پنجشنبه، ١٢ ارديبهشت ١٣٨٧- ١ مه ٢٠٠٨

    کارگر کمونيست  ٨٣

               اى ميل:  kargar_komonist@yahoo.com

     سايت:  www.wpiran.org/kk-index.htm

اول ماه مه ٨٧

مرتضي فاتح

پس از ماهها کشمکش و اعتراض در همه عرصه هاي اجتماعي ميان کارگران و ساير مزد بگيران با حاکميت ، مراسم اول ماه مه در شرايطي متفاوت با سال هاي گذشته در نقاط مختلف بر گزار گرديد.جمهوري اسلامي که از اواخر سال گذشته رسما اعلام نموده بود مانع از برگزاري اعتراضي اين روز توسط کارگران خواهد شد، در جلوگيري از برپائي مراسم از هيچ کوششي دريغ نکرد.دستگيري فعالين کارگري و اجتماعي در سطحي گسترده، دستگيري دانشجويان، اجراي احکام توهين آميز شلاق بر عليه فعالين کارگري و اجتماعي، تلاش در جهت عدم آزادي کساني مانند محمود صالحي و انواع و اقسام آزار و اذيت هاي اجتماعي که منجر به پليسي و نظامي کردن فضاي اجتماعي ميشد.

گرد هم آئي در آبشار خور که هر ساله مکاني جهت تصميم گيري و تبادل نظر ميان کارگران براي بر پائي مراسم اول مه بود، و امکانات ترابري آن عموما از طريق کارخانه هاي مختلف تامين ميشد، امسال بدليل ممانعت از در اختيار گذاشتن اين امکانات توسط کارخانجات مربوطه به شکل هميشگي برگزار نگرديد. اگر چه به هر حال وبا سماجت کارگران و فعالين چنين مراسمي در ابعاد محدود تر بالاخره در پارک جهان نما و چند نقطه ديگر برگزار گرديد.

از ديگر شگردهاي حکومت اعلام روزهاي متفاوت به عنوان روز کارگر به مراکز مختلف کارگري بود ، به نحوي که برخي از کارخانجات را ١١ ارديبهشت و برخي ديگر را ١٢ ارديبهشت به عنوان روز کارگر تعطيل نمودند. که اين امر موجب پراکندگي و سر درگمي کارگران مراکز صنعتي متفاوت گرديده بود.

اما تقابل اصلي حاکميت با اين روز، خود را در جلوگيري از برگزاري هر گونه مراسم حتي مراسم حکومتي و رسمي به نمايش گذاشت. در ١١ و ١٢ ارديبهشت امسال از برپائي هرگونه مراسمي حتي از سوي "خانه کارگر" و يا حتي شوراهاي اسلامي نيز جلوگيري گرديد . مراسم مخفيانه و نيم بند محجوب و هم پالکيهايش نيز بدليل ترس از شرکت کارگران و تبديل شدن به صحنه اعتراض بر عليه حکومت تحت تدابير شديد امنيتي و تحت نام تشکر از راي دهندگان به وي برگزار گرديد.

تقارن روز اول مه با روز معلم اين روز را به روزي هراس آور براي ج.ا. تبديل کرده بود . در پس زمينه چنين روزي بايد به اعتراضات گسترده کارگران در کارخانجات مختلف و درگيري هاي ماههاي گذشته با نيروهاي انتظامي رژيم و همچنين فضاي ملتهب جامعه و خود حکومت را بد ليل گراني هاي سرسام آور، اضافه کرد تا به دلايل هراس حاکميت از روز کارگر پي برد.

به هر حال اگر توانستند با ايجاد شديد ترين تدابير پليسي از برگزاري مراسم در اول مي در تهران به شکل گسترده جلوگيري نمايند، اما به هر حال در مراکز و شهرهاي مختلفي ، اول ماه مه گرامي داشته شد.

اما با توجه به شرائط ايجاد شده توسط حکومت براي آرام نگه داشتن اوضاع در اين روز، نبايد فاکتورهاي ديگري را که به فعالين کارگري مربوط ميشود را ناديده گرفت.

اگر چه امسال گردهم آئي مانند هر سال در آبشار خور ميسر نشد اما به هر حال در مقياسي ديگر چنين تجمعاتي در مناطق مختلف انجام پذيرفت ، اما با اين وجود همه تشکل ها و فعالين نتوانستند به تصميمي مشترک براي برپائي مراسم اول مي در تهران توافق کنند. برخي دستگيريها و فشارهاي حاکميت را مطرح کرده و به اين نتيجه رسيدند در صورت برگزاري مراسم مستقل اين امر موجب دستگيريهاي بيشتري خواهد گرديد، به همين دليل برنامه خود را شرکت در مراسم رسمي به هر شکلي و استفاده از اين مراسم براي بيان اعتراضات مستقل اعلام نمودند . سايرين هم که خواستار برگزاري مراسم مستقل بودند، بدليل پراکندگي و عدم امکان گرد هم آئي عملا قادر به اتخاذ يک تصميم جمعي مشترک نگرديدند.

شرائط امسال در تهران نشان داد که کارگران و فعالين کارگري بايد از پيش برنامه مورد نظر خود را اعلام کنند تا فرصت کافي براي تبادل نظر و اتخاذ تصميم مشترک فراهم باشد. از سوي ديگر برگزاري مراسم روز کارگر در مراکزي مانند هفت تپه نشان داد هنگامي که کارگران در کنار هم و در جهت خواسته هاي مستقيم خود به تبادل نظر بپردازند و تصميم گيري کنند نتايج بسيار با ارزشي خواهند گرفت.

در شرائط حاضرجدي ترين و پايه اي ترين اعتراضات بر عليه حکومت اسلامي از سوي مزد بگيران و در راس آنان طبقه کارگر در جريان است .

با توجه به قطعنامه هايي که کارگران در مراسم خود صادر نموده اند به خوبي ميتوان مشاهده کرد که اکنون راديکال ترين خواسته هاي اجتماعي از سوي اين طبقه اعلام ميگردد و خواسته هاي کارگران از محدوده هاي صنفي صرف خارج گرديده و به بيان گسترده تري از نيازهاي جامعه تبديل و به سخنگوي قدرتمند جامعه در برابر حاکميت اسلامي سرمايه ، تغيير موقعيت داده است.

مسلما اعتراضات اجتماعي پس از اول مه نيز همچنان ادامه يافته و رو به گسترش خواهد بود. به همين دليل فعالين کارگري بايد گريبان خود را از شر جدل هاي غير اساسي رها کرده ومبارزه خود را بر اساس موقعيت عيني و توازن قواي جديد به دست آمده به پيش برند.

شرائط متغير اجتماعي اکنون ما را در موقعيت جديدي قرار داده است ، با طرح شعارهاي مناسب و سازماندهي اعتراضات متناسب با اين موقعيت که بتواند تغييري اساسي و فوري در زندگي اکثريت جامعه ايجاد نمايد ، ميتوان گروه هاي اجتماعي هر جه بيشتري حول مبارزه طبقاتي مان را سازماندهي کنيم.

شرائط جامعه در اول ماه مه امسال به ما نشان داد که اکنون فقط با ابراز وجود مستقل در چنين روزهائي و ايجاد تشکل هاي مستقل و فراگير کارگري ميتوانيم نقش خود را در اعتراضات اجتماعي به بهترين شکل نمايش دهيم .

براي فائق آمدن بر مشکلات فعلي پايه اي ترين اقدام کارگران تشکل يابي در سطحي هر چه گسترده تر است. به قول آن شعارقديمي چاره کارگران وحدت و تشکيلات است.