مشکلات کار و زندگي در عسلويه

مصاحبه خبرگزاري دويچه وله با جوانمير مرادي يكي از فعالين كارگري در عسلويه

دويچه وله: ارتباط و فعاليت صنفي شما با کارگران چه کارخانه‌ها و کارگاههايي در جنوب کشور است؟

جوانمير مرادي: ما ارتباطمان با کارخانه‌هاي جنوب و بويژه کارخانه‌هاي منطقه‌ي عسلويه فارس جنوبي، پالايشگاهها و پتروشيمي‌هايي است که در ارتباط با پالايشگاه کار مي‌کنند. با کارگرها ارتباط نزديک داريم. شايد با اکثر پروژه‌‌هايش، نه همه، ولي با كارگران اکثر پروژه‌هايش ما ارتباط نزديک داريم.

دويچه وله: شما مشکلات و خواسته‌ها را از طريق نمايندگان کارگران بررسي و هماهنگ مي‌کنيد يا به شکلي ديگر؟

جوانمير مرادي: ما در جاهايي که تشکل‌هاي کارگري وجود ندارد، سعي مي‌کنيم از طريق جمع‌‌‌‌‌‌هاي دوستانه، مشکلات را بررسي کنيم.

دويچه وله: دليل اين‌که دربسياري محيط‌هاي کارگري، تشکلي وجود ندارد چيست؟

جوانمير مرادي: در ايران حق ايجاد تشکل براي کارگرها به رسميت شناخته نشده است. موارد زيادي هستند که از طرف ادارات دولتي براي ايجاد تشکل، مانع تراشي شده يا حتي تشکل‌هاي موجود را سرکوب کرده‌اند.

دويچه وله: آيا جمع ‌بستي از مشکلات کارگري شاخص در جنوب کشور داريد؟

جوانمير مرادي: در منطقه‌ي جنوب و بخصوص عسلويه هيچ کارخانه‌اي بدون مشکل وجود ندارد. حتا زندگي روزمره‌ي کارگرها که برمي‌گردد به محيط کار و محل خوابگاهها واقعا اسفناک است. شما اگر آنجا بياييد، مي‌بينيد که از يکطرف پالايشگاهها و صنايع سود‌آور خ بزرگ، ساختمان‌ها، آپارتمانهاي اداري وابسته به ارگان‌ها و شرکت نفت سر به فلک کشيده‌اند و از طرف ديگر، در خوابگاه‌هاي کارگران کمترين امکانات زندگي را مشاهده مي‌کنيد. مثلا حمام، آب بهداشتي. حتي مشکلاتي که به زبان آوردن‌شان راحت نيست.

دويچه وله: اگر بتوانيد بخشي‌ را بيان بکنيد، خوب خواهد بود. گزارشهاي زيادي منتشر مي‌شود در مورد اينکه امکانات تفريحي عسلويه خيلي کم است، فشار کار خيلي زياد است. بخاطر محروميت‌ها و مشکلات شديد، من خوانده‌ام که در خوابگاه‌ها، قمار مي‌کنند يا مسايل ديگر...

جوانمير مرادي: طرز زندگي کارگران عسلويه بحدي وحشتناک است که اصلا جايي براي صحبت از امکانات تفريحي و اينجور چيزها نمي‌گذارد. آنجا شما از کنار هر خوابگاهي که بگذريد، بوي مواد مخدر در حال استعمال مي‌‌شنويد. زير پتوهايشان را که نگاه بکنيد، انواع حشرات مضر مثل شپش و ساس مي‌بينيد. از طرفي وقتي مي‌خواهند مثلا ضدعفوني کنند، بوي سم واقعا گيج‌کننده است و خود حشرات هم بر اثر تداوم، نسبت به سم‌پاشي‌ها مصونيت پيدا کرده‌اند. درعسلويه از اعتياد گرفته تا بيماري‌هاي جورواجور عفوني بيداد مي‌کند.

دويچه وله: در خبرها هست که در عسلويه شمار زيادي ليسانسيه‌ها و مهندسان بيکار، دبيران اخراجي يا از اين قبيل، براي کسب درآمد، کارگري ساده مي‌کنند. آيا آماري از اينگونه افراد در دست داريد؟

به‌طور مشخص ما آماري نداريم. ولي خب عسلويه معروف است به تبعيدگاه. اين را هم بگويم که کم نيستند آنهايي که از بيکاري و بي‌‌‌‌پولي به آنجا ميايند و گرفتار همان بلاياي شايع در عسلويه مي‌شوند. از معلم اخراجي گرفته تا کارگر بازخريد‌ شده. بهر صورت، شما در عسلويه انواع آدمهايي که بخاطر فرار از فقر و نداري به آنجا روي آورده‌اند مي‌بينيد.

دويچه وله: طوماري که به ابتکار فعالين اتحاديه سراسري کارگران اخراجي و بيکار تهيه شده، الان به چندتا امضا رسيده؟

جوانمير مرادي: من تا قبل ازعيد که اطلاع داشتم، حدود سه هزار و خرده‌اي بود. البته اين تعداد به اين دليل است که ما دير شروع کرديم. يعني دو هفته قبل از پايان سال. خوشبختانه علي‌رغم مشکلاتي که براي ما از طريق حراست شرکت‌ها و نيروهاي امنيتي ايجاد کردند و چند نفر از دوستانمان را در حال جمع‌آوري امضا دستگير و تهديد به اخراج کردند، باز امضاهاي زيادي پاي تومار است. البته دوستان ما را بعد از بازداشت آزاد کردند. خود همين اما موضوع امضا کردن و امضا گرفتن را دشوار مي‌کند. بهرحال ما در صورت پاسخ ندادن به خواسته‌هاي کارگري، درسال جديد هم جمع‌آوري امضاء را ادامه مي‌دهيم.

دويچه وله: در رابطه با توضيحاتي که پيرامون مسايل عسلويه مي‌داديد، آيا آگاهي کارگري، آگاهي صنفي در چنين فضايي وجود دارد؟

جوانمير مرادي: شايد خيلي‌ها اين عقيده را داشته باشند که آگاهي صنفي تنها از مطالعات مداوم يا کار متشکل حاصل مي‌شود. اينها ولي بخاطر ملموس بودن مشکلات است که جذب مي‌شوند. اصلا آن کارگرهايي که دچار آن بلاهاي آنچناني شدند، نظرشان اين بود که شرايط، اين موقعيت را برايشان ايجاد کرده است. آنها تمايل دارند که هرچه سريعتر از اين وضع نجات پيدا کنند.

دويچه وله :اطلاع داريد که حدود چند نفر در عسلويه مشغول به کار هستند؟

جوانمير مرادي: حدودا مي‌شود گفت بين ۳۰ تا ۴۰هزارتا باشند. البته قبلا بيشتر از اين بود، ولي الان بخاطر به‌ تعطيلي کشيده شدن بعضي از پروژه‌ها، بخاطر شرايط جاري شايد حدود ۲۰ هزار نفر کارگر نسبت به پارسال يا پيرارسال کم شده‌اند.