|
انترناسیونال ۱۹۰
کنگره ۶
۴ سئوال از اصغر کریمی و فاتح بهرامی
انترناسیونال: با توجه به شرایط بحرانی سیاسی در ایران، جایگاه و اهمیت سیاسی
کنگره ۶ چیست؟
اصغر کریمی: کنگره حزب کمونیست کارگری را باید در رابطه تنگاتنگ با تحولات
جامعه مورد ارزیابی قرار داد. حزب عمیقا در روندهای سیاسی در ایران شریک است و
عمیقا بر این روندها تاثیر میگذارد و راه خود را به جلو باز میکند. چشم های
زیادی به حزب دوخته شده است. این شرایط به این کنگره اهمیت سیاسی ویژه ای میدهد
و انتظارات ویژه ای از آن طلب میکند. کاظم نیکخواه و مصطفی صابر در شماره قبل
انترناسیونال به روندهای سیاسی مربوط به حزب در ایران و جهان پرداخته اند با
اینهمه اجازه دهید من هم به سهم خودم به اوضاع سیاسی و متحول ایران و رابطه آن
با این کنگره اشاره ای بکنم.
اتفاقات مهمی در جامعه ایران در جریان است. روزی نیست که اعتراض مهمی علیه این
زندگی جهنمی و علیه حکومت در جریان نباشد. دوره ارعاب پایان یافته است. بخشهای
وسیعتری از جامعه به مبارزه روی میاورند. شعارها و مطالبات سوسیالیستی و
آزادیخواهانه همه جا مطرح میشوند. سرود انترناسیونال میخوانند، شعارهای آزادی
برابری سر میدهند، بنیادهای این نظام غیرانسانی و وارونه را در ابعادی اجتماعی
به نقد میکشند، و علیرغم بگیر و ببندها کوتاه هم نمی آیند. از نظر سیاسی دوره
پرباری در تاریخ مبارزه مردم ستمدیده شروع شده است. رهبران جنبش های اعتراضی به
شیوه تازه اعتراضات را رهبری میکنند و به زبان تازه ای حرف میزنند. دیگر مطلقا
از آن دوره ای که چپ و کمونیسم حاشیه ای بود و حداکثر گروه فشاری بر احزاب
طبقات دیگر بود فاصله گرفته ایم. طبقه کارگر علیرغم فشارهای غیرقابل توصیف
اقتصادی، تازه نفس تر از همیشه دارد به میدان میاید و اینرا مدیون رشد ایده ها
و سنت های مبارزاتی کمونیستی کارگری است. رهبرانش از تیپ فعالین ٥٧ نیستند. به
میدان میایند، در پیشاپیش طبقه کارگر خواهان واژگون کردن این نظام ناعادلانه
میشوند، توقع طبقه کارگر و مردم محروم از یک زندگی مرفه و انسانی را به زبان
سوسیالیستی و با توده ای ترین زبان در مقابل دولت و طبقه حاکم قرار میدهند،
تلاش میکنند علیرغم مخاطرات مختلف بعنوان رهبران جامعه خود را به دنیا
بشناسانند، برای توده وسیعتری از مردم سخنرانی میکنند، آژیتاسیون میکنند،
بیانیه میدهند، راههای اتحاد را بررسی میکنند. در دانشگاهها نسل جدیدی از چپ،
پخته، آبدیده، اجتماعی، و زمینی، د رعین حال رادیکال و سوسیالیست به سمت هژمونی
اعتراضات توده های وسیع دانشجو گام برمیدارد، و جای خود را در دانشگاه و در
جامعه باز میکند. توده عظیم معلمان علیرغم سرکوب مستمر، با عزمی راسخ تر به
میدان میایند، سنت های گذشته را در پراتیک اجتماعی و اعتراضی خود به نقد میکشند
و نسل جدیدی از رهبران سوسیالیست را در پیشاپیش صفوف این بخش از طبقه کارگر به
جامعه عرضه میکنند. همین روند را کم و بیش در میان زنان معترض و برابری طلب،
جوانان آزادیخواه، فعالین سیاسی و زندانیان سیاسی و حتی در زندان های عادی در
میان زنان محکوم به اعدام میتوان مشاهده کرد. این بطور واقعی سیمای بخش پیشرو
جامعه است. فاکتورهای دیگری هم باید به این تصویر اضافه کرد. جنبش عظیم برای
سکولاریسم و علیه مذهب کمر رژیم را دارد میشکند، هرطرحشان را به شکست میکشاند و
دو شقه شان میکند. قومپرستان و فاشیست های آریائی، به حاشیه رفته اند. طرح های
مختلف اپوزیسیون بورژوا یکی پس از دیگری از صحنه خارج شده است. پولهای زیادی را
دولت آمریکا به بازار سیاست در ایران ریخت، گنجی ها و عبادی ها را در اروپا و
آمریکا چرخاندند و تریبون بدستشان دادند اما در صحنه سیاست ایران و در مقابل
سیر حوادث بسرعت حاشیه ای شدند و از جانب مردم پس زده شدند. اینها نیز گوشه
دیگری از تصویر سیاست در ایران است.
اوضاع ایران آبستن اتفاقات سیاسی بسیار مهمی است. آبستن اتفاقات تاریخی مهمی
است. هر کس هر ارزیابی از این حزب و هر نقدی به آن داشته باشد و هر جایگاهی
برای آن قائل باشد، نمیتواند رابطه حزب با این تحولات را ندیده بگیرد. واقعیت
این است که خیلی ها چشم به حزب و کنگره اش دوخته اند. شاید هنوز اوضاع باید
تکانهای بیشتری بخورد که طیف وسیع چپ و کمونیست، که بدلیل فاکتورهای متعددی به
حاشیه رفته اند و یا فعالیت سازمان یافته و متحزب را کنار گذاشته اند بار دیگر
فعال شوند و شروع به فعالیت حزبی کنند، اما به سرنوشت این حزب حساسند. علیرغم
هر درجه اختلاف با حزب، تضعیف آنرا تضعیف خود میدانند، علیرغم هر نقدی به آن
نوعی احساس مسئولیت در مقابل حزب نشان میدهند، یک گوشه چشمشان نقشی است که این
حزب باید ایفا کند. در ایران آن طیف پیشروی که از آن صحبت شد، آن طیفی که در صف
مقدم مبارزه، متعرض و بی وقفه دارد جلو صحنه ظاهر میشود، بیشتر به حزب روی
میاورد و روی حزب حساب باز میکند. اینها واقعیات امروز جامعه و فاکتورهای اساسی
در توصیف کنگره شش حزب است. اهمیت کنگره شش از این اوضاع و موقعیت ویژه حزب
ناشی میشود.
انترناسيونال: اين چهارمين کنگره حزبي است که علني برگزار ميشود. علت علني
برگزار کردن کنگره چيست؟
فاتح بهرامي: پس از سه کنگره علني، طبيعي است که کنگره ششم نيز علني باشد. حزب
کمونيست کارگري حزب طبقه کارگر براي تغيير بنيادي وضع موجود است. کارگران و
مردمي که براي رهائي و تغيير وضع موجود به اين حزب اميد بسته اند لازم است
بدانند که در اين اوضاع خطير حزب چه ميخواهد بکند. کنگره، بعنوان عاليترين
ارگان و مجمع حزبي، که خط مشي و جهت سياسي پيش روي حزب را تعيين ميکند، بايد
علني باشد تا اکثريت عظيم مردم را در سياست و مشغله و تلاش خود شريک کند. اين
صف عظيم مردم آزاديخواه و مساوات طلب بايد از مباحث و پيام کنگره، از دغدغه ها
و پيشرويها و مشکلات پيش روي حزب، و از جهتگيري رو بجلو حزب که به آينده جامعه
و نقش حزب براي رهبري جنبش انقلابي در شکل دادن به اين آينده مربوط است، مطلع
باشند. هر کس ميتواند در کنگره شرکت کند، نمايندگان اپوزيسيون و خبرنگاران را
دعوت ميکنيم، فيلم جلسات کنگره پخش ميشود و لذا بحث و جدل و نحوه تصميم گيري و
راي گيري و انتخابات و غيره قابل رويت است. کنگره علني است براي اينکه اين حزب
متعلق به اکثريت عظيم مردم آزاديخواه است.
انترناسيونال: مهمترين موضوعاتي که ضروري است در کنگره ۶ مورد بحث و تصميم گيري
قرار گيرند چه ها هستند؟ از نظر شما، توجه کنگره بايد روي چه مسائلي متمرکز
شود؟
فاتح بهرامي: در يک سطح کلي و عمومي کنگره بايد روي مهمترين مسائلي که مقابل
جامعه ايران قرار دارد تمرکز کند و راه نشان دهد و فراخوان بدهد. در اين رابطه،
چه در ايران و چه در سطح بين المللي، با تحولات سياسي جدي و تعيين کننده بر سر
زندگي مردم و تعيين تکليف با نيروهاي دخيل در اين تحولات مواجه هستيم که جايگاه
سياست و پراتيک حزب در آنها بسيار مهم و تعيين کننده است. در ايران، از يکسو
رژيم اسلامي سرمايه هنوز سر کار است که محصول آن تباه شدن و نابودي زندگي مردم
بوده، و از سوي ديگر يک جنبش عظيم سرنگوني طلبي براي بگور سپردن اين حکومت هر
روز قدرتمند تر و چپ تر بجلو ميايد. در سطح بين المللي نيز جدال بین دو قطب
تروريسم دولتي آمریکا و متحدینش از یکطرف و تروريسم اسلام سیاسی از طرف دیگر
همچنان ادامه دارد و از انسانها قرباني ميگيرد، و بر متن اين جدال عراق و
فلسطين و افغانستان و لبنان به محل کشتار مردم و تاخت و تاز ارتجاعي ترين
نيروهاي دست راستي در هر دو سو بدل شده است. در طرف مقابل، در خود غرب با نشانه
هائي از يک موج برگشت و مقابله با توحش هر دو قطب تروريستي و عليه مماشات و
آوانسهاي دولتهاي غربي به مذهب و بخصوص اسلام سياسي روبرو هستيم. و بالاخره در
متن همين دو روند در ايران و در سطح بين المللي يک مساله اساسي تهديد جنگ و
احتمال حمله نظامي به ايران و تحريم اقتصادي از سوي آمريکا و متحدين آن و ايجاد
فضاي جنگي توسط امريکا و جمهوري اسلامي هر دوست. کل اين فضا و وضعيت، تاکنون
علاوه بر تشديد فشار اقتصادي به مردم، سايه شوم جنگ و عوارض ناشي از آنرا بالاي
سر مردم گذاشته است. مجموع اين وضعيت اساسي ترين معضل و سوال در مقابل جامعه
است، راه مقابله با جنگ و توحش دو قطب تروريستي و خلاصي مردم ايران از شر
جمهوري اسلامي چيست؟ حزب چه پاسخي دارد و چکار ميکند؟ کليد به شکست کشاندن
سياستهاي نظم نويني امريکا و توي قفس کردن اسلام سياسي کدام است؟ کنگره حزب
بايد روي اين سوالات و مسائل اساسي جامعه تمرکز کند و راه نشان دهد. اين مجموعه
اي بحث و سند را براي تصميم گيري در کنگره ضروري ميکند. خود حزب، بعنوان فاکتور
تعيين کننده اي که پيروزي کمونيسم به آن گره ميخورد و پيروزي انقلاب کارگري و
تصرف قدرت سياسي را بايد تضمين کند يک موضوع مهم ديگر کنگره بايد باشد، بايد بر
ضرورت تحزب کمونيستي براي ايفاي نقش حزب در اين شرايط خطير تاکيد کند. نقش
تاريخساز طبقه کارگر در تحولات آتي و ملزومات ايفاي اين نقش بايد مجددا تاکيد
شود، کنگره بايد راه عبور طبقه کارگر از وضعيت موجود و ظاهر شدن در قامت نيروي
اصلي جنبش انقلابي و برافراشتن پرچم سوسياليستي و رهائي کل جامعه را نشان دهد.
در کنار اين مسائل مهم، همچنين لازم است کنگره به نقش و تحرکات اپوزيسيون
بورژوائي و جريانات ضد جامعه و سناريو سياهي بپردازد و راه خنثي کردن اين
تحرکات را نشان دهد. در يک کلام کنگره بايد در متن شرايط خطير و حساس امروز
مسائل گرهي بر سر راه پيروزي مردم و سرنگوني انقلابي جمهوري اسلامي و برپائي
جمهوري سوسياليستي را جواب بدهد.
انترناسیونال: در آستانه برگزاری کنگره ۶ و در رابطه با این کنگره، فراخوانتان
به اعضا و کادرها، دوستداران حزب و کسانی که به سرنوشت حزب کمونیست کارگری
علاقمندند چیست؟
اصغر کریمی: دوره تحرک سیاسی و توده ای، و دوره جدیدی از تحزب در ایران شروع
شده است. این اوضاع به انرژی همه ما، به قابلیت های تک تک ما، به کمک تک تک ما
احتیاج دارد. یکی از رهبران کارگری که در اول مه امسال توسط جمهوری اسلامی به
اسارت گرفته شد، ا ز فرصتی استفاده کرد تا این پیام را به بیرون زندان بفرستد
که نگران ما نباشید، به کارتان ادامه دهید. این روحیه عمومی جامعه است. و در
عین حال انتظار از حزب را بیان میکند. این کنگره باید آن روحیه را نمایندگی
کند. باید اول مه امسال را نمایندگی کند. باید مبارزه با چنگ و دندان معلمان و
کارگران را نمایندگی کند. باید ١٦ آذر و ٢٠ آذر دانشگاهها و خاوران و هشت مارس
را نمایندگی کند. باید مبارزه خستگی ناپذیر کارگران کشت و صنعت و کاغذسازی،
کارگران کاشان و قزوین و سنندج را نمایندگی کند. منصور حکمت در کنگره سوم حزب
خطاب به حزبی ها گفت هرکاری دارید برای مدتی کنار بگذارید حزب به انرژی تک تک
شما در این دوره متحول نیاز دارد و من میخواهم بر همان پیام اینجا تاکید کنم.
اولین قدم شرکت وسیع در کنگره است. باید دست دوست و آشنای سیاسی خود، دست خواهر
و برادر و پدر و مادر خود را بگیرید و به کنگره حزبشان بیاورید تا در جریان
مباحث کنگره، قطعنامه ها، فراخوانها و پیامهای کنگره حزبشان قرار گیرند و خود
را برای ایفای نقش فعالتر در اوضاع متحول امروز آماده کنند. دوره ایفای نقش
توسط طبقه کارگر و حزب طبقه کارگر است. کنگره این حزب هم باید از کنگره و از هر
تجمع اپوزیسیون بورژوا بزرگتر و پر ابهت تر باشد. این نیاز امروز جامعه ایران
است. ما پرچم تحولات سوسیالیستی در جامعه ایران هستیم. این پرچم باید از همیشه
قدرتمندتر ظاهر شود. ما پرچم تحولات تاریخسازی در جامعه ایران هستیم. این پرچم
باید هرچه بلندتر برافراشته باشد. تحولات جامعه ایران نیاز به حزبی آماده، حاضر
درهمه جا، دارای حرف روشن، افق روشن و در عین حال پرقدرت نیاز دارد. کنگره ششم
محل تجلی این حزب است. کنگره شش سرآغاز روحیه ای تازه برای ایفای نقشی تازه
توسط حزب طبقه کارگر است. شرط برپائی چنین کنگره ای ایفای نقش تک تک حزبی ها
اعم از دوستداران، اعضا و کادرهای حزب است. آن نیروئی که همیشه به پیوستن به
اتخاذ سیاست ها و شعارهای رادیکال و سوسیالیستی فرامیخواندیم روز بروز بیشتر
وارد صحنه سیاست در ایران میشود. در کنگره ششم حزب همه ما باید این روحیه را با
عزمی راسخ، یکپارچه، آماده و مصمم نمایندگی کنیم و حزب را آماده تر از همیشه
برای پاسخگوئی به نیاز تاریخی طبقه کارگر و سرنوشت کمونیسم مهیا سازیم.
در پاسخ به سوال اول به طیف وسیعی از کمونیستها و چپهائی که بدلایل مختلف به
حاشیه رفته اند و یا فعالیت سازمانیافته و حزبی ندارند اشاره کردم. اینجا
میخواهم به آنها فراخوان دهم که در کنگره حزب شرکت کنند. در مباحث ایندوره حزب
شرکت کنند. بیش از هرزمان طبقه کارگر و کمونیسم به توانائی و تجربه تک تک آنها
نیاز دارد. به فعالیت سازمانیافته تک تک این رفقا نیاز دارد. تحولات سیاسی در
جامعه دارد همه آنها را به کار سازمانیافته، به تقویت این مبارزات، به قرار
گرفتن در کنار یکدیگر فرامیخواند. من نیز همه این دوستان عزیز را به کنگره ششم
حزب فرامیخوانم. *
|