١٥  فروردین  ١٣٩١ -  ٣   آوریل   ٢٠١٢

کارگر کمونيست  ٢٠٣

اخبار کارگری

بخش ایران: ناصر اصغری
بخش بین المللی: داوود رفاهی


اعتراض و اعتصاب كارگری

اعتصاب کارگران نی بر نیشکر هفت تپه
کمیته ی هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری روز ٩ فروردین خبر داد كه بیش از ١٠٠٠ کارگر نی بر نیشکر هفت تپه از روز شنبه ٥ فروردین تا دوشنبه ٧ فروردین به مدت سه روز دست به اعتصاب زده و در محل کمپ های نی بری تجمع کردند. خواسته اصلی این کارگران اجرای طرح مشاغل سخت و زیان آور و همچنین طرح طبقه بندی مشاغل می باشد. در ادامه آمده است: تعدادی از کارگران هفت تپه طی نامه ای به مدیریت خواستار اجرای طرح طبقه بندی مشاغل شدند که از سال ٦٨ تا به کنون اجرا نشده است و اعلام کرده اند که اگر به زودی این طرح اجرا نشود دست به اعتصاب خواهند زد.

اخراج و بیكارسازی ها

اخراج بیش از ٩٠٠ کارگر شرکت شهاب خودرو
اتحادیه آزاد کارگران ایران روز ١٤ فروردین نوشت: یکی از کارگران شرکت شهاب خودرو گفته است كه وقتی با امید به آغاز سال نو به محل کارمان رفتیم با درهای بسته مواجه شدیم درهای شرکت را بسته و گفتند دیگر شرکت تعطیل شده و اعلام ورشکستگی کرده و بدون اجازه و خبر ما را اخراج کردند. ٩٠٠ کارگر را به چه بهانه ای اخراج کردند. حتی نگهبانان را اخراج کردند و نگهبانان جدید آوردند تا آنان هم با ما همکاری نکنند. ایشان در ادامه افزود: همه ما با سابقه ٨ تا ٢٥ سال در شرکت کار میکردیم. چرا با ما چنین کردند الان با این وضعیت مملکت گرانی و بیکاری به کجا برویم سن ما هم بالای ٣٠ سال است. کجا برویم جوانی خودمان را کجا حرام کردیم.
***
اخراج کارگران سیرنگ کاسپین قزوین و قائمشهر
کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری خبر داد كه در آخرین روزهای سال ٩٠ بیکاری به سراغ پرسنل مراکز پخش سیرنگ کاسپین قزوین و سیرنگ کاسپین قائمشهر آمد و به دنبال تعطیلی این دو شرکت ٧٠ نفر از کارکنان در آستانه سال نو بیکار شدند.
***
اخراج بیش از ٢٠ نفر از کارگران کشت و صنعت مهاباد
کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری روز ١٤ فروردین خبر داد كه از اوایل سال جدید و به دنبال افزایش سرسام آور قیمت ها، شرکت کشت و صنعت مهاباد به دلیل افزایش بیش از حد قیمت دانه مرغی از خرید دانه در موقع مقرر سر باز زده و دست به اخراج کارگران این شرکت زده است. در آخرین مرحله از این اخراج سازی ها شرکت مذکور با اخراج ٢١ نفر از کارگران واحد یک این مجموعه واقع در جاده مهاباد میاندوآب، بهار را برای این کارگران به زمستان تبدیل کرد. همچنین مدیریت این شركت اعلام كرده که روزهای ١٥ و ١٦ فروردین در مورد برگشت به کار تعدادی از کارگران اعلام نظر خواهد کرد.
***
اخراج کارگران کارخانه کاشی کسری سنندج
کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری طی خبر دیگری در روز ١٤ فروردین از اخراج ١٢ تن از كارگران كارخانه كاشی كسری سنندج خبر داد. در ادامه می گوید كه مدیریت این شركت در سال ٧٩ از تمامی کارگران این کارخانه مبلغ ٢ میلیون تومان بابت واگذاری مسکن و تحت عنوان تعاونی مسکن دریافت نموده و تاکنون هیچ اقدامی انجام نداده است.

اذیت و آزار فعالین كارگری و اجتماعی

اعمال فشارهای مضاعف بر شاهرخ زمانی
کمیته حمایت از شاهرخ زمانی روز ٨ فروردین با انتشار بیانیه ای خبر از فشار بیشتر بر زندانیان سیاسی و از جمله شاهرخ زمانی داد. در بخشی از این بیانیه آمده است: "مقامات قضایی، امنیتی و هم چنین مسولان زندان تبریز هر روز فشار بر کارگر زندانی شاهرخ زمانی را بیشتر می کنند. به طوری که امروز ٨/١/١٣٩١ وی را تهدید به انتقال به بند ٩ جرائم عمدی و هر گونه ارتباط بین او و هم خرجی هایش یعنی محمد جراحی، جمهور اوزگوچ و نیهات تونجر را ممنوع کرده اند." در ادامه آمده است: "بند ٩ زندان تبریز خطرناک ترین بند زندان تبریز است... هم چنین با ایجاد اختلاف بین زندانیان فعالین ملی و زندانیان کارگری قصد دارند زندان در زندان برای شاهرخ زمانی ایجاد کنند."
***
دو سازمان بین المللی خواهان لغو حکم اعدام عبدالرضا قنبری شدند
فدراسیون آموزش بین الملل و لیبر استارت خواستار لغو حکم اعدام عبدالرضا قنبری، معلم دربند در ایران شدند. این دو سازمان اعلام کردند، عبدالرضا قنبری زمانی که در زندان اوین محبوس بوده، وادار به اعتراف به انجام اتهاماتی به اثبات نرسیده شده است. درخواست لغو حکم نامبرده در حالی صورت می گیرد که کمیسیون عفو و بخشودگی رژیم اسلامی روز ٩ اسفند سال گذشته با درخواست عفو وی مخالفت کرد.
***
انتقال شاهرخ زمانی به بندی بسیار خطرناك تر در زندان تبریز
کمیته حمایت از شاهرخ زمانی طی بیانیه ای كه روز ١٤ فروردین منتشر شد، خبر از انتقال وی به بند متادون زندان تبریز داده است. در این بیانیه آمده است: صبح روز ١٤ فروردین مامورین زندان اقدام به منحل کردن بند مالی زندان مرکزی تبریز کرده و زندانیان این بند را به بندهای ١٢ محکومین و متادون زندان تبریز منتقل کردند. بیست زندانی سیاسی این بند به بند ١٢ محکومین و سایر زندانیان به بند متادون منتقل شدند. اما ماموران بند ١٢ محکومین از پذیرش شاهرخ زمانی خودداری کرده و وی به بند متادون منتقل شده است. زندانیان بند متادون همگی متادون مصرف کرده و معتاد به انواع مواد مخدر هستند و به انواع بیماری های خطرناک از جمله ایدز و هپاتیت مبتلا هستند. این بند به لحاظ بهداشتی در وضعیت فوق العاده نامناسبی قرار دارد و عملا امکان اولیه ای برای زندگی در آن وجود ندارد. این اقدام مسئولین زندان برای سخت تر کردن شرایط زندان برای شاهرخ زمانی و ایزوله کردن و جدا کردن او از هم خرجی ها و رفقایش برای تضعیف روحیه و مقاومت وی است.

گزارش

نگاهی گذرا به شركت های پیمانكاری و شرایط كار در آن
دست نوشته های كارگران

شركت كره ای دیلیم – پتروشیمی امیركبیر ماهشهر
تقی سلحشور، داربست بند، در زمان انجام كار مهره های كمرش دچار آسیب دیدگی شد. به اداره ی كار مراجعه نمود. او را به كمیسیون پزشكی اهواز فرستادند. در آن جا ٥ درصد دیه برای او تعیین كردند. در اداره كار ماهشهر به او اعلام نمودند باید رضایت بدهد . آن چند روز هم كه به كمسیون پزشكی رفته بود برایش غیبت محسوب شد و آن چه به عنوان غرامت باید دریافت می كرد، با توجه به هزینه های معالجه، فقط ٢٠٠ هزار تومان شده است.
رمضان سلحشور، فیتر به دلیل سرعت كاركه تحت عنوان پروژه ملی تولید بنزین و... از طرف كارفرما به كارگاه تحمیل شده بود، دو انگشتش زیر لوله های سنگین له شد ، به گونه ای كه اینك پس از دو سال آن دو انگشت بدون حركت و جمع شده هستند و از این رو از آن دست نمی تواند برای كار استفاده كند. پس از ماه ها شكایت و سردرگمی او را مقصر جلوه دادند و قانون حقی برایش قایل نشد و پیمانكار برای دریافت رضایت كارگر ٧٠٠ هزار تومان غرامت به ایشان پرداخت كرد، ولی حالا كار را باید در رویاهایش جست و جو كند.

خوابگاه در عسلویه كنگان- سال ٩٠
خوابگاه كارمندان شامل اتاق های ٣ نفری در یك سوله ی ٥٠ نفری است. اتاق ها ٢×٣ با سه تخت و یك تشك با قطر ده سانتی متر بدون ملافه و بدون بالش و تنها یك پتو از ارزان ترین و نامرغوب ترین پتوهای موجود در بازار كه به قدری كوچك است كه كارگر با ١٨٠ سانت قد را نیز پوشش نمی دهد. برای این تعداد تنها ٣ دستشویی وجود دارد و سه حمام كه یكی از آنها غیر قابل استفاده است و آن دو تا هم بعد از استحمام ٤ نفر سرد می شود. وضعیت خوابگاه كارگران از این هم اسفناك تر است. حقوق هم نسبت به مناطقی مانند اراك و كرمانشاه فقط ده درصد بیشتر است.
پیمانكاری داوودی با ٤٠٠ كارگر در سال ٨٨-٨٩ در تسویه حساب ،سنوات، عیدی و پاداش كارگران را پرداخت نكرد و بیمه ی همه را از تكنسین های جوشكاری تا لوله كشی صنعتی و یك كارگر ساده را درحد حداقل حقوق پرداخت كرد. ٥٠ نفر ازكارگران به اداره ی كار شكایت كردند.اداره ی كار به جای حل مساله از آنها خواست وكیل بگیرند. نفری ٥٠ هزار تومان به وكیل دادند. پس از مدت ها سرگردانی قرار شد یك بازرس به محل كار اعزام شود. از اداره ی كار به پیمانكاری داوودی زنگ زدند كه فردا بازرس به محل كارتان می آید. صبح اول وقت پژو پیمانكار جلوی اداره ی كار منتظر بازرس بود. او را مستقما به اتاق رییس بردند بدون حضور كارگران پس از صرف قهوه وشیر، ایشان قصد بازگشت داشت . كارگران جلوی او را گرفتند كه چه شد؟ و ایشان گفت : كارتان درست شد. ولی پس از سه ماه مراجعه به اداره ی كار شازند ، رییس اداره تهدید كرد اگر باز این جا بیایید شما را تحویل نیروی انتظامی می دهیم . اكثر كارگران وحشت زده آن جا را ترك كردند بقیه هم كه در اقلیت قرار گرفته بودند،, درهم ریخته باز گشتند. هرگز حقوق آنان كامل پرداخت نشد. این شركت اینك در عسلویه برای شركت مپنا كار می كند. وقتی یكی دو تا از كارگران برای كار به آن جا مراجعه كردند مدیر این شركت اعلام كرد شما شكایت كرده اید و در لیست سیاه ما هستید . هرگز برای كار به این جا مراجعه نكنید.

شركت صنایع نفت كه دولتی است و به O١ معروف است
سه سال پیش پیمانكاری به نام رامشیر ٧ ماه حقوق كارگران را پرداخت نكرد. كارگران برای دریافت حقوقشان اعتصاب كردند. امسال (١٣٩٠) در عسلویه وقتی كارگران برای كار به O١ مراجعه كردند اسامی آن ها را نشان دادند و گفتند شما به دلیل اعتصاب برای حقوق تان در لیست سیاه ما هستنید و دیگر برای كار مراجعه نكنید.

شركت طرح و بازرسی
این شركت در سال ٨٩- ٩٠ هنگامی كه كارگران را تسویه حساب كرد، به بعضی از كارگران رضایت كار نمی داد، چون برای دریافت ٦ الی ٧ ماه حقوق معوقه شان اعتصاب كرده بودند. وقتی كارگران به اداره ی كار شازند شكایت كردند رییس اداره اعلام نمود حق با شركت پیمانكاری است و آنان را از اداره اخراج كرد.

عسلویه پتروشیمی آریا ساسول ( شركت افریقایی)
پیمانكاری صیادی حقوق سه ماه ی ٨٠ كارگر را در سال های ٨٥ و ٨٦ پرداخت نكرد، ولی اداره ی كار با وجود این شكایت هیچ اقدامی برای كارگران انجام نداد. این شركت هم اینك در عسلویه مشغول به كار است و كارگران محروم از حقوق چند ماهه خود هستند.

شركت POF
این شركت در بهمن ٩٠ سی نفر از كارگران خود را اخراج كرد. درحالی كه این كارگران هر كدام ٤ ماه حقوق طلب دارند. به آن ها اطلاع داده شد كه پول نداریم . بروید هر وقت پول داشتیم می دهیم. و كارفرما كه وحشیانه و پرشتاب از كارگران كار كشیده بود سكوت می كند. این شركت بعضی از كاركران را پس از ٤ ماه اخراج كرده بدون این كه آن ها را بیمه كند. این شركت نیز مانند همه ی پیمانكاران حق بیمه حداقل حقوق را برای كارگران پرداخت می كند. در نتیجه چنانچه برای كارگر حادثه ای رخ دهد مبلغی معادل حتا یك چهارم حقوق برای خانواده اش تامین نمی شود.

ذوب آهن اصفهان - شركت مهندسی آگاهان كار
در مرداد سال ٩٠ دست یكی از كارگران این شركت زیر تسمه نقاله قطع می شود. بیمه حاضر به پرداخت خسارت نمی شود چون شركت حق بیمه را پرداخت نكرده است. از كارفرما كه ذوب آهن اصفهان است شكایت می شود. معلوم می شود ذوب آهن مدت دو سال است حق بیمه كارگران خود را پرداخت نكرده است. مساله ا صلی این است كه این خسارت را چه كسی باید پرداخت كند؟

پتروشیمی شهید رسولی منطقه ویژه ماهشهر
در تابستان ٨٦ جوشكاری به نام عباسی كه برای شركت نسیم شمال كار می كرد، هنگام شب كاری در شرایطی بدون نور كافی بدون جرثقیل دست خود را در حادثه ای از دست داد. هنگامی كه كارگران یك استراكچر سنگین را با نیروی دست جا به جا می كردند، در تاریكی شب، پایش در چاله ای افتاد و عباسی نتوانست خود را از زیر بار رها كند و دست او زیر استراكچر له شد. در فروردین ٨٧ اداره ی كار ماهشهر كارگر را كه در شب و در نبود نور كافی كار كرده مقصر دانست و مقصر هم حق و حقوقی ندارد. چون كرایه جرثقیل برای پیمانكار نجومی است ولی جان كارگران بی ارزش است. آخر ما كارگران بردگان این ساختار نئولیبرالیستی امریكایی هستیم.

خوابگاه كارگران سازه پاد - پیمانكار دست دوم
خوابگاه ها به صورت ویلایی ٣ اتاقه و هر اتاق ٣×٣ و در هر اتاق ٢ الی ٤ نفر زندگی می كنند. هر واحد ٦ نفره یك تلویزیون و حمام دارد. اگر خراب شود كسی برای درست كردن آن اقدام نمی كند. گاه می شود تا یك ماه هم تعمیر نمی شوند. راه آب حمام گرفته است و یك ماه است كه كسی آن را تعمیر نمی كند.
در خوابگاه كارگری در هر واحد ٣ خوابه ده نفر زندگی می كنند و یك حمام و دستشویی دارد.

غذای كارگری و كارمندی در این شركت
ناشتایی: یك قالب كوچك حلوای ٥٠ گرمی و سه عدد نان برای هر نفر یا یك كره كوچك و یك مربای كوچك به علاوه ی ٣ عدد نان تافتون. هر دو هفته یك بار یك خامه ی ٣٠ گرمی بدون مربا به علاوه ی همان سه عدد نان.
ناهار: غذا در ظروف یك بار مصرف داده می شود و از سالن غذاخوری خبری نیست.
شام: سوسیس، سالاد الویه كه بیشتر سیب زمینی و كالباس است، استانبولی كه برنج و سیب زمینی و گاهی هم ساچمه پلو كه همان عدس پلوست با گوشت چرخ كرده یا سویا است.
قند و چای را بسیار دیر به دیر می دهند. میوه هم به ندرت ماهی یك بار یك سیب یا پرتقال آن هم فقط یك عدد برای هر نفر.
در این پیمانكاری حقوق از سایر جاها پایین تر است. سه ماه است كه كارگران حقوق نگرفته اند. بیمه كارگران را در حد حداقل حقوق رد می كنند. اگر كارگر هنگام كار بیمار شود او را به درمانگاه كنسرسیوم می فرستند و هزینه درمان را از حقوق او كسر می كنند.
هیچ امكانات ورزشی یا خدمات دیگر وجود ندارد . فشار كار بر كارگران آنقدر زیاد است كه عده ای از آنان در خوابگاه به مواد مخدر روی می اورند. كارگران اكثرا خوزستانی ، چهارمحالی و شمالی هستند. تعداد معدودی هم عربند.
پالایشگاه شازند اراك – سال ٨٧-٨٨
برگرفته از وبلاگ: کانون مدافعان حقوق کارگر
***
به قلم كارگران قراردادی: جماعت بی‌فردا
مهرداد افشاری هستم. کارگر قراردادی یک شرکت خصوصی. قرارداد یک ساله با شرکت دارم، بیمه تامین اجتماعی دارم که فعلا در پرداخت بیمه من از جانب کار فرما مشکلی پیش نیامده، هشت سال سابقه کار دارم، مدرک تحصیلی دیپلم علوم انسانی دارم، دارای زن و یک فرزند نیز هستم.
خانه ای ٣٠ متری در جنوب شهر که ارثیه پدری همسرم است دارم با دریافت پایه حقوق مصوب اداره کار و با ٥٠ ساعت اضافه کاری در مجموع حدود ٥٠٠ هزار تومان دریافتی ماهانه من است.
مهمترین دغدغه من این است که امنیت شغلی ندارم و این قضیه باعث شده روح و روان من همیشه آسیب ببیند و همیشه این اضطراب در وجود من لانه کرده است. اگر فردا به من بگویند قراردادت تمدید نمی شود، نمی دانم باید چیکار کنم، شغلی نیست تا تغییر شغل بدهم، فکر می کنم ناچار خواهم بود دست به کارهای خدماتی یا اینکه یک ماشین قسطی بخرم و با اون مسافرکشی کنم.
دریافت یارانه ها هم دردی از من دوا نمی کنه و فقط خرج هزینه آب و برق تلفنم می شود.
سلیمان ابراهیمی هستم. کارگر یک شرکت حمل و نقل. ٤٠ ساله . قرارداد من هر ٣ ماه یک بار تمدید می شود و ماهیانه ٤٥٠ هزار تومان حقوق میگیرم. بیمه درمانی من تامین اجتماعی است و بیمه تکمیلی هستم که خوشبختانه پرداخت می شود.
من ٦ سال سابقه کار دارم و بعد از مسکن مهمترین دغدغه من امنیت شغلی من است که تا به امروز اضطراب و نگرانی تمدید قرارداد من و اینکه شرمنده زن و یک فرزند خود نباشم من را از پا در آورده است.
در حال حاضر در شهرک ولی عصر مستاجر بوده و ماهیانه ٤٥٠ هزار تومان کرایه مسکن به احتساب پیش پرداخت به صاحب خانه پرداخت می کنم. یارانه های واریزی دولت هم صرف هزینه های آب و برق هم نمی شود تا چه برسد که بخواهد کمک خرجی ما بشود.
گرانی، تورم ناشی از سالهای اخیر بر نگرانی ها و مشکلات ما افزوده است.
با دریافت عیدی و سنوات پایان سال خرج خریدهای دم عیدی خود را انجام داده ایم و تا حدودی مشکلاتم حل شده است.
عباس علی بخشی می باشم. کارگر كارخانه پارس خودرو در جاده مخصوص کرج که قراردادم با شرکت بصورت یک ساله تمدید می شود. ٣٠ ساله و تقریبا مجرد، چون نامزد دارم.
با توجه به این که حقوق و بیمه من به موقع پرداخت می شود اما متاسفانه به جهت نداشتن امنیت شغلی و اینکه شغلم رسمیت داشته باشد و راحت بتوانم زندگی کنم ناراحتم. اگر این طور بود و نگرانی من کاهش می یافت بهتر می توانستم فکر و آرامشم را بر روی زندگی و کارم متمرکر کنم.
فوق دیپلم مکانیکم و در خط تولید پارس خودرو کار می کنم و ماهیانه با دریافت ٤٥٠ تا ٥٠٠ هرار تومان با اضافه کاری که بالا پایین می رود نمی توانم خرج زندگی مجردی خود را بدهم تا چه برسد به مخارج عروسی و هزینه زندگی.
یارانه ها هم چون هنوز در منزل پدری هستم پدرم خرج مخارج گاز تلفن می کنه و من کاری فعلا با یارانه ها ندارم.
اگر از لحاظ شغلی امنیت داشته باشم، خیالم راحته و اگر با اتمام قرارداد امسال به من بگویند دیگه سر کار نیا، نمی دونم به سرم چه بلایی میاد.
اگر امنیت شغلی داشته باشم بدون مزاحمت برای عموم جامعه و خانواده خود به زندگیم و همسر آینده ام فکر می کنم.
من دوستان تحصیلکرده ای دارم که بیکارن و یا به شغلهای کاذب روی آورده اند. دوستی دارم با اینکه تحصیلات عالیه داره کار بنایی می کنه.
خواسته ما از دولت این است که مطابق با اجرای طرح خذف شرکتهای پیمانی و ساماندهی کارگران قراردادی ارگانهای دولتی، اجرای این طزح را در خصوص کارگران خصوصی نیز اجرایی کنند.
برگرفته از: خبرگزاری کار ایران (ایلنا)
***
پرستاران بی پشتوانه
لباس‌هایی بپوشی که همیشه بوی مخصوص بیمارستان را با خودشان دارند، فشار خون بگیری، مجبور باشی سوزنی را به دست‌های نحیف کودک بیماری فرو کنی؟ می‌توانی شاهد به تدریج مردن یک پیرمرد روی تخت سفید بیمارستان باشی؟ دلت می‌خواهد حس کنی همه زندگی یک آدم بستگی به مهارت دست‌های تو در دادن ماساژ قلبی دارد؟
پرستاران بخش اورژانس و بخش CCU یکی از بیمارستان های خصوصی شمال شهر تهران، از رنج‌ها، شیرینی‌ها، سختی‌ها و مشکلات کارشان می‌گویند؛ ساعت‌ها با هم حرف می‌زنیم. از این که مرخصی ندارند، عید و تعطیلات برایشان معنایی ندارد، از این که گاهی بیماری ناسزایی نثارشان می‌کند، از ١٨ ساعت کار کردن مدوام، از خاطره خوش بیمارانی که امیدی به زنده بودنشان نبوده است ولی زنده مانده‌اند، از آدم‌هایی که بعد از حمله قلبی با تلاش پرستاران در امر احیا به زندگی بازگشته‌اند و هنوز هر سال زنگ می‌زنند و روز پرستار را تبریک می‌گویند، از انگشت‌هایشان که به علت استفاده مداوم از بتادین پوسته پوسته شده و اثر انگشت ندارد، از آمدن به بیمارستان در روزهایی که همه شهر تعطیل است، از وعده‌هایی که هرگز عملی نمی‌شوند، از حقوقی که با توجه به این هزینه‌های سرسام‌آور زندگی، اصلا متناسب نیست. پرستار بخش زنان می گوید: "خطاهای پزشکی بر دوش پرستار است و پرستار در قبال آن مواخذه می‌شود".
یکی از پرستاران در مورد مشکلات این حرفه می گوید: "حقوق، مزایا، مسکن، ایاب ‌و ذهاب، شیفت شب و در نظر گرفته نشدن مسائل رفاهی و تفریحی از مسائلی است که هر سال در روز پرستار مطرح می‌شود، ولی بعد از این روز اتفاقی در این زمینه نمی‌افتد".
پرستار دیگری که در بخش نوزادان این بیمارستان فعالیت دارد از اجرا نشدن تعرفه‌های رسمی گلایه می‌ کند و می افزاید: "در صورت عملی شدن این تعرفه‌ها اوضاع حقوق بهتر خواهد شد".
حقوق پرستاران در این بیمارستان خصوصی که چیزی در حدود ٢٥٠ هزار تومان است، نشانگر عدم رعایت تعرفه‌های نظام پرستاری در بیمارستان‌های خصوصی کشور است. وی می‌افزاید: حقوقی که می‌گیریم هیچ تناسبی با سختی کار ما ندارد و حقوق و مزایا در شغل پرستاری از بسیاری مشاغل دیگر پایین‌تر و ناچیزتراست.
این پرستار همچنین می‌گوید: در خصوص حق مشارکتی که از سوی بیمارستان به ازای هر بیمار به کادر درمانی تعلق می‌گیرد، بین پزشک و پرستار تفاوت فاحشی وجود دارد. پزشکان مبالغ میلیونی دریافت می‌کنند و سهم پرستاران به ٤٠ هزار تومان هم نمی‌رسد.
پرستار بخش جراحی اظهار می‌كند: بسیاری از پرستاران به خصوص آقایان دو شیفت کار می‌کنند. یعنی از شب تا ظهر روز بعد ١٨ ساعت به طور مداوم سر کار هستند و چاره‌ای هم جز گرفتن شیفت شب ندارند. وی با بیان این که وعده‌ها مبنی بر تعرفه‌گذاری خدمات پرستاری بعد از سال‌ها هنوز عملی نشده است، می‌گوید: امسال قرار بود حقوق شیفت شب دو برابر شود ولی هنوز هیچ یک از این وعده‌ها عملی نشده است.
سوپروایزر این بیمارستان با اشاره به مسئولیت سنگین شاغلان این حرفه معتقد است معمولا به آن اندازه که پرستاران تلاش می‌کنند از سوی مسئولان و حتی بیماران از آنها قدردانی نمی‌شود.
می‌پرسم اگر شانس انتخاب دوباره داشتید باز هم این شغل را - با تمام سختی‌ها و مشکلاتش - انتخاب می‌کردید؟ و با چنان قطعیتی پاسخ می‌دهند "‌بله"‌ که من جا می‌خورم و این یعنی، اینجا چیزی ورای مصلحت اندیشی‌های مادی حکم می‌کند.
پرستاری می‌گوید: با انتخاب این شغل مزایای زیادی را از لحاظ رسیدگی به بچه‌ها و از لحاظ مسائل مادی از دست داده‌ام. بچه‌های من عاشق این هستند که یک روز بیایند خانه و من قبل از آن‌ها خانه باشم و در را برایشان باز کنم و با غذای گرم از آن‌ها پذیرایی کنم. با این وجود اگر باز هم شانس انتخاب دوباره داشته باشم، هنوز همین شغل را انتخاب خواهم کرد.
پرستار بخش ICU با اظهار علاقه فراوانش به این حرفه می‌گوید: "وقتی وارد دانشگاه شدم اطلاعی از رشته‌ام نداشتم تا سال سوم هم علاقه چندانی به این حرفه پیدا نکرده بودم، ولی در سال سوم که کارورزی شروع شد به این حرفه علاقمند شدم و تمام سال‌های کاری‌ام را به کمک این علاقه سپری کرده‌ام".
یکی دیگر از پرستاران بخش CCU می‌گوید: در کنار تمامی مشکلات و سختی‌ها، این کار هیچ سود و منفعت مادی به دنبال ندارد. شغل ما با عشق و شور و علاقه آغاز می‌شود ولی بعد از چند سال فقط وجدانت هست که باعث می‌شود کارت را ادامه دهی. در حقیقت این زیبایی‌های معنوی کار است که ما را ارضا می‌کند.
پرستار بخش اورژانس قلب نیز اضافه می‌كند: حس خوبی را که بعد از بازگشت بیمار به زندگی داریم، نمی‌توان با هیچ واژه‌ای توصیف کرد. این شغل خوبی‌ها و زیبایی‌های زیادی دارد ولی سختی‌های بسیار زیاد آن، گاهی خوبی‌ها را کمرنگ می‌کند.
وی می‌گوید: از یک بیمار دردمند نمی‌شود انتظار چندان زیادی داشت و گلایه‌های ما بیشتر از سیستم است.
وی کمبود نیرو را یکی از مشکلات موجود می‌داند و اضافه می‌کند: برای رسیدگی به ١٨ بیمار این بخش، پنج پرستار و در عمل تنها سه پرستار خدمت می‌کنند بنابراین کمبود نیرو از مشكلات جدی و اساسی ماست.
این در حالی است که با وجود افزایش چشمگیر فارغ‌التحصیلان دانشگاه های مختلف کشور طی سالهای اخیر در این رشته بخش درمانی کشور همچنان با کمبود نیروی متخصص مواجه است.
پرستاران یکی از اساسی‌ترین مشکلات کار خود را نبود امنیت می‌دانند.
٧٠ درصد بار خدمات بهداشتی - درمانی بر دوش پرستاران است؛ بر اساس پژوهشی در ایران، ٣٣ درصد از پرستاران تجربه خشونت از جانب بیمار یا همراهیان او را دارند. بسیاری از پرستاران پس از ١٢ سال کار مداوم، سلامت خود را از دست می‌دهند و به یکی از انواع بیمارهای روحی، روانی، اسکلتی، ناراحتی معده، ستون فقرات، اختلالات خواب و یا هپاتیت دچار می‌شوند؛ بازنشستگان این سیستم، از جمله از کار افتاده‌ترین بازنشستگان کشور هستند با این حال از لحاظ حقوق و مزایا هیچ فرقی با سایر بازنشستگان ندارند و حتی در بسیاری موارد دریافتی کمتری هم دارند.
بی‌تعارف می‌دانم که دیگر واژه‌هایی مانند فرشتگانی در لباس سفید پرستاری و یا صحبت از مقام والای این حرفه که فقط هر ساله در روز پرستار نقل محافل است و بس، نه تنها برای آن‌ها جالب نیست بلکه چون طی این سال‌ها استفاده از این کلمات به صورت ابزاری و شعاری بوده، شاید آزاردهنده نیز باشد.
این مروری کوتاه بر مشکلات پرستاران بود، ما امیدواریم با طرح دیگر مشکلات از سوی خوانندگان ابعاد بیشتری از این مسئله روشن شود.
برگرفته از: سایت خانه پرستار
***
٧٠ درصد کارگران با كمتر از ٥٠ درصد خط فقر زندگی می‌کنند
علی دهقان کیا عضو هیات مدیره کانون شوراهای اسلامی کار استان تهران گفت: ٧٠ درصد از کارگران زیر ٥٠ درصد خط فقر گذران معیشت می‌کنند. وی نرخ سبد هزینه خانوار کارگری را یک میلیون و ٥٠٠ هزار اعلام کرد و گفت: نرخ دستمزد سال جاری کارگران بدون در نظر گرفتن نرخ سبد هزینه خانوار محاسبه شده است. اوعدم پرداخت یارانه واحدهای تولیدی را موجب افزایش نرخ بیکاری و ورشکستگی واحدهای تولیدی اعلام کرد و گفت: در صورت اجرای فاز دوم قانون هدفمندی یارانه‌ها پیش بینی می‌شود که تا پایان سال جاری بیش از ٢٠ درصد از واحدهای تولیدی کشور ورشکست شوند.

اطلاعیه

هشدار پزشك قانونی درباره‌ی وضعیت شهابی
پزشك قانونی تهران در باره‌ی وضعیت رضا شهابی كارگر زندانی در بند ٣٥٠ زندان اوین هشدار داده است.
اكنون شهابی علاوه بر مشكل شدید در گردن از ناحیه ی كمر نیز دچار ضایعات جبران ناپذیری شده است. پزشك قانونی در دیدار روز شنبه‌ی این هفته با رضا شهابی اظهار داشته است كه رضا باید فورا به بیمارستان منتقل شده و تحت عمل جراحی قرار بگیرد.
رضا شهابی اعلام كرده است "با توجه به بیحسی و فلج شدن نیمه ی بدن و درد گردن و كمر قطعا باید به بیمارستان منتقل شوم اما این پزشكان هستند كه باید تشخیص دهند كه آیا وضعیت جسمی من آمادگی برای انجام عمل جراحی دارد یا خیر."
در دوره ی قبلی بستری شدن شهابی در بیمارستان، به دلیل حساسیت بالای عمل و امكان فلج شدن كلی بدن او و عدم آمادگی وضعیت جسمی‌اش، پزشكان متخصص رضا را بدون اینكه عمل كنند از اتاق عمل به بخش منتقل كردند و تاكید كردند وی باید به مدت چند ماه در منزل استراحت مطلق كند تا برای عمل، آمادگی كسب كند اما مقامات قضایی از صدور دستور آزادی موقت به منظور مرخصی پزشكی طفره رفتند و رضا بعد از اینكه به زندان منتقل شد وضعیتش هر روز وخیم و وخیم تر شد.
از سویی با توجه به ضایعه‌ی درگذشت مادر رضا شهابی، "مادر صمدی زكریا" و با توجه به وضعیت بغرنج روحی، جسمی و عصبی رضا، خانواده ی وی از مقامات قضایی خواستند به وی مرخصی داده شود تا در بیرون از محیط زندان و در چند مرحله وی را برای شنیدن این خبر آماده كنند اما مقامات قضایی به این درخواست ساده و ضروری خانواده‌ی شهابی پاسخ ندادند. متاسفانه سرانجام رضا شهابی در روز پنجشنبه دهم فروردین، از طریق یكی از همبندانش خبر مرگ مادرش را شنید كه با توجه به وضعیت بسیار وخیم عصبی‌اش قطعا برای او مشكلات جدید عصبی به وجود خواهد آورد. به وی‍ژه اینكه رضا در زمان بستری شدن در بیمارستان بارها و بارها به دلیل عدم اجازه برای ملاقات با اعضای خانواده و به ویژه مادر بیمارش به شدت عصبی شده بود و علایم حیاتی‌اش به وضعیت خطرناك كشیده شده بود.
همبندان شهابی در عصر رو پنجشنبه اعلام كردند اكنون كه رضا از این موضوع با خبر شده است مراسم سوگ و همدردی به مناسبت مرگ مادرش در بند ٣٥٠ زندان اوین برگزار خواهند كرد.
همچنین این زندانیان مراتب تسلیت خود را به خانواده ی شهابی اعلام داشته اند.
كمیته دفاع از رضا شهابی از دوستان، كارگران، فعالین و تشكل‌هایی كه برای اعلام همدردی با رضا و خانواده‌اش پیام تسلیت ارسال نموده‌اند تشكر می‌نماید. این پیام‌ها به اطلاع خانواده‌ی شهابی و از اكنون به بعد و در فرصت‌های ممكن به اطلاع رضا شهابی نیز رسانیده خواهد شد.
ما به نمایندگی از سوی اعضای این كمیته و نیز مطابق خواست دیگر كارگران و فعالان كارگری و تشكل های كارگری، خواهان اعزام فوری رضا شهابی، كارگر زندانی، عضو هیات مدیره و مسوول مالی سندیكای كارگران واحد به بیمارستان و صدور حكم آزادی وی می باشیم.
كمیته دفاع از رضا شهابی
١٠/١/٩١
k.d.shahabi@gmail.com
www.k-d-shahabi.blogspot.com
***
اعلام همبستگی فعالین کارگری ترکیه با کارگران ایرانی
گروهی از کارگران، رهبران و مقامات اتحادیه های کارگری، روشنفکران، هنرمندان، دانش پژوهان، نمایندگان احزاب و انجمن های همسو با منافع کارگران در ترکیه با امضای طوماری بالغ بر ٦٠ هزار امضاء، اعتراض خود را به سرکوب کارگران در ایران ابراز داشته و همبستگی طبقاتی خود را با آنان در مبارزاتشان ابراز نموده اند.
***
جان پدرام نصرالهی (نه به ز) در خطر است!
پدرام نصرالهی فعال کارگری روز ١٨ اسفند ماه ١٣٩٠ به ستاد خبری اداره اطلاعات شهر سنندج احضار و بازاداشت شد. پدرام در سالهای گذشته چندین بار توسط نیروهای امنیتی واطلاعاتی جمهوری اسلامی تهدید، بازداشت، شکنجه وزندانی شده است. دادگاه انقلاب رژیم اسلامی در سنندج اخیرا پرونده این زندانی را برای بازجویی مجدد و گرفتن اقرار به جریان انداخته است. تلاش خانواده پدرام برای رهایی فرزندشان تا اکنون به نتیجه نرسیده است. به گفته زندانیان و کسانی که در سلول های هم جوار پدرام در زندان بسربرده اند. پدرام نصرالهی توسط بازجوها وشکنجه گران وزارت اطلاعات به شدت تحت شکنجه و آزار قراردارد. خانواده و مردم شهر سنندج نگران جان پدرام نصرالهی هستند.
انجمن دفاع از زندانیان سیاسی و حقوق بشرایران نگران جان این زندانی سیاسی است. انجمن "کمپین تلاش برای نجات جان پدرام نصرالهی" را اعلام میکند وازمردم آزادیخواه، نهادهای مدنی و مدافع حقوق بشر در سطح داخلی و بین المللی، عفو بین الملل، سازمان دیده بان حقوق بشر، کمیته حقوق بشر سازمان ملل، رسانه های جمعی میخواهد که برای نجات جان پدرام نصرالهی عاجلانه اقدام کنند.
آزاد زمانی – رئیس انجمن دفاع از زندانیان سیاسی و حقوق بشرایران
٨ فروردین ١٣٩١
برای همکاری با کمپین و کسب اطلاعات بیشتر:
تلفن: ٠٠٤٤٧٩٣٠١٩٣٣٧٨
ایمیل: ad.hoqoqbashar@gmail.com
***
عبدالرضا قنبری، معلم زندانی، در آستانه اعدام
از اعدام عبدالرضا قنبری جلوگیری کنیم
بنا به گزارش خبرگزاریها و نیز سازمانهای کارگری بین المللی و فدراسیون جهانی آموزش، حکم اعدام عبدالرضا قنبری، معلم زندانی، آموزگار مدارس پاکدشت در جنوب شرقی تهران و مدرس دانشگاه، در دادگاه تجدید نظر مورد تایید قرار گرفته و درخواست عفو ایشان از سوی کمیسیون عفو و بخشودگی دادگستری کل استان تهران رد شده است. عبدالرضا قنبری در دی ماه ١٣٨٨ در دفتر دبیرستان مدرس در حصار امین پاکدشت توسط گروهی از مأموران وزارت اطلاعات، بازداشت و به بند ٢٠٩ در زندان اوین منتقل شد. به دنبال شکنجه و اقرارگیری از ایشان، وی توسط شعبه ١٥ دادگاه انقلاب اسلامی به ریاست قاضی صلواتی، محاکمه و به اتهاماتی از جمله "ارتباط با گروه های معاند و رسانه های خارج از کشور و شرکت در اعتراضات ششم دی ماه ١٣٨٨ (عاشورا)"، به اعدام محکوم شد. بنا به گزارش ها، همسر و فرزندان آقای قنبری تحت فشارهای شدید روانی قرار دارند و خواهان حمایت های بین المللی برای آزادی ایشان هستند.
در حال حاضر کارزار جهانی توسط فدراسیون جهانی آموزش، عفو بین الملل و بسیاری از اتحادیه های معلمان و فدراسیون های کارگری جهانی برای لغو حکم اعدام آقای قنبری و آزادی ایشان در جریان است. این کارزار تا کنون از سوی دهها هزار نفر و صدها سازمان کارگری و حقوق بشری مورد حمایت قرار گرفته است.
اتحاد بین المللی در حمایت از کارگران در ایران، حکم اعدام عبدالرضا قنبری و تایید آن را به شدت و قاطعانه محکوم می کند و خواهان لغو فوری این حکم و آزادی بدون قید و شرط ایشان، و دیگر معلمان زندانی و تمامی کارگران دربند و زندانیان سیاسی است.
جمهوری اسلامی ایران در طول حاکمیت خود ثابت کرده است که هیچ ارزشی برای حقوق انسانی، آزادی،عدالت و جان انسان ها قائل نیست. اما این رژیم سرکوبگر را می توان با اعتراضات سراسری توسط کلیه کارگران، از جمله معلمان، و نیز همه انسانهای آزادیخواه و برابری طلب در ایران و در سطح بین المللی به عقب راند و مانع از اعدام عبدالرضا قنبری و دیگر زندانیان سیاسی شد.
اتحاد بین المللی درحمایت از کارگران در ایران
٢٨ مارس ٢٠١٢
info@workers-iran.org
http://www.workers-iran.org
http://www.etehadbinalmelali.com
***
 

اخبار بین المللی

اسپانیا: اعلام اعتصاب اتحادیه‌های کارگری
به گزارش یورونیوز اتحادیه های کارگری و دانشجویان اسپانیا خود را برای برگزاری یک اعتصاب عمومی و سراسری در روز پنجشنبه ٢٩ مارس علیه طرح تغییر قانون کار آماده می کردند. طبق آمارهای رسمی، نرخ بیکاری در اسپانیا ٢٣ درصد است. طرح اصلاح قانون کار امکان بیشتری را برای کارفرمایان در جهت کاهش دستمزد و اخراج کارگران، فراهم می کند. روز چهارشنبه، نمایندگان اتحادیه های کارگری، طی درخواستی از پارلمان اسپانیا خواستند تا مفاد پیش نویس قانون جدید کار را به نفع کارگران تغییر دهد. همزمان اعضای چند سندیکا که در مقابل پارلمان تجمع کرده بودند، ماریانو راخوی را تهدید کردند که در صورت تصویب قانون جدید کار، دولت وی پیش از تابستان سقوط خواهد کرد. اعتصاب روز پنجشنبه، اولین اعتصاب عمومی از زمان به قدرت رسیدن ماریانو راخوی، نخست وزیر حزب محافظه کار مردمی به شمار می رود.
در پی تشدید بحران اقتصادی، دولت اسپانیا هم تلاش می کند تا مانند دیگر کشورهای اروپایی، با کاستن از حقوق و مزایای مزدبگیران، امکان سودآوری سرمایه را تضمین کند. این امر، با مخالفت شدید سندیکاهای کارگری مواجه شده است. آقای توکسو، رهبر اتحادیه “کمیسیون کارگران“، توجیه های دولت برای اصلاح قانون کار را تبلیغاتی سیاسی می داند که می کوشد جامعه را به خواب و بی عملی بکشاند.
***
آلمان: اعتصابات اخطاری و لغو صدها پرواز هواپیما
به گزارش رویترز روز سه شنبه ٢٧ مارس به دلیل اعتصاب اخطاری کارمندان شرکت‌های هواپیمایی ٤٥٠ پرواز در فرود گاه‌های آلمان لغو شدند. این اعتصاب توسط اتحادیه بزرگ آلمان "وردی" فراخوانده شده بود که خواهان ٦.٥ درصد افزایش دستمزد برای بیش از ٢ میلیون کارگر در آلمان شده است. رهبر اتحادیه "وردی" اعلام کرده است که چنانچه این اعتصابات اخطاری اثر گذار نباشد در هفته‌های آینده دست به اقدامات گسترده تر و قوی تری خواهند زد.
دولت اخیرا با ٣.٣ درصد افزایش دستمزد موافقت کرده است ولی‌ کارگران این پیشنهاد را رد کرده و خواهان ٦.٥ درصد شده اند.
***
عمان: اعتصاب ٢٠٠ کارمند فرودگاه بین المللی مسقط
به گزارش Muscat Daily روز ٢٠ مارس حدود ٢٠٠ کارمند مسئول تحویل بار و همچنین رانندگان شاغل در فرودگاه با خواست افزایش دستمزد و کاهش ساعت کار دست از کار کشیدند. آنها می‌گویند که دستمزدشان متناسب با افزایش هزینه‌ها و تورم نیست و همچنین ساعات کارشان در اغلب موقع بجای ٨ ساعت در روز به ٩ ساعت میانجامد. اعتصاب این کارگران که باعث اختلال در پرواز هواپیماها شده بود پس از چند ساعت هنگامی که مسئولان فرودگاه موافقت کردند که خواست این کارگران را مورد بررسی‌ قرار دهند، پایان یافت.