تبریز: فریاد آزادی آزادی جوانان پیروز است!
یک از دوستان سازمان جوانان کمونیست گزارش و عکس های زیر را از تبریز ارسال کرده است. جمهوری اسلامی حریف این نسل نمی شود. بخوانید:
"امروز چهارشنبه 18/3/84 بعد از پيروزي تيم فوتبال ايران و راهيابي آن به مسابقات جهاني مردم تبريز نيز مثل ديگر شهرها به خيابانها ريختند تا به جشن و شادي بپردازند. ساعت 9 شب وقتي به خيابان آمدم از هر نقطه صداي هلهله و شادي به گوش مي رسيد طوريكه صداي شادي دختران و پسرها با هم گره خورده بود و هيجان در سطح شهر حكمفرما بود. از طرفي صداي بوق ماشينها اين غلغله شادي را دو چندان مي كرد. پس از نيم ساعت خود را به چهارراه آبرسان رساندم. راه بندان بود و ماشينها از حركت باز مانده بودند. وقتي خود را به اجتماع
جمعيت رساندم صداي ايران ايران و رقص و پايكوبي اولين چيزهايي بود كه توجه ام را جلب كردند. تا ساعتي اين هياهو ادامه داشت تا اينكه نظرم به نقطه اي جلب شد: تعدادي به روي داربستهاي نامزدهاي انتخاباتي رژيم رفته بودند و با تمام قوا سعي بر پاره كردن پوسترهاي نامزدها داشتند كه من نيز توانستم عكسهايي از آنها بگيرم تا سندي هر چند كوچك از اعتراض مردم و جوانان به مضحكه انتخابات را بازتاب داده باشم. پس از مدتي ديگر در آن مكان يك پوستر و تبليغات سالمي از كانديداها به چشم نمي خورد. در همين حال صداي ايران ايران
با دخالت و شلوغ كردن عده اي خاموش شد و واژه آذربايجان جاي آن را گرفت. كم كم صداي آذربايجان بلند تر شد و عده ي بسياري به آن جمع پيوستند. در ادامه شعارهاي آذري چون "آذربايجان يكي شود مركزش تبريز شود " و چند شعار ديگر به زبان تركي داده شد. در اين ميان از بالاي پل روگذر تعداد بسياري برگه كه حاوي تبليغ و فراخوان اجتماع در روز تولد بابك در قلعه مربوطه بود پخش شد و بر روي زمين نقش بست.تا آن لحظه پان تركيستها تا حدودي جو را به كنترل خود در آورده بودند. از طرفي پرچمهاي جمهوري اسلامي كه آرم الله نيز در
وسط آن موجود بود در هوا چرخانده مي شد. تا اينكه حول و حوش ساعت 11 شب تعدادي اين پرچمها را به پايين آوردند و آن را پاره كردند حتي يكي را من مشاهده كردم كه داشت آن را مي سوزاند. تا جايي پيش رفت كه ديگر پرچم جمهوري اسلامي به چشم نمي خورد. در اين زمان يكي را ديدم كه پارچه اي بزرگ را كه رويش نوشته شده بود "زنده باد آزادي" در هوا با دستانش گرفته است. وقتي جوانان اين صحنه را ديدند به يكباره به سويش شتافتند و او را از زمين بلند كردند. از اين به بعد بود كه همگان از اجتماع پان تركيستها خارج شدند و به اين
سو آمدند كه در ادامه صداي شعارهاي پان تركيستها در ميان كلام " آزادي، آزادي، آزادي " گم شد و صداي بلند آزادي در آن مكان به گوش همه رسيد.
در نقطه اي ديگر ماموري با درجه سرهنگ تمام، دست پسر جواني را گرفته بود و او را مي خواست از آنجا دور كند كه جماعت متوجه شد و با فرياد" ولش كن، ولش كن" به ياري او شتافتند. يك تيمسار و چند مامور ديگر به آن سرهنگ ملحق شدند اما جماعت ديگر به آنها رسيده بودند و آنها را دوره كرده بودند و يك صدا مي گفتند" آزادي" . بعد از چند لحظه به طرف اين مامورين اشيا مختلف پرتاب شد طوري كه از كفش گرفته تا تخته و بطري خالي به طرف آنها به باريدن گرفت. سپس از يك گوشه صداي" مرگ بر ديكتاتور" به گوش رسيد و بلندتر شد. اين
اعتراض تا جايي پيش رفت كه در نهايت تيمسار دستور داد آن پسر را آزاد كنند. جالب اينكه پس از آزادي او باز مردم فشار خود را بر آن مامورين بيشتر كردند و حتي يك بار آنقدر به طرف آنها هجوم بردند كه چند نفر از آنها به زمين افتادند. بعد از آن بود كه آنها با بي سيم خبر دادند و چند دقيقه اي نگذشته بود كه تعداد بسياري كماندو و لباس شخصي در يك آن واحد از نقطه اي به طرف مردم يورش بردند و خيليها را با باتوم و سيلي و لگد فراري دادند. اين زد و خورد تا پاسي از شب ادامه داشت كه در نهايت در ساعت 1 بامداد كم كم از
تعداد جمعيت حاضر كاسته شد و همه به منازلشان برگشتند.
اما چيزي كه در اين اجتماع حائز اهميت است اين هست كه مردم به بهانه شادي كردن به كانديداهاي منتخب جمهوري اسلامي با پاره كردن پوسترها و پلاكاردهايش نه گفتند . با پاره كردن پرچم جمهوري اسلامي و لگدمال شدن الله در وسط آن و سپس به آتش كشيده شدنش، به مذهب و اسلامش نيز نه گفتند و در نهايت با شعار آزادي خواسته هاي به حق خود را فرياد كشيدند و اين يك نويدي است براي فردای آزادی."
سازمان جوانان کمونیست به جوانان تبریز درود میفرستد و آنها را فرا میخواند تا به روز انتخابات به تظاهرات علیه جمهوری اسلامی و انتخاباتش بپردازند. باید این رژیم را به تنگنا کشاند. با ید این رژیم را به نیروی انقلاب مردم سرنگون کرد و به ناسیونالیسم قومی و هیچ ارتجاع دیگر میدان نداد. باید جامعه ای آزاد و برابر ساخت!
مرگ بر جمهوری اسلامی
زنده باد انقلاب سوسیالیستی
سازمان جوانان کمونیست
(8 ژوئن 2005، 18 خرداد 1384)
|