|
نه به آپارتايد جنسى!
جمهورى اسلامى رژيم آپارتايد است، درست مانند رژيم آپارتايد در آفريقاى جنوبى. دولت آفریقای جنوبی آپارتايد را براساس جدائى سياه و سفيد و نژاد و تعريف حقوق متفاوت سازمان داده بود و جمهوری اسلامی براساس جنسيت و مذهب. رژيم آپارتايد در آفريقاى جنوبى بعد از دوره اى مبارزه جهانى برعليه آن و تحريم آن و نهايتا با دست و پاگير شدنش
براى سرمايه دارى در این کشور کنار رفت. رژيم اسلامى نيز وضع مشابهى دارد. نفس اسلاميت و تروريسم آن به مانعى در خروج سرمايه دارى بحران زده ايران و ورود به دنياى امروز تبديل شده است و جامعه و جنبش آزادى و برابرى در ايران و بشریت آزادیخواه در سطح جهان از اين پديده شوم بيزارند. تفاوتى اگر هست اين است که هنوز دنياى امروز آنطور که باید و شاید رژيم ايران را بعنوان يک حکومت آپارتايد نميشناسد و با آن برخورد نميکند. اين البته محصول سير قهقرائى دنياى امروز و عروج ارتجاع مذهبى و قومى بعد
از جنگ سرد است.
جمهورى اسلامى در تمام تاريخ منحوس خود با تکيه به ستمکشى زن و اعمال خشن ترين شکل آپارتايد اسلامى و سرکوب زنان پيش رفته است. ستمکشى زن و جداسازى جنسى يک رکن مهم و هويتى جمهورى اسلامى و کل جنبش تروريستى اسلام سياسى است، سیاستی که بیشترین مقاومت را از طرف زنان و نسل جدید برانگیخته است و به پاشنه آشیل حکومت اسلامی تبدیل شده
است. اخيرا رژيم اسلامى به بهانه های مختلف، اجراى قوانين سختگيرانه تری را در خيابان و مراکز کار و مدرسه و دانشگاه به اجرا گذاشته است. از جمله در کارخانه ایران خودرو فشار برای حجاب اسلامی کارگران زن و در دانشگاهها نیز نیز تلاش برای جداسازیها را افزایش داده است که با مقاومت هزاران نفره از جمله اعتراض ٧٠٠٠ دانشجوی نحف آباد اصفهان مواجه شده است. اعتراض بویژه در این دانشگاه چنان وسیع و رادیکال بود که بلافاصله مقامات این دانشگاه را به عقب نشینی و انکار این تصمیمات وادار کرد.
پرچم آپارتايد پوسيده است. اين سياست شکست خورده است. نسل جديد که اکثریت جامعه را تشکیل میدهد، سر سوزنى براى اسلام و قوانين اش و مناديان متحجر آن تره خرد نميکند، بخش وسیعی از زنان و مردان این جامعه تماما از مذهب و مزخرفات و خرافاتش بریده اند و دارند مذهب را از جامعه دفع میکنند. اوضاع کنونی در ایران و در سطح جهان زمینه را
برای تعرض هرچه وسیعتر دانشجویان و کارگران و کل مردم آزادیخواه علیه حجاب اسلامی و جداسازی جنسی و کل دم و دستگاه حکومت اسلام فراهم کرده است.
مرگ بر رژيم آپارتايد اسلامى!
زنده باد آزادى، برابرى، حکومت کارگرى!
حزب کمونيست کارگرى ايران
٥ آبان ١٣٨٤- ٢٧ اکتبر ٢٠٠٥ |