١٣  دی  ١٣٩٠ -  ٣  ژانویه  ٢٠١٢

کارگر کمونيست  ١٩٠

"مبارزه علنی ـ قانونی" بهانه است!

ناصر اصغری


محمد جعفری در نوشته‌ای تحت عنوان "چرا مبارزه علنی ـ قانونی كارگران ممنوع؟" ظاهرا خواسته است جوابی به دو نوشته از من بدهد كه لازم دانستم خیلی كوتاه درباره این نوشته ایشان اظهار نظر كنم.
بحث او حول این مسئله دور می‌زند كه من در دو نوشته مورد اشاره وی به كارگران گفته ام كه چرا مسئولین رژیم را "محترم" خطاب كرده‌اند و در عوض چرا با زبان اپوزیسیون غیرقانونی با آنها مكاتبه نكرده‌اند. ابتدا بگویم كه من در نوشته "اعتراضات كارگری باید اتحاد كارگران را بدنبال داشته باشد!"، ابدا به این مسئله اشاره نكرده ام كه چرا نویسندگان نامه اعتراضی كارگران ایران خودرو مقامات دولتی را "محترم" خطاب كرده‌اند. معلوم نیست چرا محمد جعفری در روز روشن چنین چیزی به من نسبت داده است!؟
در لابلای نوشته "انجمن صنفی خبازان مریوان و سروآباد" چگونه نهادی است؟ به زبان نوشته‌های مندرج در سایت این نهاد هم اشاره كرده ام، اما بحث آن نوشته كلا در چهارچوب دیگری است. محمد جعفری ابدا نوشته من و منطق آن بحث را متوجه نشده است، اما در بهترین حالت به بهانه نوشته‌ای از من خواسته است دو تا فحش و ناسزا هم به كمونیستها بدهد.

نهادهای دولتی در میان كارگران
بحث من خطاب به كارگران در مورد "انجمن صنفی خبازان مریوان و سروآباد" این بود كه این نهاد دارد پای مقامات دولتی، از جمله اقبال محمدی نماینده رژیم از شهرستانهای مریوان و سروآباد در مجلس شورای اسلامی را در میان كارگران باز می‌كند كه برای كارگران درس قانون كار و غیره بدهند. گفته بودم كه این نهاد دارد كارگران را در كرویدرهای ادارات رژیم علاف می‌كند. گفته بودم كه این نهاد برای همه چیزش به ادارات دولتی متكی است و چنین نهادی اگر حتی هم از زیرمجموعه‌های خانه كارگر نباشد، آبی از آن برای برای كارگران گرم نمی‌شود. منطق نوشته آن بود كه "هیچ گربه‌ای برای رضای خدا موش نمی‌گیرد. بحث و تبادل نظر درباره مسائل و معضلات كارگران، امر خود كارگران است. اداره كار و دیگر نهادهای رژیم باید خشك و خالی فقط ایجاد تشكل كارگری را در گوشه‌ای از دفتری ثبت كنند و نه هیچ موش دوانی دیگری!" بنابراین اگر محمد جعفری می‌خواهد به بهانه اینكه اینها دارند كار "علنی ـ قانونی" می‌كنند، پای عوامل خامنه‌ای و احمدی نژاد را به محافل و جمعهای كارگران باز كند و از شوراهای اسلامی كار و خانه كارگر دفاع كند، همین را به صراحت بگوید.

زبان مكاتبات كارگران با مقامات رژیم
ما همیشه گفته‌ایم كه كسی نباید از كارگران انتظار داشته باشد كه با زبان اپوزیسیون با مسئولین و مقامات رژیم، چه در كارخانه و چه در ادارات دیگر دولتی حرف بزنند. نامه اعتراضی كارگران ایران خودرو گرچه مقامات اداره كار و مجلس و غیره را محترم خطاب كرده بود، اما بانی مشكلات كارگران را علنا همین مقامات "محترم" دانسته و به اطلاع عموم هم رسانده بود. منتها زبانی را كه "انجمن صنفی خبازان مریوان و سروآباد" بكار برده است، زبان مكاتبه و ارتباطات نیست، مجیزگویی اسلامی است. هر كسی می‌تواند به سایت آنها مراجعه كند و خود قضاوت كند. چرا كارگران باید مجیز رژیم یا هر عنصر آنرا بگویند. نمی‌توان با این بهانه‌های زشت و عقبمانده رفت و پشت عقمبمانده‌ترین نوع كارگرپناهی قایم شد.
باید از زبان محمد جعفری خطاب به كمونیستها و فرقش با زبان ایشان خطاب به طرفداران احمدی نژاد، خطاب به كسانی كه كارگران را می‌خواهند ملعبه نمایندگان رژیم در مجلس و امام جمعه‌ها و غیره بكنند، عكس گرفت. این عاقبت همان خطی است كه ایشان انتخاب كرده است.*
٢ ژانویه ٢٠١٢