جهان ما جهان تناقض ها
آرش سميعي- تهران
دنیای عجیبی است! چند روزقبل خبری در رسانه های دنیا نظرم را جلب کرد. خبر استعفای وزیر دارائی دولت فرانسه!؟
آری، او استعفا داد چون فاش شده بود در خانه ای ششصد متری که متعلق به خودش بود، زندگی میکرد. و لابد بدلیل اينکه همین مسئله باعث آبرو ریزی و شرمندگی اش شده و تحت فشار افکار عمومی مجبور به استعفا شده است. مثل همین خبر بیاد
دارم که سالها قبل زمانیکه لخ والسا در راس قدرت حکومت لهستان بود، بعد از پایان دوره سمت دولتی اش به دلیل داشتن 11000 دلار در حساب بانکی اش به دادگاه فراخوانده شد که باید توضیح دهد که این پول را از کجا آورده است ؟ تا اینجا
هر شنونده ای تعجب میکند که کجای این اخبار عجیب اند.
البته اگر کسی از ثروتهای افسانه ای سران نظام و مافیای اقتصادی و سیاسی ایران با خبر نباد، هیچ چیز عجیب و غریبی اتفاقن یافتاده است. ولی کافی است به ثروتهای نجومی مقامات جمهوري اسلامي ایران که به صورتهای مختلف به بیرون درز
میکند و یا در سایت های خبری خارجی و داخلی و در اثر درگیری های بالای حاکمیت درج میگردد، بیاندیشیم، انوقت تناقض و سر وته بودن جهان ما بیشتر دیده میشود.
خانه ششصد متری که چیزی نیست، حضرات اسلامي در قصر های چند هزار متری زندگی میکنند. خجالت هم نمیکشند و ناراحت هم نیستند و استعفا هم نمی دهند. اصلا کسی مگر میتواند جرئت داشته باشد که بگوید چرا در کاخ زندگی میکنی ؟ ماشین های
چند میلیون دلاری رااز کجا آوردی؟ و یا موجودی حسابهای بانکی تان از کجاست؟
در گوشه ای از این دنیا وزیر دارائی کشوری مانند فرانسه بدلیل داشتن خانه ای 600 متری مجبور ميشود از سمت دولتی استعفا بدهد؛ در گوشه دیگری از دنیا فقط به خاطر 11000 دلار موجودی بانکی نخست وزیر کشوری به دادگاه فراخوانده
میشود؛ ولی در ايران، سران حکومت اسلامي نمیدانند با ثروتهای دزدیده و چپاول شده و انباشت شده از دسترنج کارگران و زحمتکشان جامعه ایران، چه کار کنند؟ و در کدام بانک و کشوری قایم کنند تا در فردای سقوط نظامشان به دردشان بخورد.
در داخل کشور نیز هر عرصه ای که ميتوان سود کلان انباشت کرد دست خود حضرات است. راست راست راه میروند، در بخشهای مختلف قدرت سیاسی و اقتصادی مملکت جا به جا میشوند، انگار مردم خبر ندارند که ثروتهای افسانه ای سرمایه داران
اسلامی و غیر اسلامی کجاها قرار گرفته و چگونه با قبضه تمامی مصادر امور مشغول دزدی و غارت هستند. مسلم است که اگر در حال حاضر احتياجي به استعفا نمیبینند، نیازی به جوابگوئی در دادگاهی ندارند؛ ولی دور نیست زماني که باید در
مقابل چپاول دسترنج کارگران جوابگو باشند.
همین دو سال قبل بود که یکی از اقا زاده ها ( شهرام جزایری ) به علت درگیری های داخلی خودشان، دستگیر شد و در دادگاهی که از تلویزیون دولتی پخش شد، پرده از رشوه های کلان ( صد ها میلیون تومان) به همه مقامات و از جمله به رئیس
دفتر رهبر برداشت. دور نیست که همه اين صاحبان ثروتهاي کلان باید در دادگاه و این بار در دادگاهی واقعی و مردمی حاضر شوند و پرده از غارت و چپاول ثروت اجتماعی مردم ایران برداشته شود. این دادگاه ها برای روشن کردن وضع ثروتهای
اجتماعي چپاول شده و چگونگی باز گرداندن این ثروتها به خود مردم، یکی از دست آوردهای جنبش سرنگونی طلبی مردم و کارگران به رهبری حزب کمونیست کارگری ایران خواهد بود. *
لازم به ذکر است که در همان کشور فرانسه و لهستان هم که نظام سرمايه داري دارند بين بخش فقير و محروم جامعه و صاحبان سرمايه اختلاف فاحشي وجود دارد. اين در حقيقت جزئي جدانشدني از نظامهاي سرمايه داري است. اما در آن کشورها،
همچنانکه در مثالهاي نويسنده اين مطلب مشهود است، مبارزات طبقه کارگر توانسته است عقب نشيينهايي به نظام حاکم تحميل کند که در مواقعي مجبور ميشوند حد اقل براي حفظ ظاهر هم که شده به جامعه حساب پس بدهند. انترناسيونال
|