جوانان کمونیست ۴۸۸
ج.ک: موقعیت سیاسی و اجتماعی حزب را در سال گذشته چگونه ارزیابی می کنید؟
- سال گذشته برای حزب ما یک نقطه عطف تعیین کننده بود. هر ارزیابی ابژکتیو و واقعبینانه این را به شما میگوید که نقش و حضور سیاسی حزب کمونیست کارگری در صحنه سیاسی ایران و جهان در سال گذشته بطور غیر قابل مقایسه ای محسوس تر و موثرتر از هر زمان دیگر بود. این تحلیلی از سر علاقه به حزب نیست. ادعایی سوبژکتیو نیست. میتوان با شاخص های دقیق کمی، مادی و آبژکتیو آنرا نشان داد. از روی تعداد و زمان برنامه های تبلیغاتی که جمهوری اسلامی ناگزیر بود در سال گذشته علیه مینا احدی و حمید تقوایی و بقول خودشان "کمونیست های ضد انقلاب" به زبان فارسی و انگلیسی تهیه و در پر بیننده ترین ساعات تلویزیونش پخش کند میتوان کمابیش حدس زد که موقعیت سیاسی و اجتماعی حزب به کجا رسیده است. اینرا تعداد بی شمار تظاهرات های ما در خارج کشور در مقابله با هرجنایت جمهوری اسلامی، و بویژه شاخص بی نظیری مانند به حرکت درآوردن میلیونها مردم جهان علیه مجازات سنگسار و مثلا تظاهرات تاریخی "صد شهر جهان علیه سنگسار" به شما میگوید. این موقعیت جدید سیاسی و اجتماعی حزب را میشود از تعداد پتیشن های صدها هزار نفری و امضاء های میلیونی مردم جهان در همراهی با مبارزه مردم ایران علیه جمهوری اسلامی نیز تا حدی اندازه گرفت. میشود آنرا با میزان تماس خبرنگاران با ما و زمان حضور رهبران حزب ما در برنامه های خبری و پرایم تایم مهمترین رسانه های بین المللی و محلی در اقصی نقاط جهان سنجید. میتوان از روی تعداد مقالات و یا مصاحبه هایی که در مهمترین نشریات جهان به زبانهای گوناگون در باره فعالیت های و رهبران حزب ما در سال گذشته به چاپ رسیده است نشان داد که درجه تاثیر گذاری سیاسی ما چقدر بوده است. موقعیت ما را میتوان از روی این واقعیت فهمید موضوعاتی که ما روی آن کار کردیم در مواردی جزو "تن تاپ" تویتر شدند. یا از اینجا دریافت که چگونه در مقابله با برخی تصمیمات و نیات جمهوری اسلامی برای اعدام و سنگسار و غیره در عرض ۴۸ ساعت چنان موجی از جنب و جوش چه در بین مردم جهان، چه سازمانهای مترقی و چه حتی دولتها براه افتاد که رژیم اسلامی را به عکس العمل و تجدید نظر وا می داشت.
اما این شاخص های کمی هنوز همه ماجرا را نمی گوید. شاخص های کیفی و تحلیلی وجود دارد که بنظرم حتی مهمترند. میتوان موقعیت جدید حزب کمونیست کارگری از لحاظ سیاسی و اجتماعی را در آنجا دید که برای اول بار در کنار "مساله اتمی"، مساله سنگسار و اعدام و زندانی سیاسی در ایران هم بر روی میز سیاست بین الملل قرار گرفت. این وارد کردن سیاست رادیکال و کارگری در عرصه سیاست بین الملل بود. یا از اینجا سنجید که چطور مساله سکینه و در واقع قرار گرفتن در کنار مردم ایران و نه در کنار جمهوری اسلامی، به موضوع انتخاباتی در کشورهایی نظیر برزیل تبدیل شد. به این لیست هنوز میشود اضافه کرد، اما به نظرم مهمترین فاکتور در فعالیت سال گذشته و در نتیجه موقعیت ما این بود که برای اولین بار یک کمونیسم رادیکال و کارگری یعنی بسیار انسانی، دخالتگر و پا روزمین، کمونیسمی که قادر است آرمانهایش را به زبان زنده سیاست و حرکت میلیونی در همین دنیای امروز ترجمه کند را جلوی مردم گذاشتیم. این موقعیت جدید حزب البته مستقیما محصول انقلاب شکوهمند مردم ایران در سال ۸۸ (۲۰۰۹) بود. فقط بر متن موج عظیم توجه میلیاردی مردم جهان به مبارزه مردم ایران برای رهایی از شر جمهوری اسلامی ممکن بود. اما ما عنصر فعاله در متعیین کردن و بدرجه ای متحقق کردن این تمایلات واقعی جامعه ایران و جهان در عرصه سیاست بودیم. ما بدرجه ای توانستیم پرچم و سیاست و انتخاب به مردم دنیا و ایران بدهیم.
البته خیلی خوب میدانیم که هنوز در اول راه هستیم. میدانیم که نواقص و محدودیت های بسیاری داریم. میدانیم که این دامنه نفوذ سیاسی و اجتماعی هنوز باید وسیع تر و متعین تر بشود، هنوز باید خیلی آدم های بیشتری ما را از نزدیک بشناسند، ادبیات و آرمان ما را بدقت بخوانند و اعتمادشان به ما جلب شود که میتوانیم آینده را شکل دهیم. باید موقعیت ما به انواع سازمان و تشکل و بویژه به تحزبی بسیار منظم و منسجم تبدیل شود. باید به شکل دادن به رهبران سیاسی و سرشناس بسیاری هم در سطح سراسری و هم محلی که قادر باشند مستقیما توده های وسیع را به حرکت درآورند و سازمان دهند و رهبری کنند تبدیل بشود. این موقعیت جدید حزب تنها یک زمینه مساعد و شورانگیز برای انجام وظایف سنگین و هرکولی است که جامعه ملتهب و انقلابی ایران و اوضاع بشدت نگران کننده دنیا از ما طلب میکند.
