انترناسیونال ۴۴۰
بهروز مهرآبادی
ادامه جنگ تروریستی
هفته گذشته اخبار حملات تروریستی به دیپلمات های اسرائیلی در گرجستان، هند و تایلند منتشر شد. تلاش برای انفجار اتومبیل یک دیپلمات اسرائیلی در تفلیس ناموفق ماند. نظیر این اقدام در هند منجر به مجروح شدن دو اسرائیلی شد. یک مقام پلیس هند متهم دستگیر شده در این واقعه را "اجیر شده" از سوی افرادی ایرانی، اعلام کرده است. در یک درگیری مسلحانه پلیس تایلند دو نفر ایرانی را دستگیر کرد. این دو نفر از طرف مقامات تایلند متهم حمله به دیپلمات های اسرائیلی شده اند. در همین رابطه یک ایرانی در مالزی دستگیر شد و مشخصات یک زن ایرانی نیز بعنوان تحت تعقیب از طرف پلیس تایلند، انتشار یافته است. سوابق متعدد ترور، تهدید به عمل متقابل پس از حمله به دست اندرکاران پروژه های اتمی در تهران و ملیت دستگیر شدگان، موجب شده تا انگشت اتهام در این عملیات تروریستی به سوی جمهوری اسلامی گرفته شود.
ادعای پیشرفت در پروژه هسته ای، تهدید به بستن نفت به روی اروپا و انجام عملیات تروریستی بر علیه دیپلمات های اسرائیل حربه های جمهوری اسلامی برای مقابله بحران عمیق سیاسی و اقتصادی در داخل و انزوای خود در خارج کشور است. تحریکات رژیم و ایجاد فضای جنگی مطلوب اگر چه موجب ایجاد تنگناهایی برای بعضی دولت های اروپایی و تشدید بحران اقتصادی و فشار آوردن به مردم در بسیاری از کشورها شده، اما بیشترین صدمات ﺁن به مردم ایران بوده است. میزان تورم و گرانی و در کنار آن ابعاد فقر و فلاکت فقط در یک ساله اخیر دو برابر شده است. ایجاد فضای جنگی بهانه ای برای پرداخت صدها میلیارد دلار از دسترنج مردم کشورهای منطقه برای خرید تجهیزات نظامی از آمریکا و سایر کشورهای فروشنده اسلحه شده است. به مدد بالا رفتن قیمت نفت سودهای کلان نصیب سرمایه داران روس شده و تحریم ایران بازار مناسبی برای سرمایه داران چین فراهم کرده است. در عرصه بین المللی تا آنجا که پای سود های هنگفت در میان است سایر دولت ها نگران جار و جنجال ها و حتی بعضی اقدامات تروریستی جمهوری اسلامی نیستند. همه می دانند که مرز ماجراجویی های رژیم را مبارزات مردم ایران تعیین کرده و آن را مهار می کند. ترس از به خیابان آمدن مردم و در مقابل امواج خشم آنها قرار گرفتن، رژیم را به هر گونه مصالحه و سازشی در صحنه بین المللی ناچار می کند. آنچه که برای سرکردگان جمهوری اسلامی اهمیت دارد حفظ نظام به هر قیمت و با هر شیوه ممکن و اجتناب از هر حرکتی است که فضا را برای حرکت و دخالت مستقیم مردم باز کند. با وجود عربده کشی ها و قلدری ها، عجز و زبونی حکومت اسلامی در مقابل هر گونه فشار خارجی بر هیچ کس پوشیده نیست.*
