١٢ فروردين ١٣٥٨ روز "رفراندوم جمهورى اسلامى"

محمد شکوهي

در اولين روزهاى هفته اول فروردين سال ٥٨ جريان اسلامى به رهبرى خمينى "فرمان رفراندوم و همه پرسى" براى تعيين شکل حکومت آتى را صادر کرد. خمينى در پيام معروف خود رسما مردم را تهديد کرده و اعلام نمود که: "وى فقط به جمهورى اسلامى راى مى دهد. جمهورى اسلامى نه يک کلمه بيشتر و نه کمتر". روزهاى ١٠ و ١١ فروردين سال ٥٨ طى يک اقدام فرمايشى رفراندوم برگزارشد. روز ١٢ فروردين ١٣٥٨ اعلام شد: "نزديک به ٩٩ درصد مردم ايران به جمهورى اسلامى راى دادند". جامعه ايران از ١٢ فروردين به بعد وارد فاز ديگرى مى شود. مرورى هر چند کوتاه بر وقايع و اتفاقات اين مقطع حساس از تاريخ معاصر ايران و دادن تصويرى ديگر از تحولات و روندهاى اين دوره، به خصوص براى نسل جوان از اهميت خاصى برخوردار بوده و جا دارد که در قالب وقايع نگارى کوتاه هم که شده، به وقايع و اتفاقات اين دوره اشاره اى کوتاه بشود.

صحنه سياسى و اجتماعى ايران مقطع ٥٨ تا اوايل سال ١٣٦٠، صحنه رويارويى و کشمکشهاى عظيم انقلاب کارگران و مردم با ضد انقلاب اسلامى مى باشد. مقطعى که عليرغم برگزارى رفراندوم کذايى جريان اسلامى، هنوز تعيين تکليف قدرت سياسى و ساختار سياسى آتى جامعه انقلابى ايران جواب نگرفته است. در کردستان مبارزه مردم بر عليه جريان اسلامى شکل مقاومت و مبارزه مسلحانه را به خود گرفته است. در ترکمن صحرا مردم و کارگران شوراهاى شان را شکل داده اند. در استانهاى گيلان و مازنداران شوراى متحده کارگران و زحتمکشان شکل گرفته است. زمزمه هاى اعتصابات سراسرى معلمان و کارگران شنيده مى شود. در اثر مقاومت و مبارزه مردم در کردستان جريان اسلامى مجبور به آتش بس مى شود. در اين ميان خمينى در فروردين سال ١٣٥٩ فرمان "انقلاب فرهنگى" را صادر مى کند. گله هاى حزب الله، عناصر قمه کش و خواهران زينب و رهبران جريانات و باندهاى تروريست اسلامى به فرمان خمينى به دانشگاهها و مراکز علمى حمله ميکنند. صدها دانشجو کشته و هزاران نفر دستگير مى شوند. طرح "پاکسازى" به اجرا گذاشته مى شود. هزاران نفر دانشجو و کارگر و معلم به جرم مخالفت با دولت تازه اخراج مى شوند. در ٢٨ مرداد سال ١٣٥٩ خمينى فرمان جهاد بر عليه مردم کردستان را صادر مى کند. از اواسط سال ١٣٥٩ تعرضات ضد انقلاب اسلامى شدت و حدت بيشترى به خود مى گيرد. تعرضات حزب الله با شعار "يا رو سرى، يا تو سرى" به زنان سازمان داده مى شود. بنى صدر در مقام فرمانده کل قواى رژيم در پاسخ به خواست کارگران نفت که خواهان حضور در شوراى انقلاب و به رسميت شناختن تشکل هاى کارگرى مى باشند، عربده کشى کرده و مى گويد: "شورا پورا ماليده." و در باره مبارزه مردم کردستان مى گويد:" سربازان تا تسخير کردستان و سرکوب ضدانقلاب نبايد بند پوتين هايشان را باز کنند". خمينى اعتصاب را حرام اعلام کرده و دولت موقت بازرگان فرمان بازگشت به کار کارگران اعتصابى را صادر مى نمايد. حملات باندهاى تروريست اسلامى به احزاب و سازمانهاى سياسى مخالف و بويژه چپ و سوسياليست شروع مى شود. با شروع جنگ در شهريور سال ١٣٥٩، حملات جريان اسلامى براى سرکوبى انقلاب به اوج خود مى رسد. خمينى آن زمان گفت: اين جنگ يک نعمت الهى است". تبليغات هيستريک و ضد کمونيستى آميخته به ناسيوناليسم و ميهن پرستى اسلامى اوج مى گيرد. فعاليت احزاب و سازمانهاى سياسى ممنوع مى شود. و يک سال بعد، ٣٠ خرداد نقطه اوج تهاجم به مردم و تعيين تکليف نهايى با انقلاب مردم ميباشد. هزاران کمونيست، سوسياليست، فعال کارگرى و زنان، آزاديخواهان و هر کسى که مخالفتى با جمهورى اسلامى داشت، دستگير و زندانى و در محاکمات ٥ دقيقه اى به اعدام محکوم مى شوند. ٣٠ خرداد ٦٠ آغاز پروسه تثبيت حکومت اسلامى مى باشد. جمهورى اسلامى برآمده از رفراندوم ١٢ فروردين ٥٨ توانست با اتکا به سرکوب و اعدام، زندان و شکنجه از ٣٠ خرداد ٦٠ به بعد پايه هاى حکومت ديکتاتورى و وحشت اسلامى اش را بر گرده مردم تحميل نمايد.

تاريخ شکل گيرى و عروج جريان اسلامى به قدرت، تاريخ سرکوب، نسل کشى و کشتار بيش از صد هزار انسان مى باشد. امروز بعد از گذشت بيش از دو دهه از شکل گيرى جمهورى اسلامى بخش هايى از حکومت "اصلاح طلب" شده و شعار "جامعه مدنى و دموکراسى" را مى دهند. چهره ها و عناصرى چون حجاريان، گنجى، سازگارا، خاتمى، سروش، بهزاد نبوى، در معيت جريانات ملى-مذهبى که جمهورى اسلامى را ساخته و به جان مردم و انقلابشان انداختند، مى خواهند نظامشان را اصلاح و از اين طريق نجات دهند. اگر حافظه تاريخى اين حضرات همه اين جنايات را بى شرمانه به حساب "اعمال و کردار دوران هرج و مرج و خشونت" گذاشته و ککشان هم نمى گزد، حافظه تاريخى مردم ايران و به خصوص نسل اول انقلاب اينها را فراموش نکرده و به نسل جوان بازگو خواهد کرد. بدون خون پاشيدن به انقلاب مردم، بدون سازماندهى خشن ترين و وحشى ترين ديکتاتورى، بدون اعدام، زندان، سنگسار و شکنجه، جمهورى اسلامى نمى توانست پايه هاى حکومتش را تثبيت بنمايد. ١٢ فروردين ٥٨ زمينه ساز سرکوب نهايى انقلاب مردم در ٣٠ خرداد ٦٠ مى باشد. بى شک در فرداى سرنگونى حکومت اسلامى، مردم سران و دست اندرکاران بيش از دو دهه جنايت و سرکوب و کشتار را پاى ميز محاکمه خواهد کشاند. و آن روز دير نيست. ٭