در آغاز يک راه
اکبر پويا فر از ايران
روزپنجشنبه ٩ اوت ٢٠٠٧ (١٨ مرداد ماه ١٣٨٦) که بعنوان روز جهاني
اقدام براي آزادي منصور اسانلو ومحمود صالحي از سوي کنفدراسيون
بينالمللي اتحاديههاي کارگري (ITUC) و فدراسيون بينالمللي کارگران
حمل و نقل (ITF)اعلام شد، فصل جديدي در شرايط حساس کنوني ايران و جهان
در عرصه سياسي گشود. بدنبال تعرض جمهوري توحش و بربريت اسلامي به
رهبران و فعالين کارگري تعيين يک روز معين براي اعتراضات گسترده طبقه
کارگر و مردم آزاديخواه چه در سطح جامعه ايران و چه بلحاظ بين المللي
بيش از هر زمان ديگر ضروري بود.
بسرعت پيام هاي همبستگي گسترش يافت.در بيش از سي کشور جهان اعتراضات
وسيعي سازمان يافت. تمام توجه جهانيان از طريق رسانه ها و اقدامات
احزاب، سازمانها، تشکل ها و شخصيت هاي مدافع حقوق کارگران و انسانها به
بيحقوقي کارگران در ايران جلب شد. اين اقدام بين المللي در عين حال
حضور نيروي عظيم انترناسيوناليستي طبقه کارگر را در اذهان عمومي ياد
آور شد. جمهوري اسلامي يکباره خود را در ميان انبوه عظيمي از اعتراضات
جهاني ديد. سيل طومارها و نامه هاي اعتراضي بسوي مسئولين حكومت سرازير
شد. سفارتخانه هاي رژيم تحت شديد ترين فشارهاي جهاني قرار گرفتند.
تظاهرات اينروز تا همينجا در سطح وسيعي بربريت اسلام سياسي حاکم در
ايران را بي افق کرد. پرچم عدالت خواهي و مستضعف پناهي او را بزير
کشيد. اما اين اعتراضات منحصر به خارج از کشور نبود. در ايران نيز جنب
و جوشي در ميان فعالين کارگري و تمام مراکز کارگري و شهر ها و محلات
شکل گرفت. نيروي سومي عملا پا به عرصه سياست گذاشت. اشکال اعتراضات در
ايران با توجه به شديدترين جو پليسي و نظامي و سرکوب عنان گسيخته بسته
به شرايط متنوع بود. در کامياران کارگران دست به راهپيمائي زدند.در
تهران به فراخوان سنديکاي واحد منزل منصور اسانلو به سمبل همبستگي با
کارگران فعال زنداني تبديل شد. در اطراف تهران فعالين کارگري و
دانشجويان و مردم آزاديخواه گرد هم آمدند و خواهان آزادي فعالين کارگري
و دانشجوئي شدند. پيا م هاي همبستگي جهاني خطاب به ITUCو ITFو سازمان
جهاني کار و کميته همبستگي حزب کمونيست کارگري از سوي بخشهائي از
کارگران در محکوميت زندان و تعقيب و آزار فعالين کارگري و همچنين
محکوميت احکام جنايتکارانه شلاق و زندان براي ١١ تن از اعضاي اتحاديه
سراسري کارگران اخراجي و بيکار در سنندج صادر شد. جمهوري اسلامي اما از
سر استيصال واکنش هاي ديوانه واري از خود نشان داد.رهبران سنديکاي واحد
را دستگير کرد. منزل اسانلو را و حتي خيابانها و کوچه هاي اطراف را
توسط لباس شخصي ها و نيروي انتظامي قرق کرد.سفارتخانه هايش از گرفتن
نامه و قطعنامه هاي اعتراضي سر باز زدند و از هراسشان جرئت نکردند
بيرون بيايند. امروز هيچ رژيمي تا اين حد مورد اعتراض و تنفر جهاني
قرار نگرفته است. رژيم اسلامي با فاشيسم هيتلري و موسليني و رژيم
آپارتايد افريقاي جنوبي تداعي و مقايسه ميشود. کارآمدي و ضرورت جبهه
سوم بيش از پيش به جلوي صحنه سياسي جهان گرفتار در دام دو قطب تروريستي
آمد. دولت هاي غربي که خود اسلام سياسي را پر و بال دادند زير فشار اين
اعتراضات ناگزير به نشان دادن عکس العمل شدند. براي برائت از رژيم توحش
و بربريت اسلامي دارند از همديگر سبقت ميگيرند. بويژه شخصيت ها و احزاب
سياسي اپوزيسون براي موفقيت و مجاب کردن کارگران و مردم آزاديخواه بجان
آمده از حاکميت سرمايه ژست ضد رژيم اسلامي بگيرند. جمهوري اسلامي اعدام
و سنگسار و زندان و شلاق و زن و کودک ستيز بايد سرنگون شود. اين تازه
آغاز کار است. عرصه وسيعي در برابر ما گشوده شده است. بايد در مقياس
وسيعي طبقه کارگر و انسانهاي آزاديخواه بميدان بيايند.
١٥ فوريه و ٩ اوت يک پيام مهم سياسي را در اردوي سرمايه و غرب که
پايان تاريخ و کمونيسم و آزاديخواهي را اعلام کرده بود، گوشزد کرد.
"انترناسيونال است نجات انسانها". و اين کار کمونيسم کارکري است. عرصه
جهاني براي کار کمونيستي کارگري در ميان طبقه کارگر حياتي است.حرکت
بسوي زمينه هاي شکل دادن به ظهور احزاب کمونيست کارگري. روز همبستگي
بين المللي با کارگران زنداني (محمود صالحي و منصور اسانلو) در تاريخ
ماندگار شد.اما اين تازه آغاز کار است.آغاز اعتراض از نوعي ديگر .
يکشنبه 12 اوت 2007(21 مرداد 1386)
|