بیانیه حزب کمونیست کارگری در مورد اوضاع سیاسی 

رژیم اسلامی در محاصره انقلاب مردم

اکنون تردیدی نیست که تظاهرات های میلیونی روزهای گذشته که با مقابله وحشیانه جمهوری اسلامی به یک جنگ تمام عیار خیابانی بین تظاهرکنندگان و نیروهای سرکوبگر در تهران و اصفهان و تبریز و شیراز و بسیاری شهرهای دیگر تبدیل شد، نه جنبش "طرفداران موسوی" بود، نه "انقلاب مخملی" و نه محدود به "جنبش اعتراض به تقلب انتخاباتی". این به میدان آمدن میلیونی مردم  برعلیه کل نظام حاکم اسلامی بود. چنانکه در بیانیه 24 خرداد اعلام کردیم، این اولین گام های انقلاب مردم ایران علیه جمهوری اسلامی است. اکنون باید در باره دستاوردهای تاکنونی و شرایط پیشروی آن سخن گفت.

ویدئوها و عکس ها و اخباری که به یمن عصر اینترنت به فاصله کوتاهی به سراسر جهان مخابره شد، مردم جهان را از عمق رادیکالیسم، مدرنیسم و عزم  راسخ تظاهرکنندگان در مبارزه بر علیه جمهوری اسلامی، علیرغم سفاکانه ترین سرکوب،  شگفت زده کرد. تا همینجا انقلاب ایران احترام و حمایت شورانگیز مردم جهان را برانگیخته است. بسیاری تلقیات، دگم ها و دروغ هایی که دستگاه مهندسی افکار طبقات حاکم طی دهه های گذشته پرداخته بود را نقش بر آب کرد. معلوم شد مردم ایران اسلامی نیستند؛ حاکمیت حجاب و سنگسار و آخوند نمی خواهند؛ فرهنگی متفاوت از فرهنگ عقب مانده و شرقزده حکومت دارند؛  بسیار متمدن اند و مثل ساکنین برلین و پاریس بهترین های جهان امروز را  میخواهند. فرهنگ والای انقلاب و عکس العمل سبعانه جمهوری اسلامی نه فقط رژیم جنایتکار ایران که کل جنبش ارتجاعی اسلام سیاسی را بشدت بی آبرو و تضعیف کرده است. انقلاب همچنین دول غرب که سالهاست ریاکارانه با این جنبش ارتجاعی مماشات میکنند را دچار مخمصه شدیدی کرده است. اکنون سیاستمداران غربی  به صرافت افتاده اند که چگونه میتوانند با رژیم جنایتکار اسلامی که مردم را چون ندا آقا سلطان در پیش چشم جهانیان با قساوت میکشد، روابط  گذشته را ادامه دهند. انقلاب در اولین قدم خود جمهوری اسلامی را به چنان موقعیتی در افکار عمومی جهان و سیاست بین الملل رانده است که رژیم منفور آپارتاید نژادی به آن دچار بود.

در داخل ایران  نیز انقلاب تا همینجا  جامعه را زیر و رو کرده است.  مردم طعم قدرت عظیم خود را چشیده اند و اکنون با اعتماد به نفس بیشتر در سیاست و تغییر اوضاع دخالت خواهند کرد. توازن قوای سیاسی و روانی کاملا به زیان رژیم و به نفع مردم تغییر کرده و اعاده اوضاع سابق ممکن نیست. کشتارها و جنایات وحشیانه ای که رژیم در طی چند روز اخیر مرتکب شده است تنها انزجار عمومی و عزم و اراده مردم برای به گور سپاردن کل رژیم را محکم تر کرده است. اعتراضات اخیر یک وضعیت فوق العاده و حالت حکومت نظامی دوفاکتو را به رژیم اسلامی تحمیل کرده و ساختار رسمی رژیم را در هم ریخته است. دعواهای جناح ها و دار و دسته های رژیم که در جریان انتخابات بسیار حاد شد اکنون بمراتب عمیق تر شده، سرتا پای رژیم اسلامی را فرا گرفته و تا سرحد درگیری های خونین درونی پیش رفته است. حالت فوق العاده و فلج کنونی برای رژیم قابل دوام نیست و در همانحال بازگشت به وضعیت عادی بدون عقب نشینی رژیم در برابر مردم و حل و فصل دعواهای درونی قابل تصور نیست. رژیم اسلامی بر سر یک دوراهی قرار گرفته است که هردو به بن بست ختم میشود.

همه چیز بر محاصره همه جانبه تر رژیم اسلامی توسط انقلاب مردم دلالت دارد. انقلاب برای پیروزی بر جمهوری اسلامی باید گام های بلافصل پیشروی خود را بدقت تعریف کند. تعیین خواسته ها و مطالباتی که همه جا با قدرت مطرح شود و جمهوری اسلامی را بیش از پیش به عقب راند، یکی از مهمترین گام هاست.  معرفی و محاکمه عاملین و آمرین کشتارها، آزادی اجتماع و اعتصاب و بیان، لغو حجاب و آپارتاید جنسی، آزادی فوری همه زندانیان سیاسی، لغو مجازات اعدام و یک میلیون تومان حداقل دستمزد فوری ترین خواسته هایی است که باید در اجتماعات و اعتراضات و تظاهرات ها مطرح شود. همچنین تا آنجا که به شکل مبارزه برمیگردد، ضمن تدوام تظاهرات ها و شعار دادن های شبانه، باید اشکال دیگر اعتراض نظیر تحصن و اعتصاب را در دستور گذارد. سازمانیابی توده ای نظیر تشکیل کمیته های اعتصاب و  هسته های جوانان محل و غیره اکنون باید مورد توجه قرار گیرد. باید در هر کارخانه و مدرسه و بیمارستان برای اعتصابات سراسری آماده شد. باید هر محله و خیابان را به سنگر انقلاب تبدیل کرد.

 اما مهمترین مساله، تامین رهبری سیاسی  هوشیار، رادیکال و توانایی است که انقلاب را از مراحل مختلف بدرستی عبور بدهد. تردید نباید کرد که چه دار و دسته های مختلف جمهوری اسلامی و چه جریانات بورژوایی  کمی دورتر و بیرون از رژیم خواهند کوشید تا  مراحل و ایستگاه های متعدد تعریف کنند تا مگر مردم و انقلابشان را در نقطه ای به سازش بکشانند و جمهوری اسلامی و استبداد و بی حقوقی و نابرابری را حفظ کنند. نیرویی میتواند این انقلاب را تا به آخر رهبری کند و به پیروزی برساند که نمی خواهد هیچ گوشه ای از جمهوری اسلامی را حفظ کند. که نمی خواهد اسلام "لطیف و خوش خیم" را سرکار بیاورد، بلکه میخواهد آنرا تماما از حکومت پایین آورد و به کنج باورهای مومنین براند. که هیچ نفعی در استبداد و اختناق ندارد، نمی خواهد یک ذره آزادی بدهد بلکه تمام آزادی را میخواهد. نیرویی که با هیچ گونه تبعیض چه جنسی، چه مذهبی و چه قومی سر سازش ندارد. نیرویی که هیچ نفعی در استثمار و نابرابری اقتصادی ندارد بلکه  میخواهد برای همیشه به استثمار و جهان وارونه کنونی پایان دهد. این نیرو را  اینک در سیاست ایران حزب کمونیست کارگری  با قدرت و بدون تزلزل نمایندگی میکند. پیوستن به حزب و برپایی حوزه ها و ستاد های آن در هر کارخانه و محله و دانشگاه و مدرسه، بردن شعارها و سیاست ها و فراخوان های حزب بین مردم، که هرروزه از کانال جدید طرح میشود، برقراری رابطه محکم و منظم با رهبری حزب و تبدیل آن به ستاد عملی رهبری کننده مبارزات و اعتراضات مردم، شرط پیروزی انقلاب حاضر است.

سرنگون باد جمهوری اسلامی

زنده باد جمهوری سوسیالیستی

حزب کمونیست کارگری ایران

٣ تیر ١٣٨٨، ٢٤ ژوئن ٢٠٠٩