كنفدراسيون بين المللي اتحاديه هاي آزاد كارگري در گزارش سالانه خود ايران را در رديف كشورهاي خطرناك براي كارگران قرار دادشهلا دانشفر
عليه شرايط برده وار كار در ايران به يك كمپين بين المللي كارگري بايد دامن زد
کنفدراسيون بين المللی اتحاديه های آزاد کارگری در گزارش ساليانه خود از ايران به عنوان يکی از خطرناکترين کشورهای جهان
در ارتباط با اتحاديه ها و تشكلهاي كارگري نام برده است.
در اين گزارش ايران از لحاظ ناامني فعاليت براي تشكلها و اتحاديه های کارگری در رديف کشورهای کلمبيا، بلاروس، برمه، کامبوج، چين، دومينيکن، هائی تی، نيجريه، فيليپين، ترکيه، ونزوئلا و زيمبابوه قرار گرفته است. اين گزارش حاكي از قتل چهار نفر به دست پليس و بازداشت دهها نفر از فعالين كارگري و همچنين مواردی
از هجوم خانگی و شکنجه در ارتباط با تظاهرات کارگری در ايران است و از جمله به دستگيري فعالين كارگري در اول مه ٨٢ در سقز، به محروميت كارگران در ايران از حق اعتصاب و به گلوله بستن صف اعتراض كارگران در خاتون آباد در ٨٢ و جانباختن ٤ نفر از كارگران در اين يورش اشاره كرده است.
انيكه امروز كنفدراسيون بين المللي اتحاديه هاي آزاد كارگري از چنين حقايقي پرده بر ميدارد، حاكي از فشار اعتراض كارگران در ايران و انعكاس صداي اين اعتراضات در سطح بين المللي است. حاكي از نقش مهم تلاشهاي ما و فعالين كمونيست براي جلب همبستگي بين المللي و رساندن صداي اعتراض كارگران در ايران به گوش
سازمانهاي بين المللي كارگري است. ميدانيم اين اولين بار نيست كه چنين گزارشاتي در مورد ايران داده ميشود. در همين آخرين كنفرانس بين المللي سازمان جهاني كار بود كه از سوي كميته استاندارد اين سازمان ( به گفته خود این کمیته با استناد به شكاياتي كه از سوي كنفدراسيون اتحاديه هاي آزاد كارگري جهاني دريافت كرده بودند)٬ گزارشي مبني بر وضع نابسامان كارگران در ايران داده شد كه در آن به عدم پرداخت دستمزدها از ٣ تا ٢٤ ماه اشاره شده بود. اما نكته مهم اينست كه اين گزارشات چه جايگاهي دارد و در مبارزه واقعي
كارگران در ايران چه تاثيري ميتواند داشته باشد؟
نفس همين گزارشي كه از سوي كنفدراسيون بين المللي اتحاديه هاي آزاد كارگري داده شده است٬ نشانگر اينست كه امروز ما بيش از هر وقت نياز به دامن زدن به يك كمپين بين المللي كارگري عليه شرايط برده وار كار در ايران داريم.
گزارش سالانه كنفدراسيون اتحاديه هاي آزاد كارگري گوشه بسيار كوچكي از وضعيت كارگران در ايران را تصوير ميكند٬ اما جنبه مهم چنين گزارشاتي، جنبه سنديت بالاي آنها براي ديگر نهادهاي بين المللي است كه ميتواند بطور مثال به فعالين كمپيهاي همبستگي بين المللي كارگري كمك كند كه با استناد به آنها به يك كمپين
گسترده بين المللي عليه اين وضعيت دامن بزنند و با اين كار بيشترين فشار را بر روي جمهوري اسلامي وارد آورند. از جمله با استناد به چنين گزارشاتي قبل از هر چيز بايد خواست كه نمايندگان جمهوري اسلامي٬ شوراهاي اسلامي و خانه كارگر از سازمان بين المللي كار(آي ال او) اخراج شوند. همچنين با انعكاس صداي اعتراض كارگران به نهادهاي بين المللي و بيان خواستهاي فوري و همين امروز كارگران٬ آنها را به حمايت و پشتيباني از خواستها و مبارزات كارگران در ايران فراخواند. اينها طبعا خطوط يك كمپين سياسي است كه در دستور
كميته همبستگي بين المللي كارگري حزب كمونيست كارگري ايران قرار ميگيرد. اما از سوي ديگر استفاده از چنين فرصتي براي انعكاس صداي اعتراض خود به گوش نهادهاي بين المللي كار از سوي فعالين كارگري در ايران مهم است. بويژه امروز كه توجه فعالين كارگري در ايران به جلب همبستگي بين المللي كارگري بيش از بيش بالا رفته و ما در بسياري از حركات اعتراضي شاهد ارسال نامه هاي اعتراضي كارگران به سازمانهاي بين المللي كارگري و قراخواندن آنها به حمايت و پشتيباني از مبارزاتشان هستيم٬ چنين گزارشاتي ميتواند فرصتي براي
كارگران در ايران باشد كه با استناد به آن خواستهاي خود را در سطح بين المللي منعكس كنند٬ با قدرت بيشتري صداي اعتراضشان را بگوش جهانيان برسانند٬ بيشترين حمايت و پشتيباني را از سوي نهادهاي بين المللي كارگري به خود جلب كنند و با اين كار بيش از بيش به يك همبستگي كارگري بين المللي قدرتمند شكل دهند.
بنابراين بدنبال چنين گزارشي بايد از سوي تمامي كارگران در ايران خطاب به كنفدراسون اتحاديه هاي آزاد كارگري اعلام شود كه بسيار خوب ما اين اقدام شما را به فال نيك ميگيريم و آنرا قدمي مثبت ميدانيم. اما اين به هيچ وجه كافي نيست. مگر نميبينيد كه با وجود اينكه كارگران در ايران از حق تشكل و حق اعتصا ب
محرومند، با وجود اینکه فعالين كارگري صرفا بخاطر مبارزه براي حقوق برحق خود مورد تهديد و ارعاب قرار ميگيرند، سازمان جهاني كار (آي ال او) چماقداران شوراي اسلامي را به هيات مديره اين سازمان برده است، چرا به آن شكايتي نداريد؟ بايد به كنفدراسيون اتحاديه هاي آزاد كارگري نامه نوشت و آنها را مورد سئوال قرار داد و پرسيد مگر خود شما قبلا طي نامه اي حمله چماقداران خانه كارگر و شوراهاي اسلامي را به سنديكاي كارگران شركت واحد محكوم نكرديد، چرا اكنون خواهان اخراج فوري نمايندگان جمهوري از سازمان جهاني كار
نميشويد؟
همچنين بايد از سوي كارگران در ايران خطاب به كنفدراسيون بين المللي اتحاديه هاي آزاد كارگري نامه داده شود و كارگران خواهان حمايت از خواستهاي برحق خود٬ خواست حق تشكل و حق اعتصاب٬ خواست افزايش دستمزدها ٤٥٠ هزار تومان در قدم اول٬ پرداخت فوري دستمزدهاي معوقه و خسارت ديركرد آن و نيز ايمني محيط كار و اعزام
هياتهاي كارگري براي بازرسي وضعيت و شرايط كار كارگران در ايران شوند. خواهان اعزام هيات هاي بازرسي به محيط هاي كار در ايران شوند و به تبديل محيط هاي كار به قتل گاه كارگران كه هر روز دارد از آنان قرباني ميگيرد اعتراض
و شكايت كنند و بخواهند كه فورا به اين جنايات در محيطهاي كار خاتمه داده شود. اينها همه اقداماتي است كه هم از سوي فعالين كارگري در ايران و هم از سوي كميته همبستگي بين المللي كارگري حزب كمونيست كارگري ايران بايد در دستور قرار بگيرد تا بتوانیم با دامن زدن به يك كمپين همبستگي قدرتمند كارگري كه يكسر آن در ايران است و يكسر ديگر آن در اقصا نقاط جهان به يك اتحاد كارگري قدرتمند شكل دهيم.
زنده باد همبستگي جهاني كارگري