منشور مطالبات حداقلي کارگران ايران به مناسبت سي و يکمين سالروزانقلاب ٥٧

برگرفته از سایت اتحاد

سي و يک سال از انقلاب بهمن ٥٧ گذشت. مردم ايران در آنروزها با اميد به برخورداري از يک زندگي بهتر و برچيده شدن چتر اختناق و سرکوب در صفي ميليوني به خيابانها آمدند و طبقه کارگر ايران و پيشاپيش آنان کارگران شرکت ملي نفت با اعتصاب سراسري خود و بستن شيرهاي نفت کمر حاکميت استبداد را در هم شکستند و توده هاي ميليوني مردم با شعار "کارگر نفت ما، رهبر سر سخت ما" پاسخي شورانگيز به اين اقدام تاريخي آنان دادند و در روز ٢٢ بهمن ١٣٥٧ قدرت به دست مردم افتاد.
سقوط حکومت استبداد در روز ٢٢ بهمن ١٣٥٧ براي مردم به جان آمده از ستم و خفقان، بهاراني پر شکوه بود که زن و مرد و پير و جوان و کودک با سرود بهاران خجسته باد و با شوري وصف ناپذير به استقبالش شتافتند، مردم همديگر را در آغوش مي کشيدند، اشک شوق مي ريختند و در پس قطره هاي اشک شوق شان رهائي و بهروزي خود را با تمامي وجودشان لمس ميکردند.
اينک از آنروزهاي پر شکوه و از آن روزهاي اميد و طراوت و شادابي ٣١ سال ميگذرد، سي و يک سالي که امروز از آن همه اميد و طراوات و شادابي چيزي جز فقر و بدبختي، بيکاري و دستمزد زير خط فقر، طرح قطع يارانه ها و درماندگي ميليونها کارگر و مزد بگير براي گذران زندگي بر جاي نمانده است.
اما زندگي ادامه دارد و مردم ايران هنوز و به حق در حال و هواي تغيير اند و اميدشان را براي دست يابي به يک زندگي انساني و شاد و مرفه و آزاد از دست نداده اند.
در اين ميان کارگران ايران در طول سالهاي گذشته با اعتصابات و اعتراضات جسورانه خود و برپائي تشکلهاي مستقل شان به دفاع از حق حيات و زندگي خود برخاستند و امروز بسياري از آنان به جرم تشکل خواهي و خواست يک زندگي انساني در پشت ميله هاي زندان بسر ميبرند.
اما براي ما کارگران سلولهاي زندان پايان کار نيست، ما ميليونها انسانيم، ما توليد کنندگان تمامي ثروتها و نعمات موجود هستيم، چرخ توليد و زندگي در جامعه در دستان ماست، پشتوانه ما تجربه اعتصاب متحدانه و شکوهمند کارگران نفت در انقلاب بهمن ٥٧ است و ما با اين پشتوانه و با اتکا به قدرت ميليوني خود و با الهام از خواستهاي انساني مردم ايران در انقلاب سال ٥٧، امروز و پس از سي و يک سال از بهمن ٥٧ رئوس خواستهاي حداقلي خود را به شرح زير اعلام ميداريم و خواهان تحقق فوري و بي قيد و شرط همه آنها هستيم.
١- برسميت شناخته شدن بي قيد و شرط ايجاد تشكلهاي مستقل كارگري، اعتصاب، اعتراض، تجمع، آزادي بيان، مطبوعات و تحزب
٢- لغو فوري مجازات اعدام و آزادي فوري و بي قيد و شرط کليه فعالين کارگري و ديگر جنبشهاي اجتماعي از زندان
٣- افزايش فوري حداقل دستمزدها براساس اعلام نظرخود كارگران ازطريق نمايندگان منتخب آنها در مجامع عمومي کارگري
٤- طرح هدفمند کردن يارانه ها بايد متوقف و دستمزدهاي معوقه كارگران بايد فورا و بي هيچ عذر و بهانه اي پرداخت گردد
٥- تامين امنيت شغلي براي كارگران و تمامي مزد بگيران، لغو قراردادهاي موقت و سفيد امضاء، برچيده شدن کليه نهادهاي دست ساز دولتي از محيطهاي کار و تدوين و تصويب قانون کار جديد با دخالت مستقيم نمايندهاي منتخب مجامع عمومي کارگران
٦- اخراج و بيكار سازي كارگران به هر بهانه اي بايد متوقف گردد و تمامي كساني كه بيكار شده اند و يا به سن اشتغال رسيده و آماده به كار هستند بايد تا زمان اشتغال به كار از بيمه بيكاري متناسب با يك زندگي انساني برخوردار شوند
٧- لغو کليه قوانين تبعيض آميز نسبت به زنان و تضمين برابري کامل و بي قيد و شرط حقوق زنان و مردان در تمامي عرصه هاي زندگي اجتماعي، اقتصادي، سياسي، فرهنگي و خانوادگي
٨- برخورداري تمامي بازنشستگان از يك زندگي مرفه و بدون دغدغه اقتصادي و رفع هرگونه تبعيض در پرداخت مستمري بازنشستگان و بهره مندي آنان از تامين اجتماعي و خدمات درماني
٩- تمامي كودكان بايد جداي از موقعيت اقتصادي و اجتماعي والدين، نوع جنسيت و وابستگي هاي ملي و ن‍‍ژادي و مذهبي از امكانات آموزشي، رفاهي و بهداشتي يكسان و رايگاني برخوردار شوند
١٠- اول ماه مه بايد تعطيل رسمي اعلام گردد و در تقويم رسمي كشور گنجانده شود و هر گونه ممنوعيت و محدوديت برگزاري مراسم اين روز ملغي گردد

سنديکاي کارگران شرکت واحد اتوبوسراني تهران و حومه
سنديکاي کارگران کشت و صنعت نيشکر هفت تپه
اتحاديه آزاد کارگران ايران
انجمن صنفي کارگران برق و فلز کار کرمانشاه
٢١ بهمن ماه

سنديکاي کارگران شرکت واحد اتوبوسراني تهران و حومه، سنديکاي کارگران نيشکر هفت تپه و اتحاديه آزاد کارگران ايران به شوراي حقوق بشر سازمان ملل متحد نامه اي اعتراضي دادند

قرار است در هفتمين اجلاس بررسي ادواري جهاني شوراي حقوق بشر سازمان ملل متحد، در روزهاي ۱۵ تا ۱۷ فوريه (٢٦-٢٨ بهمن) در مقر اين سازمان در ژنو، وضعيت حقوق بشر در ايران مورد بررسي قرار گيرد. سنديکاي کارگران شرکت واحد اتوبوسراني تهران و حومه، سنديکاي کارگران نيشکر هفت تپه و اتحاديه آزاد کارگران ايران در نامه اي به شوراي حقوق بشر سازمان ملل متحد خواستار آن شدند که مطالبات کارگران ايران براي داشتن يک زندگي انساني و شرافتمندانه و به دور از هر گونه سرکوب و رعب و وحشت در اجلاس ادواري آن نهاد مورد بررسي قرار گيرد. اين سه تشكل در نامه خود به اعمال فشارهايي که جمهوري اسلامي ايران در ساليان اخير بر کارگران و فعالان کارگري آورده است، اعتراض كرده و در مورد بازداشت بازداشت کارگران و فعالان سنديکايي نوشته اند: " مسئولان امنيتي اعلام کرده اند که جمهوري اسلامي علي رغم پذيرش مقاوله نامه هاي بين المللي فعلا مصلحت نمي داند که سنديکا در ايران تشکيل شود و چنانچه کسي اقدام به فعاليت سنديکايي کند، مخالف نظام جمهوري اسلامي شناخته و محاکمه خواهد شد".
سنديکاي کارگران شرکت واحد اتوبوسراني تهران و حومه، سنديکاي کارگران نيشکر هفت تپه و اتحاديه آزاد کارگران ايران در نامه خود اعلام کرده اند که شرايط زندگي طبقه کارگر ايران در طول ۳۰ سال گذشته و برخلاف مطالبات پايه اي انقلاب ۵۷، بدتر شده و روزبه روز بر ابعاد فقر، فلاکت و بي حقوقي آنان افزوده شده است.
در اين نامه با اشاره به اينکه حداقل دستمزد کارگران چهار برابر زير خط فقر است، افزوده شده است: " ميليون ها خانواده کارگري در نتيجه عدم پرداخت به موقع دستمزدهاي نان آوران شان، بطور دائمي در غير انساني ترين شرايط براي زنده ماندن خود دست و پا مي زنند".
سنديکاي کارگران شرکت واحد اتوبوسراني تهران و حومه، سنديکاي کارگران نيشکر هفت تپه و اتحاديه آزاد کارگران ايران همچنين گفته اند که " موج عظيم بيکاري و خطر بيکارسازي کارگران شاغل، زندگي را بر آنان و خانواده هاي شان به جهنمي غير قابل تصور تبديل کرده است و تنها راه برون رفت از اين شرايط غير انساني، نياز به يک تغييرات اساسي در تمام سطوح اقتصادي و اجتماعي را مي طلبد.". در اين نامه همچنين نوشته شده است:" " در طول ۳۰ سال گذشته، طبقه کارگر ايران از تمامي حقوق به رسميت شناخته شده بين المللي خود محروم بوده و هر گونه اعتصاب و اعتراض کارگران و تشکل خواهي آنان با سرکوب، تهديد، بيکاري، زندان و اتهامات امنيتي مواجه شده است."
اين سه تشکل در نامه به شوراي حقوق بشر سازمان ملل متحد اشاره کرده اند که نشست ادواري اين نهاد در شرايطي برگزار مي‌شود که منصور اسانلو و ابراهيم مددي؛ رئيس و نايب رئيس سنديکاي واحد، علي نجاتي، رهبر سنديکاي نيشکر هفت تپه و چند تن ديگر از اعضاي اين تشکل، عليرضا ثقفي و برخي ديگر از فعالين کارگري در زندان به سر مي برند.
سنديکاي کارگران شرکت واحد اتوبوسراني تهران و حومه، سنديکاي کارگران نيشکر هفت تپه و اتحاديه آزاد کارگران ايران با برشمردن برخي خواسته ‌ها خواستار بررسي آنها در هفتمين اجلاس بررسي ادواري جهاني حقوق بشر شده اند.
لغو مجازات اعدام و آزادي فوري و بي قيد و شرط تمامي فعالان کارگري و ديگر جنبش هاي اجتماعي از زندان و لغو اتهام هايشان و صدور حکم منع تعقيب قضايي اين فعالان از جمله اين خواسته ها هستند.
اين سه تشکل کارگري همچنين خواستار آزادي بي قيد و شرط ايجاد تشکل هاي کارگري و پذيرفتن تمامي کنوانسيون هاي بين‌المللي کارگري، بر چيده شدن تمامي نهادهاي غير کارگري از محيط هاي کار و محاکمه سرکوبگران و نقض کنندگان حقوق کارگران" شده اند. در اين نامه آزادي بي قيد و شرط اعتصاب، اعتراض، تجمع و آزادي بيان، برابري کامل حقوق زنان و مردان در محيط کار و تمامي عرصه هاي زندگي و محو کار کودک و تامين امکانات رفاهي، آموزشي و بهداشتي براي همه کودکان نيز از ديگر خواسته هاي کارگران ايران دانسته شده است.