|
| موج اعتصابات و تظاهرات کارگرى در هلند |
| بهمن خانى |
|
بيش از دو هفته است که کشور هلند شاهد اعتراضات مردم و اعتصابات کارگرى پى در پى و مدام است که همچنان ادامه دارد. صف آرايى دو طبقه اصلى جامعه به عيان ترين شکل خود اکنون قابل مشاهد است. از طرفى دولتى راست و حامى سرمايه داران عزم جزم کرده مبلغ ٢٨ ميليارد يورو را از طريق زدن امکانات اجتماعى صرفه جويى کند. اين مبلغ را دولت قرار است از زدن بودجه آموزش و پرورش، از لغو بسيارى از خدمات درمانى مجانى که تاکنون وجود داشته، از طولانى تر کردن سن بازنشستگى تا سن ٦٥ سالگى، از افزايش هزينه هاى حمل و نقل و افزايش بسيارى از قيمتها، از زدن بيمه هاى درمانى و محدود کردن بيمه بيکارى تا حد ٢٥ درصد به جاى ٧٠ درصد و غيره تامين کند. سياستى که دولت راست هلند و در راس ان نخست وزيرش "پيتر بالکننده" پيش گرفته بحدى ضد کارگرى و ضد مردمى است که حتى مورد مخالفت هم پارلمانيها و هم حزبيهاى خود او قرار گرفته است. اين دولت سعى ميکند دستاوردهاى مبارزاتى مردم و طبقه کارگر را که تاکنون در عرصه هاى سياسى و اقتصادى بدست آورده اند، باز پس بگيرد.
در سوى ديگر جدالى که در جريان است، کارگران و مردم قرار دارند. کارگران و اقشار کم درآمد جامعه بيشترين آسيبها را از اجراى طرح کنونى دولت متحمل شده اند. به همين دليل بموقع به سياستهاى دولت دست راستى "بالکننده" عکس العمل نشان داده و خيابانها را به ميدان تظاهرات و اعتراضات خود تبديل کردند. مردم در ابعاد ٢٠ و ٣٠ هزار نفره در صحنه هاى اعتراضات ظاهر شدند. کارگران در بخشهاى مهم اقتصاد از جمله در بخش حمل و نقل، راه آهن، شرکتهاى اتوبوس رانى، ساختمان سازى، ماشين سازى داف و غيره به ميدان آمده اند و دولت را زير فشار قرار داده اند تا از طرحهايش عقب بنشيند. دولت راستى هلند بيش از هر زمان ديگر بدليل شرکت و حمايت از جنگ آمريکا در عراق که هزينه هاى عظيمى را به اقتصاد اين کشور تحميل کرد، و بخاطر زدن از تامينات اجتماعى و حقوق مردم و تحميل زندگى اى دشوار به کارگران و زحمتکشان اين جامعه مورد تنفر مردم قرار گرفته و بيش از پيش بى اعتبار شده است، بطورى که در آخرين نظرسنجيها بيش از ٦٥ در صد مردم خواهان برکنارى اين دولت شده اند. اعتراضات کارگران و مردم ادامه دارد و اين دولت دست راستى است که بايد تکليف خود را با مردم روشن کند. تا آنجا که به مبارزه کارگران و مردم برميگردد رهبرى اين مبارزات عمدتا در دست فدراسيون اتحاديه هاى سراسرى هلند "اف. ان. اف" است. و اين اتحاديه البته نقطه ضعف تيپيک کل جنبشهاى اتحاديه اى يعنى فقدان راديکاليسم را با خود حمل ميکند و در نتيجه از قاطعيت بالا در به کرسى نشاندن خواسته هاى کارگران برخوردار نيست. اما تا اينجا اين عمدتا فشار بخش راديکال کارگرى بوده است که در کل اين مبارزه احساس ميشود. ٨ اکتبر ٢٠٠٣ |