با تمام قوا به استقبال اول مهر روز بازگشائی دانشگاهها برویم

با نزدیک شدن به اول مهر میلیونها نفر از مردم آزادیخواه چشم به دانشگاهها دوخته اند. منتظرند که این سنگر آزادی به یاری انقلاب برخیزد و دور تازه ای از مبارزه عظیم و توده ای در دانشگاهها و در سراسر کشور شروع شود. جامعه همچنان در تب و تاب اعتراض میسوزد، شکاف در بالاترین سطح حکومت به اوج خود رسیده است و هرروز دامنه دارتر میشود. در چنین فضائی بازگشائی دانشگاهها به معنی شروع اعتراضات سراسری دانشجویان و برآمد مجدد اعتراضات توده ای مردم خواهد بود. باید با تمام قوا به استقبال این دوره جدید برویم و خود را برای اعتراضات یکپارچه آماده کنیم. شیپور اعتراضات قدرتمند را از همان روز اول مهر همه جا به صدا درآوریم.

دانشگاهها همیشه یکی از مراکز مهم و پرشور مبارزه آزادیخواهانه مردم بوده است. جمهوری اسلامی از همان ابتدای سر کار آمدن، وحشیانه به دانشگاهها حمله کرد و دو سال دانشگاهها را تعطیل کرد، اما علیرغم همه این جنایات بیشمار نتوانست این سنگر آزادیخواهی را در هم شکند. با شروع اعتراضات میلیونی مردم در خرداد امسال نیز دانشگاهها اولین سنگری بودند که با همین محاسبه و با نقشه ای از پیش تعیین شده مورد هجوم جنایتکارانه حکومت قرار گرفتند تا دانشجویان را مرعوب کنند و یکی از مراکز پرقدرت انقلاب مردم را خنثی سازند. ابتدا در روز ٢٤ خرداد به کوی دانشگاه حمله کردند و جنایت فجیعی را سازمان دادند و سپس دانشگاههای دیگر از جمله اصفهان، شیراز، مازندران و همدان یکی پس از دیگری مورد هجوم قرار گرفت.

اگر امروز خامنه ای مجبور میشود به جنایت حکومت در کهریزک و کوی دانشگاه اعتراف کند و آنها را در کنار هم قرار دهد و قول رسیدگی بدهد، این ناشی از قدرت عظیم مردمی است که کوتاه نیامده اند و مرعوب نشده اند. آنها میدانند که بازگشائی دانشگاهها، به معنی شروع اعتراضات هرروزه دانشجویان در سراسر کشور خواهد بود. چنان به وحشت افتاده اند و چنان از تاثیر سرکوب نامطمئن هستند که از هم اکنون در بالاترین سطح حکومت، بحث از تعطیل کردن دانشگاه تهران میکنند.

عاملین و آمرین جنایت در کوی دانشگاه باید به مردم معرفی شوند و در یک دادگاه علنی محاکمه شوند. نیروهای انتظامی و سرکوب نباید مطلقا حق ورود به دانشگاه ها و خوابگاه های دانشجویان را داشته باشند. تمام ارگانهای سرکوب در داخل دانشگاهها از حراست و کمیته های انضباطی و بسیج دانشجوئی باید منحل شوند، کلیه دانشجویان زندانی و کلیه زندانیان سیاسی باید فورا و بی قید و شرط آزاد شوند، بساط جداسازی جنسیتی باید در هم شکسته شود و دخالت در زندگی روزمره دانشجویان پایان یابد، آزادیهای سیاسی، بیان و عقیده و انتشار نشریات و متشکل شدن حاکم شود. اینها فوری ترین خواست های دانشجویان و بخشی از خواست های بحق انقلاب مردم است و باید با صدای بلند در بیانیه ها و فراخوان های دانشجویان اعلام شود . اما بعلاوه دانشگاه همیشه پیشقراول مبارزه برای آزادی کل جامعه بوده است و امروز که جامعه وارد فاز تازه ای از مبارزه خود با این رژیم سفاک و ارتجاعی شده است، دانشجویان نقش به مراتب مهمتری پیدا میکنند و جامعه نیز همبستگی بیشتری با مبارزه آنها نشان میدهد. با تمام قوا باید پرچم خواست های آزادیخواهانه مردم توسط دانشجویان آزادیخواه و حق طلب برافراشته شود و دانشجویان سراسر کشور را به حرکت درآورد.

به استقبال اول مهر برویم، جای خالی دوستانمان را که بدست جلادان حکومت در کوی دانشگاه و کهریزک و اوین و در خیابانها و در سایر زندان های مخفی و غیر مخفی رژیم به قتل رسیدند با اعتراض یکپارچه و قدرتمند گرامی بداریم. شیپور یک مبارزه قدرتمند و سراسری را در دانشگاهها و همزمان در محلات شهرها به صدا درآوریم و خون تازه ای در رگهای انقلاب آزادیخواهانه مردم برای به گور سپردن حکومت جنایتکار اسلامی جاری کنیم.

حزب کمونیست کارگری ایران

٣٠ اوت ٢٠٠٩، ٨ شهریور ١٣٨٨