کارگر کارگر است
در اعتراض به تهاجم وحشيانه به کارگران افغاني

قتل يك كارگر توسط جمهوري اسلامي را وسيعا محكوم كنيد!

حسن صالحي

از آغاز ارديبهشت ماه٬ رژيم اسلامي سرمايه داران موج تازه اي از حمله به کارگران مهاجر افغاني را آغاز کرده است. گفته مي شود که در جريان حملات اخير دولت٬ حدود ۲۰ هزار کارگر افغاني از کشوراخراج شده اند. دولت جمهوري اسلامي مصمم است که در طول سال جاري صد ها هزار کارگر افغاني٬ که گفته مي شود بطور "غير مجاز" در ايران زندگي مي کنند٬ را از کشور اخراج کند. بر اساس گزارش وزير کشور جمهوري اسلامي، در سال ۸۵ حدود ۳۰۰ هزار شهروند افغاني از ايران اخراج شدند.
اخراج اجباري کارگران افغاني از ايران با خشونت وحشيانه نيروهاي پليس توام بوده است. گزارش شده است که در جريان "شکار" کارگران افغاني شماري از آنها توسط نيروهاي پليس مورد ضرب و شتم شديد قرار گرفته اند. يکي از کارگران اخراجي عملکرد وحشيانه نيروهاي پليس جمهوري اسلامي را چنين شرح مي دهد:
"ما در ايران کار مي کرديم. يک روز ساعت هفت صبح ماموران پليس وارد محل کار ما شدند و از ما خواستند سريع حرکت کنيم و با آنها برويم تا ما را به افغانستان رد مرز کنند. ما شروع به التماس کرديم و از آنها خواستيم تا به ما مهلت بدهند که حقوق خود را از صاحبکار بگيريم، اما هنوز حرف مان تمام نشده بود که توسط آنان به زور از ساختمان به پايين انداخته شديم و وقتي به هوش آمديم خود را در شفاخانه (بيمارستان) هرات يافتيم".
جانيان اسلامي اين بار سنگ تمام گذاشتند و وحشيانه كارگران زاده افغانستان را زير ضرب و شتم قرار دادند. يکي از اين کارگران بدنبال اين حمله وحشيانه و در اثر جراجات وارده در بيمارستاني در افغانستان جان داد. اخراج کارگران افغاني٬ در ايران و افغانستان با اعتراضاتي روبرو شده است. در کابل درمقابل وزارت خارجه افغانستان و سفارت جمهوري اسلامي تظاهراتي برپاشد. اجتماع کنندگان پلاکاردهايي را با خود حمل مي کردند که بر روي آنها از جمله نوشته شده بود: "خروج اجباري مهاجرين را محکوم مي کنيم" و "حکومت ايران وحشيانه عمل مي کند"! اعتراض کنندگان اعلام داشتند که " اخراج اجباري پناهجويان خلاف قوانين جهاني است و ما برخورد جمهوري اسلامي ايران با پناهجويان افغان را محکوم مي کنيم."
اين تهاجم و بويژه كشته شدن يكي از كارگران بدست عوامل حكومت اسلامي را بايد وسيعا مورد اعتراض قرار داد و محكوم كرد.
رژيم ضد کارگر جمهوري اسلامي وقيحانه وجود کارگران افغاني را عامل بيکاري در ميان کارگران اعلام کرده است و با اين ترفند مي خواهد ضمن ايجاد تفرقه و دودستگي در ميان کارگران رفتار ضد انساني خود را توجيه کند. در روز روشن اين دروغ را در بوق مي کنند که پس از اخراج ۲۰ هزار کارگر افغاني به همان ميزان و يا بيشتر شغل ايجاد شده است. دامن زدن به تبليغات و تعصبات ناسيوناليستي همواره بخشي از جنگ رواني عليه کارگران افغاني بوده است. به ما مي گويند که کارگر افغاني حق کارگر ايراني را خورده است و سزاوار اخراج اجباري است. کسي نيست که از اينها بپرسد چه کسي حق کارگر ايراني را خورده است شما کرکسان و سرمايه داران و يا کارگران افغاني؟ کارگران افغاني آهي در بساط ندارد که با ناله سودا کند! کارگر افغاني اصولا چيزي ندارد بخورد که حالا حق کارگري ايراني باشد. مگررژيم شما سرمايه داران در ايران براي کارگر افغاني حق و حقوقي را اصولا برسميت شناخته است؟ مگر نه اين است که اين انسانهاي شريف از صبح تا شام بدنبال تهيه لقمه ناني حاضرند سخت ترين و كم اجر ترين و خطرناك ترين کارها را انجام دهند، پيه بيشترين بي حرمتي ها را به تن بمالند تا به اوضاع ناامن و جهنمي افغانستان برگشت داده نشوند؟ چرا همين بي حقوقي محض را نيز مي خواهيد از آنها بگيريد؟ جمهوري اسلامي با يك جوسازي كثيف انسانهايي را كه كار ميكنند و ثروت ايجاد ميكنند دشمن جامعه معرفي ميكند. ابتدايي ترين حقوق و حرمت انساني آنها را رسما زير پا ميگذارد. کارگران افغاني را شرور و دزد و جاني جلوه مي دهد تا شرورترين و جانيان و دزدهاي واقعي را از گزند حمله به دور دارد. چه کسي دزد است؟ کارگر افغاني که با خون و عرق خود خشت مي زند و يا آن گردن کلفتي که که دست به خشت نزده خشت فروش و کار نکرده کارفرما شده است. چه کسي جنايت مي کند کارگر معصوم و زحمتکش افغاني و يا رژيمي اسلامي که کارگران "وطني" را بخاطر اينکه دستمزدهاي پرداخت نشده خود را طلب مي کنند به گلوله مي بندد و مورد ضرب و شتم قرار مي دهد؟ چه کساني شرور هستند کارگران افغاني و يا آن سرمايه داراني که از نياز و استيصال کارگر افغاني براي استثمار وحشيانه او و قيمت شکني بر سر دستمزد استفاده ميکند؟
رفقاي کارگر!
اين بگير و بنند و حشيانه اي که عليه کارگر افغاني راه انداخته اند٬ بشدت ضد انساني و بيرحمانه است. قتل يكي از كارگران توسط نيروهاي جمهوري اسلامي را وسيعا محكوم كنيد! به نهادهايي بين المللي نامه ها اعتراضي بنويسيد! وقت آنست كه هم سرنوشتي خود با كارگران مهاجر را با صداي رسا مورد تاكيد قرار دهيم. به كارگران افغانستاني به هم طبقه ايهايمان نشان دهيم كه آنها را تنها نميگذاريم. تهاجمات رژيم اسلامي داران به کارگران افغاني بايد قاطعانه از سوي جامعه کارگري ايران و همه مردم شريف و آزاديخواه محکوم شود. اينها تقلاها و دست و پا زدنهاي رژيمي است که چاره کردن بن بستهاي ناعلاج اش را از طريق حمله به ضعيف ترين و بي حقوق ترين بخش جامعه دنبال مي کند. در مقابل اين حملات وحشيانه به کارگران افغاني بايستيد و اعلام کنيد که آنها جزئي از طبقه كارگر در ايرانند. اعلام كنيد كه هم سفره و هم سرنوشت آنها هستيد. بگوئيد که سرزمين پدري٬ سرزميني که پدر کارگر را در مي آورد به رخ کارگر خارجي نکشيد. کارگران ميهني ندارند و با يکديگر برادرند. بگوئيد که کارگر کارگر است و فرق ندارد کجا بدنيا آمده باشد، به چه زباني حرف مي زند و چه باوري دارد! کارگران به داد هم مي رسند و اجازه نمي دهند به خواهران و برادان هم طبقه اي خود اينچنين وحشيانه رفتار شود. اگر اتحاد و همبستگي بخواهد معنايي داشته باشد همين روزهاست که بايد بروز بزرگترين همبستگي با کارگران افغاني را ببنيم. بيائيد تا ضمن دفع حملات رژيم چنان کنيم که کارگر افغاني ديگر فراموش کند افغاني است. او هم يکي مثل ماست و از اعضاي طبقه اي که با آگاهي نمي گذارد سرمايه داران و دولتشان در صفوفش تفرقه ايجاد کند و بر آنها سوار شوند. يك بند قطعنامه كارگران در اول مه هميشه اين بوده است كه تبعيض و ستم به كارگران بر اساس زادگاه و مليت و مذهب را محكوم ميكنيم. اين بايد سرلوحه تلاش ما كارگران و همه مردم در برابر مرتجعين ضد انساني حاكم باشد.