٢٥  بهمن  ١٣٩٠ -  ١٤  فوریه  ٢٠١٢

کارگر کمونيست  ١٩٦

نکته اصلی

* یونان، جدال بیواسطه
* اعتراض کارگر سرآغاز تغییر در اسراییل

محمدرضا پویا


یونان، جدال بیواسطه
هفته پیش به فراخوان اتحادیه‌های کارگری و تشکلات چپ، دور تازه‌ای از اعتصابات عمومی در اعتراض به تصویب "برنامه ریاضتی" در یونان آغاز گردید که در ادامه آن روز یکشنبه دوازدهم فوریه دویست هزار تن از مردم معترض در مقابل پارلمان تجمع کردند که طی آن کار به درگیری گسترده با پلیس کشیده شد. این اعتصاب‌ها در حالی صورت می‌گیرد كه نمایندگان اتحادیه اروپا، بانك جهانی و صندوق بین المللی پول( تروئیكا) برای دیكته كردن اجرای سیاست ریاضت اقتصادی برای كاهش كسری بودجه این كشور، در آتن بسر می‌برند و با مقامات دولتی یونان در حال مذاكره هستند. این اعتصاب‌ها به ابتكار اتحادیه‌های سراسری كارمندی (اد دی) ، اتحادیه سراسری كارگری (یسه)، اتحادیه اساتید و معلمان (المه)، كارگران مبارز (پامه)، كارگران مبارز شهر آتن (پان آتیكی)، احزاب سیاسی چپ گرا و دیگر اتحادیه‌های یونان، به وقوع پیوست. طبق طرح کنونی "ریاضت اقتصادی" پانزده هزار نفر از شاغلین دولتی کار خود را از دست میدهند، حداقل حقوق از ٧٥١ یورو به ٦٠٠ یورو کاهش پیدا میکند، سن بازنشستگی افزایش می‌یابد، مالیات بر حقوق بالاتر میرود، در بخش درمان و بهداشت ٢ میلیارد یورو صرفه جویی خواهد شد و در نتیجه اجرای این طرح صدها موسسه و واحد اقتصادی تعطیل خواهد شد و هزاران نفر کار خود را از دست خواهند داد.
اتحادیه اروپا با نگرانی تحولات یونان را دنبال میکند. از یکطرف تمامی دول عضو اتحادیه به همراه صندوق بین المللی پول، فشار بر دولت یونان برای تصویب نهایی طرح ریاضت اقتصادی را افزایش داده و از جانب دیگر نگرانی خود از گسترش مبارزات مردم در یونان را نمی‌توانند پنهان سازند. یونان آن حلقه ضعیف زنجیره‌ای است که تمام مصائب سرمایه داری و ظرفیت‌های ضد انسانی اش در نابود کردن زندگی و معیشت مردم را یکجا در خود جمع کرده و بنمایش گذاشته است. فقر و گرسنگی مردم در یونان به افسانه "سرمایه داری با چهره انسانی" پایان داد. مردمی بر علیه این دژ دست به قیام زدند و چهره دمکراسی اروپایی را لخت و عور پیش چشم جهانیان گرفتند. دول اروپایی برای "حفظ تعادل" سرمایه در حوزه یورو، کل دیپلماسی دمکراسی پارلمانی را بکناری نهاده و با صراحت از تحمیل فقر به مردم یونان حرف میزنند. اخراجهای دسته جمعی، زدن خدمات اجتماعی، و کاهش دستمزدها راه حلی است که دول اروپایی به همراه دولت یونان، در مقابل مردم گذاشته‌اند. اما پیشا پیش میدانند که نمی‌توانند این شرایط ضد انسانی را براحتی به مردمی که دست به قیام زده‌اند، تحمیل نمایند، قیامی که چهره و نمادهای سیاسی اتحادیه اروپا را تغییر داده است.
گسترش مبارزات مردم در یونان موجب شده است که بازی "دمکراسی" اروپایی در تقابلات سیاسی کارگر با بورژوازی بکناری گذاشته شود. بورژوازی برای حفظ ماشین دولتی خود وسیعترین نیروی سرکوب خود را بمیدان آورده است. در روز یکشنبه در مقابل پارلمان یونان کار به تیراندازی و پرتاب کوکتل مولتف کشیده است. این تصویر دیگر در پازل توازن قوای تاکنونی در جوامع اروپایی نمی‌گنجد. این سطح از مبارزه (درگیری‌های شدید خیابانی، تصرف کارخانه‌ها و ادارت و...) بدین معناست که پروسه‌های مبارزاتی شناخته شده و تشکلات منطبق با آن، بکناری گذاشته شده است و مردم برای کسب مطالبات سیاسی خود به یک مبارزه مستقیم و رودرو شیفت خواهند کرد. دخالتگری بیواسطه مردم در سیاست و سرنوشت جامعه، رابطه مردم با دولت را بطور اساسی تغییر خواهد داد. امروز مردم در یونان سرنوشت خود را بدست بازیهای "انتخاباتی" احزاب پارلمانی نسپاردند. جنبش ٩٩ در صدها در امریکا و قیام مردم در کشورهای مختلف در خاورمیانه و شمال افریقا، بی شک تاثیرات بسزایی در عزم مردم در یونان برای ادامه مبارزه خود داشته است. این مبارزات خواب آسوده بورژوازی در اروپا را گرفته است و بر تمامی طرحهای ریاضت اقتصادی این دوره دول اروپایی سایه انداخته است: سایه قیام مردم.

اعتراض کارگر سرآغاز تغییر در اسراییل
اتحادیه‌های کارگری اسراییل در پی شکست مذاکرات خود با دولت بر سر افزایش حقوق و مزایای کارگران قراردادی و بازگرداندن هزاران تن از بازنشستگان به سر کار، هفته پیش چهارشنبه در کشور اعلام اعتصاب عمومی نمود. در نتیجه این اعتصاب اسراییل به حالت تعطیل در آمد. دولت اسراییل قول داده است که در زمینه افزایش دستمزد اقداماتی انجام دهد ولی از پذیرش مطالبات اتحادیه‌های کارگری سر باز زده است. این دومین اعتصاب بزرگ عمومی در اسراییل در شش ماه گذشته است. جولای سال ٢٠١١ و در گرماگرم مبارزات مردم در مصر، جنبش بی خانمان در اسراییل براه افتاد و به یک اعتراض بزرگ سراسری تبدیل گردید.
مبارزات جاری در اسراییل نشان از آن دارد که توارن قوای تاکنونی در اسراییل بر هم خورده است و مردم برای اعتراض گوش شنوایی دارند. بحران جهانی اقتصادی، انقلابات منطقه‌ای و لزوم تغییرات بنیادی در ساختار سیاسی و اقتصادی در اسراییل، علل ویژه بمیدان آمدن مردم در ایندوره است. در جاییکه معیشت و رفاه مردم مورد حمله قرار گرفته است، دیگر با موعظه‌های مذهبی و قومی نمی‌توان بر مبارزات مردم سد بست و از گسترش آن جلوگیری نمود. جامعه اسراییل نمی‌تواند از تحولات و تغییرات جهانی تاثیر نپذیرد آنهم در زمانیکه بسیاری از بنیانهای اقتصادی و سیاسی طبقه حاکمه در اسراییل بر مبنای قطب بندی‌های جهانی شکل گرفته است، بنیانهایی که امروز با تحولات جهانی بیربط شده است و یک ساختار جدید را طلب می‌کند. امروز دیگر رجز خوانی‌های نظامی قومگرایان یهودی با جنبش اسلامی، حرف اول را در این جغرافیا نمی‌زند. کسی اشتیاقی به شنیدن اخبار در مورد خانه سازی در مناطق اشغالی را ندارد، تنها مسئله نان، رفاه، دستمزد و داشتن مسکن است که دهان به دهان میچرخد. چرخشهای بزرگی در اسراییل در حال وقوع است.
بی شک انقلاب مصر و مبارزات مردم در سوریه بر فضای سیاسی اسراییل تاثیرات بسزایی داشته است، اما موتور محرک مبارزات مردم در اسراییل مسائلی است که سالهاست در اسراییل بطور آشکاری دهان باز کرده و پاسخ نگرفته است.
شکست ناسیونالیسیم عرب و دست بالا پیدا کردن اسلام سیاسی در جدال با اسراییل موجب عوض شدن صحنه سیاست در این جغرافیا گردید. امروز قومگرایی مذهبی یهودی عمدتا خود را در تقابل با اسلام سیاسی تعریف میکند تا ناسیونالیسیم عرب. ساختار سیاسی و فلسفه سیاست در اسراییل تماما منطبق با نیازهای دوران جنگ سرد شکل گرفته است. این ساختار و در کنار آن باز تعریف نقش اسراییل در منطقه، دیگر به نیازهای این دوره پاسخ نمیدهد. هر چند عروج اسلام سیاسی پس از فرو ریختن دیوار برلین موجب ادامه حیات این ساختار جنگ سردی گردید، اما حاکمیت سیاسی در اسراییل دیگر نمی‌تواند وجود خود را در تقابل با نیرویی که خود در حال هزیمت است، تعریف کند. کل سیاست، اقتصاد و فلسفه حکومتی در اسراییل مدتهاست به جبهه بندی‌های جدید در حال شکلگیری در سطح جهان، بیربط شده است. دولت اسراییل دیگر توانایی سد کردن این تحولات را ندارد. در یکسال گذشته اخبار مربوط به اسراییل نه دیگر در ارتباط با جنگ با حماس و حزب الله، بلکه در ارتباط با اعتصاب و اعتراضات مردم در اسراییل بوده است. نیرویی مانند حماس، بسرعت سیر تحولات در این منطقه را متوجه شده است و به همین علت حتی به تشکیل دولت فلسطینی با ریاست محمود عباس گردن گذاشته است. اعتراض کارگر در اسراییل سر آغاز تغییرات بزرگی در این کشور خواهد بود.*