنار جهان مدام رو به افزایش است. آزادی
کارگران دربند و تحقق خواستهای پایه ای کارگران واحد در گرو بسط و پیشروی این
حرکتهای اعتراضی است.
دوستان کارگر!
در این شرایط مسئولیت سنگینی بر دوش شما
است. رژیم اعتصاب شما را در هم شکست اما نباید اجازه بدهید روحیه رزمنده کارگران و
قدرت اتحاد و مقاومت آنان را در هم بشکند. امروز مبارزه کارگران واحد در مرکز توجه
همه کارگران و کل مردم قرار گرفته است. خواستهای شما خواست همه کارگران ایران است و
هر گام پیشروی کارگران واحد تاثیرات تعیین کننده ای بر کل جنبش کارگری خواهد داشت.
این موقعیت خطیر را دریابید و محکم و بی تزلزل مبارزه ای که کارگران واحد برای تحقق
پایه ای ترین مطالبات خود و کل کارگران ایران آغاز کرده اند تا پیروزی کامل به پیش
ببرید. تعداد زیادی از اعضای هیات مدیره سندیکا و فعالین اعتراض دستگیر شده اند اما
نسل دیگری از فعالین کارگری و خانواده های کارگران پا بمیدان میگذارند. آموزش و
راهنمائی و کمک به این فعالین بعهده شما و یکی از حلقه های پیشروی مبارزه کارگران
واحد است. کارگران از شما انتظار دارند راههای تقویت صفوف و مبارزه شان را روشن
کنید و به نیروی متحد آنان متکی بشوید. مسئولیت سنگینی بعهده شما قرار گرفته است و
بی تردید با اتکا به نیروی کارگران میتوانید با سربلندی از عهده این مسئولیت بر
بیائید.
شرایط سخت و دشواری است اما حرکتهای امید
بخش و شورانگیزی که در دل همین شرایط به همت شما آغاز شده است راه تغییر این وضعیت
و پیشروی و پیروزی را هموار میکند. راسخ و استوار این راه را ادامه بدهید. خود را
تنها حس نکنید، کارگران و مردم شریف و آزاده ایران و جهان در کنار شما و پشتیبان
حرکت حق طلبانه شما هستند.
دستتان را به گرمی میفشارم و برایتان
آرزوی موفقیت دارم.
حمید تقوائی
دبیر کمیته مرکزی حزب کمونیست کارگری
ایران
13 بهمن 1384، 2 فوریه 2006 |