اعتصاب كارگران متروی لندن

 ناصر اصغري

 اينروزها اعتصابات كارگري، مگر اينكه كارد را به استخوان بورژوازي برسانند، به صفحات اول رسانه‌هاي بزرگ جهان از قبيل، بي‌بي‌سي، سي‌ان‌ان، و غيره راه پيدا نميكنند. اما اعتصابات خدمه اتوبوس و متروهاي درون شهري، به دليل جايگاهي كه در اقتصاد پيدا كرده‌اند، سريعا سرتيتر اخبار ميگردند. اعتصاب كارگران اين بخش در نيويورك، پاريس، استكهلم، بلژيك، شركت واحد تهران و اخيرا نيز متروی لندن، از اين جنس‌اند. اگر بگوئيم كه اگر اعتصابي چون اعتصاب كارگران اين بخش در شهري چون نيويورك و يا پاريس توسط يك تشكل ميليتانت رهبري ميشد، ميتوانست دولت را به زير بكشد، اغراق نكرده‌ايم. شهرهائي چون نيويورك و لندن و پاريس به دليل جمعيت و جايگاهي كه در اقتصاد كشورهاي مربوطه‌شان دارند، با وارد شدن كارگران اين بخش به اعتصاب، كشور را وارد يك بحران اقتصادي عميق ميكنند. محاسبه شده بود كه در اعتصاب يكي دو روزه نيويورك روزي بيش از يك ميليارد دلار به اقتصاد نيويورك ضربه وارد آمد.

اعتصاب كارگران اين بخش از توليد در نيويورك و پاريس پوشش جهاني گرفتند.اعتصاب بيش از ٤٠٠٠ تن از كارگران مترو لندن كه روز ٣١ دسامبر ٢٠٠٥ وارد يك اعتصاب ٢٤ ساعته شدند، گرچه تٲثيرات عميقي چون اعتصابات كارگران اين بخش در نيويورك و پاريس را نداشت، اما پوشش خبري آن كمتر از نيويورك و پاريس نبوده است.

 كارگران متروی لندن كه عضو اتحاديه RMT هستند روز ٣١ دسامبر ٢٠٠٥ در اوج شلوغي رقص و پايكوبي جشن سر سال دست به يك اعتصاب ٢٤ ساعته زدند. مديريت مترو با وضع يكسري قوانين جديد كه اتحاديه مزبور ادعا ميكند ايمني اعضا و همچنين مسافرين را به خطر مي‌اندازد، به اعتراض كارگران دامن زدو درادامه این اعتراضات كارگران دست به اعتصاب زدند. مديريت خودسرانه بدون مشورت با اتحاديه مزبور اين قوانين را وضع كرد. سال گذشته در قرارداد جديد بين اتحاديه و مديريت، اتحاديه رضايت به جابجائي ٢٠٠ تن از اعضايش را داد، اما تغييرات مورد نظر مديريت ٨٠٠ نفر را جابجا ميكند، كه اتحاديه به دليل به خطر افتادن اعضايش با آن مخالفت ميكند. اعضاي اتحاديه مزبور تصميم دارند تا قبل از رسيدن به يك توافق با مديريت به يك سلسله اعتصابات ٢٤ ساعته دست بزنند. بعد از ٣١ دسامبر اعتصاب بعدي روز ٨ ژانويه ٢٠٠٦ مقرر گرديد. بعد از بي‌نتيجه ماندن مذاكره اضطراري بين مديريت و اتحاديه، اتحاديه تهديد كرده است كه احتمال يك اعتصاب نامحدود بعد از ژانويه وجود دارد.

متروی لندن حدودا ٩٢٠٠ خدمه دارد كه علاوه بر RMT اتحاديه‌هاي ASLEF و TESSA نيز در سازمان دادن كارگران اين بخش دست دارند. علاوه بر آن، رانندگان و خدمه اتوبوسهاي درون شهري نيز توسط اتحاديه ديگري (T&G) سازماندهي شده‌اند. اعتصاب ٣١ دسامبر آنچنان تاثيري بر اوضاع جامعه نگذاشت. اين اعتصاب در ايام تعطيلات كريسمس اتفاق افتاد كه همزمان با تعطيلي آخر هفته نيز بود. اعتصاب روز ٨ ژانويه ٢٠٠٦ كه از ساعت ٦ و نيم بعد از ظهر يكشنبه شروع شد، تا ساعت ٦ و نيم بعد از ظهر روز ٩ ژانويه ادامه یافت و تاثیر بیشتری بر اقتصاد و بر فضای جامعه گذاشت.  

رئيس اتحاديه RMT باب كروو (Bob Crow) گفت كه مديريت براي اينكه تاثيرات اين اعتصاب را هر چه محدودتر و كم اثرتر كند، حاضر به پرداخت اضافه‌كاريهاي بسيار بالاتر از معمول به اعضاي اتحاديه‌هاي اعتصاب‌شكن ديگر، دروغگوئي و همچنين پيشنهاد رشوه به اعضاي RMT بوده‌اند.

در آخر شايد خالي از لطف نباشد كه بدانيد اتحاديه اتوبوسرانها (T&G) نه تنها از اين اعتصاب حمايت نكرد، بلكه با اضافه‌كاري و با به كار انداختن تعداد زيادي اتوبوس اضافي در اين روز نيز رضايت داد. برخی رانندگان نارضایتی خودرا از این تصمیم اتحادیه ابراز میكردند.