|
در باره شورش جوانان در فرانسه
اعتراضات گسترده جوانان در فرانسه یک انفجار عظیم اجتماعی بر علیه تبعیض، فقر، خشونت پلیس و دولت، بی عدالتی، و نداشتن آینده ای روشن است که نزدیک به دو هفته است که این کشور را فرا گرفته است. جرقه این انفجار اجتماعی که از مناطق فقیر نشین حومه پاریس شروع شد و به مناطقی دیگر فرانسه نیز سرایت کرد، کشته شدن دو نوجوان بود. گفته
می شود اين دو نوجوان برای فرار از دست پلیس به یک ایستگاه برق فشار قوی پناه بردند و آنجا دچار برق گرفتگی شده و به طرز فجیعی کشته شدند. این اعتراضات علیرغم اعلام وضعیت فوق العاده در مناطق بروز این شورش ها، همچنان ادامه دارد. احتمال تکرار رويدادهاى مشابه در سایر کشورهای اروپائی، کابوسى براي دولت هاى آنها شده است.
نه اعلام حکومت نظامی در قلب خیابانهای فرانسه، و نه "اراذل و اوباش" خواندن تظاهرکنندگان هیچکدام نمی تواند بر این اعتراضات و زمینه های بروز آن خاک بپاشد. این اعتراضات نارضایتی مردمی را اعلام می کند که از فقر و بدبختی علیرغم ثروت و امکانات سرشار جامعه، به تنگ آمده اند. این اعتراضات مردم بر علیه دولتهایی است که وظیفه دفاع
از نابرابریهای اجتماعی و دفاع از حریم مقدس سرمایه داری را بعهده گرفته اند. این اعتراضات علیه کسانی است که بجای اینکه نیازهای واقعی جوانان را با بکارگیری همه امکانات جامعه در خدمت رفاه و آسایش آنان پاسخ دهند، با پلیس و باتوم به جانشان می افتند. این اعتراضات، اعتراضی علیه تقسیم کردن انسانها به "مهاجر" و "بومی" و يک نتيجه بلافصل سیاست گتوسازی دولتهای اروپایی است. برافروخته شدن شعله های خشم جوانان فرانسه، اعتراضی علیه نظم حاکم بر این دنیا است. این اعتراض فقط به مناطق حاشیه نشین
پاریس و یا حتی کشور فرانسه محدود نمی شود. این اعتراض جلوه ای از اعتراضات گسترده مردم دنیا بر علیه این وضع است که از تهران، تا پاریس و از آفریقا تا فلسطین و عراق و پاکستان و همه جا در جریان است.
اعتراض در شهرها و خیابانهای فرانسه، اعتراض مردم محروم علیه تبعیضات و شکافهای عمیق اقتصادی و اجتماعی است و درصورتی که در طرح شعارها و خواستهای تظاهرات به روشنی بیان شود و اجازه داده نشود که جریانات اسلامی از این اعتراض سوء استفاده کنند، میتواند حمایت وسیع مردم را برانگیزد و به نتایجی مٽبتى دست یابد. برخورداری از یک زندگی
شایسته٬ شغل مناسب و تامین زندگی بیکاران٬ پایان دادن به تبعیض٬ فقر زدایی٬ خاتمه یافتن خشونت دولتی و پلیس از جمله خواسته های این جنبش اعتراضی است و بايد بر پرچم آنها حک شود.
این اعتراضات در عین حال نشان می دهد که جامعه چقدر به یک جریان کمونیستی نيرومند در سطح بین المللی نیازمند است تا بتواند نارضایی شهروندان علیه نظام سرمایه داری را سمت و سو دهد و اعتراضات آنها را در مسیر برچیدن این نظام ستمگرانه و استثمارگرانه و برقراری یک دنیای سوسیالیسی و آزاد رهبری کند. جهان بيش از هر زمان تشنه عدالت
است۔ فقط سوسياليسم ميتواند راه نجات مردم از همه اين بى عدالتيها باشد۔ مبارزه کارگران و مردم زحمتکش ایران تحت رهبری حزب کمونیست کارگری و استقرار یک جامعه آزاد و مرفه می تواند پرچم رهایی بشر را بر بام جهان برافرازد.
تشکیلات خارج کشور حزب کمونیست کارگری ایران
۸ نوامبر ۲۰۰۵، ١٧ آبان ۸۴ |
