بیانیه حزب کمونیست کارگری ایران

در سی امین سالگرد قیام بهمن ٥٧

کمتر انقلابی در تاریخ، نظیر انقلاب ٥٧، چنین وارونه جلوه داده شده است. جلاد انقلاب، رهبر انقلاب نام گرفت و سفاکترین و متحجرترین ضد انقلاب بورژوایی، بعنوان رژیم مشروع انقلابی جا زده شد که برای آزادی و رفاه و رهایی بود. جنایت و ریاکاری که بورژوازی عصرما، از دول غرب تا بی بی سی و صدای آمریکا، از بهشتی و بازرگان و رفسنجانی تا ژنرال هویزر و سپهبد نصیری، از خمینی و جریانات گوناگون اسلامی تا جبهه ملی و نهضت آزادی و حزب توده علیه انقلاب ٥٧ مرتکب شدند، همچون راز جنایات گورستان خاوران و کشتارهای دهه ٦٠ هنوز باید از زیر آوار تحریف بیرون کشیده شود و در پیشگاه بشریت افشا گردد.

اکنون سی سال پس از قیام بهمن ٥٧، کماکان آن بزرگترین دروغ اواخر قرن بیست میلادی وقیحانه جار زده میشود. رژیم اسلامی همچنان میکوشد ورود خمینی ساخت صنایع بی بی سی از پاریس به تهران را با قیام مردم انقلابی برای درهم شکستن دیکتاتوری شاه گره بزند، و بعنوان "دهه فجر انقلاب اسلامی" جشن بگیرد!  رژیم سابقی ها و نیروهای راست اپوزیسیون حتی پر حرارت تر از رژیم اسلامی، قیام بهمن را در توبره رژیم و "دهه زجر" قرار میدهند و  نفرت هیستریک خود از انقلاب و قیام مردم را با یکی گرفتن آن با جمهوری اسلامی اعلام میدارند. در سطح جهانی نیز، در میدیا و دستگاه مهندسی افکار عمومی، در آکادمی و تاریخ نگاری و ژورنالیسم نوکر غرب و حتی نزد اغلب نیروهای چپ سنتی، ضد انقلاب خونخوار اسلامی همچنان به انحاء مختلف معادل انقلاب ٥٧ قلمداد میشود.

اینکه امروز نیز  لشکر کشی تبلیغاتی علیه انقلاب ٥٧ با حدت جریان دارد، صرفا بخاطر آنچه که سی سال پیش رخ داد، نیست. بخاطر ترس  از کارگران و مردمی است که امروز به مراتب آگاه تر و مصمم تر  برای تحقق آرمان آزادی و برابری انسانها  به میدان آمده اند. رژیم اسلامی غرق در بحران اقتصادی، اجتماعی و سیاسی  در مواجهه با مردمی که حکم به رفتن او داده اند به زحمت خود را بر اریکه لرزان حکومت حفظ کرده است. وحشت از انقلابی دیگر وجود بورژوازی را فرا گرفته است. انقلابی  که اینبار به یمن وجود حزب کمونیست کارگری میتواند پیروز گردد و الگویی برای رهایی بشریت ارائه دهد. واژگونه جلوه دادن  انقلاب ٥٧ و معادل قرار دادن آن با ضد انقلاب اسلامی بویژه امروز در مقابله با شکل گیری این انقلاب در دستور بورژواهای رنگارنگ قرار دارد.

در سی امین سالگرد قیام بهمن این وظیفه ماست که تحریف وقیحانه تاریخ و انقلاب بر حق کارگران و مردم را با جدیتی بیشتر بر ملا کنیم. بویژه لازم است که فعالانه علیه تحریفات جمهوری اسلامی به میدان آمد و از جمله بساط مسخره و پوچ "دهه فجر" آنرا در هم پیچید. این فرصتی است تا بیش از پیش نسل جوان را که تحت سی سال تحریف بورژوایی انقلاب ٥٧ قرار داشته است، نسبت به حقایق آن انقلاب و مبارزه برحق کارگران و مردم آگاه کرد. بویژه باید نشان داد که انقلاب ٥٧ با دو ضد انقلاب مواجه بود. یکی رژیم شاه و رودروی انقلاب، دیگری اپوزیسیون ملی اسلامی شاه و تحت نام انقلاب. اگر قیام بهمن ٥٧ با درهم شکستن دستگاه دولتی شاه پایان ضد انقلاب اول بود، ضد انقلاب دوم تنها با قریب سه سال جنگی خونین و اعمال بی سابقه ترین جنایات علیه انقلاب و بنام انقلاب توانست آنرا در حمام خون خرداد ٦٠ بطور قطع از پای درآورد. باید توضیح داد که چگونه " در تاريخ واقعى ايران، ٣٠ خرداد (جمهوری اسلامی)  به ١٧ شهريور (رژیم شاه) ميچسبد و حلقه بعدى آن است."  افشای تحریفات دو ضد انقلاب ٥٧ که امروز تنها جا عوض کرده اند- آنکه در حاکمیت بود به اپوزیسیون رفته و آنکه در اپوزیسیون بود حکومت را بدست دارد، از شروط لازم برای پیروزی انقلاب آتی ایران و تحقق همه آرمانهای حق طلبانه، آزادیخواهانه و برابری طلبانه انقلاب ٥٧ است که وحشیانه به خون کشیده شد.

حزب کمونیست کارگری ایران

٢٩ ژانویه ٢٠٠٩، ١٠ بهمن ماه ١٣٨٧