ضرروت راه اندازی يک کارزار جهانی برای آزادی پرويز سالاروند، کارگر ايران خودرو
پرويز سالاروند يکی از کارگران ايران خودرو روز ۲۳ فروردين ۱۳۸۴ دستگير شده است. حراست ايران خودرو سالاروند را دستگير کرده و در زيرزمين شرکت از وی بازجويی نموده و سپس وی را به محل نامعلومی بردهاند. خانواده و همکاران سالاروند هنوز نمیدانند او کجاست؟ تا چه حدی شکنجه شده و چه سرنوشتی در انتظارش است؟
«جرم» سالاروند تنها و تنها دفاع از همکاران خود در شرکتهای پيمانکاری ايران خودروست که دستمزدی کمتر از کارگران رسمی میپردازند و پاداش و عيدی کارگران را بالا میکشند. سالاروند حتا هيچ نقش و دخالتی در اعتراضات برحق کارگران شرکت پيمانکاری ايران خودرو نداشته و فقط و فقط از اعتراضات آنان دفاع کرده است. سالاروند يک کارگر است که نتوانسته ستم و ظلمی را که بر همکارانش میرود تحمل کند و تنها به
اين جهت بازداشت، شکنجه و زندانی شده است. جمهوری اسلامی و تشکلات وابسته به آن همچون خانه کارگر و شوراهای اسلامی کار وظيفهای به جز لگدمال کردن ابتدائیترين حقوق کارگران و سرکوب و حبس آنان ندارند. هنوز خون کارگران خاتونآباد که در بهمن ۸۲ بر خاک افتادند خشک نشده، جان کارگر ديگری در خطر است. بر ماست که هر چه زودتر يک کارزار جهانی برای نجات جان پرويز سالاروند را در دستور کار قرار دهيم
و مانند کارگران قراردادی و رسمی ايران خودرو خواهان آزادی بیقيد و شرط وی گرديم. اعتراض و اعتصاب حق کارگران است، هيچ رژيم و نهادی نبايد اجازه داشته باشد که برای دفاع از منافع مشتی انگل به نام سرمايهدار اين حق را ضايع کند. برای نجات جان و آزادی پرويز سالاروند فوراً دست به کار شويم، شايد فردا بسيار دير باشد. اميد مهری ۱۴ ارديبهشت ۱۳۸۴ – ۴ مه ۲۰۰۵ |