آنچه در ايران امروز ميگذرد يک حقيقت را بيش از هرچيز تاکيد ميکند. رژيم اسلامى رفتنى است. بايد برود. اين حکم مردم ايران است، اين حکم طبقه کارگر ايران است، حکم زنان ايران است، حکم همه کسانى است که براى آزادى و برابرى و حرمت و رفاه انسانها در ايران دل مى سوزانند.

روند سرنگونى رژيم اسلامى آغاز شده است. و اين شما را به ميدان رهبرى فرا ميخواند.

بيست سال قبل سقوط رژيم سلطنت وقتى مسجل شد که کارگر نفت، در راس کل طبقه کارگر ايران، بعنوان رهبر جامعه، رهبر سرسخت انقلاب، قد علم کرد. امروز نيز شيشه عمر اين رژيم کثيف مذهبى، اين حکومت اسلامى سرمايه، در دست شماست.

همه ميدانند که کارگر نفت ايران غول خفته اى است که اگر برخيزد، کار کل اردوى ارتجاع، با همه دستگاههاى تبليغاتى اش، حاميان بين المللى اش، ارتش و سپاه و اوباشش، سرنيزه ها و شلاقها و عمامه هايش، بسرعت يکسره خواهد شد.

رفقا،

اردوى آزادى و برابرى و رهايى در ايران چشم بشما دوخته است. زمان براى وسيع ترين و قاطعانه ترين دخالت طبقه کارگر در صحنه سياسى ايران فرا رسيده است. اعتصاب سياسى کارگران نفت در اخطار به رژيم اسلامى يک اقدام کارساز و حياتى در شرايط امروز است.

منصور حکمت

دبير کميته مرکزى حزب کمونيست کارگرى ايران

٢٣ تيرماه ١٣٧٨

مرگ بر جمهورى اسلامى! آزادى، برابرى حکومت کارگرى! زنده باد جمهورى سوسياليستى!