شنبه٬ ١٦ آبان١٣٨٨ -٧نوامبر ٢٠٠٩

    کارگر کمونيست  ١١١

               اى ميل:  kargar_komonist@yahoo.com

     سايت:  www.wpiran.org/kk-index.htm

گزارشي از اعتراضات پرشور کارگران لوله سازي خوزستان
کارگران لوله سازي خوزستان خواهان تمام دستمزدهاي پرداخت نشده خود هستند


دو هفته آخر مهر ماه ما شاهد اعتراضات هر روزه کارگران لوله سازي خوزستان بوديم که فضاي شهر اهواز را تغيير داد، با حمايت وسيع مردم و پيوستن آنها به صف کارگران روبرو شد و بطور واقعي در مقابل جنبش کارگري و جنبش اعتراضي مردم راه نشان داد. روزهاي ٢٥ و ٢٦ مهر بود که کارگران اين کارخانه در اعتراض به دستمزدهاي پرداخت نشده خود که بين ١٠ تا ١٣ ماه ميشود، در مقابل استانداري خوزستان تجمع کردند.
سپس در تداوم اين اعتراضات از روز ٢٨ مهرماه کارگران تصميم به راهپيمائي گرفتند و با اين کار خود اعتراضشان را به وسط شهر و به ميان مردم کشاندند و توانستند حمايت و توجه مردم را به خود جلب کنند. در اين روز کارگران از خيابان ٢٤ متري به چهارراه نادري در مرکز شهر راهپيمائي کردند. کارگران پلاکاردهائي درمورد مطالبات خود همراه داشتند و در حاليکه شعار ميدادند، حدود سه کيلومتر راهپيمائي کردند. مردم شريف اهواز و بويژه جواناني که شاهد اين راهپيمائي اعتراضي کارگران بودند به آنها پيوستند و با شعارهاي مرگ بر ديکتاتور، مرگ بر سرمايه دار، زندگي در ايران حق مسلم ماست، دولت کودتا استعفا استعفا، يا مرگ يا عدالت، استاندار بي عرضه استعفا استعفا کارگران را همراهي کردند. روز ٣٠ مهر اين حرکت شکل گسترده تري بخود گرفت. و جمعيت به بيش از دو هزار نفري ميرسيد. نيروهاي سرکوب حکومت در اطراف حضور داشتند و سعي ميکردند از پيوستن مردم به کارگران خودداري کنند اما وعليرغم آن تعداد قابل توجهي از جوانان و مردم اهواز به کارگران ملحق شدند و روحيه مردم و فضاي اعتراضي چنان بالا بود که آنها موفق به دور کردن مردم نشدند. همچنين مردمي که در پياده روهاي ٢٤ متري بودند کارگران را به اشکال مختلف مورد حمايت قرار ميدادند.
در ادامه اين اعتراضات، روز ٢ آبان کارگران لوله سازي خوزستان از ساعت ٩ صبح به خيابان آمدند. کارگران از ميدان شهدا به خيابان طالقاني و از طالقاني به نادري و از نادري به سي متري و از آنجا به طالقاني راهپيمايي کردند. نيروي انتظامي کارگران را در حلقه محاصره خود قرار داده بود و تلاش ميكرد مانع پيوستن مردم به صف کارگران شود. اما عملا كار چنداني نتوانست از پيش ببرد. مردم عليرغم تهديد و فيلمبرداي و ممانعت نيروي انتظامي در مناطق مختلف به صف کارگران مي پيوستند و جمعيت باز هم به بيش از دو هزار نفر رسيده بود. اين راهپيمايي پرشور ساعت ١٢ ظهر پايان يافت. در اين روز نيز کارگران پلاکاردهائي درمورد مطالبات خود همراه داشتند و در حين راهپيمايي شعار ميدادند. يكي از اقدامات بسيار آموزنده و جالب كارگران برپايي مجمع عمومي كارگران در وسط شهر و اعلام علني تصميماتشان براي ادامه اعتراض بود. کارگران همانجا اعلام کردند که تا وقتي که خواستهايشان پاسخ نگيرد، به اعتراضاتشان ادامه خواهند داد و قرار روز بعد را گذاشتند. بدين ترتيب روز سوم آبان کارگران لوله سازي خوزستان به تجمع و تظاهرات و راهپيمايي خود ادامه دادند. بنا به گزارش رسيده به حزب كمونيست كارگري شمار تظاهركنندگان در اين روز به چند هزار نفر رسيد. كارگران در وسط شهر تجمع كردند و از چهار راه نادري بطرف چهار راه آبادان راهپيمايي كردند. مردم پي در پي به صف راهپيمايي ميپوستند. نيروهاي انتظامي در اين روز نيز همه تلاششان اين بود كه از پيوستن مردم شهر جلوگيري كنند، اما نتوانستند مانع اين حمايت و شركت وسيع مردم شوند. نيروهاي حكومتي در چندين مورد دوربين ها و موبايلهاي كساني را كه عكس و فيلم ميگرفتند را مصادره كردند. كارگران و مردم تظاهر كننده مثل روزهاي گذشته شعار ميدادند و شعارهاي کارگران بر فراز شهر اهواز طنين انداخته بود. در شهر مردم با خوشحالي از تظاهرات و اعتراضات كارگران صحبت ميکردند و خبررساني ميکردند.. دراين روز راهپيمايي و تظاهرات از ساعت نه و نيم صبح شروع شد و تا ساعت ١٢ ظهر ادامه يافت.
روز ٤ آبان نيز کارگران لوله سازي خوزستان بنا به قرار قبلي بار ديگر دست به راهپيمائي و اجتماع اعتراضي زدند. کارگران از فلکه شهدا به سمت نادري حرکت کردند و در مرکز شهر تجمع کردند و خواهان احقاق حقوق خود شدند و شعارهاي اعتراضي خود را سر دادند. اما سرکوبگران که از تداوم اين حرکت و حمايت وسيع مردم شريف اهواز به وحشت افتاده بودند، در اين روز به صف کارگران حمله بردند و ٣٦ نفر از کارگران طي اين حرکت اعتراضي دستگير شدند. کارگران مقاومت کردند و درگيري شديدي رخ داد. کارگران با شعار مرگ بر ديکتاتور و مرگ بر نيروي انتظامي، به نيروهاي سرکوب رژيم پاسخ ميدادند و با شعار از مردم ميخواستند که از آنها حمايت کنند. اما نيروهاي انتظامي که تعدادشان بسيار زياد بود، مانع پيوستن مردم به صف کارگران شده و سرانجام کارگران متفرق شدند. اما اعلام کردند که به راهپيمائي و تجمعات اعتراضي خود ادامه خواهند داد.
صبح امروز ٥ آبان، کارگران که عازم شهر و ادامه اعتراض خود براي گرفتن خواستهايشان بود تا به راهپيمايي خود ادامه دهند، با ممانعت نيروي انتظامي روبرو شدند. سرهنگ خلفيان فرمانده نيروي انتظامي اهواز به کارخانه لوله سازي خوزستان رفت و اعلام کرد که نميگذاريم کارگران از کارخانه بيرون بيايند و راهپيمائي کنند. او از سوي ديگر به کارگران گفت که قرار است حقوق يک ماه آنان ظرف يکي دو روز آينده و بقيه حقوق ها به تدريج پرداخت شود. همچنين تحت فشار اعتراضي کارگران و خانواده هاي دستگير شدگان، کارگران بازداشتي با قيد تعهد همان شب آزاد شدند. و حقوق ماه بهمن ٨٧ کارگران نيز پرداخت گرديد. بنا به گزارشها پيش از اين اعتراضات، كارگران لوله سازي تنها بخشي از حقوق آذرماه ٨٧ را بطور علي الحساب دريافت كرده بودند. تا به اينجا فقط يک ماه از طلب کارگران پرداخت شده است و به آنها وعده داده شده است، که شركتهاي آب ‌وفاضلاب ملزم شده اند تا براي تامين لوله‌هاي مورد نياز خود با اين شركت قرارداد كار منعقد كنند؛ همچنين بستان‌كاري كه اقدام به توقيف اموال شركت كرده‌اند به مدت يك ماه شكايت خود را به تعويق بيندازند تا به اين شركت وام پرداخت شود؛ و در نتيجه دو ماه ديگر از مطالبات معوقه كارگران از محل وام در نظر گرفته شده پرداخت شود.
اما روشن است که کارگر ده ماه کار کرده است، و بايد نه تنها دستمزدش بلکه خسارت دير کردش به او پرداخت شود. بحران کارخانه و فروش توليد و غيره ربطي به کارگر ندارد، همانطور که سودهاي کلاني که حضرات به جيب زده اند، روح کارگر از آن بي خبر بوده است. اکنون کارگران ٩ ماه ديگر دستمزد خود را طلب دارند. بعضا حتي ١٢ ماه از دستمزد خود را نگرفته اند.. نبايد به کارفرما و دولت فرصت داد تا با اين وعده ها کارگران را سر بدوانند. اکنون بيش از هر وقت ضروريست که کارگران لوله سازي خوزستان مجمع عمومي خود را تشکيل دهند و براي تداوم مبارزاتشان براي نقد کردن همه طلب هايشان، متحدانه تصميم بگيرند. وقت آنست که به کارفرما و دولت اولتيماتوم دهند و زمان تعيين کنند و بگويند که اگر تا تاريخي که ما تعيين ميکنيم، دستمزدهايمان پرداخت نشود، دوباره به خيابانها خواهيم آمد. بعلاوه حمايت مردم از مبارزات کارگران لوله سازي خوزستان، يک نقطه قوت اين مبارزات بوده است. در ادامه اين اعتراضات لازم است ضمن قدرداني از پشتيباني پرشور مردم، آنها را مطلع نگاه داشت و اعلام کرد که اگر تا تاريخي که تعيين کرده ايم، دستمزدهايمان پرداخت نشود، بازهم به وسط شهر خواهيم بود و انتظار بيشترين حمايت و پشتيباني را از شما مردم داريم. عدم پرداخت دستمزد كارگران يك سرگردنه بگيري محض و يک جنايت آشکار است، تنها با تداوم مبارزه است که ميشود دستمزدهاي پرداخت نشده را از حلقوم اين دزدان بيرون کشيد.
لوله‌سازي اهواز ٦٠٠ كارگر قراردادي و رسمي دارد كه در آن از ذوب كردن فلزات ضايعاتي، اوراق شده و اسقاطي لوله‌هاي چدني ساخته مي‌شود، اين كارخانه٧ سال پيش خصوصي‌سازي شد و به تدريج از آن به عنوان يكي از واحدهاي بحران‌زده كارگري در اخبار نامبرده شد.
بنا به گزارشها از زمان واگذاري اين كارخانه تاكنون ٧ سال مي‌گذرد و در اين سال‌ها سهام كارخانه چندين‌بار به صورت وكالتي به اشخاص مختلف واگذار شده است و به تبع آن سهامداران علاوه بر دستيابي به درآمد كارخانه، از وام بانكي نيز استفاده كرده‌اند. و به بهانه خصوصي شدن كارگران ، كارگران مداوما با معضل دستمزدهاي پرداخت نشده، خطر بيكاري و دستمزد ناچيز روبرو بوده اند.
قبل از تجمعات اخير، قرار بود وامي ٥/٧ ميليارد توماني به كارخانه پرداخت شود اما در همان ابتدا بابت بدهي‌هاي معوقه ٥ ميليارد تومان از اين وام كسر شد و پرداخت ٥/٢ ميليارد تومان باقيمانده هم هرچند به تصويب رسيد اما هنوز پرداخت نشده است.
كارگران قرباني شده‌اند. گفته ميشود، در سال ٨٢ كه كارخانه واگذار شد ارزش آن‌را حدود ٧٠ ميليارد تومان برآورد مي‌كردند، اما مي‌گويند فردي كه ابتدا سهام كارخانه را خريد و پس از مدتي آنرا واگذار كرد و حتي يك ميليارد تومان هم بابت كارخانه هزينه نكرد.

واقعيت اينست که اعتراض و راهپيمايي کارگران لوله سازي خوزستان و حمايت مردم شهر از آنها نويد بخش شروع فصل جديدي در جنبش اعتراضي در ايران است. امروز کارگران لوله سازي خوزستان در موقعيت بسيار قوي تري قرار دارند، توجه و حمايت مردم شهر اهواز را با خود دارند. توجه کل کارگران و مردم در جامعه را بخود دارند. بايد از اين فرصت استفاده کرد و نه تنها دستمزدهاي پرداخت نشده، بلکه عليه سطح نازل دستمزدها و خواست افزايش فوري دستمزدها و در قدم اول يک ميليون به بيرون آمد.