انترناسیونال ۴۴۰
بهروز مهرآبادی
صفحه بازتاب هفته
عربده کشی اتمی جمهوری اسلامی
سخنان محمود احمدی نژاد در مورد بالا رفتن ظرفیت پروژه های هسته ای جمهوری اسلامی را می توان تائید گزارش سازمان جهانی انرژی اتمی دانست که در آن نسبت به تلاش های رژیم برای دست یابی به سلاح هسته ای شدیدا اظهار نگرانی شده بود. احمدی نژاد روز چهارشنبه ۲۶ بهمن اعلام کرد که تعداد سانتریفوژ های مرکز نظنز سه هزار افزایش پیدا کرده و در مجموع ۹ هزار سانتریفوژ به کار غنی کردن اورانیوم مشغولند. او همچنین خبر از استفاده از اورانیوم با غلظت ۲۰ درصد در راکتور تحقیقاتی تهران داد. این میزان هر چند کمتر از حد لازم برای ساختن سلاح های هسته ای است ولی از مقدار مورد نیاز برای نیروگاه های هسته ای بالا تر است. مانند همیشه به اظهارات و گفته های مقامات جمهوری اسلامی نمی شود اطمینان کرد. اما این ادعا ها را می توان تدارک شروع مذاکرات با گروه ۵+۱ دانست. تقاضای برقراری مجدد مذاکرات با گروه ۵+۱ در مورد برنامه های اتمی جمهوری اسلامی از چندی پیش از طرف مقامات رژیم مطرح شده بود. روز ۲۶ بهمن سعید جلیلی دبیر شورای امنیت ملی رژیم در نامه ای به کاترین اشتون مسئول سیاست خارجی و امور امنیت اتحادیه اروپا، آمادگی جمهوری اسلامی را برای شرکت در مذاکرات پیرامون فعالیت های هسته ای رژیم ایران، اعلام نمود. با به بن بست رسیدن مذاکرات در یک سال قبل گروه ۵+۱ از سر گرفتن گفتگو ها را به شرط جدی بودن جمهوری اسلامی برای پذیرفتن شرایط این گروه اعلام کرد. درخواست از سر گرفته شدن مذاکرات عملا به معنی پذیرفتن این شرط است. اما در عین حال برخلاف مذاکرات قبلی که جمهوری اسلامی تلاش داشت روی ابعاد فعالیت های هسته ای خود سرپوش بگذارد، رژیم اینبار تلاش دارد با مطرح ساختن پیشرفت های خود در این زمینه، امتیازاتی در مذاکرات آتی بگیرد.
مقامات آمریکا و اسرائیل ادعاهای جمهوری اسلامی درمورد پیشرفت پروژه های اتمی اش را مبالغه آمیز ارزیابی کرده و مورد استفاده آن را برای معضلات داخلی رژیم دانسته اند. اما گذشته از اینکه صحبت های احمدی نژاد چقدر صحت داشته باشد، برای او و هم جناحی هایش این تبلیغات یک خاصیت درون رژیمی در نزاعها و رقابتهای جناحهای حکومت را دارد. او تلاش دارد در آستانه انتخابات مجلس اسلامی و دعوا بر سر تقسیم قدرت در درون رژیم، حمایت گروههای ناسیونالیست و گروههای ملی مذهبی را جلب کند. این گروه ها همواره حامی پروژه های اتمی جمهوری اسلامی و دستیابی به سلاح هسته ای، بوده اند. تبلیغات رژیم در مورد پیشرفت های هسته ای را می توان کوشش برای سایه انداختن به فقر و فلاکت و گرانی وحشتناکی دانست که ابعاد آن قابل توصیف نیست و حتی دست اندرکاران نظام از وجود "قحطی" سخن می گویند. این تبلیغات را می توان اعلام قدر قدرتی رژیم در مقابل مردم و به قصد ایجاد فضای ترس و وحشت علیه مردمی دانست که برای سرنگونی این حکومت روزشماری میکنند.*
تحریم خرید یا تحریم فروش نفت؟
در ادامه شدت دادن تحریم های اقتصادی بر علیه ایران، اتحادیه اروپا در سوم بهمن تصمیم به تحریم خرید نفت ایران گرفت. این تحریم قرار است از اول ژوئیه عملی شود. در واکنش به این اقدام مجلس اسلامی طرح دو فوریتی تحریم فروش نفت به اتحادیه اروپا را تصویب نمود. روز ۲۶ بهمن وزارت امور خارجه رژیم سفرای ۶ کشور اروپایی را در اعتراض به تصمیم تحریم خرید نفت ایران، احضار کرد. خبرگزاری فارس خبر از بستن شیرهای نفت به سوی کشورهای اتحادیه اروپا داد اما حسن تاجیک مدیر کل اروپای غربی وزارت خارجه رژیم گفت که صدور نفت به این کشورها فعلا قطع نمی شود اما این را یک تهدید جدی اعلام کرد. سخنگوی وزارت نفت جمهوری اسلامی نیز اعلام کرد که: "اگر ایران تصمیم بگیرد صادرات خود را متوقف کند این مسئله از طریق شورای امنیت اعلام می شود". در باره قطع صدور نفت به اروپا خبر های ضد و نقیض از طرف مقامات و رسانه های رژیم منتشر شده که می تواند دلیلی بر بلاتکلیفی و اختلاف نظر بین مقامات حکومتی باشد. رژیم در عین حال که می خواهد خود را از تک و تا نینداخته و قدرت نمایی کند٬ اما بخاطر بحران عمیق اقتصادی، نمی تواند از درآمد فروش نفت حتی تا ماه ژوئیه صرفنظر کند. دولتهای اروپایی از مدتها قبل دست به تدارک جایگزینی برای نفت ایران شده اند، منابع مختلفی از جمله عربستان، لیبی، روسیه، عراق برای جبران کمبود وجود دارد. در بیشتر کشورها معمولا ذخایر سوخت برای مصرف چند ماه در نظر گرفته می شود. با وجود بحران اقتصادی و پائین بودن مصرف و همچنین نزدیک بودن خاتمه فصل سرما، تهدید به قطع فروش نفت از طرف جمهوری اسلامی هر چند به بالا رفتن قیمت نفت کمک کرده است، اما برای دولت های اروپایی غیر قابل تحمل نیست. در کنار جنجال های رژیم برای توجیه وضعیت وخیم اقتصادی، تهدید به بستن شیرهای نفت به روی اروپا می تواند خاطره تهدید بستن تنگه هرمز را به دست فراموشی بسپارد.*
