يادداشت سر دبير

كاظم نيكخواه

چرا كارگر كمونيست با تاخير منتشر شد؟
اين هفته كارگر كمونيست با بيش از يك هفته تاخير منتشر شد. دليلش حمله ويروسهاي سرما خوردگي يا آنفلوآنزا (فرق اين دو را دقيق نميدانم!) به من بود كه باعث شد نوشته ها زير دست من گير كند. نكته اي كه در اين رابطه براي خود من جالب و خوشحال كننده بود اين بود كه تعداد زيادي از دوستان از ايران زنگ زدند و علت اين تاخير را جويا شدند. بيشتر اين تماس ها از جمعهاي كارگري در شهرهاي مختلف ايران بود. رفيقي از كانادا به من پيغام داد كه او از طريق دوستانش در ايران متوجه تاخير در انتشار نشريه شده است! خود اين يك بار ديگر به من كه مدام سعي ميكنم اسير خوش بيني نشوم يادآور شد كه كارگر كمونيست بهرحال جاي خود را در ميان فعالين كارگري چپ و راديكال تا حد قابل توجهي باز كرده است و عده قابل توجهي هر هفته يا هر دو هفته منتظرند كه كارگر كمونيست منتشر شود تا آنرا داون لود كنند و مطالبش را بخوانند. در اوج حمله وحشيانه ويروسها اين خودش جاي خوشحالي بود. بهررو از اين تاخير پوزش ميخواهم و اميدوارم كه ديگر اين مشكل پيش نيايد

محمود صالحي و منصور اسانلو را هنوز آزاد نكرده ايم
اين هفته اطلاعيه اي از كميته دفاع از محمود صالحي را ديدم كه بسيار تكان دهنده بود. در اين اطلاعيه آمده بود كه "روز چهارشنبه 28 آذر ماه محمود صالحی را به پزشک قانونی سنندج جهت معاینه منتقل کرده اما مدارک پزشکی وی را با خود نبرده بودند، روز شنبه 1 دی ماه پزشک قانونی رای خود را صادر کرد. پزشک قانونی سنندج علیرغم اینکه تائید کرده است که کلیه محمود صالحی پلی استیک است، فشار خون او متغییر و چربی قند او بالاست، پرستات او بزرگ شده، مجاری ادراری دارای مشکل و روده‌های او ورم کرده است اما با وجود همه اینها، بیمار میتواند در زندان بماند... روز شنبه 1 دی ماه محمود صالحی دو بار از هوش رفته که با کمک زندانیان، او را به بهداری زندان سنندج منتقل کرده‌اند. طبق دستور پزشکان بیمارستان توحید روز شنبه باید محمود صالحی را به بیرون از زندان منتقل کرده و از او آزمایش خون به عمل می‌آمد اما مسئولین زندان به او اجازه ندادند تا جهت معالجه و آزمایش خون از زندان خارج شود و همچنین از تقاضای نجیبه صالحزاده جهت ملاقات محمود صالحی نیز ممانعت به عمل آمد. طبق آخرین اخبار محمود صالحی کماکان بنا به تغییر فشار خون دراثر نارسای کلیه، روزانه بیشتر از دوبار ازهوش میرود."

نگه داشتن محمود صالحي و منصور اسانلو در زندان توسط جمهوري اسلامي يك دهن كجي آشكار حكومت به ميليونها كارگر در ايران است. جمهوري اسلامي ميخواهد به ميليونها كارگري كه با اعتصابات هرروزه خود، با اول مه هاي راديكال و سوسياليستي خود، و كل مبارزه و تحرك و پيشروي خود هرروز دارند بطور واقعي رعشه مرگ بر اندام آن مي اندازند، چنگ و دندان نشان دهد. ميخواهد بگويد من هنوز هستم. هنوز قدرت دارم. هنوز زندان و شكنجه گاه هايم سرپا هستند. هنوز ميتوانم حمله كنم. محمود صالحي و منصور اسانلو جرمي نكرده اند. توطئه اي عليه حكومت نكرده اند. محمود صالحي در مراسم اول مه شركت كرده است. و منصور اسانلو در راس يك اعتصاب حق طلبانه رانندگان شركت واحد نقش داشته است. جمهوري اسلامي عليرغم تمام سياستهاي ضد كارگري خود نميتواند صراحتا اعلام كند كه برپايي اول مه جرم است. نميتواند اعلام كند كه اعتصاب كارگران شركت واحد جرم بوده است. اما دو چهره شناخته شده كارگري را در زندان نگه داشته است تا به كارگران بگويد اين همان حكومت سركوب و جنايتكاري است كه براي زنداني كردن كارگران دليل و برهاني لازم ندارد.

اين حكومت ميداند كه براي نگه داشتن اين دو فعال كارگري در شكنجه گاههايش دارد بهايي را مي پردازد. در ميان اكثريت عظيم كارگران در ايران هرروز كه ميگذرد منفورتر ميشود. در سطح بين المللي منزوي تر و بي آبرو تر ميشود. پادوها و نمايندگانش در نهادهاي بين المللي زير فشار شديد جريانات راديكال قرار دارند. اينها را ميداند. اما با وجود اين آزاد كردن اين دو كارگر را به نفع خود نميداند. زيرا از عواقب آن كه بالا رفتن روحيه كارگران است وحشت دارد. اين وحشت را بايد ديد. بايد در پس قلدري حكومت اين ضعف اساسيش را نظاره كرد. و تلاش كنيم كه بهايي كه حكومت بخاطر اين جنايت و قلدري خود مي پردازد هرچه سنگين تر باشد.
طولاني شدن زندان محمود صالحي و منصور اسانلو نبايد باعث شود كه جنبش دفاع از اين دو فروكش كند يا تخفيف يابد. بايد تلاش كنيم كه هرروز صف متحد تر و گسترده تري از كارگران در ايران و كارگران در سطح بين المللي حكومت كثيف و منفور سرمايه داران در ايران را محكوم كنند. هر جمله اي كه در محكوميت اين رژيم گفته ميشود، هرپيامي كه در حمايت از كارگران ايران داده ميشود، هر خواستي كه در دفاع از آزادي اين دو رهبر كارگري از جانب بخشي از كارگران در ايران يا در سطح جهان طرح ميشود، ميخي بر تابوت اين حكومت و كل نظام سرمابه است. بايد عزم كنيم و فعالانه اين را امر جدي خود قرار دهيم كه اين دو فعال كارگري را از زندانهاي حكومت رها كنيم. بايد به حكومت نشان دهيم كه ماندن اين دو در زندان برايش بسيار گران تمام خواهد شد. اين را بايد تضمين كنيم. اين جزء مهم و تعطيل ناپذيري از مبارزه ما تا زمان آزادي محمود صالحي و منصور اسانلو از زندان است.

اعتصاب كارگران فورد در روسيه پايان يافت
خبر اعتصاب كارگران فورد در "سوولوژسك" در روسيه را در شماره قبل كارگر كمونيست منعكس كرديم. ظاهرا اين هم اعتصابي مثل اعتصابهاي ديگر كارگري بود. ٢٠٠٠ كارگر دست به اعتصاب زدند و خواهان افزايش دستمزد شدند. اما اين هفته وقتي به يك فيلم خبري از اين اعتصاب نگاه ميكردم يك نكته توجهم را بسيار جلب كرد. و آن اين بود كه كارگران با قاطعيت ميگفتند ما حق داريم حقوقي مثل حقوق كارگران فورد در كشورهاي غربي داشته باشيم. ميگفتند اين حق بي چون و چراي ماست كه سطح زندگي مان بهتر از اين باشد كه اكنون هست. ميگفتند اتحاديه هرچه بگويد يا نگويد ما كارگران تا خواستهايمان را نگيريم از اينجا نميرويم.
اعتصاب كارگران فورد روسيه كه از ٢٠ نوامبر شروع شده بود در ١٤ دسامبر بعد از حدود ٤ هفته با توافق كارفرما براي افزايش دستمزدها پايان يافت. افزايشي كه كارگران تحميل كردند نسبتا بالا بود. البته از آن چه كارگران ميخواستند هنوز فاصله داشت. اما اين نكته اصلي اي كه ميخواهم بگويم نيست. نكته مهمتر اينست كه كارگران دارند سطح زندگي و حقوق خودرا با بالاترين استانداردهايي كه هم طبقه هايشان بدست آورده اند مقايسه ميكنند. اينكه كارگران در يك كشور ديگر سطح زندگي و حقوق خودرا با كارگران در كشورهاي پيشرفته تر مقايسه ميكنند و همان حقوق را طلب ميكنند در دنياي كنوني بنظرم بسيار مهم است. امروز يك رقابت آشكار اما اعلام نشده ميان كارگران در كشورهاي مختلف باعث شده است كه طبقه سرمايه دار دست به تهاجم به سطح زندگي و دستاوردهاي تاريخي كارگران بزنند و تلاش كنند اين دستاوردها را پس بگيرند. شمشير تعطيل كارخانه و انتقال توليد به كشورهايي كه حقوق و استاندارد زندگي كارگر پايين تر است را بالاي سر كارگران در كشورهاي پيشرفته صنعتي ميگيرند و آنها را ناچار به قبول شرايطي نامناسب و ناجور ميكنند. اين به زيان طبقه كارگر در كل جهان است. تنها راه مقابله با آن اينست كه كارگران در همه جا از حقوق و اسنانداردهاي پيشروي كه دستاورد كل طبقه كارگر است دفاع كنند و اتحادي جهاني را عليه كل سرمايه داران شكل دهند. حركت كارگران روسيه بارقه اي از اين تحرك را جلوي چشم مي آورد و خوشحال كننده است.