دوستان کارگر !

اول ماه مه روز جهاني کارگراز راه ميرسد. اين يک روز مهم براي همه ما وامسال بويژه روزي مهم براي همه کارگران در ايران است. در ايران بنا به سنت هر ساله٬ اول ماه مه روز جهاني کارگر کارگران برنامه هاي متعدد ميتينگ و تظاهرات و يا جشن و مراسم سازمان داده و در آن برنامه ها  نقد خود از دنياي موجود و کيفرخواست خود را بر عليه استثمار و بي حقوقي و ستم و سرکوب مطرح کرده و خواستهاي خود براي تحقق يک دنياي بدون استثمار٬ بدون خشونت و ستم و براي رسيدن به آزادي و رفاه و انسانيت را با صداي بلند اعلام ميکنند.  

 

دوستان گرامي !

همانگونه که اطلاع داريد در ايران بيش از ده ماه است که يک جنبش عظيم اجتماعي عليه حکومت اسلامي ايران در جريان است. کارگران در ايران فعالانه در اين جنبش اعتراضي حضور دارند٬ و ميخواهند امسال اول ماه مه يک پيام  مهم و سرنوشت سازاز دنيا دريافت کنند: اول ماه مه امسال را بايد به  روز همبستگي با ميليونها نفر مردم ايران تبديل کرد  که ۳۱ سال است زير پاي  يک حکومت فاشيست اسلامي له ميشوند و اکنون در ابعادي ميليوني بپا خاسته و عليه اين حکومت مبارزه ميکنند.   در رسانه هاي آلماني کماکان اين موضوع پرده پوشي ميشود که حکومت ديکتاتور اسلامي٬ حکومتي است که  نمايندگي يک سيستم استثمار و بي حقوقي مطلق را ميکند. اين حکومت را بايد با حکومتهاي قرون وسطايي در اروپا مقايسه کرد. حکومتي مذهبي که در آن همه چيز قدغن است. همه قوانين مذهبي است و مذهب در آموزش وپرورش نيز عجين شده است. مردم و کارگران حق هيچ نوع اعتراضي راندارند٬ آزادي بيان و عقيده و آزادي تجمع و تشکل و اعتصاب وجود ندارد.  ايران کشوري است که در آن

حکومت٬  دستمزدهاي کارگران را به گروگان گرفته٬ کشوري که در آن کارگران ماهها دستمزد نميگيرند.  حکومت خود بزرگترين سرمايه دار است و بدترين شرايط را بر زندگي کارگران تحميل کرده است. قراردادهاي کار در ايران چنان است که اختيار همه چيز در دست صاحبان کار و کارخانه داران است. 

درکارخانه هاي ايران نمايندگان نيروهاي سرکوب حکومت همچون حراست ٬ يک سيستم کنترل و سرکوب کامل را سازمان داده اند که حق نفس کشيدن را نيز از کارگران گرفته است. يکسال قبل اعلام شد حداقل دستمزد کارگران در ايران معادل با  ۱۴۰ دلارامريکا است. با اين وجود بيش از  ۲ ميليون کارگر مدتهاست که  دستمزد نگرفته اند. کارگران زيادي ماهها و يا حتي تعدادي بيش از دو سال است که دستمزد نگرفته اند. در ايران اعتصاب قدغن است و وقتي کارگران دست از کار کشيده و اعتراض ميکنند ٬ خطر دستگيري و مجازات آنها را تهديد ميکند.   همين الان تعداد زيادي از رهبران کارگري به دليل سازمان دادن اعتراض و اعتصاب در زندان هستند.

 در ايران همه چيز ممنوع است آزادي عقيده و بيان و آزادي اعتصاب و فعاليت سياسي  وجود ندارد.

امسال اول مه در شرايط حساسي برگزار ميشود. کارگران ميخواهند اول مه امسال وسيعا به خيابان بروند و در اين مبارزه مهم به همبستگي شما کارگران در دنيا و شما کارگران آلمان اميدوار هستند . سرمايه داران آلمان با سرمايه داران و حکومت اسلامي ايران مشغول داد ستد هستند٬ دولت آلمان٬ سالهاست که با حکومت اسلامي مراوده دارد و عملا چشم خود را به سرکوب خشن و  وحشيانه مردم توسط حکومت اسلامي بسته است.  کارگران ايران اميدشان به شما است. کارگران و مردم ايران ديدند که سرمايه داراني همچون  صاحبان نوکيا و زيمنس به حکومت اسلامي تکنيکهاي سرکوبگرانه  براي ايران ميفرستند که عليه تظاهرکنندگان و مردم بکار برده شود  وحرکت اعتراضي مردم را سرکوب کند.

 بهمين دليل بسيار مهم است که اول ماه مه امسال در همه ميتينگها و تظاهراتها در آلمان در مورد ايران حرف بزنيم و با صداي بلند همبستگي خود  با کارگران ايران و با  اپوزيسيون مترقي و پيشرو ايران را طرح کنيم.  بايد توجه داشته باشيم  که سرنگوني حکومت اسلامي ايران مورد علاقه و پشتيباني همه مردم در دنيا ٬ و مدافعين رفاه و آزادي و برابري و مدافعين صلح و زندگي انساني در دنيا است.

 

به اميد برگزاري يک اول ماه گسترده در ايران و در دنيا

 

مينا احدي

کميته بين المللي عليه اعدام

۲۸ آوريل ۲۰۱۰  

SolidaritätsaufrufAn die Gewerkschaften und die Werktätigen in DeutschlandDer 1. Mai, der internationale Arbeitertag, ist ein bedeutender Tag für uns und für die Arbeiter im Iran. Wie in jedem Jahr finden auch diesmal im Iran zahlreiche Kundgebungen statt, auf denen die Forderungen der Arbeiter für bessere und gerechtere Arbeitsbedingungen erhoben werden und für eine Welt ohne Ausbeutung und Unterdrückung demonstriert wird. Eine Welt mit allen Freiheitsrechten für die Arbeiter und ohne diktatorische Herrschaftsverhältnisse.Liebe Freunde!Wie sie wissen, existiert im Iran seit 10 Monaten eine bereite Widerstandbewegung gegen die dort herrschende islamische Gottesdiktatur. Die Arbeiter im Iran beteiligen sich aktiv an dieser Bewegung und möchten dieses Jahr am 1. Mai ein Zeichen setzen. Der 1. Mai 2010 sollte deshalb auch ein Tag der Solidarität mit den Millionen Menschen im Iran sein, die seit 31 Jahren unter einem religionsfaschistischem Regime leiden.In den deutschen Medien wird noch weitgehend der Tatbestand außer Acht gelassen, dass die islamisches diktatorisches Regime auf einem brutalen System der Ausbeutung und Entrechtung der Menschen basiert, deren soziale Lebenslage in Vielem an die Zustände im frühen europäischen Industriekapitalismus erinnert. D.h. dass in das religiöse Sittenzuchthaus ein Arbeitszuchthaus integriert ist. So lässt die islamische Diktatur weder die Bildung unabhängiger Gewerkschaften zu noch räumt sie den Arbeiter ein Streikrecht ein. Die Regierung legt willkürlich die Löhne und Gehälter fest und ist zudem der größte Arbeitgeber des Landes mit 40 % der Arbeitnehmerschaft. Die überwiegende Mehrheit der Beschäftigten ist von allen arbeitsrechtlichen Bestimmungen ausgeschlossen. Dabei ist es gängige Praxis, Beschäftigte einen Tag vor ihrer dreimonatigen Probezeit zu entlassen, damit sie keinen Anspruch auf Zusatzleistungen und Entlassungsabfindungen haben. In zahlreichen Betrieben sind die nachrichtendienstlichen Spitzel des Regimes als Überwachungs- und Einschüchterungskommandos präsent. Nach Angaben aus dem vorletzten Jahr liegt der festgelegte Mindestlohn bei 140 US-Dollar monatlich; tatsächlich sind aber zwei Millionen Beschäftigte nicht bezahlt worden - darunter einige seit zwei Jahren nicht mehr.Wenn Arbeiter und Angestellte auf die Straße gehen und streiken, um für ihre Rechte einzutreten, werden sie verhaftet und bestraft. Derzeit sitzen Dutzende Vertreter der Arbeiterbewegung nur aus diesem Grund im Gefängnis.Im Iran ist alles verboten: Freie Meinungsäußerung, Streik und politische Aktivitäten.Der 1. Mai 2010 wird im Iran in einer besonders angespannten und zugespitzten Situation begangen werden. Die Arbeiter werden auf die Straße gehen und hoffen auf Eure Solidarität. Da deutsche Unternehmen mit ihren guten Geschäftsbeziehungen mit dem Iran zur Aufrechterhaltung der islamischen Regierung beitragen und die deutsche Regierung die brutalen Unterdrückungsverhältnisse im Iran weitgehend unbeachtet lässt, hoffen die Arbeiter im Iran insbesondere auf die Unterstützung der deutschen Arbeiter- und Gewerkschaftsbewegung. In diesem Zusammenhang ist auch daran zu erinnern, dass deutsche Unternehmen wie Nokia Siemens durch die Lieferung von technischen Voraussetzungen den islamischen Machthabern dabei helfen, gezielt gegen die demokratische Opposition vorzugehen und diese noch effektiver zu unterdrücken.Deshalb ist es sehr bedeutsam, dass am diesjährigen 1. Mai auf allen Kundgebungen und Demonstrationen in Deutschland über die Verhältnisse im Iran gesprochen und die Solidarität mit der iranischen Arbeiter- und demokratischen Oppositionsbewegung zum Ausdruck gebracht wird. Dabei ist auch zu bedenken, dass der Sturz der islamischen Regierung im Interesse alle fortschrittlichen und friedliebenden Menschen überall auf der Welt liegt.Mina AhadiInternationales Komitee gegen Todesstrafe