تعداد جانباختگان انفجار غدیر یزد به ١٨ نفر رسید
شهلا دانشفر
شمار تلفات انفجار در كوره فولاد غدیر یزد به ١٨ نفر رسید، این
سرتیتر اخبار روز ٢٧ آذر ایسنا، خبرگزاری دولتی جمهوری اسلامی است. یك
هفته از انفجار در این كوره میگذرد و هر روز خبر مرگ كارگر دیگری از
مجروحین این واقعه دردناك در رسانهها درج میشود. اكنون تنها یك كارگر
دیگر از زخمی شدگان در بیمارستان باقی مانده و گفته میشود كه وضع
جسمانی او نیز وخیم است. این كارگران جان خود را از دست دادند بخاطر
سودجویی مشتی سرمایه دار دزد و جنایتكار كه دولت آشكارا حامی آنهاست.
مسببین چنین جنایت آشكاری باید مورد بازخواست و محاكمه قرار گیرند. این
اولین بار نیست كه در این شركت چنین انفجار مرگباری روی میدهد. از سال
٨٦ تاكنون این پنجمین بار است كه چنین اتفاقی در آنجا روی میدهد و سال
گذشته نیز كارگری دیگر در جریان وقوع انفجار در این كارخانه جان سپرد.
جمهوری اسلامی میداند كه بسادگی نمیتواند از كنار این ماجرا بگذرد، و
از ترس انفجار اعتراض كارگران و خانوادههای جانباختگان این اتفاق
ناگوار و كشیده شدن موج آن به كل شهر، تلاش دارد اوضاع را آرام
نگاهدارد. برای همین است كه فعلا مدیر كارخانه و مسئولین شركت را در
بازداشت نگاهداشته است. پرونده این جنایت برای كارگران و خانوادههای
جانباخته این اتفاق ناگوار و برای مردم یزد و همگان روشن است.
داستان جنایت در كارخانه غدیر یزد، داستان جنایتی است كه هر روزه در
محیطهای كار از كارگران قربانی میگیرد. در میزگرد مربوط به نقد قانون
كار جمهوری اسلامی در مبحثی مربوط به عدم ایمنی محیط كار در كارخانجات،
در فروردین ٦٩ منصور حكمت بحثی دارد، كه به زیبایی كل این داستان را
مقابل ما میگذارد و بطور واقعی كیفر خواست خود را علیه توحش سرمایه
داری اعلام میدارد. مناسب دیدم این بخش از بحث منصور حكمت را در اینجا
بیاورم. منصور حكمت میگوید:
"اگر از کسی بپرسند که آن جنایات اصلی که در تاریخ بشر میشود اسم برد
کدام است روی این چیزها انگشت میگذارد، دو جنگ جهانی، فاشیسم هیتلری،
کورههای آدم سوزی، هیروشیما، جنگ ویتنام، جنگ ایران و عراق و غیره.
اینها جنایتهای بزرگی بوده است که همه میشناسند. هم جانیان را میشناسند
و هم قربانیانش را. اما یک جنگ اعلام نشده و یک جنایت در حال جریانی در
متن جامعه سرمایه داری هست که همه اینجا اشاره کردند که قربانیانش از
نظر تعداد کمتر از این نمونههای برجسته جنایت در تاریخ نیست. همانقدر
آدم روانه گورستان میکند، همانقدر آدم روانه بیمارستان میکند، همانقدر
خانهها را از هم میپاشد، همانقدر شادیها را به غصه و غم تبدیل میکند
که هرکدام از این دورههای ننگ آور در تاریخ بشر. اما فرقش در این است
که در این مورد قاتلین و جانیان دارند کنار قربانیان خودشان قدم میزنند
و کسی نمیتواند نشانشان بدهد و بگوید مسئول مرگ آن هزاران نفر این کسی
که اینجا دارد راه میرود یا این نهاد است و این موجودی است که تازه
خودش را هم از بقیه جامعه معتبرتر و بالاتر میداند. قربانیان این جنایت
خیلی معلوم و مشخصاند. این جنایت قربانیانی طبقاتی دارد. اینطور نیست
که بمبی روی محلهای افتاده و عدهای جانشان را از دست دادهاند. این
جنگی است علیه بخش مشخصی از جامعه. علیه طبقه کارگر. من فکر میکنم آن
چیزی که کارگر در بحث ایمنی محیط کار باید متوجه آن باشد در درجه اول
کل این مساله در همین ابعاد آن است. "
اسامی تعدادی جانباختگان در كوره غذیر یزد عبارتند از: عدنان عزیزی،
عبدالحمید صادقی، مصیبت كریمیراد، مراد خالقپور، ایرج مهاجری، ولی
محمدی، رحمالدین نورزهی، خداررحم اولیازهی، محمد ایزدی، هاشم عابدینی،
رضا خالقپور فرزند علیداد، رضا خالقپور فرزند چراغ، پویا عزیزی، جاسبیر
سینگ، بهروزعلی چشم برزمین، سید مسعود هاشمی.
باری دیگر جانباختن این عزیزان را به خانواده آنها، به كارگران غدیر
یزد و به همگان تسلیت میگویم و یادشان را گرامی میدارم. مراسم
گرامیداشت آنان را به صحنه اعتراض خود علیه توحش جانیان اسلام و سرمایه
تبدیل كنیم. اعلام كنیم كه باید فورا این كارخانه به لحاظ ایمنی كار
باید امن و مجهز به آخرین تكنیكهای پیشرفته شود تا دیگر در آنجا شاهد
جانباختن كارگری دیگر نباشیم. اعلام كنیم كه باید خانوادههای كارگران
جانباخته كه عزیزان و نان آوران خود را از دست دادهاند، زیر پوشش
تامین اجتماعی و زندگیای انسانی قرار گیرند. و خواهان محاكمه مسببن
این جنایت آشكار علیه كارگران گردیم. یاد جانباختگان انفجار غدیر یزد
را گرامی میداریم.* |