انترناسیونال ۴۳۹
منصور ترکاشوند
وقتی که "نه" بی پرده میشود
دیگر رای کسی گم نمی شود
پارازیت سراسری و وسیع روی ماهواره ها، فیلترینگ شدید روی اینترنت، دستگیری فعالین کارگری، دانشجویی وسیاسی واجتماعی و گسترش موج انواع مجازاتهای اسلامی از قطع دست و حبس وزندان و جریمه های اجتماعی گرفته تا اجرای حکم اعدام کسا نی که زیر تیغ اعدام نگهداشته شده اند، همه و همه نیازهای رژیم جمهوری اسلامی برای گذراندن روزهای باقی مانده تا "انتخابات مجلس نهم" است . سیاست صاحبان قدرت ایجاد رعب و وحشت ونمایش اقتدار داخلی وخارجی برای کشاندن مردم به پای صندوقهای رای بوده وهست. اما این سیاست خونریز وحشی در مقابل مقاومتی که مردم از خود نشان میدهند عملا فلج شده است. این درست که جمهوری اسلامی زنده به ماشین سرکوب وحشی تمام عیار است ،اما این ماشین برای کار کردن همیشه متکی ونیاز مند به حضور بخشی از "مردم" بوده است. این حضور برای سران جمهوری اسلامی به منزله تاییدیه ای لازم برای ادامه زندگیست. "این حضور" در بحران هویت جمهوری اسلامی ریشه دارد، جمهوری ای که با سرکوب یک انقلاب ، به اسم انقلاب صاحب قدرت شد لاجرم باید کفاره ربودن انقلاب مردم را بدهد. هر چند که این با مردم بودن فقط اسمی و صوری وهمیشه با نیرنگ وفریب همراه بوده است. از طرف دیگر نیمی از جان جمهوری اسلامی به "کارزار رونق اسلام" در منطقه خاور میانه وابسته است. جمهوری اسلامی همیشه با باد زدن تحرکات ارتجاع اسلامی در منطقه بعضا بخشی از مشکلات داخلی اش را حل کرده است. جانش وابسته به این تحرکات بوده است. این وابستگی به تحرکات جهان "اسلام" بخصوص جنبه مصرف داخلیش برای جمهوری اسلامی حیاتیست. اما از آن طرف اگر قرار باشد اسلام سیاسی در شرایط انقلابی خاورمیانه وشمال افریقا نقشی بازی بکند حضور" میلیونی" مردم ایران پای صندقهای رای مجلس نهم برای بقا وحفظ ابروی جمهوری اسلامی چندین برابر گذشته ضروریست. بر خلاف آنچه که در ظاهر شاید بنظر برسد این روزها سران جمهوری اسلامی به شدت هراسانند. به شدت وحشت زده اند. کافیست که با عدم حضور مردم ببیند که توده های مردم ازاینان بیش از پیش متنفرند وآنها را نمی خواهند تا در آینه انتخابات مرگ خود را ببیند. به یک تعبیر این بار یک انتخاب واقعی را پیش رو داریم. اگر تمام آنچه که در جمهوری اسلامی "انتخابات" نامیده شده و اجرا شده تماما مضحکه ومسخره بوده ، این بار و انتخابات مجلس نهم به تعبیری بر عکس است. مردم انتخاب خود را کرده اند و دیگر با کارت یک طرف دوبال نظام اسلامی در این نمایش مضحک بازی نخواهند کرد وبپای صندوقهای رای نخواهند رفت . حقیقت بر عکس آنچیزی است که دیده میشود. این اصلاح طلبان حکومتی نیستند که انتخابات را تحریم می کنند بلکه تحریم انتخابات از طرف اصلاح طلبان تحمیل رای مردم به آنهاست. اتفاقا امروز بیشتر از هر زمان دیگری معلوم شده است که هیچکدام از آرای قبلی مردم رای به جمهوری اسلامی نبوده است. اینرا میشود ازاصلاح طلبان حکومتی هم پرسید. رای مردم همیشه وهمیشه " نه" به جمهوری اسلامی در شرایط و امکانات موجود و در دسترسشان بوده است. و امروز که ورق کاملا برگشته و شرایط و امکانات سیاسی در دسترس عموم هم تغییر کرده است ، مردم برای زدن حرفشان دیگر نیازی به "نه گفتن" با رفتن به پشت کسی که صاحبان قدرت "اصلحترش" نمی دانستند ندارند. این بار صریح و روشن با نرفتن بپای صندوق با خالی کردن صندقهای رای، رای واقعی و بی پرده ای خود را خواهند داد. یعنی در صورتی که قضیه فقط به رای ندادن و نه چیزی بیشتر ختم شود. چه بسا هر کجا که ممکن باشد صندوقها بر سر گردانندگان خراب میشود. این یک انتخاب واقعیست، "جمهوری اسلامی نمی خواهیم" این پیام انتخابات پیش رو است والبته کمترین جرقه ای می تواند وضعیت را دگر گون بکند. به این باید کابوس ۸۸ را اضافه کرد.عملا مردم در سال ۸۸ در خیابانها رای خود را دادند. اگر چه ظاهرا وحشیگری اسلامی آن مردم را پس زده است اما واقعیت چیز دیگریست. وقتی که "نه" بی پرده میشود دیگر کسی رایش گم نمیشود. کوپن جمهوری اسلامی سوخته است ،حداقل نزد مردم دین سیاسی مرده است ولذا جمهوری اسلامی از این معرکه سر سالم بدر نخواهد برد. تمام توحش اهل ولایت بایک تعرض میلیونی توده های به جان آمده در هم خواهد شکست، ۸۸ تازه آغاز شکست سنگر به سنگر اسلام سیاسی ست!*
