٤ مهر ١٣٩١ -٢٥ سپتامبر  ٢٠١٢

کارگر کمونيست ٢٢٨

اخبار کارگری

نسان نودینیان
داوود رفاهی

طومار اعتراض به حداقل دستمزدها
مشكلات معیشتی ٢٠ هزار کارگر را وادار به امضای طومار كرد
پروین محمدی یكی از هماهنگ کنندگان نامه ارسالی ٢٠ هزار کارگر به وزیر کار به تشریح شرایطی پرداخت که در حال حاضر تهیه این نامه اعتراضی را ضروری می‌کند. پروین محمدی در گفت‌و‌گو با ایلنا اظهار داشت: مسائلی همچون نوسانات نرخ ارز، تحریم‌ها و... به صورت روزانه بر هزینه تهیه مواد غذایی، تحصیل، مسکن و به طور کلی معیشت کارگران تاثیر می‌گذارد و ما از وزیر کار به عنوان فردی که مسئول رسیدگی به مشکلات کارگران است انتظار داریم که پاسخگوی مطالبات جامعه کارگری کشور باشد. او با انتقاد از عدم پاسخگویی وزیر کار به مرحله اول امضاهای این نامه در مورخ ٢٧ خرداد، که توسط ١٠ هزار کارگر امضاء شده بود، گفت: ایشان می‌بایست متوجه باشند که عدم وجود امکانات کافی و محدودیت‌های اعمال شده بر کارگران باعث شده است تا نامه‌ اعتراضی ارسالی در دومین مرحله ٢٠ هزار امضا را به همراه خود داشته باشد و در غیر اینصورت این امضا‌ها میلیونی می‌شد. این فعال کارگری وضعیت کارگران کشور را بسیار نامطلوب توصیف کرد و بیان داشت: وضع معیشت کارگران به جایی کشیده شده است که آنان حاضر شده‌اند با نام و اثر انگشت خود زیر نامه‌های اعتراضی ارسالی را امضا کنند. محمدی در پایان عدم واکنش مناسب و شایسته از سوی مسئولان و به خصوص وزیر کار را باعث بیشتر شدن نارضایتی‌ها در جامعه کارگری اعلام کرد.
***
طومارهای ١٠ هزار نفری دیگری در راه است
رئیس اتحادیه کارگران قراردادی طومار ٢٠ هزار امضایی کارگران را که برای وزیر کار ارسال شده است و اعتراضاتی از این دست را تا تداوم وضع معیشتی فعلی کارگران ادامه دار عنوان کرد. فتح الله بیات به ایلنا گفت: با حذف یارانه ها، میزان افزایش دستمزد کارگران جوابگوی مخارج آنان نیست و با گرانی فعلی تناسبی ندارد. کارگران هم اکنون فشار زیادی را از نظر اقتصادی متحمل می‌شوند. وی با اشاره به ادامه دار بودن موضوع این نامه گفت: این طومار و طومارهای ١٠ هزار نفری دیگری در راه است تا بلکه تلنگری به مسئولان زده شود و آنان در‌‌نهایت مشکلات معیشتی کارگران کشور را حس کنند. رئیس اتحادیه کارگران قراردادی در پایان اظهار کرد: در جامعه‌ای که صحبت از عدالت محوری زده می‌شود، شایسته نیست که کارگران در چنین وضعیت معیشتی ناگواری قرار گیرد. دولت و مسئولان باید تمهیداتی بیندیشد تا این مسئله هر چه زودتر حل شود.
***
دولت باید به خواست ٢٠ هزار کارگر توجه کند
نماینده ارومیه و نایب رئیس فراکسیون کارگری مجلس نهم، بر توجه دولت به ویژه وزیر کار به خواست ٢٠ هزار کارگر امضا كننده نامه اعتراضی به وزیر كار تاکید کرد. نادرقاضی‌پور در گفت‌و‌گو با ایلنا و با اشاره به نامه ٢٠ هزار کارگر به وزیر کار گفت: افزایش تورم در کشور باعث فشار زیادی به خانواده‌های کارگری کشور می‌شود و برای این مشکل باید راه حل مناسبی پیدا کرد. وی افزود: افزایش حقوق کارگران در نیمه سال، امر خوب و مناسبی است که دولت باید در این زمینه حساسیت زیادی به خرج دهد، چرا که با کاهش ارزش پول ملی و افزایش تورم، مشکلات اقتصادی جامعه کارگری دو چندان شده است. نماینده رژیم از ارومیه تاکید کرد: اگر نظام ما مبتنی بر حفظ جایگاه اقتصادی و اجتماعی مردم بنا شده است، باید شرایطی ایجاد شود که صدای کارگران به گوش مسئولان برسد و در زمینه توجه به خواسته‌های این قشر زحمتکش، حساسیت‌های ویژه وجود داشته باشد. قاضی‌پور تصریح کرد: وزیرکار باید درخواست کارگران را مبنی بر افزایش حقوق در نیمه دوم سال جاری، از طریق هیات دولت بررسی کند و نتیجه را اعلام کند چرا که دولتمردان باید به نیروی کار کشور، بعنوان سرمایه‌های اصلی تولید و صنعت کشور اهمیت ویژه‌ای دهند.
***
حقوق متناسب با میزان تورم حق همه کارگران است
نماینده مجلس اسلامی رژیم، در واکنش به نامه ٢٠ هزار کارگر به وزیر کار تعیین دستمزد متناسب با میزان تورم و شرایط اقتصادی کشور را از حقوق اساسی کارگران عنوان و از این حق دفاع کرد. عباسعلی منصوری در گفت‌و‌گو با خبرنگار ایلنا، با اشاره به نامه ٢٠ هزار کارگر به وزیر کار برای افزایش حقوق در نیمه دوم سال جاری گفت: افزایش حقوق کارگران متناسب با شاخص‌های اقتصاد کشوری و همچنین با توجه به میزان تورم در کشور، از حقوق طبیعی و اساسی کارگران است که دولت باید به این مساله اهمیت دهد.
***
٢٠ هزار کارگر خواستار افزایش دستمزد در نیمه دوم سال شدند
بیش از ١٠ هزار کارگر دیگر از ٨ استان، به جمع امضا‌کنندگان نامه اعتراضی خطاب به وزیر کار پیوستند. ١٠ هزار کارگران واحدهای صنعتی و خدماتی از استان‌های اصفهان، تهران، کردستان، یزد، خوزستان، آذربایجان شرقی، مازندران و مرکزی با امضای نامه‌ای خطاب به عبدالرضا شیخ‌الاسلامی، وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی ضمن اعتراض به عدم پرداخت دستمزد‌ها، بیکار سازی‌ها، قراردادهای موقت، نا‌امنی شغلی، دستمزدهای «بشدت زیر خط فقر» و... هشدار داده‌اند: بسیاری از اقلام غذایی و رفاهی بصورت روزانه و با سرعتی غیر قابل تصور در حال برچیده شدن از سفره خالی ما کارگران است. کارگران امضا کننده این نامه با تاکید بر آنچه «افزایش سرسام‌آور قیمت‌ها در طول یک سال گذشته» عنوان کرده‌اند، از افزایش ١٣ درصدی میانگین دستمزدشان در سالهای ٩٠ و ٩١ انتقاد کرده و خواستار افزایش دستمزد در نیمه دوم سال شده‌اند: «ما با تاکید و اصرار بر افزایش عاجل و فوری حداقل دستمزد‌ها در شش ماهه باقی مانده سال، ده هزار امضای دیگر را در اعتراض به سطح دستمزد‌ها و دیگر شرایط کار و زیست کارگران تحویل شما می‌دهیم و بار دیگر بر تامین خواسته‌های میلیون‌ها کارگر که در طومار اعتراضی بر آن‌ها صحه گذاشته شده است پای می‌فشاریم.»١٠ هزار کارگر با امضای این نامه خطاب به وزیر کار نوشته‌اند: «در این شرایط شما به عنوان وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی و به عنوان ارگانی که حق تعیین قیمت فروش نیروی کارمان را از ما کارگران سلب کرده‌اید و تعیین حداقل دستمزد را در اختیار وزارتخانه خود قرار داده‌اید نه تنها صدایتان در نیامده است بلکه حتی زحمت پاسخگویی به خواست کتبی و امضا شده هزاران کارگر را نیز به خود نداده‌اید. طوری که به نظر می‌اید وزارتخانه شما هیچ ربطی به کارگران و زندگی و معیشت آنان ندارد.» در تاریخ ٢٧ خرداد سال جاری نیز ١٠ هزار کارگر با امضای نامه‌ای خطلاب به وزیر کار، از قانون هدفمندی یارانه‌ها با عنوان «قطع یارانه‌ها» نام برده‌ و با توجه به وضعیت اقتصادیشان خواستار افزایش حداقل دستمزد‌ها براساس تورم موجود شده بودند. گفتنی است کارگرانی از واحدهای خدماتی و کارخانه‌هایی همچون آذر مرغ، چینی ارس، پروفیل ساوه، راندگان شرکت واحد تبریز، بسته بندی ایران، نساجی کردستان، فولاد گزین، معدن کوشک، راه آهن یزد، پرسو، فولاد بهمن و... از جمله امضا کنندگان این نامه به شمار می‌روند. متن کامل نامه کارگران خطاب به وزیر کار :
وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی جناب شیخ الاسلامی با سلام این دومین نامه ما به جنابعالی است. ما به عنوان هماهنگ کنندگان طومار اعتراض به سطح دستمزد‌ها و دیگر شرایط کار و زیست کارگران، نامه‌ای را در تاریخ ٢٧ خرداد ٩١ به همراه ١٠ هزار امضا تحویل وزارتخانه شما دادیم. از آن تاریخ بیش از سه ماه می‌گذرد و شما هیچ پاسخی به طومار اعتراضی هزاران کارگر نداده‌اید. عدم پرداخت دستمزد‌ها، بیکار سازی‌ها، قراردادهای موقت، نا‌امنی شغلی، دستمزدهای بشدت زیر خط فقر و تورم و گرانی بیداد می‌کند. بسیاری از اقلام غذایی و رفاهی بصورت روزانه و با سرعتی غیر قابل تصور در حال برچیده شدن از سفره خالی ما کارگران است. از اواخر سال ٩٠ و بویژه از چند ماه گذشته تاکنون هزینه‌های زندگی چندین برابر شده است. هیچ نوع کالا و یا خدماتی در این مملکت پیدا نمی‌شود که قیمت آن‌ها در طول این مدت افزایش ده‌ها درصدی پیدا نکرده باشد. از عوارض بزرگراه‌ها و هزینه حمل و نقل تا مصالح ساختمانی و اجاره بهای منازل مسکونی تا هزینه‌های خدمات بانکی و دفا‌تر اسناد رسمی تا قیمت لبنیات و نان و مرغ و تخم مرغ و گوشت و میوه تا هزینه‌های آموزش و بهداشت و درمان و خلاصه هر آنچه که برای بقا و نفس کشیدن یک انسان لازم و حیاتی است گا‌ها تا چندین برابر افزایش قیمت داشته‌اند. این افزایش سرسام آور قیمت‌ها بویژه در طول یکسال گذشته در حالی صورت گرفته است که میانگین دستمزد ما کارگران در این مدت (سال ٩٠ و ٩١) فقط ١٣ درصد افزایش پیدا کرده است و متوسط دریافتی ماهیانه میلیون‌ها کارگر (تازه اگر در این مدت بدلیل قطع سوبسید حاملهای انرژی و تعطیلی کارخانه‌ها به خیل بیکاران نپیوسته باشند و موفق به دریافت بموقع دستمزدهای خود شوند) بین ٣٠٠ تا ٧٠٠ هزارتومان در ماه است. ما در نامه قبلی خود بر این مسئله انگشت گذاشتیم و براین حقیقت غیر قابل انکار تاکید کردیم که چنین دستمزدی بویژه در مراکز استان‌ها کفاف اجاره بهای حقیر‌ترین منزل مسکونی را نیز نمی‌دهد. آنوقت و تحت چنین شرایطی شما به عنوان وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی و به عنوان ارگانی که حق تعیین قیمت فروش نیروی کارمان را از ما کارگران سلب کرده‌اید و تعیین حداقل دستمزد را در اختیار وزارتخانه خود قرار داده‌اید نه تنها صدایتان در نیامده است بلکه حتی زحمت پاسخگویی به خواست کتبی و امضا شده هزاران کارگر را نیز به خود نداده‌اید. طوری که به نظر می‌اید وزارتخانه شما هیچ ربطی به کارگران و زندگی و معیشت آنان ندارد. جناب وزیر! در طول سه ماهی که از اولین نامه ما و تحویل طومار اعتراضی کارگران به وزارت کار و رفاه و تامین اجتماعی می‌گذرد علاوه بر افزایش قیمت‌ها، در ده‌ها کارخانه بزرگ و متوسط، کارفرمایان ناهار و بسیاری از مزایای شغلی کارگران از قبیل پاداش و بهره وری کار و... را نیز قطع کرده‌اند و به آنان فقط مزد پایه را پرداخت نموده‌اند و به این ترتیب فاصله بین درآمد و هزینه‌های جاری زندگی به مرز فاجعه باری رسیده و هستی و حیات خانواده‌های کارگری را در معرض نابودی قرار داده است. لذا ما با تاکید و اصرار بر افزایش عاجل و فوری حداقل دستمزد‌ها در شش ماهه باقی مانده سال، ده هزار امضای دیگر را در اعتراض به سطح دستمزد‌ها و دیگر شرایط کار و زیست کارگران تحویل شما می‌دهیم و بار دیگر بر تامین خواسته‌های میلیون‌ها کارگر که در طومار اعتراضی بر آن‌ها صحه گذاشته شده است پای می‌فشاریم.
***
واکنش به اعتراض ٢٠ هزار کارگر
افزایش نرخ ارز، افزایش میزان تورم و به صورت کلی، افزایش شدید قیمت کالاهای اساسی در کشور، شرایطی را فراهم کرده است که حقوق مصوب حدود ٣٩٠ هزارتومانی کارگران برای سال ١٣٩١، با کاهش ارزش ٣٠درصدی، بخش زیادی از خانواده‌های کارگری کشور را با مشکلات اقتصادی مواجه کرده است. سبب شد تا در تاریخ ٢٧ خرداد سال جاری ١٠ هزار کارگر با امضای نامه‌ای خطاب به وزیر کار، از قانون هدفمندی یارانه‌ها با عنوان «قطع یارانه‌ها» نام برده‌ و با توجه به وضعیت اقتصادی‌شان خواستار افزایش حداقل دستمزد‌ها براساس تورم موجود شوند. این درخواست در شرایطی مطرح شده بود که هنوز نوسانات نرخ ارز، قیمت هر دلار در بازار آزاد تهران را به حدود ٢٥٠٠ تومان نرسانده بود و مشکلات ناشی از افزایش قیمت مواد اولیه و کاهش تولید و به تبع آن اخراج و تعدیل کارگران گریبانگیر جامعه کاگری نشده بود، از این رو، نامه ١٠ هزار کارگر به وزیر کار برای افزایش دستمزد در نیمه دوم سال جاری در شرایطی مطرح می‌شود که نامه نخست این کارگران به وزیر کار بدون پاسخ باقی ماند.
محتوای نامه کارگران به وزیر کار کارگران امضا کننده این نامه که کارگرانی از واحدهای خدماتی و کارخانه‌هایی همچون آذر مرغ، چینی ارس، پروفیل ساوه، رانندگان شرکت واحد تبریز، بسته بندی ایران، نساجی کردستان، فولاد گزین، معدن کوشک، راه آهن یزد، پرسو، فولاد بهمن و... به شمار می‌روند، در نامه خود خواستار توجه دولت به وضعیت اقتصادی کارگران شدند. کارگران در بخشی از نامه خود آورده‌اند: افزایش سرسام آور قیمت‌ها بویژه در طول یکسال گذشته در حالی صورت گرفته است که میانگین دستمزد ما کارگران در این مدت (سال ٩٠ و ٩١) فقط ١٣ درصد افزایش پیدا کرده است و متوسط دریافتی ماهیانه میلیون‌ها کارگر (تازه اگر در این مدت بدلیل قطع سوبسید حاملهای انرژی و تعطیلی کارخانه‌ها به خیل بیکاران نپیوسته باشند و موفق به دریافت بموقع دستمزدهای خود شوند) بین ٣٠٠ تا ٧٠٠ هزارتومان در ماه است. ما در نامه قبلی خود بر این مسئله انگشت گذاشتیم و براین حقیقت غیر قابل انکار تاکید کردیم که چنین دستمزدی بویژه در مراکز استان‌ها کفاف اجاره بهای حقیر‌ترین منزل مسکونی را نیز نمی‌دهد. آنوقت و تحت چنین شرایطی شما به عنوان وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی و به عنوان ارگانی که حق تعیین قیمت فروش نیروی کارمان را از ما کارگران سلب کرده‌اید و تعیین حداقل دستمزد را در اختیار وزارتخانه خود قرار داده‌اید نه تنها صدایتان در نیامده است بلکه حتی زحمت پاسخگویی به خواست کتبی و امضا شده هزاران کارگر را نیز به خود نداده‌اید. طوری که به نظر می‌اید وزارتخانه شما هیچ ربطی به کارگران و زندگی و معیشت آنان ندارد.»
واکنش نمایندگان مجلس و فعالین کارگری انتشار نامه ٢٠ هزار کارگر کشور برای افزایش دستمزد در نیمه دوم سال جاری، با حمایت نمایندگان مجلس به ویژه اعضای فراکسیون کارگری مجلس نهم مواجه شد. نادرقاضی‌پور، نایب رئیس فراکسیون کارگری مجلس نهم در این زمینه به ایلنا می‌گوید: افزایش تورم در کشور باعث فشار زیادی به خانواده‌های کارگری کشور می‌شود و برای این مشکل باید راه حل مناسبی پیدا کرد. افزایش حقوق کارگران در نیمه سال، امر خوب و مناسبی است که دولت باید در این زمینه حساسیت زیادی به خرج دهد، چرا که با کاهش ارزش پول ملی و افزایش تورم، مشکلات اقتصادی جامعه کارگری دو چندان شده است. وی افزود: باید شرایطی ایجاد شود که صدای کارگران به گوش مسئولان برسد و در زمینه توجه به خواسته‌های این قشر زحمتکش، حساسیت‌های ویژه وجود داشته باشد. همچنین عباسعلی منصوری، نماینده مجلس اسلامی، گفت: افزایش حقوق کارگران متناسب با شاخص‌های اقتصاد کشوری و همچنین با توجه به میزان تورم در کشور، از حقوق طبیعی و اساسی کارگران است که دولت باید به این مساله اهمیت دهد.
فتح الله بیات، دبیر انجمن کارگران پیمانی و قراردادی کشور نیز در اظهارنظری درخصوص نامه ٢٠ هزار کارگر به وزیر کار، به ایلنا گفت: اعتراض اصلی کارگران در این طومار، به عدم تناسب افزایش دستمزد سال ٩١ با میزان افزایش تورم بعد از هدفمندی یارانه‌ها است که باید فکری به حال آن شود. وی افزود: به نظر می‌رسد طومارهای دیگری هم در این زمینه امضا و منتشر شود چرا که جامعه کارگری درصدد است مسئولان را نسبت به این مساله هشیار کند و به آن‌ها اعلام کند که جامعه کارگری به دنبال افزایش تورم دچار نقصان و مشکل شده است. علی اکبر عیوضی، عضو کمیته مزد شورایعالی کار نیز، در این زمینه به خبرنگار ایلنا گفت: تفاوت میزان افزایش تورم با افزایش حقوق کارگران در ابتدای سال جاری، مشکلاتی را برای این قشر ایجاد کرده است که باید در این زمینه به فکر چاره بود
انعکاس وسیع خبر بیست هزار امضا در مدیای رژیم اسلامی
اسامی روزنامه ها، خبرگزاری ها و سایتهای رژیم اسلامی که خبر طومار بیست هزار امضا در آنها انعکاس یافته است:

خبرگزاری کار ایران ایلنا، روزنامه دنیای اقتصاد، روزنامه تهران امروز، روزنامه هدف و اقتصاد، روزنامه آفتاب یزد، روزنامه کارو کارگر، روزنامه آرمان، روزنامه جمهوری اسلامی، روزنامه مردم نو، سایت تابناک، سایت تحلیلی خبری عصر ایران، پایگاه خبری تحلیلی ملیت، سایت فردا نیوز، پایگاه خبری تحلیلی اقتصاددان (صدای اقتصاد ایران)، سایت خبر فیس نما، سایت آفتاب نیوز، مجله اینترنتی پرفو، سایت دبستان در بدستان، سایت خبری تحلیلی فرارو، خبرگزاری دانشجو، پایگاه خبری –تحلیلی قدس آنلاین، سایت تیبان نیوز، اتحادیه پیشکسوتان جامعه کارگری، سایت تحلیلها(مشاور سرمایه گذاری موفق...)،
***
اخبار اعتراضات كارگری

تجمع اعتراضی كارگران در گرگان
تعدادی از کارگران یک شرکت تولیدی قطعات صنعتی در گرگان در اعتراض به عدم پرداخت ٨ ماه دستمزدهای معوقه خود دست به تجمع زدند. براساس این گزارش، تجمع اعتراضی کارگران این شرکت تولیدی قطعات صنعتی در حالی صورت می گیرد که آنان علاوه بر محرومیت از دریافت ٨ ماه دستمزد، هنوز عیدی و بن خود را نیز دریافت نکرده اند. گزارش مزبور می افزاید هیچ مقام مسئولی تاکنون در این راستا پاسخگوی کارگران نبوده است.
***
اعتراض کارگران ابر صنعتی ایران به ١٩ ماه بلاتکلیفی
جمعی از کارگران کارخانه ابر صنعتی ایران با امضای نامه‌ای به عدم دریافت بیش از ١٩ ماه حقوق معوق خود اعتراض کردند. ٢٦ کارگر کارخانه ابر صنعتی ایران واقع در شهرک صنعتی قزوین در نامه‌ای که خطاب به خبرگرازی ایلنا امضاء کرده‌اند به شرح مشکلاتی که باعث شده است با متوقف شدن تولید کارخانه ٢٧ کارگر آن ماه‌ها در بالاتکلیفی به سر ببرند، انتقاد کرده‌ و آورده‌اند: کارخانه ابر صنعتی ایران با ادعای کمبود نقدینگی تا هم اکنون از پرداخت بیش از ١٩ ماه حقوق و سنوات ٢٧ کارگر خود امتناع کرده است. به گفته کارگران، کارفرمای خصوصی این کارخانه از فروردین ماه سال گذشته حقوق کارگران خود را پرداخت نکرده است. در این نامه کارگران تصریح کرده‌اند: وعده کارفرمای کارخانه برای پرداخت معوقات حقوقی کارگران همچنان عملی نشده است و وی با حضور در دادگاه کیفری (شعبه ١٠٢) در پی شکایت کارگران قول داده بود که بخشی از مطالبات کارگران را قبل از ماه مبارک رمضان پرداخت کند که متاسفانه هنوز انجام نشده است. این کارگران در ادامه اظهار داشته‌اند: هر ماه کارگران کارخانه ابر صنعتی برای اجرای رای اداره کار به شعبه ٢ شهرستان مراجعه می‌کنند که تا هم اکنون این مراجعات و پی‌گیری‌ها بی‌نتیجه بوده است. بر اساس اطلاعات این نامه، سوابق بیمه‌ای کارگران از ١٨ سال تا ٢٨ سال است که به جهت عدم پرداخت حق بیمه از جانب کارفرما، اغلب آنان برای بازنشسته شدن دچار مشکل شده‌اند.در پایان کارگران با ابراز تاسف از دو سال بی‌توجهی مسئولان نسبت به رفع مشکلات کارگران ابر صنعتی، افزوده‌اند: این کارخانه در زمان فعالیت مشکلی در خصوص تولید نداشته و به همین جهت توقف تولید و عدم پرداخت حقوق کارگران برای آنان نامعلوم است. گفتنی است کارخانه ابر صنعتی ایران تولید کننده اسفنج و فوم سبز در طی چند سال اخیر به جهت کمبود نقدینگی تعطیل شده و از پرداخت حقوق و سنوات و سایر مزایای قانونی کارگران خودداری کرده است.
***
اعتصاب غذای سازمان بازرگانی استان خراسان جنوبی
نامه رسیده از طرف کارمندان سازمان صنعت ، معدن و تجارت استان خراسان جنوبی به پایگاه اطلاع رسانی کارمندنیوزاز زمان ادغام سازمان بازرگانی با سازمان صنایع و معادن در جهت یکسان سازی حقوق و مزایای کارمندان این دو سازمان ، وزارتخانه اقدام به اضافه نمودن فوق العاده بهره وری در احکام کارگزینی کارمندان سازمان بازرگانی نمود که این مهم در اسفند ماه سال ٩٠ در احکام کارگزینی کارمندان سازمان بازرگانی استان خراسان جنوبی لحاظ گردید لذا تمامی کارمندان بر این اساس برنامه هزینه ای خود را تنظیم نمودند ولیکن این ایتم تنها در خرداد و تیر ماه سال ٩١ واریز شد و رییس سازمان علیرضا جمیع در مرداد ماه اجازه پرداخت این مزایا را ندادند و طی پرس جو کارمندان بازرگانی ایشان فرمودند رییس خزانه استان( اقای سعیدی ) اجازه پرداخت را نمی دهد در هر حال طی مکاتبات انجام گرفته با وزارتخانه و جوابیه صادره از معاونت محترم توسعه منابع انسانی وزارت صنعت ، معدن و تجارت اظهار کردند در پی رفع موانع قانونی این امر هستند و می بایست رییس سازمان تا ارائه پاسخ نهایی اقدام به رفع موانع در استان نمایند در اینجا شایان ذکر است که استانهایی از جمله تهران ، اصفهان ، شیراز ، کرمان ،خراسان شمالی ، یزد ، سیستان و بلو چستان و... این فوق العاده را پرداخت می نمایند به هر حال طی اعتراضات کارمندان رییس سازمان زیر بار پرداخت فوق العاده مذکور نرفته است با اینکه مشخص شده است دیوان محاسبات کل کشور حتی پرداخت ایتم فوق العاده بهره وری به کارمندان سازمان صنایع و معادن را نیز غیر قانونی اعلام نموده ولی این امر ظاهرا در استان خراسان جنوبی برای کارمندان سازمان صنایع و معادن قدیم مجاز و برای کارمندان سازمان بازرگانی قدیم این استان غیر مجاز اعلام گردیده است لذا به دلیل تبعیض صورت گرفته یکی از کارمندان سازمان بازرگانی قدیم استان اعلام نموده از روز پنجشنبه در این سازمان بست می نشیند و دست به اعتصاب غذای تر تا رفع این تبعیص می نماید ضمنا این کارمند اعلام کرده به دلیل عدم پرداخت اضافه کار از ابتدای سال تا کنون در خواست پرداخت آن را نیز دارد . اینجانب به نمایندگی گروهی از همکاران از شما خواهشمندیم ضمن اطلاع رسانی این موضوع در جهت بر قراری عدالت و رفع تبعیض ما را همیاری نمایید.
***
بیكاری و گسترش "فساد" در جامعه
«اظهارات سردمداران خانه كارگر در ارتباط با گسرش "فساد" در جامعه در شرایط كنونی خود بر یك واقعیت و درد اجتماعی طبقه كارگر را كه از زبان این مزدوران جاری میشود را بخوبی بیان میكند. به این خبر نگاه كنید. ـ كارگر كمونیست» افزایش بیکاری به گسترش فساد در جامعه منجر خواهد شد. دبیر خانه کارگر کرمان معتقد است روند رو به رشد بیکاری در جامعه موجب افزایش آسیب‌ها و انحراف‌های اجتماعی می‌شود. عباس کاربخش در تشریح این ادعا به ایلنا گفت: با توجه به افزایش تورم، فقر و بیکاری در سال‌های اخیر هم اکنون شاهد افزایش خشونت، بزهکاری و فساد در جامعه هستیم. او افزود: استان کرمان از فرصتهای بی‌بدیل سرمایه گذاری در عرصه‌های کشاورزی، گردشگری، صنعتی و خدماتی برخوردار است که متاسفانه بسیاری از جوانان تحصیلکرده و آماده به کار این استان با اشتغال کاذب روزگار می‌گذرانند. به گفته کاربخش، بیکاری مهم‌ترین مشکل امروز جوانان است به نحوی که بسیاری از جوانان کشور و استان به دلیل بیکاری و عدم اشتغال مناسب مجبور شده‌اند به سوی مشاغل کاذب کشیده شوند و این امر باعث افزایش درصد بزهکاری در جامعه شده است او با بیان اینکه کاهش سطح درآمد نیز در مواردی باعث ایجاد فساد می‌شود افزود: فقدان تفریحات مناسب و شادی و نشاط در جامعه و وجود فقر، بیکاری.. باعث می‌شود در جامعه خشونت، اعتیاد و فحشا، دزدی صورت بگیرد.
حقوق و دستمزدهای پرداخت نشده
کارگران کارخانه ابر صنعتی ایران: ١٩ ماه حقوق طلبکاریم
جمعی از کارگران کارخانه ابر صنعتی ایران با امضای نامه‌ای به عدم دریافت بیش از ١٩ ماه حقوق معوق خود اعتراض کردند. ٢٦ کارگر کارخانه ابر صنعتی ایران واقع در شهرک صنعتی قزوین در نامه‌ای که در خبرگزاری ایلنا منعکس شده، ضمن شرح مشکلاتی که باعث شده است با متوقف شدن تولید کارخانه ٢٧ کارگر آن ماه‌ها در بالاتکلیفی به سر ببرند، آورده‌اند: کارخانه ابر صنعتی ایران با ادعای کمبود نقدینگی تا هم اکنون از پرداخت بیش از ١٩ ماه حقوق و سنوات ٢٧ کارگر خود امتناع کرده است. به گفته این کارگران، کارفرمای خصوصی این کارخانه از فروردین ماه سال گذشته حقوق کارگران خود را پرداخت نکرده است. در این نامه کارگران تصریح کرده‌اند: وعده کارفرمای کارخانه برای پرداخت معوقات حقوقی کارگران همچنان عملی نشده است و وی با حضور در دادگاه کیفری (شعبه ١٠٢) در پی شکایت کارگران قول داده بود که بخشی از مطالبات کارگران را قبل از ماه مبارک رمضان پرداخت کند که متاسفانه هنوز انجام نشده است. این کارگران در ادامه اظهار داشته‌اند: هر ماه کارگران کارخانه ابر صنعتی برای اجرای رای اداره کار به شعبه ٢ شهرستان مراجعه می‌کنند که تا هم اکنون این مراجعات و پی‌گیری‌ها بی‌نتیجه بوده است. بر اساس اطلاعات این نامه، سوابق بیمه‌ای کارگران از ١٨ سال تا ٢٨ سال است که به جهت عدم پرداخت حق بیمه از جانب کارفرما، اغلب آنان برای بازنشسته شدن دچار مشکل شده‌اند. در پایان کارگران با ابراز تاسف از دو سال بی‌توجهی مسئولان نسبت به رفع مشکلات کارگران ابر صنعتی، افزوده‌اند: این کارخانه در زمان فعالیت مشکلی در خصوص تولید نداشته و به همین جهت توقف تولید و عدم پرداخت حقوق کارگران برای آنان نامعلوم است. کارخانه ابر صنعتی ایران تولید کننده اسفنج و فوم سبز در طی چند سال اخیر به جهت کمبود نقدینگی تعطیل شده و از پرداخت حقوق و سنوات و سایر مزایای قانونی کارگران خودداری کرده است.
اخراج و بیكارسازی ها
بیکاری ٣٠٠ کارگر واحدهای تولید قطعات خودرو در قزوین
طی یک ماه گذشته بیش از ٣٠٠ کارگر واحدهای تولیدی قطعات خودرو بیكار شده‌اند. این كارگران كه با سوابق ١٠ الی ١٨ سال در واحد‌های تولید قطعات خودرو همچون پلی اوتان، سندان ایرانیان، ادریش خودرو، مالیک سان و... فعال بوده‌اند. اشتغال مجدد برای کارگرانی که دارای سوابق زیاد كاری و به تبع كهولت سن هستند بسیار دشوار است چرا که این کارگران در هیچ کارگاهی پذیرفته نمی‌شوند.
***
حذف یک نوبت کاری ایران خودروی خراسان و تمدیدنشدن قرارداد تعدادی ازکارگران
شرکت ایران خودروی خراسان ٣ شیفت کاری خود را به ٢شیفت کاهش داده و قرارداد ٦٠٠کارگر خود را تمدید نکرده است. در واقع کارگران یک شیفت کاری این شرکت اخراج شده اند. یکی از کارگران پیمانی شرکت ایران خودروی خراسان با ارسال پیامک به روزنامه خراسان رضوی، خواستار پیگیری این موضوع شد. این کارگر ٢٦ساله در گفت وگو با «خراسان رضوی» می گوید: حدود ٦٠٠نفر از کارگران ایران خودروی خراسان با شرکت تعاونی مهندسی (پیمانکار) قرارداد دارند و بنا به دلایلی مسئولان اعلام کردند شیفت کاری شرکت ایران خودرو از ٣شیفت به ٢ شیفت کاهش یافته و کارگران پیمانی ایران خودرو اخراج می شوند.
***
خطرتعطیلی کارخانه های تولیدمدادوبیکاری کارگران
هر واحد تولید مداد بین ١٥٠ تا ٢٥٠ نفر کارگر دارد که بیکاری آنها مشکلات زیادی را ایجاد خواهد کرد و علاوه بر این، پرداخت حقوق سوابق کار آنها نیز بار مالی زیادی را به کارفرما تحمیل می‌کند. افزایش شدید نرخ ارز تولیدات داخل را کاهش داده و در حال حاضر تنها ٣٠ تا ٣٥ درصد از ظرفیت کارخانه‌ها فعال است. در حال حاضر نیاز بازار از طریق موجودی انبار‌ها تأمین می‌شود وگرنه واردات از ٦ ماه پیش کاهش یافته و تولید داخلی نیز به شدت کم شده است. هر واحد تولید مداد بین ١٥٠ تا ٢٥٠ نفر کارگر دارد که بیکاری آنها مشکلات زیادی را ایجاد خواهد کرد و علاوه بر این، پرداخت حقوق سوابق کار آنها نیز بار مالی زیادی را به کارفرما تحمیل می‌کند. اگر شرایط تولید در سال آینده نیز مانند امسال باشد ظرفیت تولید کارخانه‌ها با کاهش ١٠ درصدی همراه خواهد بود.
***
عدم گردش چرخ صنعت درشیروان وبیکارشدن کارگران
کارخانه الیاف و اسفنج شیروان به همراه کارخانه قند این شهر در سال ٥٧ مصادره شد و در اختیار دولت قرار گرفت. گویا در سال ٧٢ بود که دولت، این کارخانه را به بخش خصوصی واگذار کرد که تا ١٠ سال بعد از آن هم فعال بود، اما از سال ٨٣ به این سو با تعطیلی کارخانه که دلیل آن از سوی مالکان، شرایط دشوار اقتصادی و به صرفه نبودن ادامه تولید عنوان شده است، تمام کارگران شاغل در آن به جرگه انبوه بیکاران شهرستان اضافه شده اند. پیرمرد در حال آب پاشی محوطه مقابل اتاقک نگهبانی خود بود تا شاید برای دقایق کوتاهی در آن بعد از ظهر گرم، هم از شدت هُرم گرما رهایی یابد و هم مجبور نباشد گرد و خاکی را که از تخریب بخشی از دیوار سوله های وسیع کارخانه برپا شده بود، به ریه های خود فرو برد. نگهبان پیر وقتی از این کارفارغ شد، یک صندلی برای خودش و یکی هم برای من آورد. «علی محمد» ١٧ سال در این کارخانه کار کرده، چند سالی در کار بازار بوده و مدتی را هم در کارخانه قند سپری کرده است و حالا دوران بازنشستگی خود را با نگهبانی از کارخانه بزرگی پشت سر می گذراند که روزگاری، نام آن با نام شیروان گره خورده بود؛ به این امید که به جبران سال ها بیکاری فرزندانش، اندک پس اندازی فراهم کند تا شرایط برای داماد شدن پسر کوچک ترش مهیا شود. در خلال صحبت هایمان نیم نگاهی به خودروی مشکی مدل بالایی می اندازد که بیرون کارخانه متوقف شده است و ٤ سرنشین آن در حال گفت وگو با یکدیگر دیده می شوند. علی محمد» می گوید: «یک شیروان بود و یک کارخانه الیاف زمانی این جا ٨٠٠ تا هزار کارگر و مهندس داشت و کامیون ها مرتب می آمدند و می رفتند، ولی حالا چه؟!» با افسوس سری تکان می دهد؛ انگار در پستوی خاطراتش به یادآوری روزهای خوش این کارخانه و اهالی آن می پردازد؛ روزهایی که شیروان با کارخانه قند و با همین کارخانه «الیاف سنتتیک و اسفنج خراسان»، دومین شهر صنعتی خراسان قبل از تقسیم محسوب می شد و بعضی روزها تا ٢٠ کامیون از تولیدات همین کارخانه را بارگیری و به اقصی نقاط کشور حمل می کرد. او که بزرگ ترین مشکل جوانان شیروان را بیکاری می داند، سپس از خودش می گوید و فرزندانش که در جست وجوی شغل، راهی «دیار غربت» شده اند: «٤ پسر دارم که ٣ نفر آن ها الان در مشهد زندگی می کنند و چهارمی که ٢٨ ساله است مدرک لیسانسش را گرفته ولی بیکار است و چون شغلی ندارد، هر چه اصرار می کنیم، تن به ازدواج نمی دهد». کارخانه الیاف و اسفنج شیروان به همراه کارخانه قند این شهر در سال ٥٧ مصادره شد و در اختیار دولت قرار گرفت. گویا در سال ٧٢ بود که دولت، این کارخانه را به بخش خصوصی واگذار کرد که تا ١٠ سال بعد از آن هم فعال بود، اما از سال ٨٣ به این سو با تعطیلی کارخانه که دلیل آن از سوی مالکان، شرایط دشوار اقتصادی و به صرفه نبودن ادامه تولید عنوان شده است، تمام کارگران شاغل در آن به جرگه انبوه بیکاران شهرستان اضافه شده اند. اینک نیز با فروش ماشین آلات و تخریب سوله ها یکی پس از دیگری، زمین کارخانه در معرض فروش قرار گرفته است و ٤ سرنشین آن خودروی مشکی مدل بالای پارک شده مقابل کارخانه، سرگرم چانه زنی برای خرید این زمین وسیع هستند که حالا با قرار گرفتن در محدوده شهری، ارزش افزوده ای دو چندان یافته است. سال هاست که کسی در شیروان صدای سوت کارخانه الیاف را نشنیده است و از صدها کارگر و مهندس و تکنسین که هر روز صبح از دور و نزدیک به این جا می آمدند، خبری نیست. کارخانه ای که حل مشکلات و فعال سازی دوباره آن، از جمله مصوبه های سفر نخست هیئت دولت به استان بوده ولی اکنون رئیس اداره صنعت، معدن و تجارت شیروان معتقد است که «دیگر هیچ وقت راه اندازی نخواهد شد».«غیرتمند» در توضیح این گفته خود اظهار می کند: طلبکاران فشار آورده اند و حالا مدیران این کارخانه می خواهند با فروش ماشین آلات و زمین، مطالبات آن ها را تسویه کنند. وی ادامه می دهد: مدیرعامل این شرکت دیگر به ادامه کار تمایلی ندارد، چون بدهی دارد و می گوید که در این شرایط حمایتی هم از آن ها نمی شود.
دانش آموزان
سال تحصیلی جدید خارج از مدرسه
نعیمه دوستدار - هستند کسانی که شرایط مدرسه‌های کنونی و نظام رسمی آموزش و پرورش ایران آن‌ها را راضی نکند و ترجیح بدهند خودشان در خانه یا در سیستمی مستقل از مدرسه‌های رایج فرزندشان را آموزش دهند. کسانی که خودشان دانش نظام‌های آموزشی را دارند یا منتقد جدی وضع موجود آموزشی هستند، معمولاً جزو اینگونه خانواده‌ها هستند. اکنون در ایران تعدادی از موسسات آموزشی مستقل، کار آموزش بچه‌ها را خارج از نظام رسمی آموزش کشور انجام می‌دهند. نمونه این مدرسه‌ها در موسسه‌های خصوصی در قالب مدرسه مشارکتی فعالیت می‌کنند و برخی از آنها که از اول دبستان شروع کرده‌اند، حالا ورودی راهنمایی هم دارند؛ یعنی دانش‌آموزان‌شان سال به سال بالا آمده‌اند. براساس قانون‌های رسمی، این نوع مدرسه‌ها خارج از قانون فرض می‌شوند و دانش‌آموزان آنها کودکانی بازمانده از تحصیل هستند؛ اما برای همسان شدن با دیگران، باید در پایان هر مقطع تحصیلی مثلاً پنجم دبستان که الان به سال ششم تبدیل شده است، یک امتحان معادل بدهند تا اگر در آینده نیاز شد به نظام رسمی بپیوندند و مثلاً دیپلم یا لیسانس بگیرند، بتوانند این کار را انجام بدهند. برخی موسسه‌ها هم مانند یک مهد کودک، اما با قالب بازتر برخورد می‌کنند. در این مدرسه‌ها تاکید بر این است که شرایطی مانند محیط زندگی فراهم شود و اصرار بر یادگیری مستقیم نباشد.
آموزش آزاد، با تکیه بر خلاقیت هرچند تعداد چنین مجموعه‌هایی هنوز زیاد نیست، اما تمایل خانواده‌ها به آنها روز به روز بیشتر می‌شود. حتی برخی مدرسه‌های غیر انتفاعی سعی می‌كنند در ساعت‌های آزادی كه مجبور نیستند در آن روال رسمی آموزش و پرورش را دنبال كنند، مشابه مدرسه‌های خارج از نظام آموزشی عمل کنند. در یکی از موسسه‌ها بین ٤٠ تا ٦٠ دانش آموز ثبت‌نام کرده‌اند. البته در طی سال‌هایی که از تاسیس این مدرسه گذشته، عده‌ای بچه‌هایشان را آورده‌اند و بعد از چند سال برده‌اند. دیگرانی هم از میانه راه آمده‌اند که یا همچنان مانده‌اند یا رفته‌اند. به گفته یک مربی که در این مدارس تدریس می‌کند، مدل‌ها و روش‌های آموزشی‌ این مدرسه‌ها بیشتر بر اساس نظریه‌های آموزشی كسانی مانند پیاژه، مونتسوری، رژیو امیلیا و ... تدوین شده است. بر اساس نظریه‌های رفتارگرایی و انسان‌گرایی به موضوع آموزش نگاه می‌كنند و مثلاً معتقدند كلاس اول و دوم معنا ندارد و کودک بر اساس آن چه دوست دارد، می‌تواند در كلاسی كه مثلاً موضوعش ریاضی است بنشیند، یا در کلاس نقاشی شرکت کند. تاکید بر محقق تربیت کودکان، مجال مفصل بازی، تاكید بر یادگیری غیرمستقیم به جای آموزش، مشاهده خوب، استفاده از حواس پنجگانه، سفر و ... در برنامه‌های آموزشی این مدرسه‌ها قرار دارد. این کارشناس آموزشی تاکید می‌کند که در این مدرسه‌ها، بچه‌ها الزاماً با سرعت یكسان و كتاب درسی رسمی حركت نمی‌كنند و حتی شاید در محاسبات ریاضی و به اصطلاح حفظیات كندتر از همسالان خود در مدرسه‌های دولتی و غیردولتی باشند، اما مفاهیم را می‌دانند، به جای نام‌ها ویژگی‌های چیزهای مختلف را می‌شناسند و ... پدر مهدیار که امسال وارد مدرسه می‌شود، درباره یکی از این مجموعه‌ها تجربه دارد. او می‌گوید: "ما مهدیار را از سه سالگی در موسسه‌ای گذاشتیم که قرار بود روی خلاقیت بچه‌ها کار کند. از همان سه سالگی روی این موضوع کار می‌کردیم و بحث داشتیم که او را در مدرسه ثبت‌ نام نکنیم. بعضی از خانواده‌ها نیز در آن موسسه این کار را کرده بودند. خود من هم به شخصه بحث‌های زیادی را در آن موسسه داشتم. نگاه من این بود که ما دریافتی خوبی از دوران مدرسه نداشتیم؛ پس نمی‌خواستم فرزندم هم آن تجربه‌ها را داشته باشد. اتفاق خوب این بود که خانواده‌هایی بودند که این جسارت را به خرج دادند، اما من و همسرم در نهایت نتوانستیم این جسارت را داشته باشیم." بنفشه هنوز فرزندی ندارد، اما درباره این موضوع زیاد شنیده است. او به زمانه می‌گوید: "فکر می‌کنم این روزها در ایران کسانی هستند که ترجیح می‌دهند بچه‌هایشان از سیستم آموزش خصوصی استفاده کنند؛ یعنی چیزی شبیه سیستمی ‌که در قدیم خانواده‌های ثروتمند اروپایی داشتند. زمانی همکاری داشتم که بچه‌اش به یک مدرسه خصوصی غیر رسمی‌ می‌رفت. آنها کتاب‌های رسمی ‌دبستان را نمی‌خواندند و مدرک مورد تائید آموزش و پرورش هم نداشتند. همکارم می‌گفت بیشتر والدین این بچه‌ها قصد دارند بچه‌هایشان را به خارج از کشور بفرستند و احساس نیاز به مدرک آموزشی نمی‌کنند. یادم هست می‌گفت بچه با سفر و تفریح و اردو درس می‌خواند و هیچ سیستم اجبار و فشاری وجود ندارد." او درباره اعتقاد خودش درباره نظام آموزشی ایران می‌گوید: "من چون فرزندی ندارم، هیچ‌وقت خیلی به انتخاب یک مدرسه خوب و اینکه چطور باید باشد فکر نکرده‌ام، ولی احساس می‌کنم سیستم آموزشی خوبی نداریم. من در ٣٣ سالگی هنوز هم کابوس بیشتر شب‌هایم امتحان‌هایی است که جا مانده‌ام یا نمره بدی گرفته‌ام. تجربه کوتاهی که از تدریس داشتم، نشان ‌داد هنوز هم بیشتر دانش‌آموزان اضطراب مدرسه دارند. گرچه نمی‌دانم چه راه‌حلی وجود دارد. در زمان تدریس نمی‌دانستم چه روشی را باید پیش بگیرم که بچه‌ها با علاقه کلاس را همراهی کنند و در عین حال مورد شماتت مسئولان مدرسه برای روش‌های غیرمعمول قرار نگیرم و شاید به همین دلیل ترجیح دادم از این فضا دور شوم. راستش یکی از بدترین مسائلی که در ایران همیشه ذهن مرا به خود مشغول می‌کند و در عین حال از فکر کردن به آن فراری‌ام، همین بحث آموزش است چون از فکر کردن به آن به هیچ نتیجه‌ای نمی‌رسم و نمی‌دانم اگر روزی بچه‌ای داشته باشم باید برای آموزش او چه کنم."
مدرسه یا کانون مشکلات؟ مشکلات گسترده نظام آموزشی ایران، خیلی زود خانواده‌ها را با این دغدغه روبه‌رو می‌کند که برای آموزش فرزندان‌شان چه روشی را در پیش بگیرند. غزاله، مادر یک کودک سه ساله و روانشناس است. با اینکه هنوز تا زمان مدرسه رفتن کودکش فرصت زیادی دارد، اما او هم به این موضوع فکر کرده و معتقد است چون مشکلات آموزش و پرورش زیاد هستند و این مشکلات بسته به هر مدرسه متفاوت است، مردم برای ثبت‌نام بچه‌ها باید بسیار تحقیق و پرس‌وجو کنند. او مشکلات مدرسه‌ها در ایران را چنین طبقه‌بندی می‌کند: "هزینه نسبتاً بالای مدارسی که سطح بالاتری دارند نسبت به درآمدهای خانوار و در نتیجه عدم امکان استفاده سطح متوسط جامعه از این مدارس، ایجاد تضادهای مذهبی در کودکان به دلیل مغایرت آموزش‌های مذهبی در مدارس با خانه، تمرکز بیش از حد مدارس بر امور آموزشی و نپرداختن به آموزش‌های ضروری پرورشی چون مهارت‌های زندگی و اخلاقیات، انتظارات تحصیلی بالا از دانش آموزان و ایجاد احساس ناکامی ‌در کودکان از این لحاظ که معیار موفقیت را عمدتاً موفقیت تحصیلی در نظر می‌گیرند. او درباره تصمیمش در مورد آموزش دخترش می‌گوید: "من به این فکر نکرده‌ام که دخترم را مدرسه نگذارم؛ چون معتقدم رشد اجتماعی بچه در محیط‌های طبیعی باید صورت بگیرد. محیط‌هایی که بچه بتواند در کنار بچه‌هایی با خلق و خوی متفاوت و تربیت‌ها و فرهنگ‌های متنوع قرار بگیرد، با مشکلاتی مواجه بشود و قدرت حل مسئله و کنار آمدن در او تقویت بشود. اگر جایی را پیدا کنم که اسمش مدرسه نباشد اما این اهداف تامین بشود حتماً بررسی می‌کنم." مادران دیگری هستند که مشکلات بهداشتی و مذهبی بودن دروس و کیفیت پایین مواد آموزشی را از دلایل عدم تمایل‌ به قرار دادن فرزندانشان در این نظام آموزشی عنوان می‌کنند. مادر ٣٢ ساله‌ای در این زمینه می‌گوید: "دلم نمی‌خواهد بچه‌ام را به مدرسه بفرستم، دلیلش هم رفتار بچه‌های دیگر است. بچه‌های من خیلی معصومند، اما بعضی پدر و مادرها علناً به بچه‌شان آموزش می‌دهند که گرگ باشند و مثلاً از قافله زرنگی که در ایران رواج دارد عقب نمانند." در مقابل، مخالفانی هم وجود دارند که این شیوه برخورد را با نظام آموزشی درست نمی‌دانند. نمونه‌اش مهتا، مادر جوانی که می‌گوید:"کسی را ندیده‌ام که چنین کاری بکند و خودم هم فکر نکرده‌ام که بچه‌ام را مدرسه نفرستم. هیچ‌وقت فکر نکرده‌ام که بچه من تافته جدا بافته است. این را می‌دانم که حتی اگر اشکالاتی در مدارس هست، بازهم با فرهنگ و جامعه همخوانی دارد و اگر بچه را از بچه‌های دیگر جدا کنم، مسلماً مشکلاتی برای کودک خودم ایجاد می‌کنم. ممکن است شکست‌های بیشتری در زندگی تجربه کند، شخصیت ضد اجتماعی پیدا کند، از بالا به دیگران نگاه کند و نتواند رابطه‌های دوستی داشته باشد یا اعتماد به نفسش در ارتباط برقرار کردن از بین برود. امین، پدر دیگری است که در این زمینه با زمانه گفت و گو کرده است. او می‌گوید: "من و همسرم خیلی به این موضوع فکر کرده‌ایم و اگر بشود حتماً می‌خواهیم این کار را بکنیم. ما هر دو عضو هیئت علمی ‌دانشگاه هستیم و به خوبی از معایب سیستم آموزشی خبر داریم. در این نظام بیشتر وقت بچه هدر می‌رود و در عمل آموزش صحیح به او داده نمی‌شود. از طرفی آخرش مجبوریم بچه‌مان را بفرستیم تا از او امتحان بگیرند تا مدرک داشته باشد و باز باید یه سری چیزهای بی‌خود هم بخواند در بهترین دوران زندگی با بالاترین زمینه هوش و تربیت، بچه‌ها به سمت و سویی برده می‌شوند که فقط یک‌سری محفوظات به آنها داده می‌شود. راه و روش آموختن، جست‌وجو کردن، خلاقیت و نوآوری نه تنها آموزش داده نمی‌شود که در وجودشان نابود می‌شود. فقط به آنها یاد می‌دهند که باید برنده شوند و برای شکست آموزش داده نمی‌شوند."
دوگانگی در تربیت، فقدان امکانات نگرانی عمده خانواده‌هایی که با نظام رسمی آموزش در ایران مشکل دارند، تلاش آموزش و پرورش رسمی بر القای شیوه‌ای خاص از تفکر و دوگانگی تربیتی در نسل جدید است. اسماعیل، معلمی با بیش از پانزده سال سابقه تدریس می‌گوید: "با اینکه خودم معلمم، ‌معتقدم در مدارس ما آموزش صفر است. آدم خودش بیشتر از بچه‌ها اذیت می‌شود. مشکلات در کادر اداری، تبعیض‌ها و از همه مهم‌تر رواج جاسوس‌پروری در مدارس که من واقعاً خودم با آن مشکل دارم. بچه‌های معصوم باید بر بدترین و ناراحت‌ترین صندلی‌ها بنشینند. کلاس‌ها تهویه و نور کافی ندارند. در مدرسه ابتدایی، متراژ زیادی صرف ساختن نمازخانه می‌شود آن‌وقت بچه‌ها زمین بازی و اتاق فیلم و موسیقی ندارند. ارزشیابی صرفاً بر اساس نمره و حفظیات است. تکرار یکسری محفوظات حتی تا مرحله آموزش عالی. ارزش‌های رفتاری بر اساس هنجارهای ناهنجار جامعه است؛ یعنی هرکس پرروتر باشد برنده است، هرکس قلدرتر باشد دوست‌های بیشتری دارد و... معلم‌ها در ایران بر اساس ارزشیابی درست گزینش نمی‌شوند و همه جور آدمی‌ میان‌شان پیدا می‌شود که گاهی با یک حرف بچه را سرخورده می‌کنند.
او در واکنش به نظر منتقدان آموزش در مدرسه‌های خارج از نظام رسمی آموزشی می‌‌گوید: "بعضی فکر می‌کنند ما منظورمان این است که بچه‌هایمان را از بقیه جدا کنیم! نه، می‌شود بچه در اجتماع باشد ولی بیشتر عمرش پشت این میزهای ویرانگر آموزش و پرورش نابه‌سامان نگذرد. قطعاً چیزهای بیشتری یاد می‌گیرد و اوقات فراغتش برای یادگیری چیزهای مورد علاقه‌اش بیشتر می‌شود. در سیستم آموزش و پرورش فعلی، هم نظام آموزشی و کتاب‌ها ایرادهای اساسی دارد، هم بسیاری از معلمان مشکلات اساسی دارند. بسیاری فقط دنبال وقت تلف کردن و پول در آوردن هستند. الان بعضی معلمان کارهایی می‌کنند که در شان یک مدرس نیست. من دوست ندارم بچه‌ام در این سیستم مدرسه برود. دوست ندارم مغزش را شست‌وشو دهند؛ در خانه یک حرف بشنود و در مدرسه یک حرف. دوست ندارم بله قربان، چشم قربان گفتن را به او یاد بدهند." هرچند ایجاد چنین مجموعه‌هایی، چیزی از مسئولیت رسمی نظام آموزشی کشور کم نمی‌کند و تمایل روزافزون به این نوع مدرسه‌ها، به معنای بیشتر شدن خلاهای سخت‌افزاری و بنیادی در آموزش پرورش ایران است، اما بسیاری از خانواده‌ها تاکید می‌کنند که دوست دارند امکان این انتخاب برایشان وجود داشته باشد.
پیام كارگران
پیام مشترك دو كارگر زندانی"رضا شهابی و بهنام ابراهیم زاده" به مناسبت اول مهر روز بازچشایی مدارس
"کمیته دفاع از رضا شهابی" طی اطلاعیه شماره ٣٨ خود از انتشار پیام مشترک دو کارگر زندانی "رضا شهابی و بهنام ابراهیم زاده" به مناسبت اول مهر روز بازگشایی مدارس خبر داد. در بخشی از این پیام مشترک از جمله آمده است: "سال تحصیلی جدید در شرایطی آغاز می شود که فرزندان ما ٢٧ ماه است از مهر پدری محروم اند، آنهم در سنینی که نیاز به مراقبت و رسیدگی و کمک و آموزش دارند." در ادامه این پیام خطاب به کودکان ایرانی آمده است: "ما می دانیم که همه شما عزیزان در شرایط برابر زندگی نمی کنید و بخش زیادی از شما از نعمت پدر یا مادر یا از داشتن غذا و سرپناه کافی یا مدرسه و معلم مناسب محرومید، شماری از هم سن و سالهای شما به اجبار از تحصیل باز مانده اند. ما نیز به دلیل آزادیخواهی و برابری طلبی ٢٧ ماه از عمرمان را پشت میله های زندان و به دور از خانواده و فرزندانمان به سر می بریم. در این سال تحصیلی فرزندان ما نیز به جز محرومیت های اقتصادی و تحصیل باید محرومیت از پدر را تجربه کنند، و با اضطراب، مثل شما به مدرسه رفته و در سر کلاس حاضر شوند. با این وصف ما نگران وضع زندگی همه شما عزیزان آینده ساز این مرز و بوم هستیم."
طبقه بندی مشاغل
مناسبات ضد کارگری در نیروگاه سیکل ترکیبی قلیا ن سنندج
طبق گزارش رسیده کارفرمایان نیروگاه سیکل ترکیبی قلیان سنندج در شرایطی ضد کارگری، کارگران نیروگاه را بر اساس معیارهایی کاملا ضد انسانی طبقه بندی نموده و رفتاری ضد انسانی بر اساس این طبقه بندی با کارگران دارند. طبق شواهد و قراین موجود معیارهایی از قبیل غیر بومی بودن کارگران، وابستگی به نهادها و سازمان های دولتی (بسیج وغیره) و داشتن ارتباط با مدیریت نیروگاه و .... شامل شرایطی است که می تواند در ارتقاء موقعیت کارگران نقش مهمی را ایفا نماید. بر این اساس طبقه بندی کارگران به ترتیب زیر است: سازمانی: که از لحاظ حق وحقوق، شرایطی به مراتب مناسب تر از سایر کارگران دارند به نحوی که هم از بیشترین امنیت شغلی برخوردار می باشند وهم میزان حقوقشان بیشتر بوده و به موقع حقوقشان پرداخت می گردد. رسمی: این کارگران تا حدودی از شرایط مناسبتری نسبت به سایر کارگران برخوردار می باشند، اما آنان به طور مداوم حقوق یک ماهشان جهت تضمین نزد شرکت نگه داشته می شود. قراردادی: کارگران قرار دادی از حداقل امنیت شغلی برخوردار بوده و میزان حقوقشان به مراتب از کارگران سازمانی و رسمی کمتر می باشد، با این وجود همیشه ٣ الی ٥ ماه از حقوق آنان به صورت معوقه نزد کارفرمایان می ماند (که در حال حاضر نیز کارفرمایان از پرداخت چهار ماه حقوق انها خوداری می کنند). پیمانی: کارگران پیمانی به هیچ وجه از امنیت شغلی برخوردار نبوده و با غیر انسانی ترین و ضد کارگری ترین شرایط استثمار می شوند. آنان از حداقل مزایا و حق وحقوق استفاده می کنند و هر لحظه در خطر اخراج و بیکار شدن به سر می برند. آنان نیز مانند کارگران قراردادی همیشه ٣ الی ٥ ماه از حقوقشان به صورت معوق نزد کارفرما می باشد. با این اوصاف کارفرمایان نیروگاه سیکل ترکیبی قلیان سنندج طی یک سال گذشته حدود ٨٠٠ نفر از کارگران شاغل خود را به بهانه های مختلف از کار بیکار کرده و آنان را اخراج نموده اند تا بدین وسیله، بار دیگر بر مناسبات ضد کارگری و ضد انسانی حاکم بر نیروگاه قلیان مهر تایید نهاده باشند.
اذیت و آزار فعالین كارگری و اجتماعی

اتحادیه آزاد کارگران ایران :علیرضا عسگری آزاد شد
طبق خبرهای منتشر شده از سوی کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری ,عصر روز سه شنبه ١٣٩١/٦/٢٨ علیرضا عسگری بر اساس رای شعبه تجدید نظر دادگاه انقلاب کرج آزاد شد. بر اساس رای دادگاه تجدیدنظر، یک سال حبس تعزیری این فعال کارگری به ١ سال در ٣ سال حبس تعلیقی (با الزام به معرفی هر ماهه به مقامات امنیتی ) تبدیل شد. اتحادیه آزاد کارگران ایران ضمن تبریک آزادی این فعال کارگری، خواستار منع تعقیب از فعالین کارگری و آزادی دیگر زندانیان کارگری و عقیدتی می باشد.
***
محكومیت اخراج "رصا امجدی" از سوی كارگران جوشكار و فلزكار سنندج
جمعی از کارگران جوشکار و فلزکار سنندج با انتشار اطلاعیه ای اخراج "رضا امجدی" کارگر مجتمع صدف سنندج را محکوم کردند. در بخشی از این اطلاعیه از جمله آمده است: "در شرایطی که مسئله حذف یارانه ها و بحران اقتصادی سایه شوم خود را بر زندگی کارگران انداخته است و روزانه شاهد تعطیلی کارخانه ها و کارگاههای تولیدی هستیم، اطلاع یافتیم که رضا امجدی کارگر مجتمع صدف سنندج طی یک دسیسه از پیش طراحی شده از کار اخراج گردیده است. ما کارگران جوشکار و فلزکار ضمن دعوت کارگران به اتحاد و همبستگی، اخراج رضا امجدی را محکوم و خواستار بازگشت بکار وی می باشیم."
***
آزادی مشروط علیرضا عسكری
بنا به گزارش کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری، علیرضا عسگری، فعال کارگری و عضو کمیته هماهنگی، بر اساس رای شعبه تجدید نظر دادگاه انقلاب کرج، در ١٨ سپتامبر ٢٠١٢، به طور مشروط آزاد شد. پیشتر دادگاه انقلاب اسلامی کرج علیرضا عسگری را به یک سال حبس تعزیری محکوم کرده بود. اما بر اساس رای دادگاه تجدیدنظر، یک سال حبس تعزیری این فعال کارگری به یک سال در سه سال حبس تعلیقی (با الزام به معرفی هر ماهه به مقامات امنیتی ) تبدیل شد. قاضی شعبه‌ی ٤ دادگاه انقلاب اسلامی کرج همچنین ریحانه انصاری و جلیل محمدی را هر کدام به یک سال در سه سال حبس تعلیقی (با الزام به معرفی هر ماهه به مقامات امنیتی) محکوم کرده بود. یورش سبعانه مامواران جمهوری اسلامی به مجمع عمومی کمیته هماهنگی در کرج، که منجر به ضرب و شتم وحشیانه و بازداشت حدود ٦٠ فعال کارگری گردید، با انزجار جنبش کارگری ایران و بین المللی مواجه شد و در سراسر دنیا قویا محکوم گردید. اگر چه اکنون تمامی دستگیر شدگان یورش کرج آزاد شده اند، اما تعدادی همچون ریحانه انصاری، علیرضا عسگری و جلیل محمدی کماکان با توجه به حبسهای تعلیقی تحت فشار و اذیت و آزار قرار خواهند داشت. بعلاوه فعالین کارگری همچون رضا شهابی، شاهرخ زمانی، محمد جراحی، بهنام ابراهیم زاده با اتهامات کاملا واهی در زندانهای تهران و تبریز به حبسهای ظالمانه و طولانی محکوم شده اند.
نا امنی محیط كار
كشته شدن ٢ كارگر افغان در راور
دو كارگر افغان در راور كرمان بر اثر سقوط در چاه كشته شدند. این دو كارگر (پدر و پسر) مشغول حفر چاهی در راور بودند که فاضلاب چاه همجوار به درون این چاه نفوذ کرد و پدر که درون چاه بود بر اثر گاز گرفتگی و نفوذ فاضلاب از پسرش کمک خواست. هنگامی که پسر به درون چاه می‌رسد، پدر خفه شده و پسر که راه فرار نداشته به پدر می‌پیوندد. جنازه‌ها توسط ماموران آتش‌نشانی شهرداری راور و امدادرسانان جمعیت هلال احمر این شهرستان و آشنایان کشته‌ها پس از تخلیه فاضلاب چاه از درون چاه بیرون آورده شدند.
***
٢کارگرویک راننده درتصادف قطارهای متروتهران مجروح شدند
معاون مرکز اورژانس تهران اعلام کرد: برخورد دو قطار مترو در نزدیکی ایستگاه شهرری که شامگاه چهارشنبه رخ داد، سه مجروح داشته است. دو تن از مجروحان کارگران مترو و دیگری راننده یکی از قطارها بوده که حالشان وخیم نیست. دو کارگر از طریق یک دستگاه آمبولانس اورژانس به بیمارستان هفتم تیر منتقل شده اند و راننده نیز توسط مسئولان مترو به مراکز درمانی انتقال یافته است. پیش تر مدیر روابط عمومی مترو تهران گفته بود که در این حادثه تنها راننده یکی از قطارها به صورت سطحی مجروح شده است. یکی از قطارهای خط تجریش - کهریزک در محدوده ˈ شانتˈ دچار نقص فنی می شود که قطار دیگری پس از تخلیه مسافران برای قلاب کردن آن به محل می رود که این حادثه رخ می دهد.
***
مرگ کارگرجوان در عمق ١٥ متری چاه
به گزارش ٣١شهریورپایگاه خبری ١٢٥، ظهر روز گذشته، یکی ازکارفرمایان یک پروژه ساختمان تجاری با سامانه ١٢٥ آتش نشانی تهران تماس گرفت و اعلام کرد که یک کارگرچاهکن به عمق چاه رفته ولی ساعت ها از او خبری نیست. بنا به اظهار كارفرما وكارگران این پروژه تجاری واقع در میدان تجریش خیابان جعفری ، یک مقنی افغانی بنام سیف الله - الف٢٥ ساله از ساعت ٥ صبح همان روز وارد چاه شده وتااین لحظه خبری از وی نیست. امینی افزود: نجاتگران بیدرنگ با فرستادن دستگاه هواساز به داخل چاه اقدامات اولیه را آغاز کردندوسپس یک نجاتگر با پوشیدن لباس مخصوص چاه به عمق ١٥ متری آن رفت. وی در ادامه اظهار داشت: این كارگر جوان با کمک نجاتگران با استفاده از تجهیزات ویژه از داخل چاه بیرون کشیده شد که پس از معاینه عوامل اورژانس مرگ وی تائید شد.
كودكان
راز بچه‌های کوچه ٢٤
شهزاده سمرقندی - «بررسی حادثه کوچه ٢٤ خیابان ابن‌سینا» یا «راز کوچه ٢٤» عنوان نمایش تازه‌ای از امید نیاز، کارگردان نمایش کودک و نوجوان است که با همکاری یونیسف، سازمان صندوق کودکان ملل متحد روی صحنه آمده است. گروه «نان و عروسک» کوچه ٢٤ را برای کودکان و نوجوانان به دو زبان فارسی و آلمانی در کشورهای آلمان، اتریش و هلند نیز اجرا می‌کند. کوچه ٢٤ ماجرای پنج کودک را روایت می‌کند. آن‌ها در کوچه‌ای به نام «کوچه ٢٤» بازی می‌کنند که ناگهان توپ‌شان به شیشه خانه اشرف ‌خانم، پیرزن همسایه می‌خورد و می‌شکند. ولی این دفعه اشرف ‌خانم بر خلاف روزهای قبل از خانه‌اش بیرون نمی‌آید و اعتراض نمی‌کند. بچه‌ها فرار می‌کنند و در کوچه بیست و پنجم‌ خودشان را بین بشکه‌های خالی نفت پنهان می‌کنند. آن‌ها پیش خودشان فکر می‌کنند که اشرف‌ خانم احتمالاً از ترس جان داده که از او خبری نیست. بچه‌ها با این فکر خود را به پلیس تحویل می‌دهند، در حالی که اشرف ‌خانم در لحظه شکسته شدن شیشه در خانه نبوده. پنج بازیگر گروه تئا‌تر «نان و عروسک» بین ١٠ تا ١٣ سال دارند. امید نیاز که نویسنده و کارگردان این تئا‌تر است در این نمایش نقش‌آفرینی هم می‌کند. کوچه ٢٤ تحت پروژه سازمان «کیندر کولتور کاروانه» (kinderkulturkarawane) در حال برگزاری تور اروپایی‌اش است و به این جهت روز یکشنبه، ٢٣ سپتامبر تنها یک روز در لاهه به نمایش گذاشته می‌شود. امید نیاز، کارگردان، نمایشنامه‌نویس و بازیگر این نمایش در گفت‌وگویی که با رادیو زمانه داشت گفت که در آلمان از این نمایش استقبال بسیار خوبی شده و از او دعوت کرده‌اند که به مدت پنج ماه در یکی از مدارس شهر بوخوم به کودکان مدرسه آموزش دهد. امید نیاز همچنین از استقبال اندک تماشاگران ایرانی در ایران و از علاقه کم آن‌ها نسبت به تئا‌تر با ما سخن گفت.
عدم امنیت شغلی
تهدید امنیت شغلی كارگران وابسته به صنایع پتروشیمی در پی نوسانات بازار
اکثر واحد‌های تولیدی بویژه واحد‌های وابسته مستقیم به صنایع پتروشیمی با توجه به روند معاملات و نوسانات قیمت در بازار سهام پتروشیمی، قدرت خرید مواد اولیه تولید را از دست داده‌اند و ادامه این روند امنیت شغلی كارگران این واحدها را به مخاطره خواهد انداخت. هر واحدی که به نحوی در تهیه مواد اولیه و حتی بسته بندی نیازمند به این صنعت هستند با توجه به افزایش قیمت ارز و به تبع آن نوسانات قیمت در بازار سهام دچار تردید در خرید مواد اولیه شده‌اند. اگر قیمت سهام این محصولات در بازار بورس ثبات نداشته باشند بودجه بندی واحدهای تولید کننده و مصرف کننده دستخوش تغییرات زیادی خواهند شد.
خط فقر
افزایش قیمت‌ها، روزانه از قدرت خرید كارگران می‌كاهد
غلامرضا عباسی رئیس هیئت مدیره کانون انجمن صنفی کارگران استان میگوید: متاسفانه همه اخبار حوزه کارگری خبرهای بد است. برای مثال خط فقر در سال گذشته ٨٤٠ هزار تومان بود و این درحالی است که کف دستمزد کارگران هیچ قرابتی با این رقم ندارد و جوابگوی نیازهای کارگران نیست. عباسی با انتقاد از وزارت کار به دلیل عدم دعوت تشکل متبوع خود در مراجع مختلف، گفت: متاسفانه در مراجعی مانند شورای عالی اشتغال، شورای حفاظت، کمیته استان‌ها، هیات مدیره تامین اجتماعی و... ما را دعوت نمی‌کنند که به گونه‌ای حق کشی از كارگرانی است كه این نهاد نمایندگی‌شان می‌كند. وی بااشاره به دستمزد اندک کارگران گفت: در سال گذشته با کمک دو تشکل دیگر برای افزایش حداقل دستمزد رایزنی‌هایی داشتیم و به نتایجی نیز رسیدیم، اما افزایش بی‌رویه قیمت‌ها در دو ماهه اول سال جاری خیلی سریع اثر آن افزایش حقوق ابتدای سال جاری را از بین برد.به گفته نیازی، در سال جاری با تورم ١٢٠ الی ١٣٠ درصدی روبرو هستیم و در حالی که تغییر قیمت‌ها به صورت روزانه اتفاق می‌افتد، روز به روز از قدرت خرید کارگران کاسته می‌شود. دبیر کانون انجمن صنفی کارگران استان تهران اظهار داشت: یکی از مسوولیت‌های دولت این است که از سی میلیون کارگر کشور و خانواده‌های‌شان حمایت کنند، برای مثال سهام عدالت که قرار بود به کارگران اختصاص داده شود به صورت شایسته‌ای میان آنان توزیع نشده است. همچنین بن کارت‌های یک و نیم میلیونی که قرار بود در اختیار کارگران قرار گیرد تا با آن کالاهای تولید داخل را خریداری کنند به دلیل عدم تفاهم دولت و بانک‌های عامل به نتیجه نرسیده است..
***
تاوان نابسامانی نرخ ارز را خانواده‌های كارگری می‌پردازند
دبیر خانه کارگر اصفهان معتقد است با اختصاص ارز دولتی به تولیدکنندگان داخلی نوشت افزار در آستانه بازگشایی مدارس، علاوه بر اینکه نرخ این محصولات در بازار کاهش می‌یابد، خانواده‌های کارگری به جهت صرفه اقتصادی جذب تولیدات داخلی می‌شوند. در آستانه آغاز سال تحصیلی و عدم اختصاص ارز دولتی به تولید کنندگان داخلی نوشت افزار، به خصوص در واحد‌های تولید کننده دفتر، شاهد افزایش قیمت این محصولات هستیم. بسیاری از کارگاهای دفتر سازی و سایر تولید کنندگان محصولات نوشت افزاری با حداقل ظرفیت تولید دارند و برخی نیز با تعدیل نیرو مواجه هستند. وزارت آموزش و پرورش می‌تواند همانند کتابهای درسی برای تامین سایر مایحتاج عمومی دانش آموزان از جمله لوازم اولیه تحصیل (دفتر و مداد و خودکار) در کلیه سطوح برنامه‌هایی را بکار گیرد تا مصرف کنندگان بتوانند این لوازم را با نرخ مناسب خریداری کنند.
***
نحوه تعیین مالیات بر حقوق کارگران ناعادلانه است
رئیس کانون هماهنگی شورای اسلامی کار استان اصفهان قانون مصوب مجلس در مورد مالیات تعلق گرفته به حقوق کارگران را ناعادلانه عنوان کرد. بر حقوق کارمندان و کارگران از یک مقدار معین به بالا مالیات تعلق می‌گیرد و در حالی که مالیات کارمندان میزان ثابتی دارد، مالیات کارگران به صورت صعودی افزایش می‌یابد. وی تصریح کرد: میزان مالیات تعلق گرفته بر حقوق کارمندان ثابت و ١٥ درصد كل دستمزد آنها است، در حالی که مالیات دستمزد کارگران بسته به میزان مبلغ دریافتی آنان از ١٠ درصد شروع می‌شود و حتی تا ٣٠ درصد نیز پیش می‌رود. معینی در پایان با اشاره به دستمزد دریافتی کارگران و مالیاتی که به آن تعلق می‌گیرد، بیان کرد: در حالی که در ابتدای سال جاری حداكثر تا ١٨ درصد به میزان دستمزد کارگران اضافه شد، ٩ درصد مالیات هم به حقوق دریافتی كارگران تعلق می‌گیرد.
***
از كارافتاده‌ها؛ ١٥ درصد گدایان پایتخت
اگرچه داستان متكدیانی كه در گوشه و كنار شهر، با لباس‌های رنگ‌و‌رو رفته و صورتی غمگین، دستشان را به‌سوی شهروندان دراز می‌كنند تا اسكناسی را صاحب شوند، دیگر به داستانی تكراری بدل شده است؛ اما بدون‌شك همه آنها را با یك چوب نمی‌زنید اگر بدانید كه تنها در تهران ١٥ درصد از متكدیان، روزگاری نه‌چندان دور، شغلی آبرومند داشته‌اند؛ شغلی كه شاید از درآمد آن خرج خانواده بیرون می‌آمد اما برخوردار نشدن از بیمه سبب شد كه پس از گذشت سال‌ها، در زندگی این افراد نه از مستمری بازنشستگی خبری باشد و نه از پشتیبانی نهادهای حمایتگر. این آمار را «رضا جاگیری» معاون خدمات اجتماعی سازمان رفاه، خدمات و مشاركت‌های اجتماعی شهرداری تهران به «تهران‌امروز» اعلام كرده است. به گفته او تا همین چند سال پیش این افراد كه حالا به متكدی تغییرنام داده‌اند، نان بازوی خود را می‌خوردند و هرروز صبح در حالی كه روزی خود را از خدا طلب می‌كردند، خانه را ترك می‌كردند. اما در، همیشه روی یك پاشنه نمی‌چرخد. پیری و ناتوانی از راه رسید و آنها دیگر توان كار كردن نداشتند. شاید هم بر اثر سانحه ای از كار افتاده شده‌اند و دیگر چاره‌ای برایشان نمانده جز اینكه كنار خیابان بنشینند و گدایی كنند. حتی «محمدعلی عرفان‌منش »مدیركل امور اجتماعی استانداری تهران نیز روز گذشته با اینكه به عده‌ای اشاره كرد كه به صورت حرفه‌ای و برای تشكیلات خاصی وارد این حوزه می‌شوند، تاكید كرد كه «معتقدیم بخشی از این افراد تنها برای رفع نیازهای خود دچار آسیب‌های اجتماعی شده‌اند.» كارشناسان می‌گویند نداشتن حمایت بیمه‌ها و خلأ نظارت‌های دولتی سبب شده تا روز به روز بر تعداد متكدیان و دستفروشان كشور به ویژه در كلانشهرها افزوده شود. معتاد نیستم، كمك كن! مرد كنار یكی از میادین تره‌بار شهرداری در خیابان رسالت نشسته و دست‌بردار نیست. هر عابری كه از كنارش می‌گذرد او شروع می‌كند به دعا كردن:«هر چی از خدا میخوای بهت بده! از كار افتاده ام! كمك كن!» یك شلوار وصله زده به پا دارد و یك پیراهن چهارخانه چرك به تن. «اسماعیل» ٧٣ ساله است و ٤ دختر در خانه دارد. دلش می‌خواهد دخترانش ازدواج كنند و زودتر بروند سر خانه و زندگی‌شان، اما همین كه از این آرزویش می‌گوید آه می‌كشد و ادامه می‌دهد:«كی دختر یه گدا رو می‌گیره؟» ٨ـ٩ سالی می‌شود كه دیگر توان كار كردن ندارد اما پیش از آن در یك شركت بزرگ خصوصی كار می‌كرده است. می‌گوید:«آبدارچی بودم. همه در شركت به سرم قسم می‌خوردند. امانتدار بودم. ببین روزگار با ما چه كار كرد؟ هیچ‌كس هم به فكر ما نیست.» اسماعیل از روزی می‌گوید كه به همراه متكدیان دیگر در طرح جمع‌آوری متكدیان او را سوار بر خودرو كرده اند و به یكی از سامانسراهای شهرداری انتقالش داده‌اند:«من با بقیه فرق می‌كنم. نه معتادم و نه مثل خیلی‌های دیگر هستم كه گروهی برای گدایی می‌آیند. خیلی‌ها به من كمك نمی‌كنند چون فكر می‌كنند كه معتادم و برای پول مواد گدایی می‌كنم.» از گروه‌های سازمان‌یافته تا از كارافتاده‌ها از میان رهگذرانی كه با عجله از خیابان طالقانی می‌گذرند، كمتر كسی به «شمس الله» توجه می‌كند كه گوشه خیابان نشسته است. شمس‌الله هر روز صبح از قرچك ورامین می‌آید تا بساطش را روبه‌روی وزارت نفت پهن كند و با فروش جلد شناسنامه یا كیف مدارك خودرو بتواند شكم سه فرزند و همسرش را سیر كند. از درآمدش كه می‌پرسم سری تكان می‌دهد و می‌گوید:«آخرین بار شش ماه پیش بود كه گوشت خریدم!» شمس الله كارگر گچ كار بوده است. ٤٠ سال آزگار نان بازوی خود را به خانه برده است اما این روزها دیگر توان كار كردن ندارد. می‌گوید كه ٦٠ ساله است اما چین‌های صورتش ١٠ سالی از شناسنامه‌اش جلو زده اند. از بی كسی و بی پولی گله دارد. از ١٨٠ هزار تومانی كه باید در ماه كرایه خانه ٥٠ متری‌اش را بدهد. از اینكه شرمنده همسر بیمارش است:«دیابت دارد. باید دوا درمان كند اما نه پول دارم و نه بیمه كه ببرمش دكتر.» با گردشی در كلانشهرها می‌توان متكدیانی را دید كه تا همین چند سال پیش آرایشگر یا كفاش بوده اند. از كارگران ساختمانی گرفته تا صاحبان مشاغل دیگر نظیر نجاری، خیاطی و... در میان این افراد دیده می‌شود.
دانشجویان
دانشجویان ایرانی بدون بورسیه از دریافت ارز دولتی محروم شدند
وزیر اقتصاد ایران از قطع شدن ارز دولتی دانشجویان غیربورسیه خبر داد و گفت ایران به اندازه کافی ظرفیت برای تربیت دانشجو در داخل کشور دارد و جز در موارد ضروری لزومی ندارد ارز از کشور خارج شود. جمعه ٣١ شهریور شمس‌الدین حسینی، وزیر امور اقتصادی و دارایی ایران که در یک گفت‌و‌گوی تلویزیونی سخن می‌گفت با بیان این مطلب افزود: "عده‌ای از دانشجویان خودشان تصمیم گرفتند برای تحصیل از کشور خارج شوند که بورسیه‌ای هم نیستند و طبیعی است بانک مرکزی هیچ وقت برای تأمین ارز آنها تعهدی نداشته و آنها می‌توانند از بازار استفاده کنند." وی در مورد دریافت ارز دولتی به دانشجویان بورسیه گفت: "دانشجویانی که بورسیه هستند و در سازوکارهای رسمی اعزام شده‌اند می‌توانند از ارز مرجع استفاده کنند." این در حالی است که دانشجویان بورسیه نیز برای دریافت ارز دانشجویی با مشکلات زیادی روبه‌رو هستند. پس از آن‌که اواخر سال گذشته برخی بانک‌های ایران از پرداخت ارز دانشجویی به خانواده‌های دانشجویان ایرانی خارج از کشور خودداری کردند زمزمه‌های حذف ارز دانشجویی شنیده شد. ارسلان فتحی‌پور، رئیس کمیسیون اقتصادی مجلس دهم که پیش از این، پیشنهاد حذف ارز مسافرتی را داده بود مردادماه سال جاری به خبرآنلاین گفته بود: "برخی از ارزهای غیرضروری که ارز دانشجویی هم می‌تواند شامل آن شود قابل حذف شدن است." وی با بیان این‌که "حذف ارز دانشجویی جلوی فرار مغزها از کشور را می‌گیرد"، افزوده بود: "دانشجویانی که خارج از کشور تحصیل می‌کنند ١٢سال با هزینه دولت تحصیل کرده‌اند و حالا هم که برای تحصیل به خارج از کشور رفتند مشخص نیست که پس از پایان تحصیل به ایران بازگردند، بنابراین این افراد نیز باید مانند سایر مردم از بازار آزاد ارز تأمین کنند." امسال دانشجویان برای گرفتن ارز دانشجویی مشکلات فراوانی داشتند و برخی بانک‌ها از پرداخت آن خودداری می‌کردند. کسانی هم که موفق به دریافت شده‌اند مبالغی کمتر از رقم اعلام شده دریافت کرده‌اند. تا پیش از مهرماه سال گذشته، وظیفه اصلی پرداخت ارز دانشجویی از سوی پنج نفر از کارشناسان اداره کل بورس انجام می‌شد اما وزارت علوم سامانه "نشا" (اعزام با هزینه شخصی) را برای ثبت نام متقاضیان راه‌اندازی کرد تا کار پرداخت‌ها آسان‌تر شود اما پس از آن بانک مرکزی مقررات ارزی را تغییر داد و ارز دانشجویی را در صوت تأیید وزارت علوم، تحقیقات و فن‌آوری پرداخت کرد.
معلمان
جمع معلمان حق التدریسی در دومین روز بازگشایی مدارس
نزدیک به ١٠٠ نفر از معلمان و مربیان زن حق التدریسی صبح امروز در مقابل مجلس شورای اسلامی تجمع کردند. این معلمان و مربیان در اعتراض به عدم مشخص شدن وضعیت استخدام و قراردادشان با مراکز پیش دبستانی و دیگر آموزشگاه‌های کشور در مقابل مجلس حاضر شده و به سردادن شعارهایی اقدام کردند. یکی از این معلمان در زمینه علت برگزاری تجمع به خبرنگار ایلنا گفت: در اینجا جمع شدیم تا اعتراض دوباره خود را به عدم روشن شدن وضعیت استخدامی خود به گوش نمایندگان مجلس برسانیم، اما هنوز اتفاقی در این زمینه نیافتاده است. این معلم زن افزود: طی برگزاری تجمع‌های قبلی، نمایندگان شهرهای مختلف با حضور در جمع ما، وعده‌هایی مبنی بر بررسی این درخواست در صحن علنی مجلس داده بودند که هنوز این اتفاق رخ نداده و ما در بلاتکلیفی به سر می‌بریم. این در حالی است که به گفته یکی از نمایندگان مجلس شورای اسلامی احتمال دارد، با برگزاری یک آزمون، وضعیت استخدامی نیروهای حق التدریسی به زودی مشخص شود. گفتنی است، این تجمع به صورت مسالمت ‌آمیز و با همراهی نیروی انتظامی در حال برگزاری است.
***
تجمع اعتراضی معلمان پیش دبستانی در مقابل مجلس شورای اسلامی
جمعی از معلمان پیش دبستانی در مقابل مجلس شورای اسلامی رژیم تجمع اعتراضی کردند. جمعی از معلمان پایه پیش دبستانی استانهای اصفهان، شیراز و چند استان دیگر برای چندمین بار مقابل مجلس شورای اسلامی رژیم تجمع کردند. آنان اعلام کردند، درخواست ما این است که دستور لازم برای استخدام ما صادر شود، چرا که ما چندین سال است که در اداره آموزش و پروش کار کرده ایم و در حال حاضر هم بدون ارائه هیچ دلیلی ما را از کار اخراج کرده اند.
گزارش
مدرسه‌ها امسال برای خانواده‌های کارگری سخت‌تر باز می‌شوند
قیمت نوشت افزار نسبت به سال گذشته افزایش محسوس و چشمگیری داشته است. این افزایش قیمت به گونه‌ای است که برخی از خانواده‌ها از جمله کارگران برای تهیه نوشت افزار فرزندان خود دچار مشکل شده و در تنگنا قرار گرفته‌اند. با وجود مشکلات بنگاه‌های اقتصادی که به سبب اجرای قانون هدفمند کردن یارانه‌ها و افزایش قیمت حاملهای انرژی رخ داده است، آن دسته از کارگرانی که شغل خود را از دست نداده‌اند هم برای دریافت حقوق حداقلی خود دچار مشکل هستند، از این رو قدرت خرید کارگران کاهش قابل ملاحظه‌ای یافته است.
در حالی که تنها چند روز تا بازگشایی مدارس باقی است، همه دانش آموزان می‌خواهند که با کیف، کفش و نوشت‌افزار جدید سال تحصیلی خود را آغاز کنند. در این میان افزایش قیمت نوشت‌افزار خود را بیش از سایر اقلام بر زندگی کارگران تحمیل می‌کند چرا که فرزندان جامعه کارگری آموخته‌اند از وسایل ضروری‌شان چنان استفاده کنند که در صورت نیاز قابلیت استفاده مجدد برای سال جدید را داشته باشند اما خرید نوشت‌افزار از ضروریات آغاز سال تحصیلی جدید است. آقای بهزاد، کارگر پیمانکاری یک کارخانه تولید قطعات خودرو در این باره به ایلنا می‌گوید: هزینه مدرسه، کتاب و نوشت افزار در حال حاضر بسیار سنگین و حقوقی که در واحد‌های تولیدی به کارگران پرداخت می‌شود بسیار ناچیز است. بخشی از این دستمزد ناچیز هم توسط واسطه‌های نیروی کار تصاحب می‌شود. من به زحمت نیاز‌های خانواده‌ام را در این زمینه تامین می‌کنم. فشار اقتصادی به حدی است که فرزند من در تابستان سر کار می‌رفت تا هزینه‌های بعدی خود را فراهم کند. او ادامه می‌دهد: هم اینک به دلیل وضعیت بد اقتصادی کشور، بسیاری از همکاران من از کار خود اخراج شده‌اند. این فشار اقتصادی تا حدی است که فرزندان برخی از آنان دیگر به مدرسه نمی‌روند و شاغل شده‌اند. ایرانی یا خارجی؟ اگر به یکی از فروشگاه‌های نوشت افزار در کشور مراجعه کنیم، شاید آنچه که بیش از همه به چشم می‌آید نوشت افزار‌های وارداتی هستند که با رنگ و طرح‌های جذاب خود دل هر دانش آموزی را - فارغ از اینکه پدر او با چه نوع قراردادی مشغول کار است و یا نیست - را می‌برند. حتی برخی از کار‌شناسان از نفوذ ٩٠ درصدی لوازم التحریر وارداتی در بازار خبر می‌دهند. عدم حمایت دولت از تولید کنندگان داخلی، نوسانات نرخ ارز، گرانی کاغذ و مهم‌تر از همه عدم جذابیت محصولات تولیدی داخلی به دلیل محدودیت‌های وارده بر آن‌ها از عمده دلایلی هستند که باعث به وجود آمدن وضع فعلی شده‌اند. در همین رابطه، اسماعیل حق پرستی، یک فعال کارگری، با اشاره به افزایش محصولات متنوع نوشت افزاری در بازار تهران اظهار می‌دارد:. انواع نوشت افزار خارجی که عمدتا از کشورهای جنوب شرقی آسیا با طرح‌ها و رنگهای جذاب و مختلف وارد بازار ایران شده‌اند فرصتی برای رقابت محصولات ایرانی باقی نگذاشته‌اند. در حالی که بازار خرید محصولات نوشت افزار ایرانی به خودی خود با توجه به آنچه گفته شد کم رونق است، مسئولان به جای برداشتن محدودیت‌های تولید نوشت افزار‌های جذاب و ایجاد تسهیلات برای تولید کنندگان این عرصه، گمان می‌برند با دستور العمل‌های بخشنامه‌ای خود می‌توانند در قوانین اقتصاد بازار دست برده و شرایط را مطابق میل خود عوض کنند. اخیرا معاون آموزش ابتدایی وزارت آموزش و پرورش در دستورالعمل جدیدی اعلام کرده که ورود لوازم التحریر خارجی به مدارس از مهر ماه امسال ممنوع می‌شود
***
افزایش دستمزد كارگران با محاسبه نرخ تورم نیمه دوم سال در شرایطی که کارگران با دریافت ٣٩٠ هزار تومان در ماه آثار تورم را به صورت روزانه در زندگیشان حس می‌کنند، وظیفه دولت است که با افزایش دستمزد کارگران در نیمه دوم سال و طراحی بسته‌های حمایتی مانع اضمحلال بیشتر قشر تولیدگر جامعه شود. گرانی‌های‌ روزانه کالاهای اساسی، از گوشت و مرغ و شیر گرفته تا مسکن و اجاره بها، برای حداقل‌بگیران که بخش اعظم جامعه کارگری را تشکیل می‌دهند نگران کننده شده است و ادامه این روند باعث نابودی انگیزه آنان برای کار و تولید می‌شود چرا که با حاصل این کار نمی‌توانند حداقل‌های زندگی را برای خانواده‌شان تامین کنند. با توجه به اینکه تصویب نرخ دستمزد در سال یکبار آن هم بصورت غیر واقعی افزایش می‌یابد، تجدید نظر در افزایش حقوق کارگران در نیمه دوم سال می‌تواند راه کار مناسبی باشد. وضعیت معیشتی کارگران به تبع وضع واحدهای تولیدی مطلوب نیست و تورم لگام گسیخته نیز مزید بر علت شده است. مسئولان باید از توان تمام تشکل‌ها و نهادهای کارگری در جهت رفع معضلات کار و صنعت و تولید استفاده کنند و خود نیز به موضوع کنترل نرخ تورم بپردازند. کارگران با دریافت ٣٩٠ هزار تومان در ماه، هزینه‌های پوشاک، بهداشت، آموزش و سایر نیازهای زندگی خانواده خود را با «هنرمندی» تامین می‌کنند
***
کاهش ٣٠ درصدی قدرت خرید کارگران در پی افزایش نرخ ارز نوسانات اخیر در بازار ارز کشور، زوایای پنهان‌تری از افزایش قمیت کالاهای وارداتی و همچنین کاهش میزان تولید کشور در سال حمایت از کار، تولید و سرمایه ایرانی دارد، که می‌توان در این راستا به کاهش ٣٠ درصدی قدرت خرید کارگران کشور با گذشت ٦ ماه از آغاز سال جدید اشاره كرد. به گزارش ایلنا، طبق قوانین موجود در قانون کار جمهوری اسلامی ایران، کمیته مزد شورایعالی کار موظف است در پایان هرسال، کف حقوق کارگران را برای سال آینده مشخص کرده و به نهادهای پرداخت کننده حقوق ابلاغ کند. تصویب حقوق حدود ٣٩٠ هزار تومانی برای کارگران در سال ١٣٩١، انتقاداتی را در پی داشت از جمله اینکه نرخ تورم، نوسانات ارز و... در تعیین این میزان از حقوق کارگران به درستی لحاظ نشده است، اما این شرایط امروز وارد مرحله جدیدی شده، تا جایی که قیمت ١٩٠٠ تومانی دلار در اسفند گذشته به قمیتی در حدود ٢٥٠٠ تومان رسیده که به این ترتیب بیش از ٣٠ درصد افزایش داشته است. حذف اقلام ضروری از سبد خانوار مزدبگیران افزایش قیمت دلار، و به دنبال آن کاهش قدرت خرید خانوار مزدبگیر ایران، تاثیر قابل ملاحظه‌ای در استفاده این خانواده‌ها به ویژه خانواده‌های کارگری، از امکانات آموزشی، درمانی و... می‌شود که می‌تواند در بلند مدت تاثیرات اجتماعی و اقتصادی زیادی برای این خانواده‌ها و جامعه به همراه داشته باشد. علیرضا حیدری، یکی از تحلیلگران اقتصادی در این زمینه به ایلنا می‌گوید: کاهش ارزش پول ملی به تبع افزایش نرخ ارز، حقوق مردمی است که در دهک‌های پایین جامعه قرار دارند و زیرپای سرمایه داران قرار می‌گیرد. او معتقد است کاهش ارزش پول ملی، تبعات جبران ناپذیری برای کارگران دارد. کاهش قدرت خرید مزدبگیران در ایران، جهت گیری زندگی این افراد را به سمت فقر و تنگدستی سوق می‌دهد، چرا که حقوق تعیین شده برای کارگران در ابتدای سال، کف توان آن‌ها برای امرار معاش بوده است که در صورت کاهش ٣٠ درصدی این توان، عملا امکان تنظیم مجدد الگوی مصرف وجود ندارد، لذا این کارگران هستند که روز به روز فقیر‌تر می‌شوند. درکشورهای توسعه یافته، مسئول این قبیل مشکلات اقتصادی، دولت‌ها و برنامه ریزان اقتصادی هستند که طبق اصول و عرف، مسئولیت این مشکلات را برعهده می‌گیرند. اصلاح نظام مالیاتی، راه حل جلوگیری از افزایش فاصله طبقاتی درصورت ادامه روند افزایش نرخ ارز و کاهش قدرت خرید کارگران و دیگر طبقات مزدبگیر جامعه ایران، اختلاف طبقاتی از زاویه میزان درآمد جهش چشمگیری به خود می‌گیرد. چرا که افراد دارای دارایی‌های سرمایه‌ای از قبیل منزل، کارخانه، مغازه، اتوموبیل و... با فروش سرمایه‌های خود و تبدیل آن به ارز، عملا سود هنگفتی را صاحب می‌شوند که هیچ نقشی در تولید آن نداشته‌اند. به بیان دیگر، افزایش درآمد‌های این افراد معدود، بر اساس افزایش طبیعی کالا‌ها و دستمزد‌ها و به طور کلی هزینه تولید ایجاد نشده است، بنابراین اگرچه ممکن است حقوق کارگران در این شرایط برای مثال ٥٠ هزارتومان افزایش یابد، اما این اختلاف درامد با دهک‌های بالای جامعه به قدری بالاست که تنها به تشدید فاصله طبقاتی منجر می‌شود.
***
گزارشی در باره آتش سوزی شركت پتروشیمی
طبق گزارش دریافتی، جمعه هفته گذشته بر اثر نشت گاز در شرکت پتروشیمی ماهشهر آتش سوزی رخ داد که در نتیجه آن دهها نفر کشته و زخمی شدند. در پی وقوع آتش سوزی در شرکت پتروشیمی ماهشهر، بعد از آنکه مامورین آتش نشانی بلافاصله برای مهار آن وارد محل شدند ناگهان انفجاری رخ داد و دو نفر از مامورین آتش نشانی در دم جان باختند و ١٥ نفر دیگر به شدت مصدوم شدند. شدت سوختگی ٥ نفر از آنان بالای ٨٠ و ٩٠ درصد بود. بعد از آن مامورین خود را به درمانگاه رساندند و به اهواز انتقال داده شدند و بعد از یک روز به بیمارستانی در جنوب تهران فرستاده شدند. برخی از آنان را هم به اصفهان فرستادند. بعد از اینکه دو روز در بیمارستانی نامناسب و آلوده بستری بودند به بیمارستان سوانح سوختگی در تهران منتقل شدند و اما از معاینه مصدومین خودداری شد تا شرکت پتروشیمی ابتدا ٢٥٠ میلیون تومان به حساب بیمارستان واریز کند. طی دو سه روز گذشته هر ٥ نفر مامور آتش نشانی که دچار سوختگی بالای ٨٠ درصد بودند متاسفانه جان باختند. لازم به ذکر است که مامورین آتش نشانی در هنگام وقوع این حادثه به رغم وجود لباس ایمنی در انبار اما به دلیل منع کارگزاران رژیم که می گویند لباس های ایمنی گرانقیمت هستند، لباس ایمنی به تن نداشتند.
اخبار بین المللی
اسپانیا - تظاهرات گسترده در مادرید علیه سیاست ریاضت کشی‌دولت
به گزارش یورو نیوزهزاران نفر از ساکنان شهر مادرید، روز شنبه١٥ سپتامبر با شرکت در تظاهراتی گسترده نسبت به سیاستهای اقتصادی دولت اعتراض کردند. یک روز پس از اعلام طرح جدید ریاضت اقتصادی از سوی دولت، پرستاران، معلمان و شاغلان در خدمات اجتماعی ضمن برپایی تظاهراتی گسترده مخالفت خود را با افزایش مالیات ها و کاهش بودجه عمومی در اسپانیا اعلام کردند. دولت اسپانیا پذیرفته که در مقابل کمک‌های مالی بیشتر اتحادیه اروپا، طرح‌های ریاضتی سختگیرانه تری را به اجرا بگذارد. اسپانیا در حال حاضر با بیشترین میزان بیکاری در میان کشورهای اروپایی مواجه است. دولت ماریانو راخوی، نخست وزیر اسپانیا ماه ژوییه گذشته از تصمیم خود برای کاهش ٥٦ میلیارد دلاری بودجه عمومی خبر داده بود. در همسایگی اسپانیا نیز مردم پرتغال برای برپایی تظاهراتی مشابه در لیسبون و ٢٥ شهر دیگر در اقصی نقاط این کشور آماده شده‌اند. پیش درآمد این تظاهرات بزرگ، روز جمعه ١٤ سپتامبرو طی بازدید پدرو پاسوش کوئیلو، نخست وزیر پرتغال از شهر اپورتو صورت گرفت. معترضان نسبت به تازه ترین تدابیر اعلام شده ریاضتی از سوی دولت، واکنش نشان داده‌اند.
آفریقای جنوبی - حمله پلیس به خوابگاه کارگران اعتصابی
پلیس آفریقای جنوبی روز شنبه ١٥ سپتامبر به محل اقامت و خوابگاههای معدنچیان اعتصاب کننده معدن ماریکانا یورش برد. این اقدام یک روز پس از آن صورت گرفت که معدنچیان معدن لون مین پیشنهاد مالی ارائه شده توسط کارفرمایان را رد کردند. درحالیکه اعتصاب کنندگان حقوقی معادل ده برابر بیش از حقوق فعلی خود را درخواست کرده بودند، شرکت اداره کننده معدن به کارکنان پیشنهاد افزایش دستمزدی معادل حدود نود یورو در ماه را ارایه کرد. کارکنان شرکت لونمین با دست کشیدن از کار، از حدود یک ماه پیش معدن ماریکانا را از کار انداخته‌اند.
این اعتصاب همچنین به درگیری خونین بین نیروهای پلیس و معدنچیان منجر شده بود که در جریان آن ٤٤ نفر کشته شدند. اغلب قربانیان کارگرانی بودند که با شلیک گلوله نیروهای پلیس از پای درآمدند. دولت آفریقای جنوبی این اعتصاب را غیر قانونی می‌داند.
آفریقای جنوبی - کارگران اعتصابی پیشنهاد کارفرمایان را رد کردند
کارگران اعتصاب کننده معدن در آفریقای جنوبی با رد پیشنهاد مالی ارائه شده توسط کارفرمایان وعده دادند که به اعتصاب خود ادامه می دهند. شرکت اداره کننده معدن به کارگران پیشنهاد افزایش دستمزدی معادل حدود نود یورو در ماه را ارائه کرده بود. اعتصاب کنندگان ده برابر این رقم را درخواست کرده بودند. اعتصاب معدنچیان از دید دولت آفریقای جنوبی غیرقانونی است و دولت این کشور اعلام کرده است که به دنبال اتخاذ تدابیر سختی برای پایان دادن به اعتصاب است. وزیر دادگستری آفریقای جنوبی می گوید: «دولت ما در پیامی آشکار از همه مردم می خواهد که دست از اقدامات غیرقانونی بردارند و با همکاری با نهادهای قانونی اجازه بدهند اوضاع به شرایط عادی برگردد.» کارگران اعتصابی شرکت لون مین با دست کشیدن از کار، معدن ماریکانا را از کار انداخته اند. این اعتصاب حدود یک ماه قبل به درگیری خونین بین نیروهای پلیس و معدنچیان انجامید که در جریان آن ٤٤ نفر کشته شدند. اغلب قربانیان کارگرانی بودند که با شلیک گلوله نیروهای پلیس از پای درآمدند.
پرتغال - صد‌ها هزار نفر دست به تظاهرات زدند
به گزارش AFP روز شنبه ١٥ سپتامبر صدها هزار نفر در لیسبون، پورتو و دیگر شهرهای پرتغال علیه تدابیر ریاضت اقتصادی دولت که در مقابل دریافت کمک از صندوق بین المللی پول و اتحادیه اروپا بکار گرفته شده، تظاهرات کردند. یکی از تظاهرکنندگان می گوید: “دولت نتوانست به هیچ یک از تعهداتش عمل کند و همچنان مردم هستند که قربانی این وضعیت می شوند. امیدوارم این تجمع آغاز روند تغییرات باشد.” تظاهرکنندگان با تجمع در مقابل دفتر نمایندگی صندوق بین المللی پول به سوی آن گوجه فرنگی پرتاب کردند. آنها با سردادن شعار “صندوق بین المللی پول بروگم شو“، این نهاد مالی را عامل فقر و گرسنگی دانسته و همچنین خواستار استعفای دولت راست میانه این کشور شدند. دولت پرتغال اخیرا از کاهش حقوق کارمندان به میزان یک ماه در سال خبر داده بود.
بنگلادش - ده‌ها هزار کارگر صنایع بافندگی دست به اعتراض زدند
به گزارش AFP روز یکشنبه ١٦ سپتامبر ده‌ها هزار کارگر صنایع بافندگی با خواست کاهش سا عات کار اعتصاب کردند و دست به راهپیمایی زدند. این کارگران در منطقه صنعتی Narayangari در ٢٠ کیلومتری جنوب داکا، پایتخت مشغول بکار هستند. این کارگران می‌گویند حد آقل ١٠ ساعت در روز و تعدادی از آنها تا ١٦ ساعت در روز کار میکنند. آنها خواهان توقف کار در ساعت ٥ بعد از ظهر هستند. پلیس برای متفرق کردن کارگران از گاز اشک آور و گلوله‌های پلاستیکی استفاده کرد و کارگران نیز در جواب به پست پلیس حمله کردند و چندین خودروی پلیس را به آتش کشیدند. به گفته رئیس پلیس منطقه تعداد کارگران معترض به ١٠٠ هزار نفر میرسیده است. این کارگران به دستمزدی حدود ٤٠ دلار در ماه تولید کننده پوشک برای مارک‌های معروف بین المللی از جمله H & M هستند.
اسپانیا - اعتصاب متروی مادرید و بارسلونا را از کار انداخت
به گزارش یورو نیوزاعتصاب روز دوشنبه ١٧ سپتامبر کارکنان مترو در مادرید و بارسلونا باعث اختلال در بخش حمل و نقل عمومی در این دو شهر شد. کارمندان اعتصاب کننده در ورودیهای ایستگاه مترو به نشانه اعتراض به کاهش دستمزدها تحصن کردند. شرکت اداره کننده متروی اسپانیا که دولتی است اعلام کرد که اعتصاب، ٣٠٠ قطار پرسرعت را از کار انداخته است. اتحادیه های کارگری با مدیران توافق کرده اند که پنجاه درصد خطوط به کار خود ادامه بدهند. اتحادیه های کارگری می گویند اصلاحات در بخش حمل و نقل که قرار است از سال آینده آغاز شود، باعث اخراج کارمندان خواهد شد. میزان بیکاری در اسپانیا ٢٥ درصد است و اقتصاد بحران زده این کشور دومین رکود خود را در سه سال اخیر تجربه می کند.
آفریقای جنوبی - گسیل ارتش برای مقابله با معدنچیان
دولت آفریقای جنوبی از ارتش برای سرکوب معدنچیان اعتصابی کمک می گیرد. روز دوشنبه ١٧ سپتامبر سربازان ارتش با خودرو و زره پوش در مقابل معدن طلای سفید منطقه ماریکانا حاضر شدند. اعتصاب هزاران معدنچی معدن لانمن پنج هفته پیش و با درخواست افزایش دستمزد شروع شد. روز شنبه ١٥ سپتامبر نیز هزاران معدنچی گرسنه و خشمگین یکبار دیگر دست به راهپیمایی زدند که با تیراندازی مشقی و گاز اشک آور پلیس روبرو شدند. اعتصاب معدنچیان در روز ١٦ اوت با شرکت ٩٧ درصد کارگران شروع شد، پلیس به روی آنها آتش گشود و در نتیجه ٣٤ معدنچی کشته و ٧٨ تن از آنان مجروح شدند. رسانه های داخلی آن را یکی از تلخترین حوادث دوران پس از تبعیض نژادی نامیدند. شرکت مالک معدن وعده داده آرامش را به معدن بازگرداند اما با مطالبه اصلی معدنچیان موافقت نکرده است. معدنچیان خواهان افزایش دستمزد ماهانه از ٥٠٠ دلار به ١٥٠٠ دلار هستند.
آفریقای جنوبی - سرمایه دارن عقب نشستند، پایان ٦ هفته اعتصاب
به گزارش رویترز کارگران معدن پلاتینوم لونمین روز سه شنبه ١٨ سپتامبر بعد از موافقت کارفرمایان به افزایش ٢٢ درصد دستمزد، تصمیم گرفتند از روز پنج شنبه ٢٠ سپتامبر پس از ٦ هفته اعتصاب کار خود را از سر بگیرند. این موفقیت نتیجه اتحاد و پایداری بیش از ٢٨ هزار کارگر این معدن بود که با هیچ ترفندی دست از مبارزه نکشیدند.از تهدید به اخراج تا قتل وحشیانه ده‌ها تن‌از آنان توسط نیروهای پلیس نتوانست کارگران را به کار باز گرداند. سرانجام کارفرمایان عقب نشستند و موافقت کردند که دستمزد‌ها را تا ٢٢ درصد افزایش دهند، همچنین به هر کارگر ٢ هزار راند (٢٤٤ دلار) پاداش نیز پرداخت میشود. نماینده کارگران معدن و کارگران بخش ساختمان می گوید:“امضای این توافقنامه آغاز فصل جدیدی است که به ما یادآوری می کند هنوز راه درازی برای تغییر و بهبود زندگی طبقه کارگر آفریقا پیش روی ما است. ما به همان اندازه هم از فقدان کسانی که در این راه از دست دادیم افسوس می خوریم.”
افزایش دستمزد‌ها از اول اکتبر صورت می‌گیرد. گفته میشود کارگران معادن دیگر نیز با شنیدن این خبر در تدارک اعتصاب و اعتراض برای افزایش دستمزد و بهبود شرایط کار خود هستند.
گرجستان - تظاهرات هزاران نفر در اعتراض به شکنجه
به گزارش رویترز روز چهار شنبه ١٩ سپتامبر هزاران نفر از مردم گرجستان در تفلیس پایتخت این کشور و چند شهر دیگر تظاهرات کردند. تظاهرات کنندگان معترض به شکنجه بازداشت شدگان در زندان‌های این کشور با مسدود کردن ٢ خیابان اصلی‌ این شهر خواستار برکناری وزرای ارشد کابینه کشور شدند. این اعتراضات زمانی‌ شکل گرفت که ویدئویی منتشر شد که در آن ماموران یک زندان ضمن تجاوز به زندانیان، آنها را مورد شکنجه و آذر قرار میدهند. مقامات دولتی برای فرو نشاندن خشم مردم تا کنون ١٠ نفر از جمله سرپرست زندان تفلیس و معاون او و چند تن‌ از نگهبانان زندان را بازداشت کرده اند و وزیر زندان‌های گرجستان هم اعلام کرده است که از سمت خود کناره گیری خواهد کرد. تظاهرات وسیع مردم حکومت را به وحشت انداخته است تا جایی که رئیس جمهور گرجستان، میخایل ساکاشویلی این عمل را غیر انسانی‌ خوانده و وعده مجازات عاملین این شکنجه‌ها را داده ‌ست. در این تظاهرات همچنین تعداد زیادی بر علیه رئیس جمهور شعار دادند و خواهان برکناری او از قدرت شدند.