صفحه اخبار بين المللي کارگري

داود رفاهيي - ارسلان ناظري

تظاهرات هزاران نفره در آلمان در اعتراض به تعطيلي كارخانه Nokia

به گزارش پليس آلمان روز سه شنبه ٢٢ ژانويه، بيش از ١۵ هزار تن از كارگران از مؤسسات مختلف در شهر بوخوم (Buchum) در اعتراض به تصميم شركت نوكيا به تعطيلي آن كارخانه دست به راهپيمايي زدند.
تعطيلي اين كارخانه باعث بيكار شدن بيش از ٢٣٠٠ كارگر دائم و ١٠٠٠ كارگر موقت ميشود. آنجلا مركل، صدر اعظم آلمان در مصاحبه‌اي با راديو NDR گفته است اين يك تصميم تلخ است و ما سعي ميكنيم تا جائي كه در توانمان است به اين كارگران كمك كنيم. اين حرفي است كه معمولا از جانب مقامات دولتي بيان ميشود، ولي واقعيت اين است كه اين كارگران نيز همانند كارگران ديگري كه بطور مرتب به خيل بيكاران ميپيوندند اگر به مبارزه اي جدي دست نزنند آينده بهتري در انتظارشان نخواهد بود.
شركت نوكيا مهمترين دليل تعطيلي اين كارخانه را نبود قدرت رقابت در بازار آزاد اعلام كرده است. به گفته يكي از مسئولين شركت هزينه كارگران براي اين شركت در آلمان معادل ١٠ برابر هزينه هر كارگر در كارخانه نوكيا در روماني ميباشد. مدير مسئول شركت نوكيا، الي پكا كالاسوو (Olli Pekka Kallasvue) در مصاحبه مطبوعاتيش گفته است: "هيچ چيز نميتواند تصميم ما را عوض كند، خيلي مشكل است كه بتوان تصور كرد كه شركت در جائي كه هزينه‌اش براي هر كارگر ١٠ برابر كارخانه ديگر است، به كارش ادامه دهد." وي همچنين گفته است:"در بازار رقابتي آزاد كار دائم براي كارگر اصلا بي‌معناست." شركت نوكيا كه در كارخانه‌هاي مختلف در دنيا حدود ١٣٠ هزار كارگر دارد، در نظر دارد اين كارخانه را به روماني منتقل بكند. اتحاديه‌هاي كارگري در تلاشند شركت نوكيا را متقاعد بكنند تا تصميمش را عوض كند. آنها با تهديد اينكه اگر اين تصميم عملي شود از اين به بعد مردم آلمان تلفنهاي نوكيا را خريداري نميكنند و ايميج نوكيا در چشم آلماني‌ها خراب خواهد شد، سعي كنند مديريت نوكيا را مجبور به بازبيني در تصميم شان بكنند. ولي مشكل اساسي اين است كه اتحاديه‌هاي كارگري نه آنقدر راديكال هستند و نه ميخواهند كه به ريشه مسئله دست ببرند. تنها راه خروج از اين بحران كه روز بروز هم گسترده و حادتر ميشود و اتفاقا اثراتش هم بيشتر در زندگي مردم در كشورهاي پيشرفته مشاهده ميشود، حمايت وسيع و گسترده از خواست كارگران در كشورهاي به اصطلاح روبه رشد و همبستگي بين المللي كارگران است. مبارزه براي دستمزد بمراتب بالاتر، بهبود شرايط كار، بيمه بيكاري و درماني و بطور خلاصه بهبود شرايط كار و زندگي كارگران در كشورهاي روبه رشد است كه ميتواند مانع از بيكار سازيهاي وسيع كارگران به دليل پايين بودن دستمزدها در كشورهاي ديگر شود. ممكن است در اثر فشار اتحاديه‌ها در جايي كارفرمايان مجبور به حفظ مؤسساتشان در آن كشور بشوند، ولي اين امر عملا مصالح بين المللي كارگران را دور ميزند؛ و بعلاوه موقتي و فقط براي مدت محدودي ميتواند كارساز باشد. سرمايه‌داري را فقط با اتحاد و همبستگي بين المللي كارگران ميتوان عقب راند.

داود رفاهي- ٢٧ ژانويه ٢٠٠٨

***

اعتصاب كارگران خطوط راه آهن در مجارستان - داود رفاهي

روز جمعه اول فوريه به دعوت اتحاديه كارگران راه آهن، كارگران از ساعات اوليه صبح، دست از كار كشيدند و تهديد كردند كه به يك اعتصاب نامحدود دست خواهند زد. خواست كارگران افزايش دستمزد بميزان ١٠ درصد است. اين اعتصاب كه ٩ ساعت بطول انجاميد، شهر بوداپست را فلج كرد و باعث توقف تقريبا تمامي سرويسهاي قطارهاي محلي و بين المللي شد. كارگران با وعده شركت راه آهن دولتي يا MAV براي مذاكره در روزهاي آخر هفته و دستيابي به توافق، پس از ٩ ساعت كار خود را از سر گرفتند و تهديد كردند كه چنانچه دولت به خواستشان تن ندهد، از روز دوشنبه ٤ فوريه اعتصابشان را از سر خواهند گرفت.
بعلت بي نتيجه ماندن مذاكرات آخرهفته، كارگران از روز دوشنبه دوباره وارد اعتصاب شده اند و اعلام كرده اند تا وقتي كه دولت با مطالباتشان موافقت نكند بر سر كارهايشان برنخواهند گشت. دولت موافقت كرده است كه دستمزدها را به مقدار ٦.٩ درصد افزايش دهد، ولي كارگران بر ١٠ درصد پافشاري ميكنند.
تعداد كارگران راه آهن در مجارستان به ٩۵٠٠ تن ميرسد كه به گفته جوزف گاسكو (Jozef Gasko) رئيس هيئت مديره اتحاديه كارگران راه آهن، تعداد ٧٠٠٠ تن از اين كارگران در اعتصاب هستند. وي گفته است اعتصاب نامحدود خواهد بود و دولت بايد به خواست كارگران تن دهد.

داود رفاهي- ٤ فوريه ٢٠٠٨

***

پايان موفقيت آميز اعتصاب كارگران اتومبيل سازي فورد روسيه

اعتصابي كه در ٢٠ نوامبر سال گذشته شروع شد و بمدت ٤ هفته ادامه يافت، با نتيجه موفقيت آميز براي كارگران پايان يافت. اين اعتصاب در دسامبر سال گذشته زماني پايان يافت كه كارفرمايان توافق كردند دستمزدها را افزايش داده و تا اول فوريه امسال ميزان افزايش آن را به اطلاع كارگران برسانند. اين اعتصاب در كارخانه Vsevolozhsk كه توليد كننده اتومبيل فورد است و در نزديكي شهر شمالي سنت پترزبورگ واقع شده است با خواست افزايش دستمزد از ١٩ هزار روبل به ٢٨ هزار روبل صورت گرفت. كارگران با اعلام "دستمزدهاي ما بايد معادل دستمزد كارگران در غرب باشد" دست از كار كشيدند. بالاخره طبق قرار قبلي، هفته گذشته كارفرمايان موافقت كردند دستمزدها را به ٢۵ هزار و ۵٨٦ روبل افزايش دهند. كارگران در يك رأي گيري عمومي موافقت خود را با اين ميزان اعلام كردند و اعلام كردند كه اگر رهبران اعتصاب تحت تعقيب و اذيت و آزار قرار بگيرند، بار ديگر دست به اعتصاب خواهند زند. قبلا چندين بار رهبران كارگران تهديد به اخراج، بازداشت و محاكمه شده بودند.
فعالين كارگري در روسيه بر اين عقيده‌اند كه اعتصاب موفقيت آميز كارگران فورد ميتواند سرآغاز حركت جديدي براي كارگران بخشهاي مختلف اقتصاد به منظور درخواست مطالباتشان باشد.
داود رفاهي- ۵ فوريه ٢٠٠٨

***

اشغال كارخانه لدكو توسط کارگران اتوموبيل سازي
ارسلان ناظري ـ استراليا
کارگران در واحد کيچنر انتاريو کارخانه لدکو با مسئوليت محدود که لوازم اتومبيل و جعبه هاي بسته بندي توليد ميکنند، هفته پيش بعد از آنکه شرکت درهايش را برکارگران بست و اخطاريه اخراج را به کارگران داد، اين كارخانه را به اشغا ل خود در آوردند.

تمام ٦۵ کارگراستخدامي شرکت که ٣٧ نفر از آنان اعضاي اتحاديه هستند در تلاش براي دريافت حق بيمه بيكاري، با مسدود نمودن راههاي منتهي به ساختمان و پارکينگهاي اطراف خيابان استرابرگ در اطراف محل شرکت، اين كارخانه را به اشغال خود در آوردند. اقدام اشغال شرکت بوسيله اتحاديه کارگران اتوموبيل سازي كانادا، که قبلا درخواست شرکت مبني بر کاهش ٢۵ درصدي حقوق و مزاياي کارگران را رد کرده بود و گفته بود که اشغال شرکت تا حصول توافق براي پرداخت حق اخراج کارگران بيکار شده ادامه دارد، مورد پشتيباني قرار گرفته است.
اين شرکت که زماني بيش از ١٠٠ نفر را استخدام کرده بود ميگويد نظر به افزايش قيمت دلار کانادايي در سا ل قبل قادر به رقابت با شرکت هاي ديگر نيست. ظاهرا به قول نخبگان سرمايه در شرکت لدکو و محاسبات و مناسبات شان اينطوري بنظر ميرسد که اگر شرکت مزبور به کار خود ادامه دهد و به رقابت مبادرت ورزد ممکن است مجبور شود در رقابت با رقباي خود توليدات خود را با همان قيمت شرکتهاي رقيب براي فروش به بازار عرضه کند و به اين رقابت همانطور که خود شرکت لدکو اعلام کرده است دست نخواهد زد. بعبارت ديگر ادامه کاري اين کارخانه را ميسر نميبيند و ترجيحا سرمايه اش را براي توليد ارزان به جايي ديگر انتقال ميدهد و فکري ديگر برايش ميانديشد و يا در غير اينصورت توانايي فروش توليدات خود را در بازار از دست ميدهد و بزعم خود بعدا به اخراج کارگران مجبور ميشود!
واقعيت امر اين است که اين شرکت از آنجايي که خود ادعا ميکند نظر به فعل و انفعالات و نوسانات اقتصادي بازار ممکن است قادر نباشد که حداکثر سود را از آن خود سازد و در نتيجه سودهاي کلان کلان به جيب زند و با ظرفيت تمام به استثمار کارگران ادامه دهد. از همين حالا به فکر تعطيل کردن اين واحد توليدي افتاده است چرا که اين واحد ديگر آن ميزان و مقدار سوددهي که صاحبان اين شرکت انتظار دارند را برآورده نميکند. از آنجائيکه در سيستم کار مزدي سودآور سرمايه سلاح اخراج و بيکارسازي در دست اين استثمارگران نيروي کار قرار دارد صاحبان شرکت لدکو نيز به اين حربه متوسل شده و کمر به بيکارسازي کارگران اين شرکت بسته اند.
تا آنجائيکه به کارگران اين شرکت توليدي و مبارزات آنها بر ميگردد تنها سلاح کارگران اين واحد هم همانطور که خود بدرستي بکار گرفته‌اند مبارزه متحد و منظم است که ميتواند خواسته‌هاي آنان را به صاحبان اين شرکت تحميل کند.