انترناسیونال ۱۱۲
کاظم نیکخواه
در حاشیه رویدادها
سازمان ملل: جشن شصت سالگی و آینده ای مبهم
سازمان ملل متحد هفته گذشته شصت ساله شد· سازمان ملل در ٢٤ اكتیر ١٩٤۵ بر اساس طرحی كه روزولت رئیس جمهوري آمريكا در اواخر جنگ دوم جهاني مطرح كرده بود در كنفرانسي در سانفرانسيسكو متولد شد· اين سازمان جانشين جامعه ملل "THE LEAGUE OF NATIONS"
گرديد كه پس از پايان جنگ اول در سال ١٩١٩ تشكيل شده بود و به دليل عدم توانايي در جلوگيري از جنگ جهاني دوم٬ در حين اين جنگ منحل گرديد· هدف سازمان ملل "حراست از صلح جهاني و همكاريهاي بين المللي" اعلام شد· سازمان ملل در اذهان برخي مردم به عنوان پليس جهان پذيرفته شد اما اين سازمان از همان آغاز تولدش نشان داد كه ابزاري براي كار ديگري است و قرار نيست از سياست و توازن حاكم بر "ملل" خارج بزند· روشن شد كه اين دولتهاي قدرتمند بين المللي و مشخصا آمريكا و متحدانش هستند كه نقش غالب را در اين سازمان ايفا
ميكنند و سازمان ملل انعكاسي از جنگ و صلح آنهاست·
بلافاصله پس از تولد سازمان ملل جدال بين غرب و شرق بعد از جنگ جهاني آغاز شد و در سال ١٩۵٠ به شعله ور شدن جنگ كره انجاميد كه ابعادي گسترده و فاجعه بار يافت· سازمان ملل نه تنها مانع اين جنگ نشد بلكه شواهدي حكايت از اين دارد كه هموار كننده راه حمله آمريكا به كره بوده است· سازمان ملل حتي در سال ١٩٦٠ در جنگي در كاتانگا در كنگو مستقيما درگير
شد و جهت مذاكره براي آتش بس در اين جنگ بود كه دبير كل سوئدي اين سازمان "داگ هامرشولد" در اين سال عازم كنگو شد و هواپيمايش در راه سقوط كرد و كشته شد· بلافاصله پس از آن در سال ١٩٦٢ بحران كوبا يا آنچه بنام بحران "خليج خوكها" مشهور شد پيش آمد كه جهان را تا لبه جنگ اتمي ميان دولت آمريكا به رياست جان اف كندي و دولت شوروي به رياست خروشچف پيش برد و سازمان ملل نقشي جز ظرف پيشبرد كشاكش هاي ديپلماتيك اين جنگ را ايفا نكرد· در جريان جنگ ويتنام نيزكه از اواخر دهه شصت با شركت گسترده نظامي دولتهاي فرانسه و
سپس انگليس و نهايتا آمريكا براي تحت استعمار نگه داشتن ويتنام به جريان افتاد٬ سازمان ملل نقش آشكاري جز ميانجي اي ناتوان در آخرين سالهاي جنگ كه شكست آمريكا قطعي شده بود٬ نتوانست ايفا كند· جنگهاي اعراب و اسرائيل و بويژه جنگ شش روز در سال ٦٧ و پس از آن جنگ سال ٧٣ و بعد جنگ هشت ساله ايران و عراق همگي تاييدي بر اين بودند كه سازمان ملل چيزي جز تابع توازن قدرتها و پاتوق دولتها براي بحث و جدل و مذاكره در مورد جنگها و صلحهايشان نيست و نميتواند حافظ صلح جهان باشد·
سياست اين سازمان تابع قدرتمندترين هاست و اگر اميدي به آن باشد آنجاست كه توازن صفر ميان قدرتهاي بزرگ را منعكس ميكند· نمونه ها طي اين شصت ساله و بويژه در همين دهه اخير كه شاهد نسل كشيهاي بسياري بوده ايم بسيارند· قدرت نابود سازي دولتها طي اين سالها به حدي رسيده است كه براي جنگي در ابعاد جهاني برنده اي قابل تصور نيست و شايد مهترين عامل
شعله ورنشدن جنگي در ابعاد جهاني همين بوده است·
در شصت سالگي سازمان ملل٬ بشريت احساسي از صلح و آرامش ندارد· سايه ترور و كشتار و جنگ در گوشه و كنار جهان ديده ميشود· آينده اين سازمان در شصت سالگيش بشدت زير سوال است· نه از آن رو كه در حفظ صلح نا موفق بوده است بلكه از آنرو كه صحنه سياسي جهان با روزهاي تولد اين سازمان قابل مقايسه نيست· جهان تغيير كرده است· توازنها بهم خورده است· و
گردانندگان سياستهاي جهاني در تلاش ايجاد آرايش و ابزاري تازه براي پيشبرد سياستهاي خويشند· اگر بشريت بخواهد اميدي به صلح را بطور واقعي زنده كند نيزنبايد توهم ايجاد پليسي مناسبتر براي صلح را باور كند بلكه بايد همين توازن را به سود خويش دگرگون كند·
٤٠ سفير و ديپلمات جمهوري اسلامي بركنار ميشوند
وزير خارجه جديد جمهوري اسلامي منوچهر متكي گفته است كه ماموريت ٤٠ تن از سفرا و ديپلماتهاي بلند پايه ايران در كشورهاي مختلف در پايان امسال خورشيدي تمام ميشود و سفرا و مقامات جديدي به جاي آنها گمارده خواهند شد· گرچه از تمام اين ٤٠ سفير نامي برده نشده اما ايرنا اعلام كرد كه سفراي جمهوري اسلامي در آلمان و بريتانيا و فرانسه و تانزانيا جزو
اين بركنار شدگان هستند·
بنا به گزارشها اين ٤٠ سفير و ديپلمات به دليل ارتباط و هم نظري شان با دوم خرداديها اخراج ميشوند و جاي آنها را قرار است اشخاصي از جناح تند روي حاكم بگيرند·
دولت احمدي نژاد در چند ماه گذشته به همراه مشتي امام جمعه ها و سرپاسدارها تلاش كرده است نشان دهد كه مشكل جمهوري اسلامي در سطح بين المللي و همچنين در سطح داخلي مماشاتهاي گذشته با مردم و با دولتها بوده است و اين تصفيه ها كه ادامه جابجاييهاي گسترده در پستهاي مختلف داخلي است قرار است حكومت اسلامي را براي باز گشت به "خط امام" آماده كند·
جمهوري اسلامي براي برون رفت از فشارهاي بين المللي و مهمتر از آن عقب راندن مبارزات مردم٬ در ده بيست سال گذشته راههاي مختلفي را آزمايش كرده است و تمام اين راهها به بن بست رسيده· شكست دوم خرداديهاي حكومت كه آخرين آن بود تنها شكست يك جناح حكومت نبود بلكه شكست و بن بست جمهوري اسلامي را به همگان نشان داد· معلوم شد كه نه جمهوري اسلامي اصلاح پذير است و نه هيچ اصلاحاتي ميتواند ذره اي تخفيف در جنبش و جنب و جوش مردم براي سرنگوني اين حكومت ايجاد كند·
با آمدن پاسدار – جلادي بنام احمدي نژاد به راس حكومت٬ جمهوري اسلامي در واقع به بن بست خود اعتراف كرد و به صرافت بازگشت به نقطه صفر افتاد· اما همين چند ماهه گذشته نشان داد كه اين انتخابي از ميان غير ممكن هاست· اگر ادامه اين راه براي اين حكومت ممكن بود نه دوم خرداد خاتمي و نه سياست مماشات رفسنجاني اساسا متولد نميشد و نيازي براي اصلاح طلب
شدن همكاران سابق احمدي نژاد در وزارت اطلاعات و سپاه پاسداران پيش نمي آمد· زدن مهار و افسار "مصلحت نظام" به گردن باند احمدي نژاد وحشت سران حكومت را از شكست مفتضحانه اين تلاش به روشني نشان داد· اما احمدي نژاد با ادامه تصفيه دوم خرداد ميخواهد شكست تاكنونيش را به گردن ناخالصي هاي حكومتش بنيدازد·
تصفيه هاي اخير بهر رو شكافها و نزاعهاي آشكارتر داخلي حكومت را دامن خواهد زد و فشار بين المللي بر حكومت اسلامي را تشديد خواهد نمود·