مسجدی ایستاده بر ویرانه های یک روستا

آرش سميعي-تهران

عکسی از یکی از روستا های زرند کرمان پس از زلزله روز 4 اسفند بر صفحه روزنامه دولتی ایران در تاریخ 5/12/83 نقش بسته است . از روستا جز ویرانه چیزی نمانده است . در گوشه عکس ، مسجد همان روستا را میبینیم . سالم و پابرجا ، با گنبد و مناره های درخشان . از روستا تلی از خاک برجا مانده و صدها مردم فقیری که زیر آوار مدفون شده اند . و از مسجد بالعکس همه چیز سالم . آیا نمیشد خانه ها را نیز مثل آن مسجد ، محکم و با مصالح استاندارد روز ساخت تا کسی کشته نشود . جواب صد البته آری است . میشد ولی منافع عده ای سرمایه دار و گردن کلفت مفتخور و نظام منحوسشان ایجاب نمیکرد . سیاست رژیم اسلامی سرمایه ایجاب نمیکند که برای مردم خانه بسازند . بجای بودجه خانه سازی ، بجای بودجه بهداشت و درمان ، بجای بودجه اموزش و پرورش بودجه باید به ساختن مساجد ، به حقوق آخوندهاي مفتخور و گردن کلفت ، به تبلیغ جهل و خرافه از همین منابر مساجد و جیب خیل عظیم سرمایه داران و ثروتمندان جامعه اختصاص داده شود . در شرايطي که 50 % بودجه سالانه ایران را به هزینه های دفاعی اختصاص میدهند شاهد چنین فجایعی در قرن بیست و یک هستيم.

این مسجد بر ویرانه های روستا خود نمائی میکند، چرا که برای ساختنش مهندسین متعددي را فرا خواندند. محاسبات مدرن انجام شد. بهترین مصالح و اکیپ های کاری بکار گرفته شد تا از بالای منبرش جهل وخرافه اشاعه دهند . تا از بالای منبرش ذهن و فکر انسانها به بند کشیده شود. تا تولید کنندگان ثروت به زندگي فقیرانه رضایت دهند . رضایت دهند که در ابتدای قرن بیست و یک و در جامعه ایران با ثروتهای افسانه اي نفت و گاز و منابع غنی به خانه های گلی و چوبی و عهد عتیق قناعت کنند و دم بر نیاورند . به بهشت این دنیای صاحبان ثروت و مکنت نیاندیشند ، بلکه به فکر بهشت دنیای دیگر باشند و دم فرو بندند . سرمایه داری و خادمان اسلامی شان برای انباشت سرمایه به کارگر ارزان و خاموش نیاز دارند و یکی از ابزارهای مهم توجیه این شرایط و ارزان و خاموش کردن نیروی کار ، منبر مساجد است . ابزاری که در بیست و شش سال گذشته به نحو احسن از طرف شیادان اسلامی سرمایه بکار گرفته شد . پس باید این مساجد را محکم بسازند تا در مقابل زلزله سالم و پابرجا بماند و هیچ اتفاقی برایش نیافتد. ولی حکومت اسلامی و این مساجد در برابر زلزله انقلاب اجتماعی طبقه کارگر ایران با هدایت و رهبری حزب طبقاتی شان یعنی حزب کمونیست کارگری ایران پا برجا نخواهد ماند و فرو خواهد ریخت . ترکها و شکافهای ناشی از زلزله های اولیه 18 تیر ها ، اول ماه مه ها ، 8 مارس ها، اعتصابات کارگری مانند نساجی سنندج و اعتراضات شهری مانند بهشهرو خاتون آباد و ممسنی و گناوه و شهرهای دیگر ایران در دو سه سال گذشته کاملا قابل مشاهده اند.

این بنای سست به تلنگری بند است و با اولین زلزله انقلاب فرو خواهد ریخت.

زنده باد انقلاب

زنده باد حزب کمونیست کارگری ایران

7/12/83