انترناسیونال ۱۸۶
خلیل کیوان

کنگره ۶، کنگره سرنگونی و انقلاب

ششمین کنگره حزب کمونیست کارگری ایران ماه مه سال جاری برگزار میشود. حزب از کنگره اول تا پنجم مسائل و معضلات بسیاری را پاسخ داد و سربلند و استوار به پیش گام برداشته است. هر کدام از کنگره های قبلی، مهر دوره ای را داشته و پاسخ مسله ای را داده است. این کنگره معطوف به چه خواهد بود؟
شانزده سال قبل در دروه عروج راست ترین و هارترین گرایشات سرمایه داری جهانی، و در تقابل و تفاوت با گرایشات دیگر، حزب کمونیست کارگری ایران تشکیل شد. با تشکیل حزب یک سنگر مهم علیه تهاجم همه جانبه بورژوازی به کمونیسم و انسانیت بر پا شد. درست در دوره ای که آرمانگرائی و سوسیالیزم و نوع دوستی به ریشخند گرفته شده بود، دوره ای که صدها حزب و سازمان باصطلاح سوسیالیسی به هزیمت افتاند، منحل شدند و یا پوسته سوسیالیستی شان را بکنار زدند و پرچم ناسوسیونالیسم را بر سر در حزب و سازمانشان به اهتزاز درآوردند، در دوره ای که مارکسیسم و سوسیالیزم از مد افتاده بود و بورژوازی یکه تاز میدان سیاست شد و خیل جیره خواران و مواجب بگیران و روشنفکران کوته فکر دیروز چپ و امروز دمکرات، با آن همنوا شدند. در این سالها که صدای اکستر ضد کمونیستی این جماعت سرمست از پیروزی، گوش فلک را کرده بود، در میان هلهله ابلهانه پایان تاریخ و سوسیالیسم حزب تشکیل شد.
اولین کنگره حزب در ژوئیه ۹۴ میلادی تشکیل شد. کم کم فریادهای پایان تاریخ و سوسیالیسم فروکش کرد. خیلی زود معلوم شد که " جهان بدون خطر سوسیالیسم به چه منجلابی تبدل میشود". کنگره حزب در پایان این دوره با تصویب برنامه و اساسنامه، سنگر حزب در مقابل سرمایه داری را مستحکم تر کرد. ادعانامه بشریت علیه این جهان نابرابر و وارونه را تصویب کرد. این دوره، دوره دفاع از آرمانهای انسانی و سوسیالیستی و سنگربندی علیه تهاجم بورژوازی سر مست از پیروزی بر سرمایه داری دولتی بود.
کنگره دوم حزب در اکتبر ۹۸،همزمان با پیدایش جنبش موسوم به دوم خرداد و عروج اپوزسیون پرو رژیم برپا شد. این کنگره گذار از حزب آرمانخواهی سوسیالیسی به حزب معطوف به قدرت سیاسی بود. با این کنگره لکوموتیو حزب همزمان با تحولات زیروروکننده سیاسی در ایران براه افتاد. در این دوره، حزب کمونیست کارگری ایران بعنوان حزب معطوف به قدرت سیاسی عروج کرد.
از فاصله کنگره دوم تا کنگره سوم در سال ۲۰۰۱ میلادی، حزب گام ها بجلو برداشت. در مصاف های متعدد به پیش آمد. در این دوره حزب از یک ماشین تبلیغ ترویج و موجودیت خارج کشوری فاصله بسیار گرفت و همزمان با عروج جنبش سرنگونی یکی از سخنگویان اصلی آن شد. سالی که کنگره سوم در آن برگزار شد، بقول منصور حکمت، سال حزب کمونیست کارگری ایران بود. حزبی که دیگر دوست و دشمن بقدرت آن پی برده بود. کنگره سوم نشان داد که حزب یک نیروی جدی در کشمکش های سیاسی و یکی از نیروهای اصلی و تعیین کننده صحنه سیاست ایران است. حزب بسمت قدرت سیاسی خیز برداشت.
کنگره چهارم در شرایطی تشکیل شد که جنبش انقلابی راه خود را از جنبش عام سرنگونی طلبانه جدا میکند. توازن قوا تا حد زیادی بنفع انقلاب تغییر کرده است. موضوعات، مطالبات و شعارها رنگ چپ بخود میگیرند. مناسبت ها و شخصیت ها ی اعتراضات جا عوض میکنند . چپ در دانشگاه دست بالا پیدا میکند. جنبش زنان بمیدان آمده است و کارگران اعتراضات وسیعی را سازمان داده اند. کنگره چهارم صدای رسای انقلابی شد که طلیعه های آن با بر افراشتن پرچم آزادی برابری نمایان شد. کنگره برای جنبش انقلابی شناسنامه صادر کرد، به آن هویت داد. علاوه بر این، کنگره چهارم حزب بدون منصور حکمت برگزار شد. حزب و جنبش آزادیخواهی که با از دست دادن منصور حکمت لطمه سنگینی خورده بود، با برگزاری کنگره چهارم روی پای خود میاستد. کنگره مسیر انقلاب را نشان داد و در این شاهراه گام نهاد.
پس از آن اما جنبش سرنگونی طلبانه و اعتراضات وسیع بطور نسبی فروکش کرد و دامنه آن کم شد.
با کاهش نسبی اعتراضات جنبش سرنگونی طلبانه و در فقدان رهبری منصور حکمت گرایش راست در حزب قد علم میکند. این گرایش که در کنگره چهارم حزب خاموش مانده بود پس از مدت کوتاهی به تحرک میاید. پرچم درهم شکسته دوم خرداد با بسته بندی تازه در صفوف حزب سخنگویانی پیدا کرد. صدای آشنا اما غیر منتظره سوسیالیسم رم میدهد و راست دست بالا دارد، اینبار در صفوف حزب طنین انداخت. مبارزه برای دفاع از مبانی سوسیالیستی و سیاست و برنامه حزب در دستور قرار گرفت. حزب بدفاع از خود و آرمانهایش برخاست. کنگره پنجم حزب در پی این مبارزه برپا شد. پرچم راست اجازه نیافت در حزب منصور حکمت بر افراشته شود. حزب پیروز از این مبارزه بیرون آمد و برای رهبری انقلاب آماده تر شد. کنگره پنجم بر سوسیالیسم و انقلاب پافشاری کرد. آینده را ترسیم کرد. حزب و جامعه یک گام دیگر بسوی هم آمدند.
از کنگره پنجم تاکنون حزب در زمینه های متعدد و در ابعاد گسترده ای به پیش آمده است. بسیاری از شعارها و مطالبات حزب اکنون با مبارزات بخش های مختلف جامعه عجین شده است. امروز حزب با مبارزه برای لغو اعدام، برای لغو آپارتاید جنسی و حجاب اجباری، برای جاروب کردن مذهب از دانشگاه، برای حق زندگی شاد برای کودک، برای آزادی زندانیان سیاسی، برای افزایش دستمزد، برای حق تشکل و اعتصاب و ده ها مطالبه دیگر عجین شده است. رهبران اعتصابی کارگران در مقابل چشمان رژیم با مدیا و رهبران حزب تماس میگیرند و رهنمود میخواهند. زندانیان سیاسی برای نجات خود به حزب شان رجوع میکنند. زنانی که به سنگسار و اعدام محکوم شده اند از پشت دیوارهای زندان با سرشناسترین رهبران و چهره های حزب تماس میگیرند و کمک میخواهند. بخش قابل توجهی از فعالین جنبش های اجتماعی به حزب رجوع میکنند و راه حل میخواهند. در اعتراضات مختلف شعارهای آزادی برابری و سوسیالیسم بپا خیز برای رفع تبعیض بالا میرود. سرود انترناسیونال خوانده میشود و ... . حزب روزبروز بسوی حزب رهبر و سازمانده گام برمیدارد.
کنگره های قبلی حزب این اوضاع را پیش بینی کرده بود. در این مسیر، حزب همه امکانات خود را برای به میدان کشیدن مردم و تعمیق مطالبات آنها بکار گرفته بود. اوضاع کنونی تا حد قابل توجهی متاثر از همین پیش بینی و کار حزب شکل گرفته است. چپ امروز نیروی تعیین کننده در صحنه سیاست ایران شده است. حزب وسیعا و عمیقا در مبارزات بخش های مختلف مردم رخنه کرده است. جامعه ایران بدون حزب تا این حد نمیتوانست به چپ چرخیده باشد. حزب کمونیست کارگری ایران بواسطه این چرخش بچپ در جامعه و عجین شدن با مبارزات بخش های مختلف مردم موجودیت عظیمی یافته است. ابعاد نفوذ حزب بسیار وسیع است. اگر حجاب اختناق برچیده شود، بیشک حزب از بزرگترین احزاب ایران خواهد شد. اگر مردم از حق انتخاب برخوردار باشند تردید نیست که حزب را با انتخاب بر مسند قدرت خواهند نشاند.
در عرصه بین المللی نیز حزب بسیار به پیش آمده است. در مبارزه با اسلام سیاسی و در حمایت از مبارزات مردم ایران و همچنین علیه حضور سران رژیم فعالانه کوشیده است. حزب در عرصه بین المللی نیروی مهم و تعیین کننده در مقابله با اسلام سیاسی است. سدی در مقابل حضور عوامل و سران رژیم در خارج کشور است. صدای رسای کارگران و مبارزات مردم ایران است. یک منبع مهم خبر رسانی از روندهای سیاسی و حقایق جامعه ایران است. در جلب توجه افکار بین المللی در حمایت از مبارزات بخش های مختلف ایران معرفه است. به این اعتبار در خارج کشور نیز، حزب موجودیت عظیم سیاسی دارد. بر پایه این موقعیت، امکان رشد بسیار گسترده تر در خارج نیز در چشم انداز میباشد.
جامعه ایران در التهاب بسر میبرد. مبارزات بخش های مختلف مردم روزبروز عمیقتر میشوند. اهداف و مطالبات سرکوب شده انقلاب ۵۷ اینبار بسیار عمیقتر و گسترده تر مطرح است. روزبروز چپ دست بالاتری پیدا میکند. جامعه آرام اما استوار بسوی انقلاب گام برمیدارد. آلترناتیوهای مختلف بورژوائی روزبروز ناممکن تر میشوند. جامعه بسمت انتخاب های بزرگ سیاسی روی میاورد. نیروها و احزاب جدی سیاسی در این گیرودار به انتخاب های ممکن بدل میشوند. حزب بزرگترین شانس مردم ایران در این اوضاع است.
جامعه ایران بحران زده است، اما پویا است. جامعه ای به فقر کشیده شده است، اما مستاصل نیست. جامعه ای است که معضلات گسترده دامنگیر آن شده است، اما بزانو در نیامده است. بدنبال راه حل است. کنگره ششم حزب در این اوضاع برگزار میشود. مردم و حزب، انقلاب و حزب ناچارند یکدیگر را ملاقات کنند. از این نظر، کنگره وسیعا مورد توجه قرار خواهد گرفت. معلمانی که شعار سوسیالیزم بپا خیز را علیرغم حضور مامورین رژیم بلند کرده اند، کارگرانی که در مقابل چشمان رژیم با رهبران حزب تماس میگیرند، دانشجویانی که پرچم های آزادی برابری را به اهتزاز در میاورند و زنانی که پلاکاردهای لغو آپارتاید جنسی و حجاب را بلند میکنند و ... به سرنوشت حزبشان و کنگره شان حساس اند. این کنگره آنهاست. این کنگره یک جامعه سرکوب شده اما امیدوار و پرمبارزه است. باید این کنگره را با شکوه تمام برپا کنیم. این کنگره سرنگونی و انقلاب است. در این کنگره شرکت کنید