زنده باد اول ماه مه، روز مبارزه براي حکومت کارگري

بهروز بهاري

اول ماه مه روز جهاني کارگران است، روز انسانهاي شريف و زحمتکش، روز نه به بربريت و جهان وارونه. روز کارگر، روز اتحاد طبقاتي کارگران است با شعار نه به حاکميت نظام سرمايه داري. نظامي که چيزي جز نکبت و بدبختي و پايمال شدن حقوق انسانها در آن به رسميت شناخته نمي شود. نظامي که نيمي از بشريت، يعني زنان را بعنوان انسانهاي برابر به رسميت نمي شناسد و زنان در اين نظنام تحت انقياد مذهب در بي حقوقي اجتماعي مطلق به بند کشيده شده اند يا بعنوان کالاي تزئيني مورد معامعه قرار مي گيرند.

اول مه روز مبارزه عليه سيستم ضد انساني است که در آن با حاکميت مالکيت خصوصي هر چيزي کالا است. خنده و گريه کالا است. اول ماه مه روز اعتراض کارگران به سيستمي است که در هر کجاي جغرافيايش انسانها مجبورند براي سير کردن شکم همسر و فرزندانشان از صبح تا شب جان بکنند. در ايران ميليونها انسان در فقر مطلق زندگي مي کند. با يک حساب سر انگشتي هزينه تامين نيازهاي پايه اي و اوليه يک خانواده معادل ٨٠٠ هزار تومان در ماه مي شود. امسال حاکمان قرون وسطائي در ايران دستمزد کارگران را ١٨٠ تومان تعيين کرده اند تا بتوانند هر چه بيشتر استثمار کنند، نيرو و توان کارگر را کاهش دهند و قدرت مبارزه کارگر را تضعيف نمايند تا خود بتوانند ويلاهاي مجلل و شيک درمناطق خوش آب و هوا بخرند، با ماشينهاي مدل سال توليد اروپا رفت و آمد کنند و به دوستان اروپائي شان نشان دهند که مبلمان شهري در ايران نيز تغيير کرده است.

در ايران حقوق ميليونها کارگر از ٥ تا ٣٠ ماه پرداخت نشده است. ميليونها معلم به همراه خانواده هايشان در فقر و تنگدستي زندگي مي کنند و درکنار آن هزاران تن مواد غذائي به دريا ريخته مي شود و فرزندان کارگران و زحمتکشان در بي سوادي بسر مي برند و در خيابانها و کارگاه هاي تنگ و تاريک و در کارخانه ها، نيروي کارشان را به بهاي بسيار کم مي فروشند تا کمک خرج خانواده شان باشند• در کنار آن آخوند هاي مرتجع در خانه هاي چندين ميليلردي زندگي اشرافي دارند و در مقابل آن هزاران پرستار بايد با حقوق بخور و نمير زندگي کنند• و هر روز هزاران بيمار جلوي در بيمارستانها با جواب اينکه تخت خالي نداريم روبرو مي شوند و در انتظار مرگ زجر مي کشند.

اين جامعه انساني نيست. اين جامعه دست پخت موجوداتي است که جز مفت خوري و بقاء خود به چيز ديگري نمي انديشند. حتي لفظ حيوان هم براي اين جانيان حافظ نظام سرمايه داري کم است.
امسال شب عيد در ايران شاهد چشمان غمبار کودکانمان بوديم که فقط نظاره گر ويترين مغازه هاي پر از لباس بودند. و هر سال اين وضعيت بدتر مي شود و کودکانمان هرگز به آرزوي کودکي شان دست پيدا نمي کنند. اين جهان، جهان سرمايه اران است. جهان ننگ و نفرت و خون و جنگ. بايد به اين سيستم جنگ و جنايت خاتمه داد.

اگر دنيا را ما کارگران داره کنيم ديگر لازم نيست اين همه هزينه شود تا نازنين فاتحي و دلارا و شهلا جاهد و ... از طناب دار نجات پيدا کنند. ما حکم اعدام براي هيچ کس صادر نمي کنيم چون همه چيز براي رفاه انسان سازمان پيدا ميکند. چون انسان حکم مي راند. اگر دنيا دست ما کارگران باشد همه نعمات موجود جامعه براي همگان است، تمام اسباب بازي ها مال همه بچه هاست. روز اول اه مه روز کارگران است. روز خيز برداشتن براي گرفتن قدرت سياسي و اعمال اراده بشريت متمدن است• بايد همين امسال براي پرداخت حقوق هاي معوقه، افزايش دستمزد، لغو قراردادهاي دسته جمعي ، برابري کامل زن و مرد در تمام شئونات زندگي، پرداخت مطالبات معلمين و پرستاران اعتراض و سيعمان را سازمان بدهيم. بايد اعتراض ما کارگران از سطح صدور قطعنامه فراتر رود. بايد قطعنامه امسال طرح عملي و مشخص و معيني را پيش پاي ما قرار دهد. بايد يک بند قطعنامه قاطعانه قراري را بگذارد که اگر مطالبات مان پاسخ نگرفت براي ماه بعد اعصاب کنيم. بايد طرح هاي عملي را در قطعنامه پيش بيني کنيم. جمهوري اسلامي را فقط با تعرض مي شود عقب راند و اول ماه مه امسال آن روز است. اول مه روز ما كارگران است تا متحد شويم و عزممان را براي برپايي حكومت كارگري محكم تر كنيم•
زنده باد اول ماه مه
١٤ فروردين ١٣٨٦